Bóg i ja SŁOWODaje

30/05/2026

📖 „Temu zaś, który może was ustrzec od upadku…” (Jud 24)

Dzisiejsze czytanie z Listu św. Judy Apostoła niesie niezwykle ważną prawdę: chrześcijaństwo nie polega na tym, że własnymi siłami stajemy się doskonali. Polega na tym, że uczymy się coraz bardziej ufać Bogu, który podtrzymuje nas w drodze.

Św. Juda zachęca:

„Budując samych siebie na fundamencie waszej najświętszej wiary, w Duchu Świętym się módlcie i w miłości Bożej strzeżcie samych siebie” (Jud 20-21).

To piękny obraz życia duchowego.

Wiara jest fundamentem.
Modlitwa jest oddechem duszy.
Miłość jest przestrzenią, w której wzrastamy.

Jednocześnie Apostoł jest bardzo realistyczny. Wie, że nie wszyscy są mocni w wierze. Dlatego mówi:

„Dla jednych miejcie litość – dla tych, którzy mają wątpliwości” (Jud 22).

Jak bardzo potrzebujemy dziś takich słów.

Żyjemy w świecie, w którym łatwo osądzać, etykietować i przekreślać ludzi. Tymczasem Bóg przypomina, że obok nas są osoby, które walczą, szukają, zmagają się z pytaniami i wątpliwościami.

Nie potrzebują potępienia.
Potrzebują miłości.

Nie potrzebują wyższości.
Potrzebują świadectwa.

„Temu zaś, który może was ustrzec od upadku…” (Jud 24).

To niezwykła nadzieja.

Bo nie chodzi o to, że nigdy nie będziemy doświadczać słabości.

Chodzi o to, że jest Ktoś, kto jest większy od naszej słabości.

Jest Ktoś, kto podnosi, gdy upadamy.
Kto szuka, gdy się gubimy.
Kto pozostaje wierny, nawet gdy my zawodzimy.

🔥 Naszą największą siłą nie jest to, że nigdy nie upadniemy.

Naszą największą siłą jest to, że mamy Boga, który potrafi nas podnieść.

🤍 Może dziś potrzebujesz usłyszeć właśnie to:

Nie jesteś sam w swojej walce.
Bóg nadal Cię prowadzi.
I Jego łaska jest większa niż Twoja słabość.

🔥 Modlitwa

Panie, dziękuję Ci, że nie zostawiasz mnie samego w moich zmaganiach.

Buduj moją wiarę, ucz mnie modlitwy i prowadź drogą Twojej miłości.

Duchu Święty, umacniaj mnie wtedy, gdy jestem słaby, i przypominaj mi każdego dnia, że moja nadzieja jest w Bogu.

Temu, który może mnie ustrzec od upadku, oddaję całe moje życie.

Amen. 🔥

Aneta Sobiecka
Bóg i ja SŁOWODaje
Fundacja Twoja Rodzina
Regionalne Centrum Rozwoju Rodziny i Edukacji „Twoja Rodzina”
Wieczernik Miłosierdzia - Katolicka Wspólnota Charyzmatyczna
SE św. Ojca Pio
Parafia Miłosierdzia Bożego w Nidzicy

29/05/2026

📖 „Miejcie wiarę w Boga!” (Mk 11,22)

Dzisiejsza Ewangelia może wydawać się zaskakująca. Jezus przeklina figowiec, a następnie oczyszcza świątynię. Na pierwszy rzut oka są to dwa różne wydarzenia. W rzeczywistości mówią o tym samym.

Figowiec był pełen liści. Z daleka wyglądał pięknie, zdrowo i obiecująco. Problem polegał na tym, że nie miał owoców.

To obraz życia, które sprawia dobre wrażenie, ale nie przynosi owoców wiary.

Można mieć wiele religijnych gestów, znać modlitwy, chodzić do kościoła, a jednocześnie zamknąć serce na Boga.

Dlatego zaraz potem Jezus wchodzi do świątyni. Nie oburza Go sam handel. Oburza Go to, że miejsce spotkania z Bogiem przestało prowadzić do Boga.

