HISTORIA BUDOWY
29 lipca 1996 roku zawiązała się grupa inicjatywna w celu postawienia kapliczki. Stanowili ją p.p Maria Kraut, Zofia Siwek, +Zofia Knop, +Józef Trocha, +Henryk Adler, Franciszek Ciepły i Andrzej Bożek. Pierwsze pismo o pozwolenia na budowę kapliczki było oddane 3 września 1996 roku. Ostatecznie potwierdzone pozwolenie otrzymaliśmy 10 marca 1999 roku. Wcześniej na warsztacie przy Walcowni Cynku była spawana konstrukcja dachu wraz z krzyżem. Dolną część kapliczki spawaliśmy na warsztacie szkolnym HMN „Szopienice”. Nitowanie pokrycia dachu było wykonane w kruchcie naszego Kościoła. Wykop pod fundament kapliczki rozpoczęliśmy z początkiem kwietnia. 8 kwietnia było betonowanie cokołu, a 30 kwietnia z pomocą straży pożarnej zamontowaliśmy dach. Szczególny udział w budowie kapliczki mieli:
- Wiesław Wysocki – pierwszy darczyńca;
- inż. Eugeniusz Myśliwiec – jego decyzja przyśpieszyła udzielenie pozwolenia na budowę;
- inż. Stefan Rzepka – bezpłatnie wykonał plan kapliczki;
- Komisja do Spraw Architektury i Sztuki Sakralnej Archidiecezji Katowickiej – służyła zawsze cennymi uwagami;
- Zarząd Huty Metali Nieżelaznych „Szopienice” – dzięki nim nabyliśmy korzystnie materiały potrzebne do budowy kapliczki;
- NSZZ „Solidarność” przy HMN „Szopienice” – wspierali nas organizacyjnie;
- dowódca jednostki ratowniczo-gaśniczej mł. brygadier Adam Szkuta – wraz ze swoją jednostką umieścił dach na kapliczce;
Rada Samorządu nr 15 Szopienice-Burowiec – pomogli w upiększeniu otoczenia kapliczki;
- Gerard Sacherski – udostępnił warsztaty szkolne do potrzebnych prac;
- Adam Knop – namalował obrazy, bez których kapliczka byłaby jak dzwon bez serca.
