Centrum Formacji Maryjnej w Licheniu

08/12/2017

07/12/2017

NOWY CZŁOWIEK
Refleksja na dziewiąty dzień nowenny
do Niepokalanego Poczęcia (7 XII)

W tajemnicy Niepokalanego Poczęcia Maryi podziwiamy zapoczątkowanie wielkiego dzieła odnowy całej ludzkości. Łaska odkupienia, którą Maryja została obdarzona od pierwszej chwili istnienia, sprawiła, że stała się Ona nowym stworzeniem, człowiekiem całkowicie odnowionym przez łaskę.
W ten sposób zaczęły się spełniać przepowiednie proroków o nowym stworzeniu, żyjącym w pełnej łączności z Bogiem i według Nowego Przymierza.
Maryja jako Niepokalanie Poczęta ukazuje się światu jako człowiek, który nie ma w sobie nic, co nie byłoby z Chrystusa i dla Chrystusa.
Łaska Niepokalanego Poczęcia zrealizowała w Maryi nowe stworzenie, czyli w pełni zgodne z zamysłem Bożym.
Naukę tę potwierdził Sobór Watykański II, ucząc, że Maryja została „jakby utworzona przez Ducha Świętego i ukształtowana jako nowe stworzenie”.
Dzięki Chrystusowi każdy chrześcijanin może doświadczyć łaski odnowienia. „Jeżeli ktoś pozostaje w Chrystusie, jest nowym stworzeniem. To, co dawne, minęło, a oto wszystko stało się nowe” (2 Kor 5,17). Dzieło odnowienia człowieka dokonuje się przez chrzest święty, ale też jest to zadanie na całe życie, by zrzucać z siebie starego człowieka grzechu, a przyodziewać się w nowego człowieka, by żyć nowym życiem, według prawa Nowego Przymierza.

Czy Twoja nowość życia wyraża się w codziennym postępowaniu? Podziękuj dzisiaj Bogu, że obdarzył Cię łaską życia chrześcijańskiego.

06/12/2017

OBDAROWANA
Refleksja na ósmy dzień nowenny
do Niepokalanego Poczęcia (6 XII)

Czasami wydaje się nam, że wszystko zawdzięczamy sobie, a jeśli coś otrzymaliśmy od innych, to było to wymuszone i niezbyt szczere. Uważamy, że ktoś „musiał” nam pomóc, usłużyć, dać... Może i tak jest czasami, ale zamiast osądzać czyjeś intencje, warto próbować dostrzec głębsze motywacje, nawet jeśli okażą się nie do końca słuszne. Chodzi o to, abyśmy wszędzie szukali dobra, bo ono jest i pozwala się znaleźć tym, którzy mają wdzięczne serce. Ważne, abyśmy mieli poczucie bycia obdarowanym. Takim jest przecież każdy z nas, niezależnie od tego w jakiej sytuacji duchowej czy materialnej się znajduje. Tym, który nas obdarował (i stale to czyni), jest Bóg. To przecież On w swej nieskończonej miłości obdarzył nas życiem. Czy jest jakiś większy dar, niż łaska życia i powołania do szczęśliwej wieczności? Miłosierny Bóg „zachował” nas dla siebie, uchronił od niewoli Szatana i obronił przed jego mocą. Uczynił to w Jezusie Chrystusie, naszym Zbawicielu. Dzięki Niemu możemy być ocaleni. Czyż nie wystarczy to, aby nieustannie dziękować Bogu?
Maryja wiedziała, że Bóg Ją wybrał i obdarował. Ze zdumieniem i wdzięcznością usłyszała słowa anioła: jesteś „pełna łaski”, Umiłowana. W niczym przecież nie zasłużyła na ten dar. Otrzymała go całkowicie bezinteresownie. Jako Niepokalanie Poczęta, doskonale i całkowicie obroniona od złego, dziękowała Bogu za Jego łaskawość nie tyle słowami, co pokornym przyjęciem Jego miłości. Fundamentem wdzięczności jest bowiem pokora, świadomość, że wszystko otrzymałem od Boga. Z pokory zaś rozkwita kwiat dziękczynienia.

Czy dziękuję Bogu za to, co już otrzymałem i stale otrzymuję?