„Mój dom ma być domem modlitwy” (Mk 11,17).

To słowo jest aktualne również dzisiaj.

Bo świątynią Boga nie jest tylko budynek.

Świątynią jest także nasze serce.

I być może Jezus przychodzi dziś nie po to, aby nas potępić, ale aby oczyścić to wszystko, co zajęło w naszym sercu miejsce należne Bogu.

Czasami są to rzeczy oczywiste:pieniądze,sukces,kariera,wygoda.

Ale czasami są to rzeczy dobre.

Może to być relacja.Może to być mąż.Może to być żona.Może to być dziecko.Może to być przyjaciel.Może to być służba, wspólnota, a nawet dzieło, które wykonujemy dla Boga.

Problem zaczyna się wtedy, gdy od tych osób lub rzeczy oczekujemy tego, co może dać tylko Bóg:poczucia bezpieczeństwa,wartości,akceptacji,spełnienia,szczęścia.

Wtedy nieświadomie zaczynamy budować życie wokół daru, zamiast wokół Dawcy.

A Jezus przychodzi, aby przywrócić właściwy porządek.

Nie po to, aby coś nam zabrać.Ale po to, aby zająć należne Mu miejsce w centrum naszego serca.

Bo dopiero wtedy wszystko inne znajduje swoje właściwe miejsce.

Dlatego końcówka Ewangelii nie mówi już o figowcu ani o świątyni.

Mówi o wierze, modlitwie i przebaczeniu.

To właśnie są owoce, których szuka Jezus.

„Wszystko, o co prosicie w modlitwie, stanie się wam, tylko wierzcie” (Mk 11,24).

Ale zaraz dodaje:

„Przebaczcie” (Mk 11,25).

Bo wiara bez przebaczenia bardzo często zatrzymuje się na poziomie słów.

🔥 Bóg nie szuka pięknych liści. Bóg szuka owoców.

Nie pyta przede wszystkim o to, jak wyglądasz w oczach innych.Pyta o to, co dzieje się w Twoim sercu.

🤍 Może dziś Jezus nie pyta Cię, jak wygląda Twoja wiara z zewnątrz.

Może pyta:

„Czy naprawdę jestem na pierwszym miejscu w Twoim życiu?”

🔥 Modlitwa

Jezu, oczyść moje serce ze wszystkiego, co zajęło miejsce należne Tobie.

Pokaż mi te obszary życia, w których bardziej ufam ludziom, rzeczom lub własnym planom niż Tobie.

Spraw, aby moja wiara nie była tylko słowami, ale przynosiła owoce miłości, przebaczenia i zaufania.

Duchu Święty, ucz mnie modlitwy płynącej z serca i pomagaj mi przebaczać tak, jak Ty przebaczasz mnie.

Przyjdź Duchu Święty. 🔥

Amen.

Aneta Sobiecka
Fundacja Twoja Rodzina
Bóg i ja SŁOWODaje
Regionalne Centrum Rozwoju Rodziny i Edukacji „Twoja Rodzina”
Wieczernik Miłosierdzia - Katolicka Wspólnota Charyzmatyczna
SE św. Ojca Pio
Parafia Miłosierdzia Bożego w Nidzicy

28/05/2026

📖 Dzisiejsze pierwsze czytanie (Rdz 22,9-18) opowiada o jednym z największych aktów wiary w całej Biblii. Bóg prosi Abrahama o oddanie Izaaka — syna obietnicy, na którego czekał przez wiele lat.

To właśnie tutaj kryje się dramat tej historii. Bóg wcześniej obiecał Abrahamowi, że przez Izaaka uczyni go ojcem wielkiego narodu. Teraz zaś prosi go o oddanie tego, co było dla niego najcenniejsze.

Abraham nie rozumie. Nie zna rozwiązania. Nie widzi przyszłości. A jednak ufa, że Bóg pozostanie wierny swojej obietnicy, nawet jeśli droga prowadzi przez ciemność.

I właśnie na tej drodze odkrywa niezwykłą prawdę:

📖 „Pan widzi” (Rdz 22,14)

Idzie
Krok po kroku.

