Między Słowami

24/06/2015

Fragment apokryfu, który omówiliśmy podczas dzisiejszego spotkania, a w całości można znaleźć pod adresem: http://dominikanie.pl/2014/10/ale-o-co-chodzi-w-duszpasterstwie-akademickim/
Zachęcamy do dzielenia się nim w małych grupach!

28/05/2015

Kochani!

Podsumowanie Nowego Testamentu w 1,5 godziny nie jest rzeczą prostą ;) Gra planszowa wydawała nam się najciekawszym sposobem na przypomnienie sobie osób, słów i sytuacji, o których rozmawialiśmy na spotkaniach.
Walka o wygraną była dość zacięta, a na pozycję lidera co rusz wychodził inny zespół. Ostatecznie zwycięzcą została "Drużyna św. Patryka" (jednak dobrze wziąć sobie za patrona świętego!). Gratulujemy wygranej.
Wszystkim drużynom - Koszerniczkom, Feniksowi, Swojsko i Radośnie, Kasztanom oraz Drużynie św. Patryka - dziękujemy za wspólną zabawę. Jesteśmy pod wrażeniem Waszej pamięci i kreatywności ;)
Jeśli chcielibyście jeszcze kiedyś zagrać - nic nie stoi na przeszkodzie :) Wszelkie materiały znajdują się w skrzyni na antresoli (zasady gry niedługo dołączymy). Postaramy się też przygotować jakiś dodatkowy event z grą.

To było już ostatnie nasze spotkanie, więc może trochę statystyk ;)
• spotkaliśmy się w środy 23 razy, co daje nam łącznie ok. 2760 min spotkań;
• średnio w spotkaniach uczestniczyły 24,17 osoby;
• na każdym spotkaniu przeważały liczebnie kobiety; wyjątek stanowi (chyba tylko) spotkanie XIV "Jezus i kobiety";
• zjedliśmy tonę słodyczy i wypiliśmy hektolitry herbaty.

Bardzo Wam wszystkim dziękujemy za cały rok pracy. Dziękujemy za to, że znajdowaliście czas w środku tygodnia, by przyjść na spotkanie. Dziękujemy za Wasze zaangażowanie, dzielenie się swoimi przemyśleniami, wszelkie uśmiechy, każde słowo, obecność. Dziękujemy za to, że po spotkaniach nie uciekaliście od razu do domów, tylko sprzątaliście salę i zostawaliście na rozmowy z nami. Dziękujemy, że mimo różnych naszych niedociągnięć, powracaliście na spotkania.
Dziękujemy Wam za prezenty na koniec (wczoraj ze wzruszenia odebrało nam mowę). Zrobiliście nam przemiłą niespodziankę :)
Tak naprawdę bez Was nic by nie było. To Wy budowaliście te spotkania.
Było nam niezmiernie miło, że mogliśmy wspólnie z Wami odkrywać Słowo Boże.
Jesteście najlepsi! :)

DZIĘKUJEMY!

21/05/2015

"Księga Życia" - podsumowanie:

Apokalipsa, czyli objawienie św. Jana została napisana podczas prześladowań chrześcijan za rządów cesarza Domicjana. Słowo objawienie oznacza odsłonięcie, uchylenie zasłony. Jest to swoista teologia w licznych obrazach, a nie faktograficzna relacja - nie należy w niej doszukiwać się ścisłej logiki. Św. Jan bardzo często odwołuje się do Starego i Nowego Testamentu, szczególnie do Księgi Izajasza, Daniela, Ezechiela, ale także do Księgi Rodzaju, wraz z którą stanowi klamrę dla Pisma Świętego. Wykorzystuje w niej także elementy liturgii ziemskiej, przy opisie liturgii niebiańskiej - np. pieśni, czy wezwania.

Apokalipsa jest Księgą pocieszenia - opowiada o ostatecznym zwycięstwie Baranka - Chrystusa, który jest blisko Oblubienicy - Kościoła. Zapowiada zbliżające się gody. Niewiasta opisywana w księdze jest przede wszystkim symbolem Kościoła, również Maryi - jako części Kościoła, tej, która reprezentuje go. Kościół jest bezpieczny i chroniony przed działaniem diabła, który nie mogąc wyrządzić szkody bezpośrednio Bogu - ponieważ może działać tylko na tyle, na ile Bóg dopuszcza jego obecność - atakuje dzieci Kościoła, by choć pośrednio uderzyć w Boga - stąd prześladowania i męczennicy.

