Parafia pw. św. Tomasza Apostoła w Osinach

17/05/2026

W zmaganiu się z przeciwnościami losu nie jesteś sam, Jezus jest z Tobą!
„Ja jestem z wami...” Jezus obiecuje swoim uczniom ‘obecność’ w każdym momencie ich życia i działalności. Nie zastępuje ich, nie zajmuje ich miejsca, ale wspiera i pomaga realizować to powołanie, które im zostało powierzone. Jezus nie jest postacią z przeszłej historii. On żyje i wspiera swoje dzieło nieustannie, w wiecznym ‘teraz’.

Słowo ewangelii na dzisiaj (17 maja 2026 r. – VII Niedziela Wielkanocy – Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego):
Z ewangelii wg św. Mateusza: Jedenastu zaś uczniów udało się do Galilei na górę, tam gdzie Jezus im polecił. A gdy Go ujrzeli, oddali Mu pokłon. Niektórzy jednak wątpili. Wtedy Jezus podszedł do nich i przemówił tymi słowami: «Dana Mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi. Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata».

Komentarz do ewangelii z dnia (Mt 28,16-20):
Obraz: Jedenastu uczniów udaje się do Galilei na ‘górę’. Nie wiemy dokładnie, co to za miejsce, Góra Przemienienia, Góra Błogosławieństw albo ‘góra teologiczna’, symboliczne określenie miejsca spotkania z Bogiem i doświadczenia Jego mocy i łaski. Przyjrzę się ku czemu skłaniają się moje myśli i odczucia.

Myśl: Uczniowie trzymają się razem i wykonują polecenia Jezusa, choć ich postawa jest mieszanką wiary i wątpienia. ‘Mała wiara’, wiara wątpiąca to cecha każdego ucznia. Tak było także wtedy, kiedy Jezus był z nimi. Tak jest teraz, po zmartwychwstaniu. Ostatnie słowa ewangelii rysują przed uczniami szeroki horyzont. ‘Wszelka władza na niebie i ziemi’, ‘wszystkie narody’, ‘uczenie zachowywania wszystkiego’ to wymagające zadania. Od tej chwili jest to powinność uczniów, którą mają spełniać w poczuciu wierności i poddaniu się mocy Ducha Świętego. Nie uczą bowiem niczego sami od siebie. Spełniają posłannictwo samego Boga.

Emocja: „Ja jestem z wami...” Jezus obiecuje swoim uczniom ‘obecność’ w każdym momencie ich życia i działalności. Nie zastępuje ich, nie zajmuje ich miejsca, ale wspiera i pomaga realizować to powołanie, które im zostało powierzone. Jezus nie jest postacią z przeszłej historii. On żyje i wspiera swoje dzieło nieustannie, w wiecznym ‘teraz’.

Wezwanie: Poproszę o łaskę ‘otwartych oczu’ na miłość Boga, która uzdalnia mnie do dawania świadectwa o Zmartwychwstałym. Podziękuję za wezwanie mnie do dawania świadectwa o Nim w miejscu, gdzie mnie postawił.
Zakończę modlitwą Chwała ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu...

17/05/2026

Z życia parafii.. 😊
Dzisiaj podczas Mszy św. o godz. 11:00, czworo dzieci z naszej parafii: Nikola, Iga, Alicja i Piotruś, rozpoczęli niezwykłą podróż z Panem Jezusem, przyjmując po raz pierwszy Komunię św.😇
Wszystkie dzieci są zaangażowane w życie naszej wspólnoty parafialnej, co tydzień śpiewają w scholce i tym samym upiększają liturgię.🎶 Dzisiaj również pełni radości i wdzięczności, uwielbili Pana Boga śpiewem i tańcem, na zakończenie Mszy św. ❤️
Rodzicom gratulujemy, a Wam drogie dzieci życzymy, aby ta przyjaźń z Panem Jezusem, która dzisiaj się rozpoczęła, trwała już do końca życia napełniała Was pokojem, radością i miłością!😇🥰❤️

17/05/2026

17 maja - niedziela Wniebowstąpienia Pańskiego💗

Wniebowstąpienie zwieńczeniem ziemskiego życia Jezusa

VII Niedziela Wielkanocna to Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego. Pan Jezus wstąpił do Nieba czterdzieści dni po swym Zmartwychwstaniu.

Według obliczeń, święto to przypada zawsze w czwartek. Tak było przez całe wieki – aż do soborowych zmian w kalendarzu liturgicznym. Od tego czasu uroczystość Wniebowstąpienia zaczęto przenosić na niedzielę po tradycyjnym czwartku Wniebowstąpienia.