Nie dlatego, że wszystko jest jasne.
Nie dlatego, że nie odczuwa bólu.
Ale dlatego, że ufa Temu, który go prowadzi.

I właśnie wtedy, gdy wydaje się, że wszystko zostało stracone, Bóg objawia się jako Ten, który widzi.

„Pan widzi.”

To niezwykłe słowa.

Bóg widzi Twoje łzy, których nikt nie zauważa.
Widzi modlitwy, na które wciąż czekasz.
Widzi Twoje zmagania, lęki i pytania.

Czasem wydaje nam się, że jesteśmy sami na górze Moria, niosąc ciężar, którego nie rozumiemy.

A Bóg mówi:

🤍 „Ja widzę.”

Nie zawsze od razu wyjaśnia.
Nie zawsze od razu zmienia sytuację.
Ale nigdy nie przestaje być obecny.

I jeszcze jedna niezwykła prawda.

Na górze Moria Bóg oszczędził syna Abrahama.

Ale wiele wieków później nie oszczędził własnego Syna.

Jezus stał się Barankiem ofiarowanym za nas, abyśmy mogli żyć.

Dlatego historia Abrahama nie mówi tylko o wierze człowieka.

Mówi przede wszystkim o miłości Boga.

🔥 Tam, gdzie człowiek widzi koniec, Bóg często przygotowuje początek.

🤍 Może dziś potrzebujesz usłyszeć tylko jedno:

„Pan widzi.”

Widzi Ciebie.
I nie przestał działać.

🔥 Modlitwa

Panie, gdy nie rozumiem swojej drogi, ucz mnie ufać Tobie tak jak Abraham.

Duchu Święty, pomagaj mi wierzyć, że Bóg widzi moje życie lepiej, niż ja sam je widzę.

Daj mi serce, które potrafi ufać nawet wtedy, gdy odpowiedzi jeszcze nie widać.

Przyjdź Duchu Święty. 🔥
Amen.



Aneta Sobiecka
BAneta SobieckaaBóg i ja SŁOWODaje RFundacja Twoja RodzinarRegionalne Centrum Rozwoju Rodziny i Edukacji „Twoja Rodzina”sWieczernik Miłosierdzia - Katolicka Wspólnota Charyzmatyczna

27/05/2026

📖 „Bo i Syn Człowieczy nie przyszedł, aby Mu służono, lecz żeby służyć” (Mk 10,45)

Dzisiejsza Ewangelia pokazuje niezwykłą siłę perswazji Jezusa.

Nie przekonuje On siłą ani władzą, ale przykładem. Gdy uczniowie myślą o zaszczytach, Jezus pokazuje im, że prawdziwa wielkość rodzi się ze służby i miłości.

To właśnie taka postawa najbardziej porusza serce człowieka i prowadzi do przemiany.

📖 „Bo i Syn Człowieczy nie przyszedł, aby Mu służono, lecz żeby służyć” (Mk 10,45)

Dzisiejsza Ewangelia pokazuje niezwykły kontrast.

Jezus po raz kolejny mówi uczniom o swojej męce, cierpieniu i śmierci. Wie, co Go czeka w Jerozolimie. Wie, że zostanie odrzucony, wyszydzony i ukrzyżowany.
Tymczasem Jakub i Jan myślą o czymś zupełnie innym. Pytają o zaszczyty, miejsca po prawej i lewej stronie Jezusa.

Łatwo ich oceniać. Ale czy my sami nie robimy czasem podobnie?

Jezus mówi o miłości, która oddaje życie.My często myślimy o własnych planach.
Jezus mówi o służbie.My szukamy uznania.
Jezus mówi o dawaniu siebie.My nieraz pytamy: „A co ja z tego będę miał?”

Dlatego Jezus zatrzymuje uczniów i pokazuje im zupełnie inną logikę Królestwa Bożego.

„Nie tak będzie między wami” (Mk 10,43).

W świecie wielkość często mierzy się stanowiskiem, wpływami i tym, ilu ludzi nam służy.

