Przyjaciele Oblubieńca parafia Matki Bożej Królowej Polski- Przemyśl

30/08/2026

XXII Niedziela zwykła ❤️

PIERWSZE CZYTANIE
Jr 20, 7-9

Prorok poddany próbie

Czytanie z Księgi proroka Jeremiasza

Uwiodłeś mnie, Panie, a ja pozwoliłem się uwieść; ujarzmiłeś mnie i przemogłeś. Stałem się codziennym pośmiewiskiem, wszyscy mi urągają. Albowiem ilekroć mam zabierać głos, muszę obwieszczać: «Gwałt i ruina!» Tak, słowo Pańskie stało się dla mnie codzienną zniewagą i pośmiewiskiem.
I powiedziałem sobie: Nie będę Go już wspominał ani mówił w Jego imię! Ale wtedy zaczął trawić moje serce jakby ogień, żarzący się w moim ciele. Czyniłem wysiłki, by go stłumić, lecz nie potrafiłem.

Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY
Ps 63 (62), 2. 3-4. 5-6. 8-9 (R.: por. 2ab)

Refren: Ciebie, mój Boże, pragnie moja dusza.

2 Boże, mój Boże, szukam Ciebie *
i pragnie Ciebie moja dusza.
Ciało moje tęskni za Tobą *
jak zeschła ziemia łaknąca wody.

Refren: Ciebie, mój Boże, pragnie moja dusza.

3 Oto wpatruję się w Ciebie w świątyni, *
by ujrzeć Twą potęgę i chwałę.
4 Twoja łaska jest cenniejsza od życia, *
więc sławić Cię będą moje wargi.

Refren: Ciebie, mój Boże, pragnie moja dusza.

5 Będę Cię wielbił przez całe me życie *
i wzniosę ręce w imię Twoje.
6 Moja dusza syci się obficie, *
a usta Cię wielbią radosnymi wargami.

Refren: Ciebie, mój Boże, pragnie moja dusza.

8 Bo stałeś się dla mnie pomocą *
i w cieniu Twych skrzydeł wołam radośnie:
9 Do Ciebie lgnie moja dusza, *
prawica Twoja mnie wspiera.

Refren: Ciebie, mój Boże, pragnie moja dusza.

DRUGIE CZYTANIE
Rz 12, 1-2

Rozumna służba Boża

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian

Proszę was, bracia, przez miłosierdzie Boże, abyście dali ciała swoje na ofiarę żywą, świętą, Bogu miłą, jako wyraz waszej rozumnej służby Bożej. Nie bierzcie więc wzoru z tego świata, lecz przemieniajcie się przez odnawianie umysłu, abyście umieli rozpoznać, jaka jest wola Boża: co jest dobre, co Bogu miłe i co doskonałe.

Oto słowo Boże.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ
Por. Ef 1, 17-18

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Niech Ojciec Pana naszego, Jezusa Chrystusa,
przeniknie nasze serca swoim światłem,
abyśmy wiedzieli, czym jest nadzieja naszego powołania.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA
Mt 16, 21-27

Jeśli ktoś chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie

☩ Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus zaczął wskazywać swoim uczniom na to, że musi udać się do Jerozolimy i wiele wycierpieć od starszych i arcykapłanów oraz uczonych w Piśmie; że będzie zabity i trzeciego dnia zmartwychwstanie. A Piotr wziął Go na bok i począł robić Mu wyrzuty: «Panie, niech Cię Bóg broni! Nie przyjdzie to nigdy na Ciebie». Lecz On odwrócił się i rzekł do Piotra: «Zejdź Mi z oczu, szatanie! Jesteś Mi zawadą, bo nie myślisz po Bożemu, lecz po ludzku».
Wtedy Jezus rzekł do swoich uczniów: «Jeśli ktoś chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech weźmie krzyż swój i niech Mnie naśladuje. Bo kto chce zachować swoje życie, straci je; a kto straci swe życie z mego powodu, znajdzie je. Cóż bowiem za korzyść odniesie człowiek, choćby cały świat zyskał, a na swej duszy szkodę poniósł? Albo co da człowiek w zamian za swoją duszę?
Albowiem Syn Człowieczy przyjdzie w chwale Ojca swego razem z aniołami swoimi i wtedy odda każdemu według jego postępowania».

Oto słowo Pańskie.

