08/08/2026
𝐂𝐳𝐲𝐭𝐚𝐧𝐢𝐚 𝐥𝐢𝐭𝐮𝐫𝐠𝐢𝐜𝐳𝐧𝐞 𝐧𝐚 𝟗 𝐬𝐢𝐞𝐫𝐩𝐧𝐢𝐚 𝟐𝟎𝟐𝟔; 𝐑𝐨𝐤 𝐀, 𝐈𝐈
𝟏. 𝐜𝐳𝐲𝐭𝐚𝐧𝐢𝐞 (𝟏 𝐊𝐫𝐥 𝟏𝟗, 𝟗𝐚. 𝟏𝟏-𝟏𝟑𝐚)
Czytanie z Pierwszej Księgi Królewskiej
Gdy Eliasz przyszedł do Bożej góry Horeb, wszedł do pewnej groty, gdzie przenocował. Wtedy Bóg rzekł: «Wyjdź, aby stanąć na górze wobec Pana!» A oto Pan przechodził. Gwałtowna wichura rozwalająca góry i druzgocąca skały szła przed Panem; ale Pana nie było w wichurze. A po wichurze – trzęsienie ziemi: Pana nie było w trzęsieniu ziemi. Po trzęsieniu ziemi powstał ogień: Pana nie było w ogniu. A po tym ogniu – szmer łagodnego powiewu. Kiedy tylko Eliasz go usłyszał, zasłoniwszy twarz płaszczem, wyszedł i stanął przy wejściu do groty.
𝐏𝐬𝐚𝐥𝐦 (𝐏𝐬 𝟖𝟓 (𝟖𝟒), 𝟗𝐚𝐛 𝐢 𝟏𝟎. 𝟏𝟏-𝟏𝟐. 𝟏𝟑-𝟏𝟒 (𝐑.: 𝐩𝐨𝐫. 𝟖))
𝐎𝐤𝐚𝐳̇ 𝐬𝐰𝐚̨ ł𝐚𝐬𝐤𝐞̨ 𝐢 𝐝𝐚𝐣 𝐧𝐚𝐦 𝐳𝐛𝐚𝐰𝐢𝐞𝐧𝐢𝐞
Będę słuchał tego, co Pan Bóg mówi: *
oto ogłasza pokój ludowi i swoim wyznawcom.
Zaprawdę, bliskie jest Jego zbawienie †
dla tych, którzy Mu cześć oddają, *
i chwała zamieszka w naszej ziemi.
𝐎𝐤𝐚𝐳̇ 𝐬𝐰𝐚̨ ł𝐚𝐬𝐤𝐞̨ 𝐢 𝐝𝐚𝐣 𝐧𝐚𝐦 𝐳𝐛𝐚𝐰𝐢𝐞𝐧𝐢𝐞
Łaska i wierność spotkają się z sobą, *
ucałują się sprawiedliwość i pokój.
Wierność z ziemi wyrośnie, *
a sprawiedliwość spojrzy z nieba.
𝐎𝐤𝐚𝐳̇ 𝐬𝐰𝐚̨ ł𝐚𝐬𝐤𝐞̨ 𝐢 𝐝𝐚𝐣 𝐧𝐚𝐦 𝐳𝐛𝐚𝐰𝐢𝐞𝐧𝐢𝐞
Pan sam szczęściem obdarzy, *
a nasza ziemia wyda swój owoc.
Sprawiedliwość będzie kroczyć przed Nim, *
a śladami Jego kroków zbawienie.
𝐎𝐤𝐚𝐳̇ 𝐬𝐰𝐚̨ ł𝐚𝐬𝐤𝐞̨ 𝐢 𝐝𝐚𝐣 𝐧𝐚𝐦 𝐳𝐛𝐚𝐰𝐢𝐞𝐧𝐢𝐞
𝟐. 𝐜𝐳𝐲𝐭𝐚𝐧𝐢𝐞 (𝐑𝐳 𝟗, 𝟏-𝟓)
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian
Bracia:
Prawdę mówię w Chrystusie, nie kłamię, potwierdza mi to moje sumienie w Duchu Świętym, że w sercu swoim odczuwam wielki smutek i nieustanny ból. Wolałbym bowiem sam być pod klątwą, odłączonym od Chrystusa dla zbawienia braci moich, którzy według ciała są moimi rodakami. Są to Izraelici, do których należą przybrane synostwo i chwała, przymierza i nadanie Prawa, pełnienie służby Bożej i obietnice. Do nich należą praojcowie, z nich również jest Chrystus według ciała, Ten, który jest ponad wszystkim, Bóg błogosławiony na wieki. Amen.
𝐀𝐤𝐥𝐚𝐦𝐚𝐜𝐣𝐚 (𝐏𝐨𝐫. 𝐏𝐬 𝟏𝟑𝟎 (𝟏𝟐𝟗), 𝟓)
Alleluja, alleluja, alleluja
Pokładam nadzieję w Panu,
ufam Jego słowu.
Alleluja, alleluja, alleluja
𝐄𝐰𝐚𝐧𝐠𝐞𝐥𝐢𝐚 (𝐌𝐭 𝟏𝟒, 𝟐𝟐-𝟑𝟑)
Jezus chodzi po jeziorze
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
Gdy tłum został nasycony, zaraz Jezus przynaglił uczniów, żeby wsiedli do łodzi i wyprzedzili Go na drugi brzeg, zanim odprawi tłumy. Gdy to uczynił, wyszedł sam jeden na górę, aby się modlić. Wieczór zapadł, a On sam tam przebywał.
Łódź zaś była już o wiele stadiów oddalona od brzegu, miotana falami, bo wiatr był przeciwny. Lecz o czwartej straży nocnej przyszedł do nich, krocząc po jeziorze. Uczniowie, zobaczywszy Go kroczącego po jeziorze, zlękli się, myśląc, że to zjawa, i ze strachu krzyknęli. Jezus zaraz przemówił do nich: «Odwagi! To Ja jestem, nie bójcie się!» Na to odezwał się Piotr: «Panie, jeśli to Ty jesteś, każ mi przyjść do siebie po wodzie!» A On rzekł: «Przyjdź!» Piotr wyszedł z łodzi i krocząc po wodzie, podszedł do Jezusa. Lecz na widok silnego wiatru uląkł się i gdy zaczął tonąć, krzyknął: «Panie, ratuj mnie!» Jezus natychmiast wyciągnął rękę i chwycił go, mówiąc: «Czemu zwątpiłeś, człowiecze małej wiary?»
Gdy wsiedli do łodzi, wiatr się uciszył. Ci zaś, którzy byli w łodzi, upadli przed Nim, mówiąc: «Prawdziwie jesteś Synem Bożym».