Przesłanie moralne Księgi, to przede wszystkim wezwanie do wierności Bogu, wytrwałości w cierpieniach i prześladowaniach oraz do cierpliwości - mamy wyraźną obietnicę, ale jeszcze nie nadszedł czas na jej wypełnienie.

Wydźwięk Apokalipsy jest ponadczasowy - nie odnosi się jedynie do przyszłości - do końca świata, czy tylko do pogańskiego cesarstwa rzymskiego - jako potęgi wrogiej Bogu, ale opisuje teraźniejszość, tym samym księga jest wciąż aktualna.

14/05/2015

"Odpoczynek w Bogu" - podsumowanie

List do Hebrajczyków został napisany najprawdopodobniej w 67 r. przez nieznanego autora. Ukazuje on wyższość Nowego Przymierza nad Starym, ponieważ to Nowy Testament przynosi pierwotne i skończone objawienie Boga w Chrystusie, na które Stary Testament jedynie przygotowywał. Chrystus zostaje przedstawiony na wzór arcykapłana Melchizedeka, który nie miał poprzedników i nigdy nie będzie mieć następców. Jest wyjątkowym Arcykapłanem, ponieważ nie składa ofiary ze zwierząt, ale z samego Siebie, przez co dokonuje zgładzenia grzechów i zbawienia ludzi.

Czym zatem jest zbawienie?
To wyzwolenie, uratowanie od niebezpieczeństwa, choroby, śmierci; to osiągnięcie własnej pełni - bycie całkowicie sobą. Hebrajski rzeczownik yecha (zbawienie) oznacza całkowite wyzwolenie i odzyskanie pokoju.

Autor Listu do Hebrajczyków zwraca uwagę, że Chrystus dając nowe kapłaństwo, daje również nowe Prawo, prawo wiary, której nieodłącznym elementem jest zaufanie. Św. Tomasz z Akwinu wyróżnia 3 postępujące etapy wiary:
1. "wierzę w Boga" (wiara pierwotna; światopogląd),
2. "wierzę o Bogu",
3. "wierzę Bogu" (wiara związana z zaufaniem).
Naszym zadaniem jest dążenie do osiągnięcia trzeciego etapu wiary. Dokonać się to może jedynie wtedy, gdy otworzymy się na łaskę, którą chce obdarzyć nas Bóg.

07/05/2015

"Zdać sprawę z nadziei" - podsumowanie

Na spotkaniu rozmawialiśmy o 4 listach: 1 i 2 Liście św. Piotra, Liście św. Judy i Liście św. Jakuba. Są to tzw. listy katolickie (do nich zaliczamy również listy św. Jana, które omawialiśmy na pierwszym spotkaniu).

Nadzieja to temat wiodący Listów św. Piotra. "Niech będzie błogosławiony Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa. On w swoim wielkim miłosierdziu przez powstanie z martwych Jezusa Chrystusa na nowo zrodził nas do żywej nadziei: do dziedzictwa niezniszczalnego i niepokalanego, i niewiędnącego, które jest zachowane dla was w niebie." (1P 1,3-4)

1 List św. Piotra jest pismem pokrzepiającym. Autor ukazuje cierpienia jako coś dobrego, swego rodzaju łaskę daną od Boga. Chrześcijanie nie powinni wstydzić się swej wiary, ale z radością i miłością przyjmować wszelkie cierpienia, ponieważ zostali wybrani przez Boga jako lud święty i kapłański powołany do życia wiecznego z Chrystusem.

2 List św. Piotra i List św. Judy są powiązane ze sobą. Ich głównym tematem jest ostrzeżenie przed ludźmi wprowadzającymi zamęt do wspólnoty Kościoła.
Ponadto dużo uwagi w swym liście św. Piotr poświęca paruzji, ponieważ część ludzi twierdziła, że ona nigdy nie nastąpi (co oczywiście, było błędem) - "Nie zwleka Pan z wypełnieniem obietnicy - bo niektórzy są przekonani, że Pan zwleka - ale On jest cierpliwy w stosunku do was. Nie chce bowiem niektórych zgubić, ale wszystkich doprowadzić do nawrócenia" (2P 3,9). Pan Bóg daje szansę człowiekowi na zmianę swego życia, na zwrócenie się ku Niemu.

