Parafia pw. Matki Bożej Fatimskiej na Stecówce

W jej granicach znajdują się dwa kościoły. Matki Bożej Fatimskiej na Stecówce

Stecówka, to pięknie położona, górska polana, z której roztacza się przyjemna dla oka panorama okolicznych szczytów. Przemierza się ją wędrując czerwonym Głównym Szlakiem Beskidzkim od strony Przełęczy Kubalonka ku Baraniej Górze, ale prowadzi tutaj także wiele innych dróg z okolicznych przysiółków. Nim powstała tutaj j

akakolwiek świątynia, ziemia ta już była omodlona, rósł tu bowiem leszczynowy zagajnik, do którego mieszkające nieopodal niewiasty przychodziły się modlić. Zwłaszcza w poświęconych Matce Bożej miesiącach – maju i październiku przynosiły z sobą figurkę Maryi i do Niej zanosiły swe prośby i dziękczynienia. W sercach okolicznych mieszkańców coraz żywsze stawało się pragnienie by godny dom Boży na Stecówce postawić – Jemu i Matce Jego Najświętszej na chwałę, a i ludziom, zwłaszcza tym starszym ku wygodzie, bo natenczas do najbliższego kościoła trzeba było pieszo iść ponad 7 kilometrów. W październiku 1957 roku w wielkiej tajemnicy rozpoczęto prace budowlane, jako że czasy były trudne oficjalnie nie mówiono, że powstanie tutaj kościół. Jakby kto pytał … na Stecówce będzie „Owczarnia”. Stopniowo do gospodarzy, którzy zainicjowali dzieło przyłączali się kolejni budowniczy, nie tylko z samej Stecówki, ale i Pietroszonki, Murzynki, Leszczyny, Skały, Łączyny i Mlaskawki. Pracowali wszyscy – mężczyźni, kobiety i dzieci, każdy pomagał jak mógł, by wspólnie wybudować kościół, a drewno na jego powstanie podarowali także i górale z pobliskiej Wisły, czy odleglejszych zakątków Istebnej. Prace postępowały szybko, towarzyszył im jednak nieustanny lęk, by władze nie odebrały tego miejsca Prawowitemu Właścicielowi. 12 stycznia 1958 r. Proboszcz Parafii Dobrego Pasterza w Istebnej ks. Adolf Gawłowski pośpiesznie odprawił „poświęckę” i oddał świątynię w opiekę Matki Bożej, która w roku 1917 ukazała się trójce małych pastuszków w dalekiej, ale tak jak i Istebna górskiej wiosce Fatimie. Kościół natenczas nie miał jeszcze wieży, a nawet okien i drzwi…, jego wnętrze wypełniało jednak coś o wiele ważniejszego – wiara ludzi. Wydarzenie to na swym płótnie Poświęcka uwiecznił Jan Wałach – artysta, który namalował także obraz przedstawiający scenę Objawienia Matki Bożej Fatimskiej, przenosząc ją w beskidzki krajobraz. To właśnie to malowidło oprawione w ramę dłuta Ludwika Konarzewskiego juniora zdobiło ołtarz główny dawnej świątyni na Stecówce. W jej wystrój zaangażowało się także wielu uznanych artystów ludowych – dom Boży piękniał, a w roku 1971 Ks. Biskup Ordynariusz Herbert Bednorz przydzielił Stecówce pierwszego stałego duszpasterza. Został nim wspominany do dzisiaj w serdecznych słowach ks. Trudny czas przyszedł niespodziewanie w adwentową noc z 2 na 3 grudnia 2013 roku - kościół, który powstał dzięki Bożej opatrzności, pragnieniom i pracy tak wielu ludzi spłonął niemalże doszczętnie…
Mimo wysiłków proboszcza, przybyłych na miejsce parafian i wielu zastępów straży pożarnej, nie udało się ocalić praktycznie niczego, prócz tego, co przez Księdza Proboszcza Grzegorza Kotarbę zostało uznane za dany od Boga znak ku odbudowie świątyni – z pożogi wyniesione zostało tabernakulum z nienaruszonym Najświętszym Sakramentem. Inicjatywę odbudowy kościoła na Stecówce poparli nie tylko sami parafianie, ale i władze Diecezji Bielsko-Żywieckiej - rozpoczął się nowy etap w życiu tutejszej wspólnoty i jej duszpasterza. Czas ciężkiej pracy, wielu wyrzeczeń i pokonywania trudności, ale przede wszystkim potęgi wiary, niezłomnej nadziei