24/05/2026
„Dziedzictwo artystyczne dawnej metropolii lwowskiej stanowi jeden z kluczowych obszarów badań nad sztuką sakralną Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Przez blisko siedemset lat Lwów był ośrodkiem kulturotwórczym na wschodnich ziemiach polskich. Było to centrum nauki i sztuki, które promieniowało nie tylko na najbliższą okolicę, ale także na całą Polskę.
Katolicka metropolia halicka powstała w 1367 roku, potwierdzona uroczyście przez papieża Grzegorza XI bullą „Debitum pastoralis officii” z dnia 13 lutego 1375 roku, przekształcona w 1412 roku w metropolię lwowską, była drugą po gnieźnieńskiej prowincją Kościoła katolickiego w Polsce. Stanowiła ona podstawę dla tworzącej się sieci parafialnej oraz sprzyjała powstawaniu nowych ośrodków kultu. Ośrodki te tworzono zazwyczaj wokół wizerunków, głównie Matki Bożej, które zasłynęły łaskami. Oprócz tych miejsc praktycznie w każdym kościele parafialnym były obecne wizerunki Matki Bożej, które dziś często nazywamy Madonnami Kresowymi.
Obrazy te stanowią istotną część dziedzictwa metropolii lwowskiej – świadczą o głębokiej tradycji kultu, złożonej historii translokacji i przede wszystkim znaczącej roli w budowaniu pamięci przesiedleńczych wspólnot w XX wieku.”
Czytaj dalej artykuł ks. dra Marka Wojnarowskiego, dyrektora Muzeum Archidiecezjalne w Przemyślu, pt. „Madonny dawnej metropolii lwowskiej na terenach III Rzeczypospolitej – perspektywy badawcze”: 🔗https://kresymuzeum.pl/artykuly/683
Artykuł stanowi podsumowanie dotychczasowych edycji inicjatywy badawczej pt. „Wędrujące Madonny”, która w ubiegłym roku zyskała nowy, ogólnopolski zakres.
[Ilustracja: wizerunek Matki Bożej Łaskawej z archikatedry łacińskiej we Lwowie, litografia, II poł. XIX w., Muzeum Narodowe w Krakowie, nr inw.: MNK III-ryc.-43641, domena publiczna]
