Co to jest strona internetowa?

https://www.facebook.com/2154509874815310/

Parafia prawosławna św. Barbary w Milejczycach

Strona główna
Polska
Milejczyce
Parafia prawosławna św. Barbary w Milejczycach

Strona Parafii prawosławnej św. Barbary w Milejczycach zawiera informacje oraz aktualności z życia parafii.

Adres

Ulica Św. Barbary 26
Milejczyce
17-332

Telefon

+48502272537

Strona Internetowa

facebook.com

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Parafia prawosławna św. Barbary w Milejczycach umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.

Skontaktuj Się Z Firmę

Wyślij wiadomość do Parafia prawosławna św. Barbary w Milejczycach:

Skróty

Chcesz aby twoja firma była na górze listy Kościół w Milejczyce?

Udostępnij

Kategoria

Organizacja religijna

Historia parafii Św. Barbary w Milejczycach.

Pierwsze informacje o cerkwiach prawosławnych w Milejczycach pochodzą z 1516 roku. Istniała wówczas cerkiew parafialna św. Barbary, cerkiew św. Mikołaja oraz monaster przy niej działający. W 1516 roku król Zygmunt Stary, uznając Milejczyce za miasto królewskie, nadał mu przywilej organizowania jarmarków w dniu Barbary. W 1529 r. król ten uposażył istniejące cerkwie, a także obdzielił je funduszem. Zagwarantował swobodę wyznaniową i przyobiecał objąć cerkiew swoją protekcją.

Prawdopodobnie, gwar i uciechy doczesnego świata po lokacji miasta zmusiły mnichów milejczyckich do opuszczenia miejscowości i osiedlenia się - choć nie ma w tym względzie pewności - w okolicach niedalekiej Grabarki. Wspólnota monastyczna z Milejczyc liczyła kilku mnichów, co dodatkowo mogło wpłynąć na jego likwidację. W okolicach Świętej Góry Grabarki znajdował się starożytny cmentarz z kamiennymi nagrobkami i napisami w języku cerkiewnosłowiańskim.

Pod koniec XVI w. zaszły istotne zmiany dotyczące Cerkwi prawosławnej. W 1596 r. została zawarta unia brzeska, mająca na celu podporządkowanie Cerkwi prawosławnej na terenach Rzeczpospolitej papieżowi. Tylko część hierarchii cerkiewnej podporządkowała się jej ustaleniom. Duchowny cerkwi św. Barbary, dziekan Leontij, na soborze w Brześciu w 1596 r. złożył podpis przeciw wprowadzeniu unii. Mimo to, zapewne już w XVII w., milejczyckie cerkwie należały do unii. Na terenie guberni grodzieńskiej w latach 30. XIX w. zaczęły się rozgrywać wielkie zmiany natury religijnej w życiu dotychczasowego Kościoła unickiego. Wyznawcy unii po 1839 r. masowo wracali do Prawosławia. Istniejące w Milejczycach cerkwie św. Barbary (parafialna) i św. Mikołaja (filialna) ponownie stały się świątyniami prawosławnymi. Do parafii należała także cmentarna cerkiew w Sobiatynie. Milejczycka parafia w 1847 r. liczyła 820 mężczyzn, 774 kobiet oraz dwie osoby stanu duchownego.

W 1859 r. miał miejsce pożar, w wyniku którego cerkiew parafialna św. Barbary uległa poważnemu zniszczeniu.

Milejczyckie cerkwie były bogato wyposażone w przedmioty kultu religijnego, głównie dzięki bractwu cerkiewnemu, skupiającemu około 200 osób. Honorowymi członkami cerkwi były księżna Katarzyna Pawłowna Szaryńska-Szachmatowa (żona księcia Aleksandra Prochowicza) oraz Elżbieta Siemionowna Lamina (wdowa po moskiewskim kupcu). W 1870 r. w Milejczycach powstała szkoła cerkiewna z uczącymi się w niej 32 chłopcami.

Zgodnie z zarządzeniem diecezji litewskiej z 1878 r., cerkwie św. Mikołaja i św. Barbary należały do dekanatu wysoko-litewskiego. Parafia obejmowała: Milejczyce, Chanie, Chursy, Jałtuszczyki, Grabarkę, Klimkowicze, Chańki, Kościukowicze, Sobiatyno, Nurzec, Nurczyk, Bystre i Sasiny. Liczba prawosławnych parafian wynosiła 2094 osoby. W 1887 r. ówczesny proboszcz Aleksander Bursa otrzymał z Konsystorza zezwolenie na rozbiórkę cerkwi św. Mikołaja. Drewno sprzedano do wsi Zubacze z przeznaczeniem na przerobienie na cerkiew cmentarną. Ikonostas z cerkwi św. Mikołaja pozostał w Milejczycach i do dziś znajduje się w cerkwi św. Barbary. Przeniesiona cerkiew przetrwała w Zubaczach do 1969 r. Spłonęła w wyniku uderzenia piorunu. W Milejczycach pozostał po niej plac zwany Nikulszczyzną. Przełom XIX/XX w. był ważnym okresem w życiu prawosławnych mieszkańców Milejczyc. Pod koniec XIX w. zaczęto systematycznie prowadzić kronikę cerkiewną.

Około 1890 r. w Milejczycach zbudowano kaplicę św. Mikołaja. Pod koniec XIX w. przystąpiono także do budowy nowej cerkwi parafialnej (na miejscu starej, niszczejącej). 20 czerwca 1899 r. poświęcono kamień węgielny, a budowę ukończono 8 września 1900 r., poświęcono zaś 25 września. Wzniesiona została ze środków finansowych parafian i dobrowolnych ofiar złożonych przez bogobojnych i szczodrych ofiarodawców. Elżbieta Siemionowna Lamina, a także miejscowe duchowieństwo parafialne oraz starosta cerkiewny za szczególną gorliwość w budowie cerkwi odznaczeni zostali listami pochwalnymi.