Przejdź do komentarzy

23/08/2026

XXI Niedziela zwykła ❤️

PIERWSZE CZYTANIE
Iz 22, 19-23

Klucz domu Dawidowego

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Tak mówi Pan do Szebny, zarządcy pałacu:
«Gdy strącę cię z twego urzędu i przepędzę cię z twojej posady, tego dnia powołam sługę mego, Eliakima, syna Chilkiasza. Oblokę go w twoją tunikę, przepaszę go twoim pasem, twoją władzę oddam w jego ręce; on będzie ojcem dla mieszkańców Jeruzalem oraz dla domu Judy.
Położę klucz domu Dawidowego na jego ramieniu; gdy on otworzy, nikt nie zamknie, gdy on zamknie, nikt nie otworzy. Wbiję go jak kołek na miejscu pewnym; i stanie się on tronem chwały dla domu swego ojca».

Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY
Ps 138 (137), 1b-2a. 2b-3. 6 i 8bc (R.: por. 8b)

Refren: Panie, Twa łaska trwa po wszystkie wieki.

1 Będę Cię sławił, Panie, z całego serca, *
bo usłyszałeś słowa ust moich.
Będę śpiewał Ci psalm wobec aniołów, *
2 pokłon Ci oddam w Twoim świętym przybytku.

Refren: Panie, Twa łaska trwa po wszystkie wieki.

I będę sławił Twe imię za łaskę i wierność Twoją, *
bo ponad wszystko wywyższyłeś Twe imię i obietnicę.
3 Wysłuchałeś mnie, kiedy Cię wzywałem, *
pomnożyłeś moc mojej duszy.

Refren: Panie, Twa łaska trwa po wszystkie wieki.

6 Zaprawdę Pan jest wzniosły, †
patrzy łaskawie na pokornego, *
pyszałka zaś dostrzega z daleka.
8 Panie, Twa łaska trwa na wieki, *
nie porzucaj dzieła rąk swoich.

Refren: Panie, Twa łaska trwa po wszystkie wieki.

DRUGIE CZYTANIE
Rz 11, 33-36

Hymn na cześć mądrości Bożej

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian

O głębokości bogactw, mądrości i wiedzy Boga! Jakże niezbadane są Jego wyroki i nie do wyśledzenia Jego drogi! Kto bowiem poznał myśl Pana albo kto był Jego doradcą? Lub kto Go pierwszy obdarował, aby nawzajem otrzymać odpłatę?
Albowiem z Niego i przez Niego, i dla Niego jest wszystko. Jemu chwała na wieki! Amen.

Oto słowo Boże.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ
Mt 16, 18

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Ty jesteś Piotr, czyli Opoka,
i na tej opoce zbuduję mój Kościół,
a bramy piekielne go nie przemogą.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA
Mt 16, 13-20

Ty jesteś Piotr i tobie dam klucze królestwa niebieskiego

☩ Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Gdy Jezus przyszedł w okolice Cezarei Filipowej, pytał swych uczniów: «Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego?»
A oni odpowiedzieli: «Jedni za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni za Jeremiasza albo za jednego z proroków».
Jezus zapytał ich: «A wy za kogo Mnie uważacie?»
Odpowiedział Szymon Piotr: «Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego».
Na to Jezus mu rzekł: «Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jony. Albowiem nie objawiły ci tego ciało i krew, lecz Ojciec mój, który jest w niebie. Otóż i Ja tobie powiadam: Ty jesteś Piotr, czyli Opoka, i na tej opoce zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne go nie przemogą. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie».
Wtedy surowo zabronił uczniom, aby nikomu nie mówili, że On jest Mesjaszem.

Oto słowo Pańskie.

Przejdź do komentarzy

15/08/2026

XX Niedziela zwykła

PIERWSZE CZYTANIE
Iz 56, 1. 6-7

Powszechność zbawienia

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Tak mówi Pan: «Zachowujcie prawo i przestrzegajcie sprawiedliwości, bo moje zbawienie już wnet nadejdzie i moja sprawiedliwość ma się objawić.
Cudzoziemców zaś, którzy się przyłączyli do Pana, ażeby Mu służyć i aby miłować imię Pana i zostać Jego sługami - wszystkich zachowujących szabat bez pogwałcenia go i trzymających się mocno mojego przymierza, przyprowadzę na moją świętą górę i rozweselę w moim domu modlitwy. Całopalenia ich oraz ofiary będą przyjęte na moim ołtarzu, bo dom mój będzie nazwany domem modlitwy dla wszystkich narodów».

Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY
Ps 67 (66), 2-3. 5 i 8 (R.: por. 4)

Refren: Niech wszystkie ludy sławią Ciebie, Boże.

2 Niech Bóg się zmiłuje nad nami i nam błogosławi; *
niech nam ukaże pogodne oblicze.
3 Aby na ziemi znano Jego drogę, *
Jego zbawienie wśród wszystkich narodów.

Refren: Niech wszystkie ludy sławią Ciebie, Boże.

5 Niech się narody cieszą i weselą, †
bo rządzisz ludami sprawiedliwie *
i kierujesz narodami na ziemi.
8 Niech nam Bóg błogosławi *
i niech cześć Mu oddają wszystkie krańce ziemi.

Refren: Niech wszystkie ludy sławią Ciebie, Boże.

DRUGIE CZYTANIE
Rz 11, 13-15. 29-32

Bóg poddał wszystkich nieposłuszeństwu, aby wszystkim okazać miłosierdzie

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian

Bracia:
Do was, pogan, mówię: «Będąc apostołem pogan, przez cały czas chlubię się posługiwaniem swoim w nadziei, że może pobudzę do współzawodnictwa swoich rodaków i przynajmniej niektórych z nich doprowadzę do zbawienia. Bo jeżeli ich odrzucenie przyniosło światu pojednanie, to czymże będzie ich przyjęcie, jeżeli nie powstaniem ze śmierci do życia?
Bo dary łaski i wezwanie Boże są nieodwołalne. Podobnie bowiem jak wy niegdyś byliście nieposłuszni Bogu, teraz zaś z powodu ich nieposłuszeństwa dostąpiliście miłosierdzia, tak i oni stali się teraz nieposłuszni z powodu okazanego wam miłosierdzia, aby i sami w czasie obecnym mogli dostąpić miłosierdzia. Albowiem Bóg poddał wszystkich nieposłuszeństwu, aby wszystkim okazać swe miłosierdzie».

Oto słowo Boże.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ
Por. Mt 4, 23

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Jezus głosił Ewangelię o królestwie
i leczył wszelkie choroby wśród ludu.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA
Mt 15, 21-28

Wiara niewiasty kananejskiej

☩ Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus podążył w okolice Tyru i Sydonu. A oto kobieta kananejska, wyszedłszy z tamtych stron, wołała: «Ulituj się nade mną, Panie, Synu Dawida! Moja córka jest ciężko nękana przez złego ducha». Lecz On nie odezwał się do niej ani słowem.
Na to podeszli Jego uczniowie i prosili Go: «Odpraw ją, bo krzyczy za nami».
Lecz On odpowiedział: «Jestem posłany tylko do owiec, które poginęły z domu Izraela».
A ona przyszła, padła Mu do nóg i prosiła: «Panie, dopomóż mi».
On jednak odparł: «Niedobrze jest zabierać chleb dzieciom, a rzucać szczeniętom».
A ona odrzekła: «Tak, Panie, lecz i szczenięta jedzą okruchy, które spadają ze stołu ich panów».
Wtedy Jezus jej odpowiedział: «O niewiasto, wielka jest twoja wiara; niech ci się stanie, jak pragniesz!» Od tej chwili jej córka była zdrowa.

Oto słowo Pańskie.

Przejdź do komentarzy

13/08/2026

08/08/2026

XIX Niedziela zwykła ❤️🕊️🔥🙏

PIERWSZE CZYTANIE
1 Krl 19, 9a. 11-13a

Bóg objawia się Eliaszowi

Czytanie z Pierwszej Księgi Królewskiej

Gdy Eliasz przyszedł do Bożej góry Horeb, wszedł do pewnej groty, gdzie przenocował. Wtedy Bóg rzekł: «Wyjdź, aby stanąć na górze wobec Pana!»
A oto Pan przechodził. Gwałtowna wichura rozwalająca góry i druzgocąca skały szła przed Panem; ale Pana nie było w wichurze. A po wichurze - trzęsienie ziemi: Pana nie było w trzęsieniu ziemi. Po trzęsieniu ziemi powstał ogień: Pana nie było w ogniu. A po tym ogniu - szmer łagodnego powiewu. Kiedy tylko Eliasz go usłyszał, zasłoniwszy twarz płaszczem, wyszedł i stanął przy wejściu do groty.

Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY
Ps 85 (84), 9ab i 10. 11-12. 13-14 (R.: por. 8)

Refren: Okaż swą łaskę i daj nam zbawienie.

9 Będę słuchał tego, co Pan Bóg mówi: *
oto ogłasza pokój ludowi i swoim wyznawcom.
10 Zaprawdę, bliskie jest Jego zbawienie †
dla tych, którzy Mu cześć oddają, *
i chwała zamieszka w naszej ziemi.

Refren: Okaż swą łaskę i daj nam zbawienie.

11 Łaska i wierność spotkają się z sobą, *
ucałują się sprawiedliwość i pokój.
12 Wierność z ziemi wyrośnie, *
a sprawiedliwość spojrzy z nieba.

Refren: Okaż swą łaskę i daj nam zbawienie.

13 Pan sam szczęściem obdarzy, *
a nasza ziemia wyda swój owoc.
14 Sprawiedliwość będzie kroczyć przed Nim, *
a śladami Jego kroków zbawienie.

Refren: Okaż swą łaskę i daj nam zbawienie.

DRUGIE CZYTANIE
Rz 9, 1-5

Izrael jest ludem Bożym

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian

Bracia:
Prawdę mówię w Chrystusie, nie kłamię, potwierdza mi to moje sumienie w Duchu Świętym, że w sercu swoim odczuwam wielki smutek i nieustanny ból.
Wolałbym bowiem sam być pod klątwą, odłączonym od Chrystusa dla zbawienia braci moich, którzy według ciała są moimi rodakami. Są to Izraelici, do których należą przybrane synostwo i chwała, przymierza i nadanie Prawa, pełnienie służby Bożej i obietnice. Do nich należą praojcowie, z nich również jest Chrystus według ciała, Ten, który jest ponad wszystkim, Bóg błogosławiony na wieki. Amen.

Oto słowo Boże.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ
Por. Ps 130 (129), 5

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Pokładam nadzieję w Panu,
ufam Jego słowu.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA
Mt 14, 22-33

Jezus chodzi po jeziorze

☩ Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Gdy tłum został nasycony, zaraz Jezus przynaglił uczniów, żeby wsiedli do łodzi i wyprzedzili Go na drugi brzeg, zanim odprawi tłumy. Gdy to uczynił, wyszedł sam jeden na górę, aby się modlić. Wieczór zapadł, a On sam tam przebywał.
Łódź zaś była już o wiele stadiów oddalona od brzegu, miotana falami, bo wiatr był przeciwny. Lecz o czwartej straży nocnej przyszedł do nich, krocząc po jeziorze. Uczniowie, zobaczywszy Go kroczącego po jeziorze, zlękli się, myśląc, że to zjawa, i ze strachu krzyknęli.
Jezus zaraz przemówił do nich: «Odwagi! To Ja jestem, nie bójcie się!»
Na to odezwał się Piotr: «Panie, jeśli to Ty jesteś, każ mi przyjść do siebie po wodzie!»
A On rzekł: «Przyjdź!» Piotr wyszedł z łodzi i krocząc po wodzie, podszedł do Jezusa. Lecz na widok silnego wiatru uląkł się i gdy zaczął tonąć, krzyknął: «Panie, ratuj mnie!»
Jezus natychmiast wyciągnął rękę i chwycił go, mówiąc: «Czemu zwątpiłeś, człowiecze małej wiary?»
Gdy wsiedli do łodzi, wiatr się uciszył. Ci zaś, którzy byli w łodzi, upadli przed Nim, mówiąc: «Prawdziwie jesteś Synem Bożym».

Oto słowo Pańskie.

08/08/2026

„Współpracownicy wypraw misyjnych św. Pawła”
(Cz. 2)

Św. Paweł, niestrudzony Apostoł Narodów, gromadził wokół siebie uczniów, aby Dobra Nowina dotarła do jak najliczniejszego grona ludzi ówczesnego świata, zarówno żydowskiego jak i pogańskiego. Paweł i towarzysze w dziele ewangelizacji cierpieli niedostatki, odtrącenie, niesprawiedliwość, biczowanie, ponieśli śmierć męczeńską dla Chrystusa.
W pierwszej części przedstawione zostały sylwetki świętych pierwotnego Kościoła: Barnaby, Marka Ewangelisty, Sylasa i Tymoteusza W tej partii artykułu przyjrzymy się postaciom: św. Tytusa, św. Łukasza Ewangelisty, św. Erasta i św. Arystarcha.