i wielu dowodów Bożej i ludzkiej miłości do tego miejsca. Mając w sercu bogate tradycje tutejszych górali, niezwykłą historię powstania poprzedniej świątyni oraz jej znaczenie zarówno dla mieszkańców, jak i przybywających tu gości postanowiono, przy jej odbudowie dołożyć wszelkich starań, by mimo konieczności dostosowania się do aktualnych wymogów budowlanych w możliwie wielu aspektach odwołać się do jej poprzedniego wyglądu. W finansowe wsparcie budowy nowego domu Bożego spontanicznie włączyło się liczne grono miłośników turystyki górskiej, folkloru oraz środowisko artystyczne, w tym od lat związany ze Stecówką Józef Skrzek, Józef i Joszko Brodowie, Kapela „Wałasi”, Zespół Regionalny „Istebna” i wielu innych. Na rzecz parafii zorganizowano kilka koncertów charytatywnych i zbiórek pieniędzy. Z pomocą pośpieszyli między innymi księża, którzy niegdyś tutaj posługiwali, a także duszpasterze i wierni z parafii, w których pracował wcześniej ks. Grzegorz Kotarba. Zarówno na etapie samego projektowania, jak i późniejszej odbudowy ksiądz proboszcz zaprosił do współpracy ludzi nie tylko mających doświadczenie w budownictwie drewnianym, ale także znających tradycyjną architekturę Beskidu Śląskiego. Prowadzone pod czujnym nadzorem Komisji Architektury i Sztuki Sakralnej Diecezji Bielsko-Żywieckiej prace budowlane i wykończeniowe postępowały szybko. Końcem października roku 2014 osiągnięto w odbudowie tzw. stan surowy otwarty. Wiele czasu i starania poświęcono pracom wykończeniowym i wyposażeniu świątyni.
20 listopada 2016 r. w Uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata nadeszła wyczekiwana przez proboszcza i parafian chwila - w nowo odbudowanym Kościele pw. Matki Bożej Fatimskiej uroczyście odprawiona została pierwsza Msza Święta. Po raz pierwszy też z kościelnej wieży odezwał się dzwon Jezus Chrystus Dobry Pasterz. Najświętszą Ofiarę sprawował i homilię wygłosił Ks. Proboszcz Grzegorz Kotarba. Odbudowana świątynia została konsekrowana przez Bp Romana Pindla 13 października 2018 r. Architektura
Kościół jest orientowany, jednonawowy, tak jak i wcześniejszy wybudowany został z drewna świerkowego. Posiada on konstrukcję wieńcową, a belki łączone są na tzw. jaskółczy ogon. Niewyodrębnione prezbiterium zamknięte trójbocznie. Zakrystia znajduje się od strony północnej, a dach pokryty jest gontem. Charakterystyczne wypusty i zgłowce ozdobnie wycinane. Nad wejściem do kościoła szczyt zdobiony na wzór góralskiej chaty. Obiekt ten wpisany został na Szlak Architektury Drewnianej Województwa Śląskiego. Wyposażenie
W starannie zaaranżowanym wnętrzu zwraca uwagę wykonany przez Wiesława Wojtasa modrzewiowy ołtarz główny z namalowanym przez Iwonę Konarzewską obrazem Matki Bożej Fatimskiej. Malowidło to jest odtworzoną na podstawie zdjęcia kopią wizerunku patronki kościoła, jaki znajdował się w zniszczonej przez pożar świątyni. Zdobiona snycerką architektoniczna rama obrazu przypomina swym kształtem przydrożną kapliczkę, co nawiązuje do bardzo żywej na terenie Beskidzkiej Trójwsi tradycji budowania kapliczek w poszczególnych przysiółkach. Będący uczniem śp. Jana Krężeloka „Poleśnego” cieśla i rzeźbiarz Wiesław Wojtas jest autorem ozdobionego chrystogramem tabernakulum, ambonki, rzeźbionych balasek i balustrady chóru, a także nawiązującego do tradycyjnej ornamentyki zdobienia belek oraz znajdujących się na nich inskrypcji maryjnych upamiętniających Objawienia Fatimskie oraz budowę tej i wcześniejszej świątyni. Na lewo od ołtarza głównego niewielki krucyfiks, który w czasach istnienia poprzedniej, zniszczonej przez pożar świątyni umieszczony był