Kościół Chrześcijan Baptystów w Przemyślu

31/08/2026

Podczas niedzielnego nabożeństwa kontynuowaliśmy rozważanie Dziesięciu Przykazań, zatrzymując się przy szóstym z nich:
„Nie będziesz zabijał.” (Wj 20:13)
Szóste przykazanie mówi o czymś więcej niż tylko o zakazie odebrania komuś życia. Bóg, który jest Dawcą życia i stworzył człowieka na swój obraz, nakazuje nam szanować i chronić życie — własne oraz naszych bliźnich.
Jezus pokazuje jednak, że problem sięga jeszcze głębiej. Morderstwo ma swoje korzenie w ludzkim sercu — w nienawiści, pogardzie, nieopanowanym gniewie i pragnieniu zemsty.
„Każdy, kto się gniewa na swego brata bez przyczyny, podlega sądowi.” Mt 5:22
Dlatego VI przykazanie nie tylko mówi: „Nie zabijaj”, ale wzywa nas również:
➡️ chroń życie,
➡️ okazuj miłosierdzie,
➡️ odrzucaj nienawiść i zemstę,
➡️ przebaczaj,
➡️ szukaj pokoju,
➡️ troszcz się o dobro bliźniego.
Prawo Boże odsłania przy tym prawdę o nas samych. Możemy nigdy nikogo nie zabić, a jednak nosić w sercu gniew, pogardę czy nienawiść. Potrzebujemy więc nie tylko poprawy naszego zachowania — potrzebujemy Chrystusa, który przebacza grzesznikom i przemienia ludzkie serca.
✝️ Ewangelia prowadzi nas od śmierci do życia, od nienawiści do miłości i od potępienia do pojednania z Bogiem.
Dziękujemy wszystkim za wspólne nabożeństwo, modlitwę i słuchanie Słowa Bożego.
Kościół Chrześcijan Baptystów w Przemyślu
📍 Serbańska 17

23/08/2026

Po niedzielnym nabożeństwie
Podczas dzisiejszego nabożeństwa wspólnie uwielbialiśmy Boga, modliliśmy się i słuchaliśmy Jego Słowa.
W rozważaniu katechizmowym zatrzymaliśmy się przy piątym przykazaniu: „Czcij swego ojca i swoją matkę...” Wj 20:12
Zobaczyliśmy, że przykazanie to dotyczy nie tylko relacji dzieci z rodzicami, ale szerzej całego Bożego porządku relacji i odpowiedzialności. Mówiliśmy o obowiązkach dzieci i rodziców, o małżeństwie, o odpowiedzialnym przywództwie męża i szacunku żony, a także o właściwym stosunku do przełożonych w Kościele i społeczeństwie.
Jednocześnie podkreśliliśmy, że żadna ludzka władza nie jest absolutna. Rodzice, mężowie, pastorzy i władze sami pozostają pod panowaniem Chrystusa. Biblijny autorytet nie służy dominacji, ale odpowiedzialności, ochronie i służbie.
„Dana mi jest wszelka władza na niebie i na ziemi.” Mt 28:18
W centrum całego rozważania pozostaje Jezus Chrystus — doskonały Syn, który był posłuszny Ojcu aż do śmierci i który pokazuje nam, czym jest prawdziwa, ofiarna miłość.
Dziękujemy wszystkim za wspólny czas, modlitwę i społeczność. Niech Pan uczy nas okazywać sobie wzajemnie należny szacunek, miłość i odpowiedzialność, pamiętając, że ponad każdym ziemskim autorytetem stoi Jezus Chrystus, nasz Pan i Król.
Soli Deo Gloria.

27/07/2026

📖 Po niedzielnym nabożeństwie

Dzisiaj podczas naszego nabożeństwa rozważaliśmy czwarte przykazanie, które przypomina nam:

„Pamiętaj o dniu szabatu, aby go święcić." (2 Mojżeszowa 20:8)

Z Bożego Słowa zobaczyliśmy, że Bóg jest Panem naszego czasu i w swojej dobroci ustanowił jeden dzień z siedmiu, aby był szczególnie poświęcony Jemu. Dla Kościoła Nowego Przymierza jest to Dzień Pański– pierwszy dzień tygodnia, upamiętniający zmartwychwstanie naszego Pana Jezusa Chrystusa.

Rozważaliśmy, że Dzień Pański nie jest ciężarem ani jedynie dniem wolnym od pracy. Jest Bożym darem, zaproszeniem do wspólnego uwielbienia, słuchania Słowa Bożego, modlitwy, budowania relacji z Kościołem oraz odpoczynku w Chrystusie.