Św. Tytus
- urodził się . ok. 2 roku po Chr. Znany jest wyłącznie z Listów św. Pawła. Pochodził z rodziny grecko-rzymskiej zamieszkałej w okolicy Antiochii Syryjskiej. Stamtąd zabrał go Apostoł do Jerozolimy. Został ochrzczony przez św. Pawła przed 49 rokiem. Paweł nie pozwolił go obrzezać w przekonaniu, że jego praca apostolska będzie rozwijać się nie wśród Żydów, ale wśród pogan. Obok Tymoteusza i Łukasza, Tytus należał do najbliższych i najbardziej zaufanych uczniów św. Pawła. Towarzyszył mu w podróżach i na Soborze Apostolskim w Jerozolimie. Tytus był też u boku Pawła w Efezie, w czasie III podróży misyjnej. Jego to właśnie wysłał do Koryntu. W swoich Listach Apostoł Narodów wyraża słowa pochwały dla Tytusa. Jeden List, napisany ok. 65 roku, św. Paweł skierował wyłącznie do niego i stanowi on duchowe dziedzictwo oraz świadectwo ich relacji. Tekst ten został włączony do kanonu Nowego Testamentu. Około 63 roku Paweł ustanowił Tytusa biskupem gminy chrześcijańskiej na Krecie. Tytus zmarł w wieku 94 lat.

Pamiątki po św. Tytusie.
Grób Tytusa znajduje się prawdopodobnie w Gortynie na Krecie, gdzie według legendy miał ponieść śmierć męczeńską, za panowania cesarza Domicjana (81-96). W miejscu pochówku, w VI wieku wzniesiono pierwszą światynię, bazylikę św. Tytusa, która uległa zniszczeniu podczas trzęsienia ziemi. Po najeździe Saracenów na Kretę w 823 roku, odnaleziono tylko głowę Świętego i umieszczono ją w relikwiarzu. W roku 1662 Wenecjanie zabrali ją do swego miasta i umieścili w bazylice św. Marka. Ojciec Święty Paweł VI nakazał tę relikwię zwrócić Kościołowi prawosławnemu. Podczas wielkich uroczystości została przewieziona w dniu 12 maja 1966 roku i umieszczona w mieście Heraklion (Iraklion)- stolicy Krety. Święty Tytus jest patronem Krety.

Święty Łukasz Ewangelista
Rodzinnym miastem św. Łukasza była Antiochia Syryjska. Był poganinem, choć w nowszych badaniach pojawia się przypuszczenie, że był Żydem. Naukę Chrystusa Łukasz przyjął przed przystąpieniem do św. Pawła. Nie wykluczone, że znał Jezusa. Nie należał do 72 uczniów Pana. Z zawodu był lekarzem, jak o tym pisze św. Paweł (Kol 4,14). Należał do ludzi wykształconych i doskonale obeznanych z ówczesną literaturą. Świadczy o tym jego piękny język grecki, kronikarska dokładność informacji i umiejętność zdobywania źródeł. Starał się dobrze poznać nową religię (Łk 1,3). Około 40 roku po Chr. w Antiochii stał się wyznawcą Chrystusa. Tam zrodziła się nazwa „chrześcijanie” i stąd wyszły misje wśród pogan.
Łukasz około 50 roku po raz pierwszy spotkał św. Pawła, został jego uczniem, towarzyszem podróży i lekarzem. W Troadzie św. Paweł zabrał go ze sobą w długą podróż apostolską (Dz 16,10-17). W Filippi rozstali się. Dopiero w trakcie trzeciej podróży, która rozpoczęła się w 58 roku, Łukasz przyłączył się ponownie do Apostoła, aby go już więcej nie opuścić. Przybyli razem do Jerozolimy. Kiedy św. Paweł dwa lata przebywał w więzienia, w Cezarei Nadmorskiej, Łukasz miał wówczas w Jerozolimie sposobność zapytać uczniów o szczegóły życia Jezusa, które przekazał w swojej Ewangelii. Ze św. Pawłem odbył drogę do Rzymu i jako jedyny pozostał przy nim w więzieniu (2 Tm 4,11). Najstarsza wzmianka o św. Łukaszu znajduje się w Liście św. Pawła do Filemona (w 24). Jest również wymieniany w Liście do Kolosan (4,14) i w Drugim Liście do Tymoteusza (4,11).
Nie wiemy, co działo się z Łukaszem po męczeńskiej śmierci św. Pawła (67 rok). Wg tradycji wyminia się wiele różnych miejsc (Achaję, Galię, Macedonię itp.), w których miał nauczać. Bardziej prawdopodobna wydaje się wzmianka, że Łukasz zmarł w Bitynii (ob. Turcja), przeżywszy 84 lata. Autor nie wspomina jednak o śmierci męczeńskiej, pisze tylko, że Łukasz zmarł „pełen Ducha Świętego".

