zabytkowy XV wieczny obraz św. Brygida żyła w XIV w. w Szwecji. To ona przepowiedziała klęskę Krzyżaków pod Grunwaldem. Przepowiednię o władcy który rozgromił potęgę Krzyżaków król Władysław Jagiełło odniósł do siebie. Dlatego razem z kościołem wybudował klasztor dla sióstr Brygidek i braci Brygidów. A w kościele został umieszczony obraz św. Brygidy (XVw.) wraz z cyklem obrazów przedstawiający życie św. Brygidy, wspaniałej kobiety, kochającej żony, wymagającej matki, i pełnej dyplomacji kobiety. Cykl obrazów w stallach uzupełnia i przybliża życia św. Brygidy
Obraz św. Brygida z XV w. został wypożyczony przez Zamek Królewski na Wawelu na wystawę z okazji 600-lecia zwycięstwa pod Grunwaldem, fotografie tego obrazu były prezentowane na wystawie w Wilnie. Dzięki takiej niezwykłej kolekcji można realizować cele edukacyjne, kulturalne i turystyczne. Sklepienie prezbiterium – sanktuarium św. Brygidy jest wykonane w stylu renesansu lubelskiego. Możemy zobaczy na nim 4 ewangelistów z ich symbolami, 2 anilów z palma w ręku oraz ornamentykę rośliną, girlandy owoców i warzyw oraz uskrzydloną głowę z chustą pod szyją a także symbole religijne. Ten styl architektoniczny jest charakterystyczny dla regionu Lubelskiego. W Sanktuarium św. Brygidy, współpatronki Europy, znajduje się wejście do krypt, które przeznaczono do zwiedzania. W tym celu wykonano zejście w postaci schodów i połączono obydwie krypty przejściem nad którym wykonano murowane sklepienie kolebkowe (w nawiązaniu do istniejących murów krypt). W tych krypach zaplanowano ekspozycję archeologiczną (m.in. zabytki archeologiczne drewniane i metalowe, habity i trumny, w tym ostatniej ksieni Brygidek). Brygidy w pobliżu wejścia głównego – ma miejsce także ekspozycja archeologiczna starych murów. Badanie georadarem wykazało obecność starych murów – pozostałości po kaplicy starszej od kościoła – pod posadzką w północno-zachodniej części nawy głównej. Wykonano więc podświetloną ekspozycję tych murów poprzez wykonanie przeszklonego otworu (szkło laminowane posadzkowe) w posadzce umożliwiającego oglądanie pozostałości istniejącej już w 1396r. starej kaplicy Najświętszej Maryi Panny, św. Zofii i św. Barbary. Wieża kościoła z chórem
Dotychczas osobami, które najczęściej „odwiedzały” wieżę, i to tylko na poziomie chóralnym, byli organiści. Po renowacji i remoncie wszystko się zmieniło. XVII-wieczna wieża otwarta jest dla naszej wspólnoty i wszystkich zwiedzających Lublin. Przesunięta poniżej schodów w przedsionku kościoła drewniana oszklona ściana umożliwi wejście do wieży-dzwonnicy w ciągu całego dnia. Najciekawsze miejsce do jakiego prowadzą nowe schody w wieży to fragmenty gotyckiej dekoracji malarskiej, prawdopodobnie z lat 1430 i 1460-1470. Znajdują się one nad i pod sklepieniem nawy głównej. Stało się to skutek tego, iż polichromia znajdowała się pierwotnie poniżej stropu nakrywającego nawę. Sufit był płaski z drewnianych belek i kasetonów. Późnogotycki szczyt oraz przesklepienie nawy głównej wykonane zostało w poł. XVI w. W ten sposób malowidła zostały przedzielone. Odnowione fragmenty dekoracyjnego fryzu przedstawiają na tle Starego Miasta pochód rycerzy konnych z wyprzedzającym ich brodatym jeźdźcem oraz króla Kazimierza Jagiellończyka z giermkiem. Te zabytkowe fragmenty fresku są zaliczane do najwcześniejszych w Polsce utworów malarskich o tematyce świeckiej umieszczanych w kościele i z punktu widzenia historii sztuki były zapowiedzią renesansu. W czasie prac zostały także odkryte freski z wcześniejszego jeszcze okresu. W wieży znajdą się też tablice i symbole upamiętniające fakty z historii naszego kościoła, naszego miasta i Ojczyzny. Wcześniej znajdowały się w prawej nawie bocznej, która nadal pozostała miejscem pamięci i tradycji narodowych. Część jednak tablic została przeniesiona do wieży. Znajdą się w niej obok ekspozycji historycznej z rycerzem Krzyżackim na czele i dwoma nagimi mieczami, wystawa numizmatyczna. Na wieży została wykonana także nowa konstrukcja 2 dzwonów, których rozlegający się głos będzie nieustannie przypominał o historycznym zwycięstwie. Z wieży będziemy mogli także podziwiać przez lunety panoramę Lublina.
