Z historii:
Pierwsze wzmianki o parafii w Żyglinie znajdują się dopiero w księdze uposażeń Jana Długosza i w spisie świętopietrza z 1551 roku. Jednakże dane historyczne, pochodząc z dokumentu bpa Pawła z Przemkowa (1277 rok) oraz z kroniki ks. proboszcza Koniecznego (1691 rok) wskazują, iż rozległa parafia żyglińska była lokowana jeszcze na prawie polskim. Pierwszy kościół zbudowany został z drewn
a 7 września 1253 roku, i funkcjonował do 1700 roku. Wokół kościoła założono cmentarz dla rozległej parafii. Stało się tak zgodnie z postanowieniem Soboru Rzymskiego z 1059 roku, nakazującego pozostawianie wokół budowanego kościoła miejsca grzebalnego. Stary, drewniany kościół parafialny spłonął w 1700 roku (wraz z dokumenta i historycznymi i księgami metrykalnymi). Odbudowano go w 1703 roku, w nieco mniejszych rozmiarach. Począwszy od 1801 roku czyniono starania o budowę nowego kościoła. Pierwszy wniosek o budowę nowego kościoła wystosowano do patrona parafii, landrata bytomskiego hrabiego Erdmanna Gustawa Henckla von Donnersmarcka. Długoletnie spory przesunęły realizację tego zamierzenia o 40 lat. Nowa świątynia pw. Narodzenia NMP w Żyglinie została wybudowana około 1842 roku, po uprzedniej rozbiórce starego kościoła parafialnego. Poświęcenie kościoła odbyło się 24 listopada 1842 roku. Wieża pochodzi z 1873 roku. Po gruntownej restauracji i modernizacji budynku w latach 1979–82, kościół został konsekrowany 8 września 1982 roku. W latach 2000–02 przeprowadzono prace remontowo-rekonstrukcjne wnętrza kościoła i ołtarza głównego, oraz ołtarzy bocznych sprzed 1979 roku. Odnowione ołtarze poświęcił biskup Gerard Kusz podczas wizytacji kanonicznej 21 maja 2003 roku. W rok 2006 odnowiono wieżę i elewację kościoła. W latach 2010–12 między kościołem a cmentarzem zbudowano nową kaplicę przedpogrzebową i wytyczono nową drogę na cmentarz. 1 września 2000 roku odłączono od parafii Bibielę i Brynicę, które od tego czasu stanowią odrębną parafię.