List św. Jakuba ma charakter pouczający - mówi m.in. o wierze, która "bez uczynków jest martwa" (Jk 2,14n), sposobie mówienia i słuchania (słuchanie jako najwyższa forma gościnności), mądrości. Autor nawiązuje do Starego Testamentu, a także do nauczania Jezusa (głównie Kazania na Górze).

30/04/2015

Tajemnica wielka, czyli o Kościele wg św. Pawła - podsumowanie:

Jest jeden Kościół i w nim uobecnia się Chrystus. Kościoły lokalne są reprezentantami całości. Podstawą i fundamentem wszystkiego jest Miłość.

Są rozmaite obrazy Kościoła, które pomagają nam poznać jego wewnętrzną naturę - brane z życia pasterskiego, uprawy roli, budownictwa, czy życia rodzinnego i narzeczeństwa.

Kościół stanowi jedność i w niej powinniśmy trwać - jednocześnie nie tracąc własnej tożsamości. Każdy z nas ma swoje miejsce w Kościele, które wyraża się przez powołanie, dające nam nadzieję. Każdy, indywidualnie, jest nieodłączną częścią Kościoła, która oddziałuje na całość, jak organizm, dlatego uczynki jednostki promieniują na całą wspólnotę.

Zbawienie przychodzi do nas przez Kościół.

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline. You can change this under Settings & Account at any time.

23/04/2015

Nauka godna wiary, czyli czego uczy nas św. Paweł - podsumowanie

Święty Paweł w swoich listach ukazuje się nam jako teolog biblijny, który za główne zadanie stawia sobie interpretację objawienia sprawiedliwego Boga.
Na rozwój jego teologii wielki wpływ miało nawrócenie w drodze do Damaszku, będące spotkaniem z Jezusem. Uznanie Jego za Chrystusa (gr. christos - "namaszczony") i Pana, który przez Swoją Śmierć i Zmartwychwstanie ukazał miłość Bożą, stało się fundamentem teologii Pawłowej.
Paweł wskazuje, że zbawienie nie dokonało się i nie dokona się przez Prawo. To przez wiarę w Jezusa Chrystusa dokonuje się usprawiedliwienie, dzięki czemu jest ono dostępne dla wszystkich ludzi. W ten sposób uwidacznia fakt, że chrześcijaństwo nie jest religią księgi, tylko religią Chrystusa, będącego jedynym Pośrednikiem między człowiekiem a Bogiem.

W rozważanych na spotkaniu fragmentach św. Paweł kładzie duży nacisk na świętość, cielesność oraz walkę duchową. Każdy ochrzczony jest święty (chrzest z Ducha Świętego), dlatego też powinien mieć szacunek do swego ciała, które stało się świątynią Ducha Świętego. Grzechy człowieka nie oddziałują jedynie na niego, ale na całą wspólnotę. Aby nie ulec złu, człowiek musi toczyć walkę duchową, którą może wygrać, gdy przywdzieje na siebie zbroję Bożą.

16/04/2015

"Pochwycony przez Boga" - podsumowanie:
Św. Paweł - Apostoł pogan, 13 jego listów możemy znaleźć w Nowym Testamencie. Pisał do gmin chrześcijańskich, które w większości osobiście zakładał podczas swoich podróży misyjnych.

Kluczowe znaczenie w życiu gmin chrześcijańskich miały rodziny i ich domy, wokół których skupiała się wspólnota. W tych domach nauczano katechumenów, w nich schronienie znajdowali podróżujący bracia w wierze, w nich gminy gromadziły się na Uczcie Pańskiej, a nawet bezrobotni chrześcijanie mogli tam znaleźć pracę. Domy te były nie tylko szkołą zasad wiary, ale przede wszystkim praktycznego życia chrześcijańskiego.
Nie były to też takie domy, jakie mamy w dzisiejszych czasach - szczególnie w przypadku ludzi zamożnych, z pomieszczeniami mieszkalnymi, najczęściej był połączony warsztat pracy. W takim domu mieszkała nie tylko rodzina, ale i pracujący oraz inni domownicy.
We wczesnym okresie Kościoła, powstawanie nowych gmin zawsze zależało także od tego, czy istniały takie rodziny, jak małżeństwo Pryscylli i Akwili, które dla sprawy Ewangelii były gotowe wyprowadzić się do innego miasta, by tam w swym domu stworzyć centrum dla nowej gminy.