Pamiątki po św. Łukaszu
Do przechowywania relikwii i ciała Świętego pretendowaly różne miejscowości m.in. Teby
i Efez. Tradycja kościolow wschodnich umieszcza grób św. Łukasza w Tebach. W 375 r. doczesne szczątki Świętego przeniesiono z Teb do Konstantynopola, gdzie w 527 roku cesarz Justynian Wielki złożył je w kościele Hagioi Apostoloi. Od VIII wieku przechowywane są na cmentarzu przy kościele Santa Giustina w Padwie. Relikwie głowy otrzymal w 1354 roku cesarz Karol IV
i umiescil je w katedrze Św. Wita w Pradze.
Św. Łukasz zostawił po sobie dwie bezcenne Księgi Nowego Testamentu, są nimi Ewangelia i Dzieje Apostolskie. Swoją Ewangelię oparł na świadectwie Apostołów. Upodobnił ją do tekstu Mateusza i Marka. Ubogacił je jednak w wiele cennych szczegółów z życia Pana Jezusa. Nie wykluczone, że w Jerozolimie miał kontakt z Maryją. Natomiast Dzieje Apostolskie to jedyny dokument o początkach Kościoła. Łukasz jako uczestnik wielu opisywanych wydarzeń, związanych z podróżami św. Pawła, przekazał ich przebieg z niezwykłą dokładnością. W świetle badań weryfikacyjnych każdy szczegół jego relacji okazał się być w pełni prawdziwy. Niektórzy uważają go za współautora Listu do Hebrajczyków i Listu do Efezjan. Według tradycji kopią tekstu Łukasza jest manuskrypt: Ewangeliarz św. Augustyna z VI wieku, przechowywany w Cambridge.
Późna legenda, z około 530 roku, mówi, że św. Łukasz był malarzem. Przypisuje mu się autorstwo wielu ikon, w tym powszechnie czczonego w średniowiecznym Bizancjum obrazu Marii Theotokos. Jeden z nich, cesarzowa Eudoksja, żona Teodozego II Wielkiego, zabrała z Jerozolimy i przesłała św. Pulcherii, siostrze cesarza. Według innej opowieści kopią jednego z obrazów św. Łukasza jest ikona jasnogórska

Św. Erast z Koryntu (łac. Erastus)
- to pełnomocnik Pawła w Efezie, podczas III wyprawy. Z Efezu Paweł wysłał Erasta i Mateusza do Macedonii. Po aresztowaniu Pawła, w jego ostatniej podróży do Rzymu, Erast zatrzymał się w Koryncie. Paweł wymienia Erasta w Liście do Rzymian, napisanym ok. 58-60 roku w Koryncie, jako jednego z miejscowych dostojników (Rz 16,24). Grecy widzą w nim ekonoma wiernych z Jerozolimy, a później biskupa w Peneas lub Cezarei Filipowej. W Martyrologium Romanum przypisano mu sakrę Macedonii. Zmarł w Filipii.

Pamiątki po św. Eraście.
Większość pamiątek archeologicznych związanych ze św. Erastem znajduje się w Koryncie. Najważniejszym obiektem jest inskrypcja Erasta (tzw. Erastus Inscription) z połowy I wieku n.e. Na placu, w pobliżu starożytnego teatru odkryto płytę chodnikową z łacińskim napisem: ERASTVS. PRO. AED. S. P. STRAVIT - „Erast położył ten bruk na własny koszt w zamian za urząd „edyla”, tj. zarządca miasta” (oikonomos). Artefakt można zobaczyć na terenie wykopalisk w Koryncie, a jego kopia znajduje się w tamtejszym muzeum archeologicznym.