W Polsce decyzję taką podjęto w roku 2003. O tym, gdzie miało miejsce Wniebowstąpienie Jezusa, jak zostało ono opisane w Ewangeliach oraz jakie znaczenie ma to wydarzenie dla naszego zbawienia piszemy w tekście poniżej.

Symboliczne miejsce, z którego Pan wstąpił do nieba

Nie każdy wie, że Wniebowstąpienie Pana Naszego Jezusa Chrystusa odbyło się na Górze Oliwnej. To bardzo symboliczne miejsce – dokładnie w tym samym miejscu rozpoczęła się przecież Jego Męka. To tutaj spędzał ostatnie godziny na modlitwie przed zdradzeniem Go i pojmaniem. Z tej góry, na której rozpoczęła się Męka Pana Jezusa, wzięła początek także Jego wieczna chwała.

Wniebowstąpienie w Ewangeliach

Ewangeliści nie piszą wiele na temat Wniebowstąpienia Jezusa Chrystusa. Święty Mateusz w ogóle o nim nie wspomina, święty Jan podaje jako wzmiankę w formie przepowiedni. Święty Marek opisuje niezwykłe wydarzenie jednym zdaniem: „Po rozmowie z nimi Pan Jezus został wzięty do nieba” (Mk 16, 19).

Odrobinę więcej szczegółów przekazuje apostoł Łukasz pisząc: „Potem wyprowadził ich ku Betanii i podniósłszy ręce, błogosławił ich. A kiedy ich błogosławił, rozstał się z nimi i został uniesiony do nieba” (Łk 24,51).

Szczęśliwie są jeszcze Dzieje Apostolskie, w których czytamy: „Po tych słowach uniósł się w ich obecności w górę i obłok zabrał Go im sprzed oczu. Kiedy uporczywie wpatrywali się w Niego, jak wstępował do nieba, przystąpili do nich dwaj mężowie w białych szatach” (Dz 1,12).

Wniebowstąpienie i zapowiedź powtórnego przyjścia

Przy Ostatniej Wieczerzy Chrystus zapowiadał swoje odejście do niebieskiego Ojca. Wyjaśniał uczniom nawet, dlaczego jest ono konieczne: „Jezus, widząc, że nadeszła Jego godzina przejścia z tego świata do Ojca, umiłowawszy swoich na świecie, do końca ich umiłował… wiedząc, że… od Boga wyszedł i do Boga idzie” (J 13, 1-3). „W domu Ojca mego jest mieszkań wiele. Gdyby tak nie było, to bym wam powiedział. Idę przecież przygotować wam miejsce. A gdy odejdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę powtórnie i zabiorę was do siebie, abyście i wy byli tam, gdzie Ja jestem” (J 14, 2-3). „Znacie drogę dokąd Ja idę… Jeszcze chwila, a świat nie będzie Mnie oglądał… Słyszeliście, że wam powiedziałem: Odchodzę i przychodzę znów do was. Gdybyście Mnie miłowali, rozradowalibyście się, że idę do Ojca” (J 14).

Wniebowstąpienie jest dniem królewskiej intronizacji
Chrystusa, tryumfem, jaki przygotowuje swojemu Synowi Bóg Ojciec. To właśnie dlatego w tekstach liturgicznych tak wiele radości! Z Dziejów Apostolskich dowiadujemy się również, że Wniebowstąpienie jest poręczeniem powtórnego przyjścia Zbawiciela, na które wszyscy czekamy. „Mężowie z Galilei, dlaczego stoicie i wpatrujecie się w niebo? Ten Jezus, wzięty od was do nieba, przyjdzie tak samo, jak widzieliście Go wstępującego do nieba”. Wniebowstąpienie jest więc nie tylko wywyższeniem Pana Jezusa. Gwarantuje nam również wywyższenie i wyniesienie do chwały natury ludzkiej.
W Liście do Hebrajczyków czytamy, że Chrystus wszedł do nieba, aby „wstawiać się za nami przed obliczem Boga” (Hbr 9,24). Powrót do Ojca przez wniebowstąpienie był także warunkiem zesłania nam Ducha Świętego.

Wcześniej jeszcze, Pan Jezus powiedział: „Jednakże mówię wam prawdę: Pożyteczne jest dla was Moje odejście. Bo jeżeli nie odejdę, Pocieszyciel nie przyjdzie do was. A jeżeli odejdę, poślę Go do was” (J 16, 5-7. 28).

Bez Wniebowstąpienia Pana Jezusa, nie byłoby więc możliwe zbawienie naszych dusz.