05/12/2017

PEŁNA UFNOŚCI
Refleksja na siódmy dzień nowenny
do Niepokalanego Poczęcia (5 XII)

Pierwszym krokiem w nawiązaniu poprawnej relacji z Bogiem jest doświadczenie Jego miłości; uwierzenie, że Bóg jest Miłością i pierwszy nas umiłował. Dzięki Jego stwórczej miłości każdy z nas pojawił się na świecie, aby już na zawsze pozostać w kręgu tej miłości.
Świadomość bycia umiłowanym przez Boga pokonuje pokusę nieufności wobec Niego i rodzi pragnienie przebywania z Nim – jak z Przyjacielem, Oblubieńcem, Jedynym. Jakże bardzo pragnie się wtedy wszystko Mu powierzyć!
Maryja jako Niepokalanie Poczęta nie poznała gorzkiego smaku nieufności wobec Boga, bo od początku życia zawsze doświadczała Jego miłości. Miłości większej od wszelkiego grzechu. W codziennym życiu w Nazarecie na pewno doświadczała bliskości Boga i w modlitwie powierzała Mu wszystkie sprawy, także te, które wiązały się z Jej przyszłością. Decydującym wydarzeniem dla Jej życiowej drogi było zwiastowanie. Usłyszała wtedy, że jest „pełną łaski”, czyli „od zawsze umiłowaną przez Boga”. Słowa anioła potwierdzały Jej wewnętrzną pewność bycia miłowaną przez Stwórcę.

Czy ufasz Panu Bogu? Czy powierzasz Mu codziennie swoje życie?

04/12/2017

ŻYĆ DLA BOGA
Refleksja na szósty dzień nowenny
do Niepokalanego Poczęcia (4 XII)

W życiu Maryi Niepokalanej możemy podziwiać piękno Jej harmonijnego współżycia z Bogiem i z bliźnimi. Świętość bowiem oznacza, że ktoś całkowicie żyje dla Boga, a nie dla grzechu. Umie też przyjętą Bożą miłość rozdawać innym, służąc każdemu człowiekowi w potrzebie. Niczego nie zatrzymuje dla siebie, ale chce wszystko oddać innym. Nawet życie.
Maryja umiała żyć w szarej codzienności blisko Boga. Stale otwierała się na Jego słowo i wypełniała dokładnie Jego wolę. Nie lękała się nawet najtrudniejszych zadań. Szła tam, gdzie chciał tego Bóg. Aż na Golgotę.

Świętość Maryi nie tylko mamy podziwiać, ale także inspirować się nią w naszym dążeniu do świętości. Niech przynagla nas do tego miłość do Maryi, albowiem „nie jest możliwe czcić należycie Pełną łaski bez szanowania w samym sobie łaski Bożej, to jest przyjaźni Bożej, duchowej wspólnoty z Nim i zamieszkiwania Ducha Świętego” (bł. Paweł VI).

Często nazywa się Maryję „Gwiazdą Morza”. Jaśnieje bowiem jak latarnia morska, która rzuca światło w ciemnościach nocy, aby prowadzić do bezpiecznego portu. Wszyscy jesteśmy wezwani do osiągnięcia świętości. To nasze zadanie na tej ziemi. Patrzmy zatem na Maryję Niepokalaną i niech Jej przykład zachęca nas do odważnego kroczenia drogą ku doskonałej miłości.

Czy moim najważniejszym zadaniem w życiu jest dążenie do świętości?

03/12/2017

CAŁA ŚWIĘTA
Refleksja na piąty dzień nowenny
do Niepokalanego Poczęcia (3 XII)

