07/04/2023
Symbolika Grobu Pańskiego AD. 2023
Liturgia Wielkiego Piątku to kolejny dzień świętej ciszy. Organy nie towarzyszą naszym nabożnym śpiewom ku czci męki Pańskiej, zawiązane dzwony nie wzywają na modlitwę, obnażony ołtarz i puste tabernakulum dają do zrozumienia, że "zabrano nam Pana". Ten czas jest zupełnie inny, wydaje się, jakby wszystko stanęło w miejscu, odczuwalny jest pewien brak, a Świat wstrzymał oddech. Głucha cisza w świątyniach w tych dniach Triduum nie jest bez przyczyny. Ma nam uzmysłowić, że nasze życie bez Boga będzie właśnie taką ciszą - nie kojącą, ale głuchą ciszą, stanowiącą pustkę - będzie zawsze tworzyć lukę w naszym życiu. Jednocześnie ma nas przygotować na pełne radości Alleluja w Świętą Noc Zmartwychwstania Pańskiego, które oznajmia nam to, że Chrystus żyje - żyje w swoim Kościele i pośród Ludu, który nabył dla siebie swoją krwią. W Wielki Piątek rozważamy pamiątkę śmierci Chrystusa na krzyżu i złożenia Go w grobie. Chrystus -jak mówi Pismo - zstąpił do otchłani, aby wyrwać stamtąd wszystkich ze śmierci do życia. Jednocześnie jest z Nami cały czas żywy i obecny pod postacią Eucharystycznego Chleba, który adorujemy złożony w Grobie.
Tegoroczny Grób Pański w sposób bardzo symboliczny przedstawia Świątynię Jerozolimską, a dokładnie miejsce Święte Świętych. Postać Chrystusa, złożona w objęciach ognistych tulipanów, symbolizujących przelaną, męczeńską krew, jest umiejscowiona pomiędzy rozdartą zasłoną, która oddziela Dziedziniec Pogan - w tym przypadku część kościoła w której się znajdujemy - od miejsca Świętego Świętych. W ten wymowny sposób Chrystus, Arcykapłan Nowego Przymierza zabiera ze sobą wszystkie nasze winy, aby je pogrzebać, a nas samych oczyścić i przeznaczyć na ofiarę całopalną, jak ofiara świątynna. Widzimy, że zasłona przybytku, jak czytamy w opisie męki Pańskiej, w chwili śmierci Chrystusa, została rozerwana na dwie części, tym samym odsłoniła miejsce Święte Świętych, gdzie złożona była Arka Przymierza. Zamiast Arki, dostrzec możemy na bogato zdobionej kwiatami kolumnie wystawiony Najświętszy Sakrament wśród adorujących Go Cherubów. Chrystus jako Najwyższy Kapłan na wieki wszedł na miejsce Święte Świętych, pociągając za sobą Mistyczne Ciało, to jest Lud Boży. Kwiaty zaś, tak jak wyposażenie świątyni mają wyrażać jej bogactwo i to, co jest składane Bogu. Symbolicznie przedstawiają również to, co najlepsze z nas ofiarujemy Panu, stając się tym samym dla Niego tronem. Cherubini wskazują na to, co dla nas najistotniejsze - Chrystusa Eucharystycznego. Jak pisze św. Jan w Apokalipsie - "(...) wszyscy aniołowie stanęli wokół tronu (...) i na oblicza swe padli przed tronem, i pokłon oddali Bogu, mówiąc: «Amen. Błogosławieństwo i chwała, i mądrość, i dziękczynienie, i cześć, i moc, i potęga Bogu naszemu na wieki wieków! Amen». Ich obecność ma nam przypominać, że nasze życie powinno być dziękczynieniem i uwielbieniem Boga, a tym samym wskazywać cel jakim jest Niebieskie Jeruzalem. Rozdarta zasłona przybytku nie stanowi już bariery ale dzięki śmierci Chrystusa jest otwartą bramą, która zachęca nas, abyśmy tak jak Izraelici w Świątyni, również i my składając dar z siebie wespół z Chrystusem przeszli ze śmierci do nowego życia, z Dziedzińca Pogan do miejsca Świętego Świętych, adorując Pana i oddając Mu cześć jak Aniołowie i Święci. Pamiętajmy, że nie przychodzimy adorować figury Chrystusa w grobie, ale Najświętszy Sakrament - żywego Boga, który za nas umarł i został pogrzebany, wyczekując jednocześnie Jego zmartwychwstania.
Niech te dni świętej ciszy Kościoła będą dla nas okazją do przemyślenia i przemiany swojego życia. Nie marnujmy zbyt wiele czasu na porządki i pieczenie ciast. Chrystus przychodzi tu i teraz! Bo "oto teraz czas upragniony, oto teraz dzień zbawienia!"