W Królestwie Bożym wielkość mierzy się miłością.
Największy nie jest ten, który stoi najwyżej.Największy jest ten, który najbardziej kocha.
Nie jest przypadkiem, że Jezus nie tylko naucza o służbie. On sam staje się sługą. Umywa uczniom nogi. Pochyla się nad chorymi. Przebacza grzesznikom. A ostatecznie oddaje swoje życie na krzyżu.

To właśnie dlatego ostatnie zdanie Ewangelii jest tak mocne:

„Syn Człowieczy nie przyszedł, aby Mu służono, lecz żeby służyć i dać swoje życie jako okup za wielu” (Mk 10,45).

To jest serce Ewangelii.

Jezus nie przyszedł po to, aby coś od Ciebie zabrać.Przyszedł, aby oddać za Ciebie wszystko.

🔥 Prawdziwa wielkość nie polega na tym, ilu ludzi Ci służy.Prawdziwa wielkość polega na tym, jak bardzo potrafisz kochać.

🤍 Może dziś Jezus nie pyta Cię o sukcesy, osiągnięcia i pozycję.Może pyta:„Komu dziś możesz okazać miłość?”

🔥 Modlitwa

Jezu, ucz mnie Twojej pokory i Twojego serca sługi.
Uwolnij mnie od pragnienia uznania, pierwszeństwa i skupienia na sobie.
Duchu Święty, ucz mnie dostrzegać potrzeby innych i kochać tak, jak kochał Jezus.
Spraw, abym każdego dnia bardziej służył niż oczekiwał, że będą służyć mnie.

Przyjdź Duchu Święty. 🔥Amen.

Aneta Sobiecka
Bóg i ja SŁOWODaje
Fundacja Twoja Rodzina
Regionalne Centrum Rozwoju Rodziny i Edukacji „Twoja Rodzina”
SE św. Ojca Pio
Wieczernik Miłosierdzia - Katolicka Wspólnota Charyzmatyczna

26/05/2026

📖 „Oto my opuściliśmy wszystko i poszliśmy za Tobą” (Mk 10,28)

W słowach Piotra można usłyszeć pytanie, które czasem rodzi się także w naszym sercu:

„Panie, czy było warto?”

Czy było warto przebaczyć?Czy było warto zaufać?Czy było warto zostać wiernym, kiedy było trudno?Czy było warto pójść za Tobą, gdy inni wybrali łatwiejszą drogę?

Jezus nie odpowiada obietnicą łatwego życia. Mówi wręcz o prześladowaniach i trudnościach. Ale jednocześnie daje niezwykłą obietnicę:

„Nikt nie opuszcza wszystkiego z powodu Mnie i z powodu Ewangelii, żeby nie otrzymał stokroć więcej” (por. Mk 10,29-30).

To bardzo ważne. Jezus nie jest nikomu dłużny. Wszystko, co oddajemy Bogu, wraca przemienione przez Jego łaskę.

Czasami człowiek myśli, że idąc za Jezusem, coś traci. Tymczasem Ewangelia pokazuje coś odwrotnego. Kiedy oddajesz Bogu swoje życie, nie tracisz — odkrywasz to, do czego zostałeś stworzony.

Największym darem nie są jednak rzeczy, które otrzymujemy od Boga. Największym darem jest On sam.

Bo można mieć wiele i nadal czuć pustkę.A można mieć Jezusa i odnaleźć pokój, którego świat nie potrafi dać.

Dlatego na końcu Jezus dodaje:

„Wielu pierwszych będzie ostatnimi, a ostatnich pierwszymi” (Mk 10,31).

W Królestwie Bożym liczy się nie to, jak wielki wydajesz się w oczach ludzi, ale jak bardzo pozwoliłeś Bogu działać w swoim sercu.

🔥 Pójście za Jezusem zawsze kosztuje.Ale jeszcze więcej kosztowałoby życie bez Niego.

🤍 Może dziś Jezus pyta Cię:

Czy ufasz Mi na tyle, aby oddać Mi to, czego kurczowo się trzymasz?