10/05/2026

10/05/2026

Spełnianie przykazań jest sprawdzianem naszej miłości do Jezusa
‘Wy Mnie widzicie’. Jezus zapowiada swoje odejście, ale uczniowie ‘widzą Go’ w nowy, głębszy sposób. Jezus staje się naszym życiem. Widzimy Go w nas i siebie w Nim. Dokonuje się to przez ‘spełnianie przykazań i życie w Nim’. W ten sposób dokonuje się codzienne ‘widzenie Pana’.

Słowo ewangelii na dzisiaj (10 maja 2026 r. – VI Niedziela Wielkanocy):
Z ewangelii wg św. Jana: Jeżeli Mnie miłujecie, będziecie zachowywać moje przykazania. Ja zaś będę prosił Ojca, a innego Pocieszyciela da wam, aby z wami był na zawsze - Ducha Prawdy, którego świat przyjąć nie może, ponieważ Go nie widzi ani nie zna. Ale wy Go znacie, ponieważ u was przebywa i w was będzie. Nie zostawię was sierotami: Przyjdę do was. Jeszcze chwila, a świat nie będzie już Mnie oglądał. Ale wy Mnie widzicie, ponieważ Ja żyję i wy żyć będziecie. W owym dniu poznacie, że Ja jestem w Ojcu moim, a wy we Mnie i Ja w was.
Kto ma przykazania moje i zachowuje je, ten Mnie miłuje. Kto zaś Mnie miłuje, ten będzie umiłowany przez Ojca mego, a również Ja będę go miłował i objawię mu siebie».

Komentarz do ewangelii z dnia (J 14,15-21):
Obraz: Jesteśmy z Jezusem i uczniami w Wieczerniku. Po umyciu nóg Pan zapowiada przyjście ‘Pocieszyciela’, Ducha Świętego, którego pośle Ojciec. Posłucham słów Jezusa. To jest obietnica również dla mnie. Przyjrzę się swoim skojarzeniom i odczuciom.

Myśl: Miłość Jezusa, miłość Boga to nie tylko ulotne uczucie, wrażenie. Obejmuje ono całą osobę. Zmienia nasz sposób myślenia. Kształtuje nasze postępowanie, nasze pragnienia i dążenia. Miłość chrześcijańska jest przede wszystkim postawą, która upodabnia nas do Jezusa, a przez Niego wchodzimy w relację z Ojcem i jesteśmy posłani do braci. Miłość chrześcijańska wyraża się przez ‘zachowanie przykazań’. To nie jest tylko niewolnicze działanie. Chodzi o troskę, praktykowanie i postępowanie ‘tak, jak Jezus’. Tylko wtedy uczynek staje się ‘miłością w praktyce’.

Emocja: ‘Wy Mnie widzicie’. Jezus zapowiada swoje odejście, ale uczniowie ‘widzą Go’ w nowy, głębszy sposób. Jezus staje się naszym życiem. Widzimy Go w nas i siebie w Nim. Dokonuje się to przez ‘spełnianie przykazań i życie w Nim’. W ten sposób dokonuje się codzienne ‘widzenie Pana’.

Wezwanie: Poproszę o łaskę miłowania Pana i zachowywanie Jego przykazań. Podziękuję za Jego obecność, która mnie umacnia.
Zakończę odmawiając Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu...

03/05/2026

OPOWIEŚCI CIEKAWEJ TREŚCI..😇

*** Opowieść o modlitwie i Bożej obecności ***
W pewnej wiosce żył kapłan, który był człowiekiem świętym. Gdy mieszkańcy znajdowali się w trudnej sytuacji, udawali się do niego po pomoc. Kapłan udawał się wtedy do szczególnego miejsca w lesie i odmawiał specjalną modlitwę. Bóg zawsze go wysłuchiwał i Po jego śmierci następcą został kapłan, który nie był święty, ale znał miejsce w lesie i modlitwę. Modlił się słowami: "Panie, wiesz, że brak mi świętości, ale z pewnością nie masz zamiaru wykorzystać tego przeciwko ludziom z mojej wioski. Przyjdź nam z pomocą". Bóg go wysłuchał.
Kolejny kapłan znał już tylko modlitwę, nie znał miejsca. Powiedział: "Co znaczą dla Ciebie miejsca, Panie? Czyż każde miejsce nie jest uświęcone przez Twoją obecność? Wysłuchaj więc mej modlitwy i przyjdź nam z pomocą�. I Bóg znów pomógł.
Następny kapłan nie znał ani modlitwy, ani miejsca. Rzekł: "To nie formę zanoszonych modlitw cenisz, Panie, ale wołanie serca potrzebującego ratunku. Wysłuchaj mojej modlitwy i przybądź nam z pomocą". I Bóg go wysłuchał.
Ostatni kapłan troszczył się bardziej o sprawy doczesne niż o modlitwę. Mówił: "Jakim Bogiem jesteś, że będąc w stanie rozwiązywać absolutnie każdy problem, który Ty sam stworzyłeś, nie robisz nic, dopóki nie zobaczysz nas na kolanach żebrzących i błagających?". Po czym wracał do swoich zajęć. I Bóg raz jeszcze wysłuchał jego głosu i pomagał wiosce.