Autorytet św. Pawła często był podważany, przez co był zmuszony, by go bronić, co widoczne jest m. in. w 2 liście do Koryntian. W rzeczywistości jego autorytet pochodził od Jezusa, czyli był na równi z apostołami i został przez nich uznany.

Od początku zamysłem Boga było zbawienie całego świata. W Starym Przymierzu, przez pośrednictwo Izraela Bóg mógł dokonać zbawienia. To Żydzi byli narodem wybranym, światłem na oświecenie pogan. W Nowym Przymierzu Bóg działa przez chrześcijan - my jesteśmy Jego apostołami.

02/04/2015

"Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne." (J 3,16)

Dziś rozpoczynamy najpiękniejszy czas roku liturgicznego - Święte Triduum Paschalne. Spróbujcie zapomnieć na te kilka dni o studiach, egzaminach, pracach; wyłączyć komputery, tablety i inne elektroniczne gadżety. Wykorzystajcie te dni na spotkanie z Jezusem, trwanie przy Nim, rozważanie największej tajemnicy naszej wiary.

Dobrych świąt. Z Bogiem.

26/03/2015

"Młode wino, czyli o Dziejach Apostolskich i początkach Kościoła" - podsumowanie.

Dzieje Apostolskie opowiadają o pierwszych latach chrześcijaństwa - o tym, jak wzrastało Królestwo Boże na ziemi oraz jak wyglądało życie pierwszych chrześcijan - od Wniebowstąpienia i Zesłania Ducha Świętego po przybycie św. Pawła do Rzymu (w ok. 61 r.). Opisane przez św. Łukasza Ewangelistę nie później niż 20 lat po tych wydarzeniach.
Centralnymi postaciami są św. Paweł - wcześniej Szaweł, Żyd z Tarsu, obywatel Cesarstwa Rzymskiego i św. Piotr - głowa Kościoła.

Jest w nich też mowa o św. Barnabie, który pomógł chrześcijanom przyjąć nawróconego Szawła - wcześniej bali się go, wspominając na to, co czynił - i odbył wraz z nim pierwszą podróż na Cypr i do Antiochii Pizydyjskiej. Ważną rolę odgrywa także św. Jakub (młodszy), szczególnie podczas tzw. Soboru Jerozolimskiego, jako głowa Kościoła w Jerozolimie.

W księdze bardzo wyraźne jest działanie Ducha Świętego, który często wskazuje drogę i doradza.

Warto zauważyć, że na podstawie Dziejów można odczytać jak w praktyce wygląda Królestwo Boże, jak przypowieści dobrze oddają Jego wzrost - od Chrystusa, grupy 12 Apostołów i uczniów, którzy za nim podążali, stopniowo dociera do nowych ludzi. Wszystko to dzieje się w mocy Ducha Świętego oraz, co ważne, potrzebuje świadków, którzy będą nieśli je innym - dawali świadectwo o cudach i znakach, jakie widzieli i które sami czynią.
Dziś my jesteśmy świadkami Królestwa Bożego.

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline. You can change this under Settings & Account at any time.

19/03/2015

Dzięki za przybycie, rozmowę, radość.
Za tydzień będzie "normalnie".
Polecamy zajrzeć w międzyczasie do Dziejów Apostolskich, bo naprawdę wiele się w nich dzieje ;)
Dobrego tygodnia!

07/03/2015

JEZUS I KOBIETY - podsumowanie.

W Ewangelii wg św. Łukasza kobiety pojawiają się stosunkowo często. Jezus zrównując kobiety z mężczyznami rewolucjonizuje ówczesne postrzeganie kobiet i ich pozycję społeczną. Bóg wybierając Maryję na matkę Chrystusa - człowieka, za którego sprawą mogło się dokonać Wcielenie, wywyższa wszystkie niewiasty. Jednak rola Józefa jest również istotna - począwszy od akceptacji Bożego planu na Jego życie, przez bycie opiekunem Świętej Rodziny, po wychowywanie Jezusa.

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline. You can change this under Settings & Account at any time.