„Tak więc pozostaje odpoczynek szabatu dla ludu Bożego.”(Hebrajczyków 4:9)

Niech Pan sprawi, aby każdy Dzień Pański umacniał naszą wiarę, pogłębiał miłość do Chrystusa i przypominał nam o odpoczynku, który mamy w Nim już dziś oraz który w pełni będziemy przeżywać w nowym niebie i na nowej ziemi.

Dziękujemy wszystkim za wspólnie spędzony czas i cieszymy się z każdej osoby, która była dziś z nami.

„Byłem uradowany, gdy mi powiedziano: Pójdziemy do domu PANA.” (Psalm 122:1)

Soli Deo Gloria.

19/07/2026

Dzisiejsze nabożeństwo było dla nas kolejną okazją do wspólnego uwielbienia Boga, modlitwy oraz wsłuchiwania się w Jego Słowo.
Kontynuowaliśmy rozważania Katechizmu Baptystycznego, zatrzymując się przy trzecim przykazaniu:
„Nie będziesz brał imienia PANA, twego Boga, nadaremnie, gdyż PAN nie zostawi bez kary tego, który bierze jego imię nadaremnie.” (2 Mojżeszowa 20:7)

Rozważaliśmy, że trzecie przykazanie dotyczy nie tylko wypowiadania Bożego imienia, ale całego naszego stosunku do Boga i wszystkiego, przez co daje się On poznać. Boże imię jest święte, dlatego powinno być otaczane czcią zarówno w naszych słowach, jak i w codziennym życiu.

Zwróciliśmy również uwagę na osobę naszego Pana Jezusa Chrystusa. Jego imię jest ponad wszelkie imię i zasługuje na najwyższy szacunek oraz uwielbienie.
„Dlatego też Bóg wielce Go wywyższył i darował Mu imię, które jest ponad wszelkie imię, aby na imię Jezusa zginało się wszelkie kolano (…) i aby wszelki język wyznał, że Jezus Chrystus jest Panem ku chwale Boga Ojca.” (Filipian 2:9–11)

Niech Pan pomaga nam każdego dnia żyć tak, aby nasze słowa, postawa i świadectwo przynosiły chwałę Jego świętemu imieniu.
Dziękujemy wszystkim za wspólnie spędzony czas i cieszymy się, że mogliśmy razem wielbić naszego Zbawiciela.
Soli Deo Gloria.

12/07/2026

Po niedzielnym nabożeństwie

Podczas dzisiejszego nabożeństwa kontynuowaliśmy rozważania nad Katechizmem Baptystycznym 1689, zatrzymując się przy nauczaniu dotyczącym Drugiego Przykazania.

„Nie będziesz czynił sobie żadnego rzeźbionego posągu...” (2 Mojż. 20:4-6)

Drugie przykazanie przypomina nam, że Bóg nie tylko określa, komu mamy oddawać cześć, ale również jak mamy to czynić. Pan nie pozostawił sposobu swojego uwielbienia ludzkim tradycjom, upodobaniom czy religijnej kreatywności. W swoim Słowie objawił, jak pragnie być czczony przez swój lud.

Szczególną uwagę zwróciliśmy na słowa Jezusa:
„Prawdziwi czciciele będą oddawać Ojcu cześć w duchu i prawdzie; bo i Ojciec takich szuka, którzy by mu tak cześć oddawali.” (Jana 4:23)

Chrześcijaństwo nie jest religią pustych obrzędów i zewnętrznych rytuałów. Bóg szuka ludzi, którzy znają Go przez Chrystusa, wierzą Jego Słowu i wyznają swoją wiarę zarówno ustami, jak i codziennym życiem.

Niech Pan pomaga nam oddawać Mu chwałę w sposób zgodny z Jego Słowem, z sercem pełnym wdzięczności, pokory i miłości do naszego Zbawiciela.
„Bóg jest Duchem, a ci, którzy mu cześć oddają, powinni mu ją oddawać w duchu i prawdzie.” (Jana 4:24)

*Soli Deo Gloria*
Zapraszamy również na kolejne nabożeństwo w następną niedzielę o godz. 10:00.

11/06/2026

Dobre nowiny ze Świata.

Ważne głosowanie południowych baptystów w USA: kobiety nie mogą być pastorami

Souther Baptist Convention – to największy na świecie ewangelikalny kościół/denominacja – i ma ogromny wpływ na kościół nie tylko w Ameryce, ale na całym świecie.

Wczorajsze głosowanie, w którym 75% zgromadzonych opowiedziało się za biblijną nauką o pastorstwie wyłącznie mężczyzn, to bardzo budująca wiadomość dla biblinych zborów na całym świecie.