🔥 Modlitwa

Jezu, dziękuję Ci za to, że nigdy nie pozwalasz prześcignąć się w hojności.Ucz mnie ufać Tobie bardziej niż swoim zabezpieczeniom i planom.

Duchu Święty, dawaj mi odwagę zostawiać to, co oddala mnie od Boga, i wybierać drogę Ewangelii każdego dnia.

Pomóż mi odkrywać, że największym skarbem jesteś Ty sam.

Przyjdź Duchu Święty. 🔥Amen.

Aneta Sobiecka
Bóg i ja SŁOWODaje
Fundacja Twoja Rodzina
Regionalne Centrum Rozwoju Rodziny i Edukacji „Twoja Rodzina”
Wieczernik Miłosierdzia - Katolicka Wspólnota Charyzmatyczna
SE św. Ojca Pio

25/05/2026

Oto Matka twoja” (J 19,27)

Pod krzyżem rodzi się nowa rodzina Boga.W chwili największego cierpienia Jezus nie myśli o sobie. Patrzy na swoją Matkę i na umiłowanego ucznia. I właśnie wtedy wypowiada słowa, które na zawsze zmienią historię Kościoła:

„Oto syn Twój… Oto Matka twoja”.

Maryja staje się Matką każdego ucznia Chrystusa.To niezwykłe, że Jezus daje nam Matkę właśnie z wysokości krzyża — w miejscu bólu, ofiary i miłości do końca.

A potem Jezus mówi:„Pragnę”.

To nie tylko pragnienie wody.To pragnienie człowieka.Pragnienie naszego serca.Pragnienie, abyśmy wrócili do Boga.

„Dokonało się”.

W tych słowach zawiera się całe dzieło zbawienia.Miłość zwyciężyła.Grzech został pokonany.Droga do Ojca została otwarta.

I wtedy włócznia przebija bok Jezusa:„natychmiast wypłynęła krew i woda” (J 19,34).

Ojcowie Kościoła widzieli w tym narodziny Kościoła i sakramentów.Krew — Eucharystię.Woda — Chrzest.

Z przebitego Serca Jezusa wypływa życie dla świata.

Ta Ewangelia przypomina nam dziś, że pod krzyżem:otrzymujemy Matkę,otrzymujemy zbawienie,otrzymujemy nowe życie.

I nawet w największym cierpieniu Bóg nadal kocha do końca. 🤍

Ta Ewangelia pokazuje nam, że Jezus jest obecny także w naszych „Wielkich Piątkach” — w chwilach bólu, straty, cierpienia i niezrozumienia.

Pod krzyżem uczymy się prawdziwej miłości:miłości wiernej,miłości do końca,miłości, która nie ucieka.
Maryja trwała przy Jezusie nawet wtedy, gdy wszystko wydawało się przegrane.I właśnie dlatego staje się dla nas wzorem wiary i zaufania.
Każdy z nas ma w życiu swój krzyż:cierpienie,lęk,samotność,zranienia,sytuacje, których nie rozumiemy.
Ale Jezus nie zostawia nas samych.Daje nam Matkę.Daje nam Kościół.Daje nam swoje Serce otwarte dla każdego człowieka.
Krew i woda wypływające z boku Chrystusa przypominają nam, że nawet z największego cierpienia Bóg potrafi wyprowadzić życie i łaskę.
Dlatego dziś Jezus zaprasza nas:abyśmy nie uciekali od krzyża,ale pozwolili Mu przemieniać nasze serce właśnie pośród codzienności.

🙏 Modlitwa

Panie Jezu Chryste,dziękuję Ci za miłość, która poszła aż na krzyż.Dziękuję Ci, że nawet w chwili cierpienia myślałeś o nas i dałeś nam swoją Matkę.

Jezu, naucz mnie trwać przy Tobie także wtedy, gdy przychodzą trudności, cierpienie i niezrozumienie.Daj mi serce wierne, które nie ucieka od krzyża, ale ufa Tobie do końca.

Maryjo, Matko moja,prowadź mnie do Jezusa.Otulaj mnie swoją obecnością i ucz mnie kochać tak, jak Ty kochałaś pod krzyżem.