Św. Arystarch
– żył w I wieku.po Chr.
Opis tej postaci znajdujemy w Dziejach Apostolskich (19,29; 20,4; 27,2) i Listach św. Pawła do Kolosan (4,10) oraz do Filemona (w.24). Arystarch był Macedończykiem pochodzącym z Tesalonik. Towarzyszył św. Pawłowi w trzeciej podróży misyjnej do Efezu (lata 53-58). Był świadkiem zamieszek wywołanych przez złotnika Demetriusza w Efezie (Dz 19,24-30). Następnie brał udział w wyprawie Apostoła przez Macedonię i Grecję (Dz20,4) do Jerozolimy. Towarzyszył swojemu mistrzowi gdy ten został uwięziony (58 rok) i razem ze św. Łukaszem służył mu w drodze z Cezarei do Rzymu (60 rok) (Dz 27,2). Prawdopodobnie dobrowolnie sekundował św. Pawłowi w rzymskim areszcie (Kol 4,10 i Flm 24 ). Miał być ścięty razem ze św.Pawłem i Trofimem. Brak świadectw potwierdzających dalsze losy i okoliczności śmierci św. Arystarcha.
Pamiątki po św. Arystarchu. Nie zachowały się pamiątki przypisywane konkretnie św. Arystarchowi. Jego istnienie potwierdzają głównie teksty biblijne i tradycja chrześcijańska.
W Tesalonice odnaleziono rzymskie inskrypcje wymieniające imię „Arystarch" jako urzędnika (politarchę), co dowodzi popularności tego imienia w tym regionie i w tym czasie.
Pozostałości starożytnego teatru, w którym Arystarch został pochwycony przez tłum podczas zamieszek wywołanych przez rzemieślników (Dz 19,29), są aktualnie stanowiskiem archeologicznym.

Autor:
Andrzej Koperski

Kobietom, współpracownicom św. Pawła, autor poświecił odrębny artykuł pt. Kobiety u początków Kościoła Chrystusowego, „Charyzmat" nr 46, 15 czerwca 2023, s. 18-20.

Wybrana literatura do cz. 1 i 2 :
Atlas biblijny, Lublin 1990 Atlas historii biblijnej, Warszawa 2009
Bosak P.Cz, Leksykon wszystkich postaci biblijnych, Kraków 2015
Brownrigg R., Wszystkie postacie Nowego Testamentu, 2003
Chrostowski W., Święty Paweł. Na rozdrożach synagogi i kościoła. Biografia, 2021
Decaux A., Święty Paweł, Warszawa 2006
Encyklopedia Katolicka
Hahn S., Ilustrowany świat Biblii, 2024
Haręzga S., Paweł i Barnaba. Relacje i współpraca w Kościele ( lectio divina), 2025
Hesemann M., Paweł z Tarsu. Archeolodzy tropem Apostoła Narodów, 2015
Lawrence P., Atlas historii biblijnej, Warszawa 2009
Nowy leksykon biblijny, 2011
Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu, (wyd. Święty Paweł), 2009
Porter J. R., Zaginiona Biblia. Księgi, które nie weszły do kanonu, Warszawa 2003
Słownik – Konkordancja Osób Nowego Testamenu (opr. P.Cz. Bosak), 1991
netografia:
https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%9Awi%C4%99ty_Barnaba
https://pl.wikipedia.org/wiki/Marek_Ewangelista
https://pl.wikipedia.org/wiki/Bazylika_%C5%9Bw._Marka_w_Wenecji
https://pl.wikipedia.org/wiki/Sylwan_(ucze%C5%84_apostolski)
https://pl.wikipedia.org/wiki/Tymoteusz_(posta%C4%87_biblijna)
https://pl.wikipedia.org/wiki/Tytus_z_Krety
https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81ukasz_Ewangelista
https://pl.wikipedia.org/wiki/Erast_z_Koryntu
https://pl.wikipedia.org/wiki/Arystarch_(posta%C4%87_biblijna)

05/08/2026

04/08/2026

⚜️ W dniach 11–16 sierpnia 2026 roku w Sanktuarium Kalwaria Pacławska odbędzie się Wielki Odpust Kalwaryjski, czyli jedno z najważniejszych wydarzeń religijnych w Archidiecezja Przemyska i jedno z największych spotkań pielgrzymkowych w Polsce południowo-wschodniej.
😇 Tegoroczne uroczystości wpisują się w obchody Roku Jubileuszowego 800-lecia śmierci św. Franciszka z Asyżu.
⛪ Franciszkanie przekazują do informacji program wydarzenia.
⬇️⬇️ PROGRAM ⬇️⬇️
https://przemyska.pl/program-wielkiego-odpustu-kalwaryjskiego-2026/

