Miejscami płynie wartko i głęboko, miejscami zaś-powoli i płyto niby wysychająca struga. Zakon powstał na początku XIII wieku, ożywiają go idee i natchnienia św.Dominika Guzmána. Jego misja głoszenia Ewangelii sięga początków Kościoła i jego istoty. Kaznodziejstwo jest zasadniczym obowiązkiem zakonu, stąd jego troska o głoszenie słowa, starannie aby było jak najlepiej przekazywane. Do Polski domin
ikanów ściągnął biskup krakowski Iwo Odrowąż prosząc św. Dominika, by posłał swych braci. Pierwszymi dominikanami byli ludzie z otoczenia biskupa krewny Jacek Odrowąż oraz Czesław, którzy w 1220 lub 1221 otrzymali habit z rąk św.Dominika, nie od razu jednak wrócili do kraju, sporo czasu poświecili głoszeniu kazań m.in. w Czechach i Morawach. Jesienią 1222 wrócili do Krakowa, po czym 25 marca 1223 roku obejmują dawny farny kościół Świętej Trójcy.
2.Dominikanie w Płocku. Dominikanie przybyli do Płocka w 1225 r. działali do roku 1804 r. kiedy Prusacy usunęli zakonników. Płocki klasztor był jednym z pierwszych obok klasztorów w Pradze, Wrocławiu, Gdańsku, Sandomierzu i Kamieniu Pomorski. W Płocku mieszkały również córki św.Dominika.
3.Klasztor i kościół św.Dominika przy ul.Kościuszki 19. Kościół ufundowany przez księcia Konrada Mazowieckiego. W świątyni zobaczyć można namalowane przez urodzonego w płocku malarza Jana Betley'a stację drogi krzyżowej, zobaczymy tam także; rokokowy ołtarz, ambona z 1805 roku, XVIII-wieczny krucyfiks oraz wykonana w tym samym okresie barokowa, murowana chrzcielnica.
4.Powrót Dominikanów. Powrót jest pewną nadzieją, która powinna nastąpić może ze względów historycznych, ale przede wszystkim żeby wspomagać działanie kościoła i misji biskupa Piotra Liberty, którą przedstawił w swoim pierwszym liście do mieszkańców ,,kształtowanie parafii jako żywej wspólnoty, więcej jeszcze – jako wspólnoty wspólnot" na terenie Płocka oraz diecezji.
