Historia pochówków w prawobrzeżnej części Frankfurtu nad Odrą była bardzo długa, bo sięgała co najmniej II połowy XVI wieku. Początkowo cmentarz znajdował się przy nieistniejącej już Leopoldstraße (dzisiejsze Os. Frankfurt nad Odrą doświadczył wielu nieszczęśliwych wydarzeń, przede wszystkim powodzi w 1785 r., podczas której to utonął książę Leopold Brunszwicki. Powódź ta wypłukała niektóre trumny
, zabrane potem przez wodę na odległość do 2 mil. Zniszczeniu uległ również pierwszy kościół prawobrzeżnej dzielnicy Dammvorstadt, wybudowany z drewna w 1682 r. Liczne powodzie oraz niekorzystny poziom wód gruntowych stanowił odwieczny problem w użytkowaniu dotychczasowego cmentarza. To doprowadziło do decyzji władz o potrzebie znalezienia suchego i bezpiecznego miejsca na nowy cmentarz. Wybór padł na północną część Wzgórz Żydowskich. pod nazwą Dammvorstadt-Friedhof. na jego terenie zbudowano kostnicę, której portyk był wykonany z piaskowca i pochodził z ogrodu Finkensteina położonego przy ulicy Fischerstraße we Frankfurcie. W 1928 r. cmentarz poszerzono o część leśną – tzw. Waldfriedhof. W bliskim sąsiedztwie pozostawały: Stadion Wschodniomarchijski, wieża Kleista oraz rozległy cmentarz żydowski. Po 1945 r. cmentarz nadal spełniał swoją dotychczasową funkcję. Na terenie dawnego cmentarza leśnego polskie władze nowego miasta – Słubice, urządziły cmentarz katolicki dla swoich mieszkańców. Murek, który wykonany został z naturalnych kamieni, w pierwszych latach po wojnie oddzielał cmentarz ewangelicki od katolickiego. Przez krótki czas na cmentarzu komunalnym spoczywały zwłoki 32 żołnierzy radzieckich złożonych pierwotnie na Placu Poległych (ob. Plac Bohaterów), teraz znajdujących się na cmentarzu żołnierzy radzieckich w Cybince. W II połowie 1945 r. na nowym, polskim już cmentarzu pochowano 10 osób, a do 1950 r. - 158. Do 30 marca 1946 r., czyli do dnia odejścia oddziałów sowieckich z miasta, obowiązywał nakaz powiadamiania komendanta stadionu o każdym planowanym pogrzebie. W 1983 r. nakazano zlikwidować tablice nagrobne z niemieckimi napisami. Te mogły pozostać wyłącznie pod warunkiem zamiany napisów niemieckich na te w języku polskim, do czego i doszło w pojedynczych przypadkach. Cmentarz komunalny stanowi własność Gminy Słubice, a znajduje się pod opieką parafii p.w. NMP Królowej Polski. Tekst: Roland Semik, Katarzyna Semik, Eckard Reiß (treść tablicy nr 13 w ramach projektu "Ścieżka edukacyjna po historycznych miejscach Słubic", wszelkie prawa zastrzeżone).