Jezu, zanurz mnie w swojej Krwi i obmyj wodą, która wypłynęła z Twojego boku.Ulecz moje serce.Odnów moją wiarę.Napełnij mnie pokojem i nadzieją.

W chwilach bólu przypominaj mi, że Twoja miłość jest większa niż każda ciemność.I że nawet krzyż nie jest końcem — bo prowadzi do zmartwychwstania.

Amen. 🤍

Aneta Sobiecka
Bóg i ja SŁOWODaje
Fundacja Twoja Rodzina
Regionalne Centrum Rozwoju Rodziny i Edukacji „Twoja Rodzina”

23/05/2026

„Pokój wam! … Weźmijcie Ducha Świętego!” (J 20,21-22)

Uczniowie byli zamknięci.
Przestraszeni.
Pełni lęku i niepewności.

Drzwi były zamknięte — ale Jezus potrafił wejść mimo wszystko.

To niezwykłe, że pierwszym słowem Zmartwychwstałego nie jest wyrzut, lecz pokój.
Nie mówi:
„Dlaczego uciekliście?”
„Dlaczego zwątpiliście?”
On mówi:
„Pokój wam!”

Jezus przychodzi dokładnie tam, gdzie człowiek ukrywa swój strach.
Przychodzi do serca zamkniętego bólem, rozczarowaniem, grzechem czy lękiem.
I przynosi pokój, którego świat dać nie może.

Potem Jezus czyni coś niezwykle głębokiego:
„Tchnął na nich i powiedział: Weźmijcie Ducha Świętego!”

To samo Boże tchnienie, które dało życie Adamowi (Rdz 2,7), teraz daje nowe życie Kościołowi.
Duch Święty przychodzi, aby:
umacniać,
uzdrawiać,
prowadzić,
przemieniać serce człowieka.

Tam, gdzie jest Duch Święty — tam lęk zaczyna ustępować wierze.
Tam, gdzie jest Duch Święty — zamknięte drzwi serca zaczynają się otwierać.
Jezus nie przyszedł tylko pocieszyć uczniów.
On ich posłał:
„Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam”.
Bo spotkanie z żywym Bogiem zawsze prowadzi do przemiany i misji. 🤍

Panie Jezu,
dziękuję Ci, że przychodzisz nawet wtedy, gdy drzwi mojego serca są zamknięte przez lęk, ból i niepewność.
Ty nie przychodzisz z potępieniem, ale z pokojem.
Ty nie odrzucasz — lecz podnosisz i dajesz nowe życie.
Jezu, dziś na nowo pragnę przyjąć Twojego Ducha Świętego.
Tchnij we mnie swoje życie.
Rozpal to, co zgasło.
Ulecz to, co poranione.
Umocnij to, co słabe.
Niech Twój pokój wypełni moje serce.
Niech Duch Święty prowadzi mnie każdego dnia.
Niech moje życie będzie światłem dla innych i świadectwem Twojej miłości.
Duchu Święty, przyjdź.
Przemieniaj mnie.
Prowadź mnie.
Ożywiaj mnie. 🔥🕊️

Amen.



Aneta Sobiecka
Bóg i ja SŁOWODaje
Fundacja Twoja Rodzina
Regionalne Centrum Rozwoju Rodziny i Edukacji „Twoja Rodzina”

23/05/2026

„Udzielę wam mego ducha, byście ożyli” (Ez 37,14)

Proroctwo Ezechiela o wyschłych kościach nie jest jedynie obrazem powrotu Izraela z wygnania. To głęboka zapowiedź mocy Boga, który przywraca życie temu, co po ludzku wydaje się już martwe.

W tradycji biblijnej „duch” — hebr. ruah — oznacza jednocześnie tchnienie, wiatr i Ducha Bożego. To właśnie ten sam Duch unosił się nad wodami podczas stworzenia świata (Rdz 1,2), a potem został tchnięty w nozdrza Adama, dając mu życie (Rdz 2,7).
Ezechiel ukazuje więc Boga jako Tego, który stwarza człowieka na nowo.