02/08/2026

XVIII Niedziela zwykła

PIERWSZE CZYTANIE
Iz 55, 1-3

Pokarm dla biednych

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Tak mówi Pan:
«Wszyscy spragnieni, przyjdźcie do wody, przyjdźcie, choć nie macie pieniędzy! Kupujcie i spożywajcie, dalejże, kupujcie bez pieniędzy i bez płacenia za wino i mleko! Czemu wydajecie pieniądze na to, co nie jest chlebem? I waszą pracę - na to, co nie nasyci? Słuchajcie Mnie, a jeść będziecie przysmaki i dusza wasza zakosztuje tłustych potraw.
Nakłońcie uszu i przyjdźcie do Mnie, posłuchajcie Mnie, a dusza wasza żyć będzie. Zawrę z wami wieczyste przymierze; niezawodne są łaski dla Dawida».

Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY
Ps 145 (144), 8-9. 15-16. 17-18 (R.: por. 16)

Refren: Otwierasz rękę, karmisz nas do syta.

8 Pan jest łagodny i miłosierny, *
nieskory do gniewu i bardzo łaskawy.
9 Pan jest dobry dla wszystkich, *
a Jego miłosierdzie nad wszystkim, co stworzył.

Refren: Otwierasz rękę, karmisz nas do syta.

15 Oczy wszystkich zwracają się ku Tobie, *
a Ty ich karmisz we właściwym czasie.
16 Ty otwierasz swą rękę *
i karmisz do syta wszystko, co żyje.

Refren: Otwierasz rękę, karmisz nas do syta.

17 Pan jest sprawiedliwy na wszystkich swych drogach *
i łaskawy we wszystkich swoich dziełach.
18 Pan jest blisko wszystkich, którzy Go wzywają, *
wszystkich wzywających Go szczerze.

Refren: Otwierasz rękę, karmisz nas do syta.

DRUGIE CZYTANIE
Rz 8, 35. 37-39

Żadne stworzenie nie odłączy nas od miłości Boga

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian

Bracia:
Któż nas może odłączyć od miłości Chrystusowej? Utrapienie, ucisk czy prześladowanie, głód czy nagość, niebezpieczeństwo czy miecz? Ale we wszystkim tym odnosimy pełne zwycięstwo dzięki Temu, który nas umiłował. I jestem pewien, że ani śmierć, ani życie, ani aniołowie, ani Zwierzchności, ani rzeczy teraźniejsze, ani przyszłe, ani Moce, ani co jest wysoko, ani co głęboko, ani jakiekolwiek inne stworzenie nie zdoła nas odłączyć od miłości Boga, która jest w Chrystusie Jezusie, Panu naszym.

Oto słowo Boże.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ
Mt 4, 4b

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Nie samym chlebem żyje człowiek,
lecz każdym słowem, które pochodzi z ust Bożych.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA
Mt 14, 13-21

Cudowne rozmnożenie chleba

☩ Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Gdy Jezus usłyszał o śmierci Jana Chrzciciela, oddalił się stamtąd łodzią na pustkowie, osobno. Lecz tłumy zwiedziały się o tym i z miast poszły za Nim pieszo. Gdy wysiadł, ujrzał wielki tłum. Zlitował się nad nimi i uzdrowił ich chorych.
A gdy nastał wieczór, przystąpili do Niego uczniowie i rzekli: «Miejsce to jest pustkowiem i pora już późna. Każ więc rozejść się tłumom: niech idą do wsi i zakupią sobie żywności».
Lecz Jezus im odpowiedział: «Nie potrzebują odchodzić; wy dajcie im jeść!»
Odpowiedzieli Mu: «Nie mamy tu nic prócz pięciu chlebów i dwóch ryb».
On rzekł: «Przynieście Mi je tutaj».
Kazał tłumom usiąść na trawie, następnie wziąwszy pięć chlebów i dwie ryby, spojrzał w niebo, odmówił błogosławieństwo i połamawszy chleby, dał je uczniom, uczniowie zaś tłumom. Jedli wszyscy do syta, a z tego, co pozostało, zebrano dwanaście pełnych koszy ułomków. Tych zaś, którzy jedli, było około pięciu tysięcy mężczyzn, nie licząc kobiet i dzieci.

Oto słowo Pańskie.

Przejdź do komentarzy