Wolność od grzechu pierworodnego, która należy do istoty dogmatu o Niepokalanym Poczęciu Maryi, mogłaby sugerować, że dogmat ma charakter jedynie negatywny, określając Niepokalane Poczęcie jako brak grzechu, brak zła. To jednak nie jest pełnią tajemnicy Maryjnego dogmatu. Ma on bowiem także charakter pozytywny, który ukazuje nam Maryję jako pełną łaski – jako Całą świętą.
Maryja od początku swego istnienia, mimo że jeszcze nie była tego świadoma, cieszyła się doskonałą wspólnotą życia z Osobami Trójcy Świętej, pełnią Bożej miłości, doskonałą przyjaźnią z Nim.
Pełnia łask Maryi przewyższa łaski aniołów i świętych, ale należy to dobrze rozumieć. Łaska bowiem nie jest rzeczą, jakimś kawałkiem złota, które człowiek może otrzymywać i gromadzić jako swój skarb. Łaska otwiera nas na Boga i jest Jego obecnością w naszym życiu, oznacza życie w Bogu i z Nim. Ta łączność Maryi z Bogiem, dzięki darowi Niepokalanego Poczęcia, była najdoskonalsza, nieporównywalna z łaską ludzi i aniołów.
Tajemnica Niepokalanego Poczęcia Maryi mówi o tym, że jest Ona Bożym „arcydziełem”, czyli „stworzeniem idealnym, takim, jakiego pragnął Bóg”. W Niepokalanej dostrzegamy ideał człowieka stworzonego na obraz i podobieństwo Boże. To właśnie w Niepokalanym Poczęciu objawia się działanie Boga, który realizuje swój zbawczy zamysł przywrócenia ludziom stanu pierwotnej sprawiedliwości, dlatego właśnie „od początku swojego istnienia Matka Mesjasza otoczona była zbawczą i uświęcającą miłością Boga” (św. Jan Paweł II).
Podziwiać Maryję „całą świętą” oznacza wielbić i wysławiać Autora tej świętości – Trójjedynego Boga.

Czy troszczę się o świętość życia? Czy trwam w przyjaźni z Bogiem?

02/12/2017

ZAWSZE Z BOGIEM
Refleksja na czwarty dzień nowenny
do Niepokalanego Poczęcia (2 XII)

Maryja od pierwszej chwili istnienia przebywała z Bogiem, ogarnięta Jego miłością. Przez całe życie promieniowała Bożą obecnością i wiernie wypełniała swoje życiowe powołanie. Kształt Jej świętości najlepiej oddają słowa: „cała piękna”. To właśnie piękno najpełniej wyraża głębię Jej relacji z Bogiem.
Blask piękna jest też obecny w człowieku ochrzczonym. W sakramencie chrztu doświadczamy bowiem przemieniającej mocy miłości Boga, który wprowadza nas na drogę świętości. Wtedy Bóg zawiera z nami „przymierze soli” (Lb 18,19), czyli trwałe i wieczne. Zapewnia nas, że zawsze będzie z nami i uczyni wszystko, aby nas doprowadzić do nieba. Dbajmy o wierność temu przymierzu, utrzymując żywą więź z Bogiem, czego wyrazem jest piękno łaski uświęcającej w naszym sercu.

Czy pamiętasz, kiedy zostałeś ochrzczony?

01/12/2017

PRZYJACIÓŁKA BOGA
Refleksja na trzeci dzień nowenny
do Niepokalanego Poczęcia (1 XII)

Nasza więź z Bogiem ma swój początek, którym jest pierwsza chwila naszego istnienia. Wtedy bowiem Bóg ogarnął nas swoją miłością i powiedział: chcę, abyś istniał. Ta więź stworzenia ze Stworzycielem jest nieodwołalna i niezniszczalna. Zawsze będziemy owocem Jego miłości. W chwili chrztu zajaśniała w naszych sercach łaska życia nadprzyrodzonego, znak naszej przyjaźni z Bogiem. W tej przyjaźni Bóg zawsze pozostaje wierny, ale człowiek – niestety – może ją odrzucić i utracić. Stąd też ciągle trzeba czuwać, by nie ulec pokusie Złego, lecz, wspierani Bożą pomocą, dochowywać wierności Bogu.
Maryja w Niepokalanym Poczęciu ukazuje nam piękno ludzkiej przyjaźni z Bogiem. Maryja, obdarzona pełnią łaski, jaśnieje jako ikona Bożej miłości i wierności. Stale nam przypomina, że Bóg jest hojny w obdarowywaniu i nigdy nie przestaje kochać człowieka. Trwać w przyjaźni z Bogiem oznacza wysławiać Go za Jego dar łaski i ciągle przyjmować Jego miłość. Wtedy nasza komunia z Bogiem będzie się umacniać i wzrastać, aż do pełni, którą osiągnie w życiu wiecznym w niebie.

