09/04/2024
💛💛💛 NASI O UWIELBIENIU
„Ty jesteś święty Pan Bóg jedyny, który czynisz cuda.
Ty jesteś mocny, Ty jesteś wielki, Ty jesteś Najwyższy,
Ty jesteś Królem wszechmogącym, Ojcze święty, Królu nieba i ziemi.
Ty jesteś w Trójcy jedyny Pan Bóg nad bogami,
Ty jesteś dobro, wszelkie dobro, najwyższe dobro, Pan Bóg żywy i prawdziwy…”
Uwielbienie Boga Najwyższego św. Franciszka z Asyżu pierwsze przychodzi mi do głowy gdy myślę o tej formie modlitwy. Katechizm Kościoła Katolickiego mówi, że „uwielbienie jest tą formą modlitwy, w której człowiek najbardziej bezpośrednio uznaje, iż Bóg jest Bogiem. Wysławia Go dla Niego samego, oddaje Mu chwałę nie ze względu na to co On czyni, ale dlatego, że ON JEST” (KKK2639). Koncentruje się ona na Dawcy, a nie na darze. Kiedy wielbię Boga staram się całą uwagę skupić na Nim, na Jego przymiotach, na tym kim On jest dla mnie, jak dał mi się poznać, jakim Go dzisiaj widzę. Za świętym Franciszkiem mówię Ty jesteś… czułością, troską, delikatnością… i można by tak w nieskończoność wymieniać przymioty Boże. Bogactwo wspólnoty Kościoła, jej różnorodność, modlitwa w grupie osób czyni tę modlitwę pełniejszą, piękniejszą, daje możliwość by Duch wyraził przez konkretną osobę, przez jej doświadczenie, przeżycie, historię, daną cząstkę Boga. Dla osoby obok może ona być impulsem do wypowiedzenie swojego uwielbienia, może być pewnym odkryciem, zaskoczeniem, które ją poruszy i wydobędzie jej modlitwę. To jakby jeden świetlik rozpalał swoim światełkiem następnego, a ten kolejnego itd. Wielbić Boga można wypowiadanym słowem, ale też, ciałem, ruchem, muzyką, tańcem, śpiewem, ciszą, a nawet oddechem. Najważniejsza jest świadomość OBECNOŚCI i moja uważność zwrócona w Jego stronę. Wielbić Boga można też w różnych wydarzeniach, osobach, w przyrodzie, we wszystkich i wszystkim co dziej się wokół nas, w czym widzimy obecność Bożą i Jego działanie. W tym co piękne i dobre, ale też w tym co trudne i bolesne. Bóg jest zawsze, we wszystkim i jest samą tylko DOBROCIĄ!
Szkoła Życia była jednym z pierwszych miejsc, w których doświadczyłam modlitwy uwielbienia, jej różnorodności i tego jak Bóg ją prowadzi, jak w niej działa. To właśnie w tej modlitwie, we wspólnocie doświadczałam po raz pierwszy ogromu Bożej Miłości, Czułości, Łagodności, intensywnego działania Ducha Świętego. Doświadczyłam wolności, do jakiej zaproszone jest każde dziecko Boże, tego, że modlitwa nie jest sztywną formułką „klepaną” bez zrozumienia, ale poruszeniem serca ku Bogu, prostym, spontanicznym wyrażeniem zachwytu, prawdy, bliskości.
Ania
Jeśli chcesz podzielić się z nami swoim świadectwem prześlij go tu:
https://forms.gle/AHXDmg7zdGR7DCKD7