Link do artykułu w komentarzu 👇👇👇

25/05/2026

W minioną niedzielę podczas nabożeństwa rozważaliśmy temat: „Bóg jako nasz Ojciec”.
Słowo Boże przypomniało nam, że chrześcijańska wiara nie polega jedynie na uznaniu istnienia Boga, ale na żywej relacji z Nim. Bóg objawia się nam jako Ojciec — święty, dobry, wierny i pełen miłości wobec swoich dzieci.
W Chrystusie możemy przychodzić do Boga z ufnością, nie jak obcy czy niewolnicy, ale jak dzieci przychodzące do kochającego Ojca. To wielki przywilej Ewangelii: przez dzieło Pana Jezusa zostaliśmy pojednani z Bogiem i przyjęci do Jego rodziny.
Kazanie przypomniało nam również, że ojcostwo Boga oznacza Jego troskę, prowadzenie, wychowanie i wierność. Nasz Ojciec zna nasze potrzeby, słyszy nasze modlitwy i nie opuszcza tych, którzy do Niego należą. Jego miłość nie jest chwiejna ani zależna od okoliczności, lecz zakorzeniona w Jego łasce i obietnicach.
Dziękujemy Bogu za wspólny czas modlitwy, uwielbienia i słuchania Jego Słowa. Niech prawda o tym, że Bóg jest naszym Ojcem, umacnia nas w codziennym życiu, uczy zaufania i prowadzi do wdzięcznego posłuszeństwa.
„Patrzcie, jaką miłość dał nam Ojciec, że zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi”
1 Jana 3:1

19/05/2026

Czy można być chrześcijaninem bez kościoła? Zapraszamy do lektury.

Czy można być chrześcijaninem bez kościoła?

Wielu ludzi mówi dziś:
„Mam osobistą relację z Bogiem – kościół nie jest mi potrzebny”.

Ale Biblia pokazuje coś zupełnie innego.

Chrystus nie zbawia ludzi do samotnej wiary.
On łączy ich w jedno ciało, jedną rodzinę, jedną wspólnotę.

Dlatego prawdziwe chrześcijaństwo zawsze prowadzi do życia razem z innymi wierzącymi – do wzajemnej miłości, zachęty, przebaczenia i odpowiedzialności.

Kościół nie jest dodatkiem do chrześcijaństwa.
Jest miejscem, gdzie Ewangelia staje się widoczna.

👉 Kliknij link w komentarzu i przeczytaj cały artykuł.

18/05/2026

W minioną niedzielę podczas nabożeństwa rozważaliśmy temat: „Moc Słowa”.
Boże Słowo nie jest jedynie zbiorem pięknych myśli czy religijnych pouczeń. To Słowo, przez które Bóg stworzył niebiosa i przez które podtrzymuje wszystko swoją mocą. W centrum rozważania znalazła się historia z Dziejów Apostolskich 3, gdzie chromy od urodzenia człowiek, oczekując jedynie jałmużny, otrzymał od Boga coś znacznie większego — uzdrowienie w imię Jezusa Chrystusa.
Ta historia przypomina nam, że Bóg nie ogranicza się do naszych małych oczekiwań. Człowiek prosił o wsparcie na przetrwanie, a otrzymał nowe życie, siłę i możliwość wejścia do świątyni, wielbiąc Boga. Podobnie Chrystus daje nam więcej niż tylko chwilową pomoc — On przez swoją krew uwolnił nas od naszych grzechów i uczynił nas swoim ludem.
Kazanie było także wezwaniem do osobistego pytania: czego dzisiaj oczekuję od Boga? Czy ufam mocy Jego Słowa, czy zadowalam się jedynie zewnętrzną formą chrześcijaństwa? Prawdziwa wiara nie jest pustą „wydmuszką”, ale życiem napełnionym Bożą mocą, zaufaniem i posłuszeństwem.
Dziękujemy Bogu za wspólny czas modlitwy, uwielbienia i słuchania Jego Słowa. Niech ono dalej pracuje w naszych sercach i prowadzi nas do życia, które przynosi chwałę Chrystusowi.
„Nie mam srebra ani złota, lecz co mam, to ci daję: w imię Jezusa Chrystusa Nazarejczyka, chodź!”
Dz 3,6

13/05/2026

Polecamy :)

#6 Świętość Chrystusa
Podczas swojej ziemskiej służby nawet ci, którzy podążali za Jezusem, reagowali lękiem w Jego obecności. Wyraźnie widać to w reakcji uczniów po uciszeniu burzy na Morzu Galilejskim, gdy ze zdumieniem mówili: „Kim On właściwie jest, że nawet wiatr i morze są Mu posłuszne?”. W tym wykładzie dr Sproul wyjaśnia, dlaczego najbliżsi towarzysze Jezusa mogli się Go bać, a jednocześnie nie potrafili przestać za Nim iść, wiedząc, że bez Niego nie mogą stać się święci.

Zapraszamy do wysłuchania OSTATNIEJ części znakomitej serii o świętości Boga. Link w komentarzu! 👇👇👇