Bernardynów oraz ściągającej tu rzeszy pątników, którzy przez wieki pielgrzymowali i wciąż pielgrzymują do Cudownego Obrazu Matki Bożej Kalwaryjskiej i dla rozmyślania Męki Pańskiej na "dróżkach", gdzie w pięćdziesięciu dwóch kaplicach oddają chwałę Bogu, cześć Najświętszej Maryi Pannie i wypraszają liczne łaski, i cuda dla siebie, i bliskich. W czasach piastowskich przechodziła tu potokiem Cedron
granica między Ziemią Krakowską, a Śląskiem. Wówczas nad bezpieczeństwem kupców czuwał Kasztelan Krakowski, mający zamek w Lanckoronie. W wieku XVII był nim Mikołaj Zebrzydowski, który wraz ze swoją małżonką Dorotą był fundatorem klasztoru w Kalwarii Zebrzydowskiej i "dróżek". W 1617 roku założył on w pobliżu swej wsi Zebrzydowice, maleńkie miasto (obszar zaledwie 5,15 km2) nazwane Zebrzydowem, w celu pomieszczenia i wyżywienia wielkich rzesz pątników, przybywających tu na liczne odpusty. Miasteczko rozciągało się pierwotnie wzdłuż ulicy prowadzącej do klasztoru. Dopiero po wielkim pożarze w 1715 roku, rozszerzyło się dzięki zbudowanej tu stacji solnej dla soliny z Bochni, które stąd, licznymi zaprzęgami koni, były transportowane do Austrii. W tej rozbudowie pomyślano o zbudowaniu kościoła św. Józefa, co wkrótce stało się faktem. Służbę Bożą dla przyjezdnych starców i dzieci pełnili w tym kościele ojcowie Bernardyni. Kościół ten jednak - jak większość budynków - spłonął w czasie walki Konfederatów Barskich. Na miejsce spalonego kościoła św. Józefa, w krytycznym roku rozbioru 1773, stanęła na rynku maleńka kapliczka ochraniająca wodę, ku czci św. Jana Niepomucena. Myślano o budowie kościoła, ale częste epidemie nawiedzające Kalwarię, (tak nazywało się według patentów austriackich, miasteczko) uniemożliwiały ten zbożny zamiar. Dopiero w 1898 r. zawiązał się Komitet Budowy kościoła św. Józefa, który rozpoczął zbiórkę pieniędzy od 1120 mieszkańców oraz od pątników. W roku Koronacji N.M.P. Kalwaryjskiej zrobiono plany, a w 1902 r. przystąpiono do budowy kościoła, który w 1906 roku stanął w całości wykończony. Służbę duszpasterską pełnili tutaj księża wikariusze dojeżdżający z macierzystej parafii Zebrzydowice. W roku 1911 został zamianowany pierwszy katecheta szkolny z rezydencją w Kalwarii Zebrzydowskiej. W dniu 11 października 1942 roku została erygowana parafia pw. św. Józefa i wyznaczono odpust na dzień 19 marca (wspomnienie św. Józefa). Od tego dnia rozpoczynają się właściwe dzieje parafii Kalwaria Zebrzydowska.
