12/06/2012
CYWILIZACJA ŚMIERCI- Polskie Towarzystwo Tomasza z Akwinu
C. (cywilizacja) śmierci, inaczej nazywana c. materialistyczną lub utylitarystyczną (czy c. konsumpcjonizmu), jest najogólniej mówiąc-c.rzeczy (a nie c. osób), c., w której osoby stają się przedmiotem użycia, podobnie jak rzeczy. Człowiek w takiej c. jest faktycznie niewolnikiem swoich słabości bądź narzedziem wykorzystywanym wbrew swojej naturze i przyrodzonej godności. C. ta, wyrastając z fałszywego rozumienia człowieka i świata, zagraża człowiekowi, jego życiu, integralności i rozwojowi. Zamykając człowieka w świecie rzeczy i redukując go do dóbr skończonych, c. śmieri preferuje: technikę kosztem dobra moralnego, rzeczy, a nie na osoby ludzkie, "mieć" przed "być", czego skutkiem jest zniewolenie człowieka. Zachowując pozory sprawiedliwości, zabija ludzką przyjaźń, życzliwość i miłość, które są naturalnymi sposobami relacji między ludźmi, a bez których nie ma ludzkiego, przyjaznego człowiekowi społeczeństwa.
C. śmierci przejawia się w pogwałceniu niezbywalnych, naturalnych praw ludzkich: w zabójstwach, ludobójstwie, spędzaniu płodu ludzkiego, eutanazji, samobójstwach, torturach, niewolnictwie, wszelkiej niesprawiedliwości i gwałtach (Jan Paweł II, Evangelium vitae, 3, 6, 59, 86, 91). C. śmierci to "kultura śmierci", niosąca człowiekowi zagładę poprzez destrukcję i zwyrodnienie życia intelektualnego, wolitywnego, uczuciowego i religijnego, a także w ostateczności-ruinę życia materialnego. Jan Paweł II podkreśla, że za powstaniem takiego stanu rzeczy stoi zwł. odrzucenie przez człowieka prawdy, brak odniesienia do rzeczywistości; za tym idą fałszywe działania twórcze i moralne, ostatecznie prowadzące go agnostycyzmu i nihilizmu. "Dlaczego >>blask prawdy>rzeczyosób
