Cerkiew w Poznaniu jest konkatedrą diecezji łódzko-poznańskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego i służy wiernym od 1924 roku. Została erygowana z myślą o żołnierzach konfesji prawosławnej, którzy przebywali w pobliskich koszarach; konsekracji jej dokonał św. Z początku był to budynek drewniany, w latach 80-tych XX wieku gruntownie odremontowany i przebudowany. męczennika Bazylego
Martysza (przekazane poznańskiej cerkwi przez śp. Mirona) znajdują się z przodu po lewej stronie na specjalnym pulpicie. Parafia poznańska obejmuje teren Wielkopolski, oprócz Ziemi Kaliskiej. Duchowieństwo jej stanowi: ks. protoijerej mitrat Sławomir Kondratiuk – proboszcz, ks. hieromnich Aleksandr (Mokriszczew) - wikary oraz ks. mitrat
Paweł Minajew - rezydent
Ordynariuszem naszej diecezji jest bp Atanazy łódzki i poznański rezydujący w Łodzi. W XVIII-wiecznym ikonostasie poznańskiej cerkwi – pochodzącym z rozebranej cerkwi pw. św. Piotra i Pawła w Kaliszu – znajdują się ikony (od lewej strony): Świętych Apostołów Piotra i Pawła (patronów m. Poznania), na lewych diakońskich wrotach Archanioła Gabriela, następnie - zawsze umieszczana po lewej stronie od Królewskich wrót - Bogurodzica (Hodegetria); na najważniejszych, królewskich wrotach pośrodku scena Zwiastowania oraz czterej Ewangeliści; dalej Chrystus (Pantokrator), na diakońskich wrotach Archanioł Michał i zupełnie po prawej stronie Święci Cyryl i Metody - Nauczyciele Słowian. Środkowe, najważniejsze wrota ikonostasu zwą się królewskimi (carskimi) ponieważ przez nie wynoszony jest Król Chwały w postaci Św. Darów - Ciała i Krwi Chrystusowych. Na owych wrotach umieszcza się ikonę Zwiastowania, jest to bowiem zapowiedź i początek naszego zbawienia. Nad nimi znajduje się mały wizerunek Matki Bożej Poczajowskiej, Ostatnia Wieczerza oraz Wniebowstąpienie Pańskie. W prezbiterium zaraz za królewskimi wrotami umieszczone jest najświętsze miejsce: ołtarz - Tron Boży ze złożoną księgą Ewangelii oraz darochranitielnicą (tabernakulum z Eucharystią), a zanim siedmioramienny świecznik. W lewej części prezbiterium stoi stół ofiarny - żertwiennik służący do przygotowania darów ofiarnych. Przed ikonostasem znajduje się podwyższenie zw. soleją z półokrągłym podestem ze schodkami zw. amboną; z tego miejsca kapłan udziela Komunii św. oraz wygłasza kazania. Boczne części soleji noszą miano klirosów i przeznaczone są dla duchowieństwa lub śpiewaków. Duża ikona patrona kościoła - św. Mikołaja, arcybiskupa Miry Licyjskiej, cudotwórcy jest czczona po prawej stronie cerkwi, przed klirosem. Nadto w cerkwi rozmieszczone są sztandary cerkiewne używane podczas procesji oraz wiele podświeczników służących do stawiania świec wotywnych w intencji żywych lub zmarłych.