**************************************
Ta opowieść pokazuje, że Bóg nie patrzy na formę, lecz na serce. Nie liczy się świętość, miejsce, ani słowa - liczy się szczerość, wiara i gotowość do zwrócenia się ku Niemu. Nawet jeśli nie potrafimy modlić się "jak trzeba", Bóg słyszy wołanie serca. Niech ta historia będzie dla nas zachętą, by nie rezygnować z modlitwy, nawet gdy wydaje się, że nie mamy już siły, wiedzy czy świętości. Bóg jest blisko - wystarczy zawołać.

~Anthony de Mello SJ, PD

03/05/2026

W rocznicę uchwalenia Konstytucji 3 Maja warto też przypomnieć, jak duży wkład w jej tworzenie miał również Kościół katolicki. – Przykładem walki o

03/05/2026

V Niedziela Wielkanocna (rok A)

Trzy proste słowa, które kryją największą tęsknotę człowieka: „Pokaż nam Ojca”.

Dzisiejsza liturgia prowadzi nas w samo serce Kościoła — nie jako instytucji, ale jako wspólnoty ludzi w drodze.

Z jednej strony widzimy rodzący się Kościół: apostołowie ustanawiają diakonów, aby odpowiedzieć na realne potrzeby wspólnoty. To przypomnienie, że Kościół nie jest abstrakcyjny — powstaje tam, gdzie ktoś dostrzega drugiego człowieka i bierze za niego odpowiedzialność.

Z drugiej strony słyszymy coś jeszcze głębszego: tęsknotę.
Apostołowie mówią do Jezusa: „Pokaż nam Ojca”. To zdanie jest niezwykle ludzkie. To wołanie każdego z nas — szczególnie wtedy, gdy czujemy się zagubieni, samotni, odcięci od sensu.

I wtedy pada odpowiedź, która zmienia wszystko:

„Ja jestem drogą, prawdą i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie.” (J 14,6)

To nie są dwa różne tematy. To jedna historia:

Kościół to ludzie, którzy razem szukają Boga. Ludzie, którzy budują i jednocześnie sami są budowani — jak „żywe kamienie”.

Dziś warto zatrzymać się na chwilę i zapytać:
czy naprawdę szukam Boga, czy tylko odpowiedzi na własne problemy?

Bo wiara zaczyna się właśnie tam — w tęsknocie.
Niech ta niedziela będzie czasem powrotu do Źródła.

Czasem, w którym znów powiemy w sercu:

„Panie, pokaż mi Ojca”.

Błogosławionej niedzieli.

02/05/2026

🇵🇱👑Uroczystość NMP Królowej Polski | Transmisja z Jasnej Góry.

📍Sobota, godz. 11.00 i 🎙️

02/05/2026

Słowo Boże na sobotę 02.05.2026. - Uroczystość Najświętszej Maryi Panny,Królowej Polski

Pierwsze Czytanie
Ap 11,19a;12,1.3-6a.10ab)

Świątynia Boga w niebie się otwarła, i Arka Jego Przymierza ukazała się w Jego świątyni. Potem wielki znak się ukazał na niebie: Niewiasta obleczona w słońce i księżyc pod jej stopami, a na jej głowie wieniec z gwiazd dwunastu. I inny znak się ukazał na niebie: Oto wielki Smok barwy ognia, mający siedem głów i dziesięć rogów - a na głowach jego siedem diademów - i ogon jego zmiata trzecią część gwiazd nieba: i rzucił je na ziemię. I stanął Smok przed mającą rodzić Niewiastą, ażeby skoro porodzi, pożreć jej dziecię. I porodziła syna - mężczyznę, który wszystkie narody będzie pasł rózgą żelazną. I zostało porwane jej Dziecię do Boga i do Jego tronu. A Niewiasta zbiegła na pustynię, gdzie miejsce ma przygotowane przez Boga. I usłyszałem donośny głos mówiący w niebie: Teraz nastało zbawienie, potęga i królowanie Boga naszego i władza Jego Pomazańca.