Dolina wyschłych kości staje się obrazem narodu, który utracił nadzieję:
„Wyschły kości nasze, znikła nadzieja nasza” (Ez 37,11).

Ale Bóg odpowiada obietnicą:
„Oto Ja wam daję ducha, byście ożyły” (Ez 37,5).

To proroctwo znajduje swoje wypełnienie w Chrystusie i w darze Ducha Świętego. Jezus po zmartwychwstaniu tchnął na uczniów i powiedział:
„Weźmijcie Ducha Świętego!” (J 20,22).

Tak jak martwe kości ożyły mocą Bożego tchnienia, tak człowiek ożywa duchowo dzięki obecności Ducha Świętego.

Ojcowie Kościoła widzieli w tej wizji również zapowiedź zmartwychwstania.
Święty Hieronim pisał, że Bóg „potrafi przywrócić życie nawet temu, co całkowicie utraciło już oznaki istnienia”.
Natomiast Święty Augustyn odnosił tę dolinę do ludzkiego serca oddalonego od Boga — serca, które Duch Święty może odnowić i przemienić.

To Słowo jest dziś zaproszeniem do wiary, że Bóg nadal działa:
w tym, co zranione,
w tym, co utracone,
w tym, co wydaje się już zakończone.

Bo tam, gdzie człowiek widzi wyschłe kości — Bóg widzi przyszłe życie.
Tam, gdzie wszystko wydaje się martwe — Duch Święty może tchnąć nowe życie.

To Słowo jest dziś dla każdego, kto czuje się jak ta dolina:
bez sił,
bez nadziei,
bez światła.

Pan mówi:
„Udzielę wam mego ducha, byście ożyli” (Ez 37,14).

Bóg potrafi wskrzesić:
umarłe relacje,
utraconą wiarę,
zgasłe marzenia,
serce, które przestało już wierzyć.

Duch Święty nadal ożywia.
Nadal podnosi.
Nadal czyni nowe stworzenie.

Nie jesteś za daleko.
Nie jest za późno.
Bóg nadal ma moc tchnąć życie tam, gdzie wszystko wydaje się martwe. 🤍

Panie Jezu Chryste,
dziękuję Ci za Twoje Słowo, które przynosi życie nawet tam, gdzie wszystko wydaje się martwe.

Ty widzisz nasze wyschłe kości — nasze zmęczenie, zranienia, lęki, utraconą nadzieję i miejsca, które dawno przestały wierzyć w nowe życie.
Ale dziś na nowo przypominasz nam, że Twój Duch ma moc ożywiać to, co umarłe.

Jezu, tchnij swojego Ducha na nasze serca.
Ożyw to, co zostało zgaszone.
Podnieś to, co upadło.
Ulecz to, co zostało poranione.

W imię Jezusa niech powróci nadzieja.
W imię Jezusa niech przyjdzie pokój.
W imię Jezusa niech Duch Święty odnowi nasze życie, nasze rodziny, nasze relacje i naszą wiarę.

Panie, wierzymy, że dla Ciebie nie ma sytuacji bez wyjścia.
Ty jesteś Bogiem życia.
Ty wyprowadzasz z grobu do nowego początku.
Ty czynisz wszystko nowe.

Duchu Święty, przyjdź i tchnij życie tam, gdzie już dawno zapanowała pustka.
Rozpal na nowo miłość do Boga, pragnienie modlitwy i wiarę w Twoją obecność.

Jezu, oddajemy Ci wszystko, co w nas martwe.
I wierzymy, że Twoje Słowo ma moc nas wskrzesić.

Amen.