Jaka jest Twoja przyjaźń z Bogiem? Czy troszczysz się o życie w stanie łaski uświęcającej? Czy wiesz, że Bóg zawsze chce przebywać w Twoim sercu?

30/11/2017

UMIŁOWANA
Refleksja na drugi dzień Nowenny
do Niepokalanego Poczęcia (30 XI)

Już w pierwszej chwili istnienia Maryja doświadczyła Bożej miłości, której moc uchroniła Ją od grzechu pierworodnego i uczyniła całą Piękną. Od początku życia Maryja cieszyła się pełnią Bożej miłości i życzliwości. Dzięki światłu Ducha Świętego odczuwała tę Bożą miłość, a potwierdzenie usłyszała w czasie Zwiastowania, gdy anioł nazwał Ją „pełną łaski”, czyli Umiłowaną.
Każdy człowiek jest umiłowany przez Boga, bo z miłości został stworzony i powołany do miłości. Dar życia już jest czytelnym znakiem, że Bóg mnie umiłował i chciał mojego istnienia. Dzięki tej Miłości mogę czuć się bezpieczny i być silnym wobec życiowych trudności. Nigdy bowiem nie jestem sam, ale zawsze ogarnięty bezinteresowną i darmową miłością Boga.
Czy czujesz się kochany przez Pana Boga?

29/11/2017

CAŁA PIĘKNA
Refleksja na pierwszy dzień Nowenny
do Niepokalanego Poczęcia (29 XI)

Istnieje wiele obrazów przedstawiających Niepokalaną. Wśród nich chyba najpiękniejsze są autorstwa Murilla. Oddaje on w nich wiele subtelnej delikatności Maryi Niepokalanej i światła, które Ją opromienia, a zarazem łączy z Bożym światłem – można dostrzec, że Ona jaśnieje Bożym światłem, odbija je. Rzeczywiście na obrazach tych można uchwycić coś z nieziemskiego piękna Niepokalanej. Ale tak jest to tylko promień tej jasności, która otacza w pełni Niepokalaną – Całą Piękną.
Chociaż malarz nie jest w stanie namalować całego piękna Niepokalanej, jednak zwraca uwagę na tę podstawową prawdę, że Maryja jako Niepokalana cieszy się łaską szczególnego wybrania, znajdowania się w przestrzeni wyjątkowego piękna, pochodzącego od Boga. Chociaż wszelkie piękno od Niego pochodzi, jednak żadne ze stworzeń nie zawiera go w sobie tyle, co Niepokalana. Stąd też nikt jak Ona nie jest tak upodobniony do Najpiękniejszego z Pięknych – do Boga. Ona jest Jego najdoskonalszym Obrazem i szczytem piękna, jakie jest możliwe w Bożym stworzeniu.

03/01/2017

Nowa KSIĘGARNIA MARYJNA

Zapraszamy do naszej nowej internetowej Księgarni Maryjnej. Znajdziesz w niej wszystkie publikacje Centrum Formacji Maryjnej.
Zobacz, a na pewno znajdziesz coś inspirującego www.lichen.maryja.pl

15/12/2016

KTO KOCHA, ZAWSZE CZEKA Z TĘSKNOTĄ

Grudniowe dni spowija zaduma i tęsknota. Zaduma nad tajemnicą naszego oczekiwania na przyjście Jezusa, zarówno tego przy końcu czasów, jak tego związanego ze świętowaniem Bożego Narodzenia. Nasze życie to prawdziwy adwent! Czekamy na Najważniejszego – na Chrystusa! Czy czekamy z tęsknotą? Na to pytanie mamy sobie odpowiedzieć w czasie rekolekcji adwentowych i naszej osobistej modlitwy. Ten, kto kocha, zawsze czeka z tęsknotą. Ale nie czeka bezczynnie, wypatrując nadejścia Oczekiwanego. Kochający wypełnia czas oczekiwania miłością i w ten sposób przygotowuje się na spotkanie. W taki sposób mamy oczekiwać na Chrystusa!