Psalm Responsoryjny
(Ps: Jdt 13,18-20)
REFREN: Tyś wielką chlubą naszego narodu

Błogosławiona jesteś, córko, przez Boga Najwyższego
spomiędzy wszystkich niewiast na ziemi.
i niech będzie błogosławiony Pan Bóg,
Stwórca nieba i ziemi.

Twoja ufność nie zatrze się aż na wieki
w sercach ludzkich wspominających moc Boga.
Niech Bóg to sprawi,
abyś była wywyższona na wieki.

Drugie Czytanie
(Kol 1,12-16)
Z radością dziękujcie Ojcu, który was uzdolnił do uczestnictwa w dziale świętych w światłości. On uwolnił nas spod władzy ciemności i przeniósł do królestwa swego umiłowanego Syna, w którym mamy odkupienie - odpuszczenie grzechów. On jest obrazem Boga niewidzialnego - Pierworodnym wobec każdego stworzenia, bo w Nim zostało wszystko stworzone: i to, co w niebiosach, i to, co na ziemi, byty widzialne i niewidzialne, czy Trony, czy Panowania, czy Zwierzchności, czy Władze. Wszystko przez Niego i dla Niego zostało stworzone.

Aklamacja (J 19,27)
Jezus powiedział do ucznia: Oto Matka twoja, i od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie.

Tekst Ewangelii
(J 19,25-27)
Obok krzyża Jezusowego stały: Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena. Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: Niewiasto, oto syn Twój. Następnie rzekł do ucznia: Oto Matka twoja. I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie.

Oto Słowo Pańskie.

Komentarz do Ewangelii

Za czasów cesarstwa rzymskiego zmuszano niekiedy rodziny, przyjaciół, a także wrogów, do uczestniczenia w ostatnich godzinach kaźni ukrzyżowanego. To taka dodatkowa kara dla skazańca widzieć rozpacz bliskich i satysfakcję wrogów. Pod krzyżem Jezusa stanęli między innymi Jego Matka i umiłowany uczeń Jan. W tej trudnej sytuacji Jezus, bezpośrednio z krzyża, przekazuje im Swój testament. Można by rzec, że to taki ludzki, zwyczajny gest: zaopiekuj się, Janie, Moją Matką, bo ja już tego nie będę mógł uczynić. Ty zaś Matko, traktuj swojego nowego opiekuna, jak syna. Ale czy tylko o taką prostą formę adopcyjną mogło chodzić Jezusowi? W sytuacji ziemskiego zakończenia misji Zbawiciela, zapewne coś znacznie szerszego przyświecało Jego słowom. Już sam fakt, że Jezus zwraca się do swojej Matki słowem „Niewiasto...” podkreśla pewnego rodzaju niezwyczajny, podniosły charakter tego zdarzenia. Dzisiejsze pierwsze czytanie, mocno korelujące z Ewangelią, jest uzupełnieniem pozwalającym dać wykładnię słów Jezusowych. Oto Maryja staje się Matką wszystkich wierzących w Jej Syna. Jezus powierzył Jej nową funkcję macierzyńską – staje się Ona Matką Kościoła.

01/05/2026

Modlitwa
do świętego Józefa robotnika
- Jana XXIII💗

Święty Józefie, Opiekunie Dzieciątka Jezus, przeczysty Oblubieńcze Maryi, który wypełniając wiernie swoje obowiązki, pracą rąk zarabiałeś na utrzymanie Świętej Rodziny Nazaretańskiej, weź nas w swoją opiekę, kiedy z ufnością się do Ciebie zwracamy. Ty znasz nasze potrzeby, troski, nadzieje.
Ty również przeżywałeś chwile próby, doświadczenia i niepokoju. Do Ciebie się uciekamy ufni, że w Tobie znajdziemy opiekuna.

Wśród rozlicznych zajęć codziennego życia Twoja dusza znajdowała pokój i ukojenie w głębokim zjednoczeniu z Jezusem i Jego Matką, Twojej pieczy powierzonym. Dopomóż i nam zrozumieć, że w naszych potrzebach nie jesteśmy opuszczeni, byśmy w naszej pracy też spotykali Jezusa i przy Nim trwali, podobnie jak Ty to czyniłeś.

Uproś nam tę łaskę, by w naszych rodzinach, w zakładach i miejscach pracy, wszędzie gdzie chrześcijanin pracuje, wszystko było nacechowane miłością, cierpliwością i sprawiedliwością. Niech każdy usiłuje czynić wszystko dobrze, by kiedyś otrzymał bogactwo darów nieba. Amen.