Aneta Sobiecka
Bóg i ja SŁOWODaje
Fundacja Twoja Rodzina
Regionalne Centrum Rozwoju Rodziny i Edukacji „Twoja Rodzina”
SE św. Ojca Pio
Wieczernik Miłosierdzia - Katolicka Wspólnota Charyzmatyczna
Parafia Miłosierdzia Bożego w Nidzicy

23/05/2026

👏👏👏

Bóg nie dał nam przykazania „odpocznij” jako opcjonalnej wskazówki dla bardziej zmęczonych. On nakazał odpocząć – bo wiedział, że człowiek, który ciągle daje, a nigdy nie zatrzymuje się, w końcu się wypali. Bo wiedział, że dusza potrzebuje ciszy, ciało – wytchnienia, a serce – powrotu do równowagi.
Nawet On – Stwórca wszystkiego – siódmego dnia odpoczął. Nie dlatego, że był zmęczony. Ale żeby pokazać nam rytm. Święty rytm życia, w którym nie chodzi tylko o działanie, ale i o bycie. Nie tylko o tworzenie, ale i o oddychanie.
Odpoczynek to akt wiary – że świat się nie rozpadnie, jeśli na chwilę przestaniemy go trzymać. To akt pokory – że nie jesteśmy Bogiem.To akt miłości – do siebie samego, który też zasługuje na czułość.
W odpoczynku odnajdujemy równowagę.
W odpoczynku odbudowujemy siły.
W odpoczynku przypominamy sobie, kim jesteśmy, gdy nie musimy niczego udowadniać.
Dbaj o swój wewnętrzny sabat – nawet jeśli nie masz wolnej niedzieli. Znajdź swój moment, swoją godzinę, swoją przestrzeń, w której po prostu jesteś. Bez pośpiechu. Bez celu. Bez presji.
Nie czekaj, aż ciało samo cię zatrzyma. Naucz się zatrzymywać wcześniej – z miłością, nie z przymusu.

22/05/2026

„Ty pójdź za Mną!” (J 21,22)

Dzisiejsza Ewangelia pokazuje niezwykle osobistą rozmowę Jezusa z Piotrem. Piotr patrzy na Jana i pyta: „Panie, a co z tym będzie?” Jezus jednak kieruje jego wzrok z powrotem na własne serce i własną drogę: „Ty pójdź za Mną”.

Jak często również my porównujemy swoje życie do innych…
Patrzymy, jaką drogą prowadzi Bóg drugiego człowieka, pytamy o jego powołanie, jego łaski, jego historię. A Jezus przypomina nam dziś, że najważniejsze jest jedno — wierność osobistej relacji z Nim.

Bóg każdego prowadzi inaczej.
Jan miał pozostać świadkiem.
Piotr miał oddać życie.
Każdy otrzymał własną drogę, ale obaj zostali wezwani do miłości i zaufania.

Św. Jan kończy swoją Ewangelię słowami pełnymi zachwytu:
„Jest ponadto wiele innych rzeczy, których Jezus dokonał…” (J 21,25)

To przypomnienie, że Jezus ciągle działa.
Ciągle uzdrawia.
Ciągle przemienia serca.
Ciągle pisze historię zbawienia — także w Twoim życiu.

Nie musisz znać całego planu.
Nie musisz rozumieć wszystkiego.
Wystarczy, że każdego dnia odpowiesz na jedno zaproszenie:
„Ty pójdź za Mną”.

🙏 Panie Jezu,
dziękuję Ci za Twoje Słowo, które dziś przypomina mi, że najważniejsze jest iść za Tobą — wiernie, ufnie i z miłością.

Ucz mnie nie porównywać swojego życia z drogą innych ludzi, ale patrzeć na Ciebie i wsłuchiwać się w Twój głos.
Daj mi serce ucznia, które będzie gotowe iść tam, gdzie mnie prowadzisz, nawet jeśli nie wszystko rozumiem.

Umocnij moją wiarę, kiedy pojawia się lęk, niepewność lub pytania.
Naucz mnie ufać, że Twoje plany są zawsze pełne dobra i miłości.

Spraw, abym swoim życiem dawał(a) prawdziwe świadectwo o Tobie — tak jak św. Jan Apostoł.
Niech moje słowa, decyzje i codzienność prowadzą innych do spotkania z Tobą.

Jezu, pragnę iść za Tobą każdego dnia.
Prowadź mnie drogą życia, pokoju i świętości.

Amen.

Aneta Sobiecka
Bóg i ja SŁOWODaje
Fundacja Twoja Rodzina
Regionalne Centrum Rozwoju Rodziny i Edukacji „Twoja Rodzina”