na stole ołtarzowym. Znajdująca się na nim postać Jezusa pozbawiona jest rąk, które utraciła wskutek niszczycielskiej siły ognia. W roku 2022 krzyż otrzymał bogatą marmurową oprawę autorstwa istebniańskiego rzeźbiarza Bolesława Michałka. Niezwykle oryginalna jest drewniana chrzcielnica powstała z wydrążonego pnia wraz z korzeniem. Na ścianach kościoła umieszczono płaskorzeźby przedstawiające Stacje Drogi Krzyżowej autorstwa Grzegorza Kuśnierza. Artysta ten wyrzeźbił także główki aniołków zdobiące szczyt ramy obrazu ołtarzowego. Organy sprowadzono z Niemiec, gdzie zostały one wybudowane w roku 1969 przez Andreasa Uffnera na potrzeby szkoły muzycznej. Traktura gry i rejestrów jest mechaniczna, organy posiadają 8 głosów i ok. 478 piszczałek. Przeniesienie oraz prace remontowe wykonała firma organmistrzowska Piotra Nowakowskiego z Tychów i Piotra Antosa z Brzeźnicy. Szafa organowa nieoryginalna, dobudowana przez parafianina Krzysztofa Kukuczkę z Mlaskawki. W przedsionku umieszczono krzyż z subtelnym ryzowanym wzorem autorstwa W. Wojtasa, a na nim rzeźbioną w drewnie lipowym postać Jezusa Chrystusa dłuta Grzegorza Kuśnierza. Po obu stronach krucyfiksu w drewnianych ramach, także sporządzonych przez Wiesława Wojtasa zobaczymy obrazy Iwony Konarzewskiej przedstawiające:
• Sługę Bożego Mateusza Talbota;
• Świętego Ojca Pio z Pietrelciny;
• Sługę Bożego Matteo da Agnone;
• Świętego Charbela Makhlouf. Drewniany konfesjonał wykonany został przez Jana Michnioka z Międzyrzecza Górnego. Kropielnica autorstwa lokalnego artysty Bolesława Michałka. Na wieży kościelnej zawieszono dzwon z Ludwisarni mgr inż. Zbigniewa Ludwika Felczyńskiego. Nosi on imię Jezus Chrystus Dobry Pasterz i został ufundowany jako – DAR PARAFIAN ZA DUSZPASTERSTWA PROB. GRZEGORZA KOTARBY. Jest to dzwon Jubileuszowy 1050 rocznicy Chrztu Polski, 966 Stecówka 2016. Na szczycie wieży krzyż wykonany przez kowala – artystę Jana Juroszka z Istebnej i pozłocony przez Czesława Muszalika z Jaworzynki. W bezpośrednim otoczeniu kościoła drewniana dzwonnica z roku 1997 z dzwonem o im. Pani Fatimska. Na szczycie dzwonnicy umieszczono ocalały z pożaru krzyż z wieży dawnego kościoła. Na placu kościelnym znajduje się także Krzyż Misyjny z roku 2000. Niedaleko świątyni ma swój początek Droga Różańcowa wiodąca do kapliczki na Przysłopie. Relikwie
W kościele uczcić można relikwie św. Siostry Faustyny Kowalskiej (relikwiarz znajduje się na prawo od ołtarza głównego), a w październiku 2022 roku parafia otrzymała także relikwie świętych dzieci z Fatimy - Hiacynty i Franciszka Marto. Czuwania Fatimskie
Piękną tradycją świątyni na Stecówce są od lat organizowane Czuwania Fatimskie. Od maja do października parafianie oraz goście gromadzą się tu na nocnej modlitwie, aby w ten sposób upamiętnić rocznice Objawień Fatimskich. Kapliczka Matki Bożej Fatimskiej
Nieopodal kościoła, tuż obok parkingu w latach 2016 – 2018 parafianie wybudowali niezwykle ciekawą w historii swego powstania, niewielką kamienną kapliczkę. Upamiętnia ona ważne dla Kościoła rzymskokatolickiego i naszego Narodu rocznice: 2016 r. - 1050. Rocznicę Chrztu Polski ; 2017 r. – 100. Rocznicę Objawień Fatimskich; 2018 – 100. Rocznicę Odzyskania Niepodległości, co wywarło przemożny wpływ na zawartą w jej wyglądzie symbolikę. Patrząc na kapliczkę odnajdziemy liczne odwołania zarówno do wspomnianych już wcześniej momentów historycznych, jak i ważnych dla parafii wydarzeń. Wyjątkowy jest już sam budulec, z którego wykonana została cała konstrukcja, użyto bowiem do niej kamieni, które niegdyś podtrzymywały wał ziemny znajdujący się u podstaw zniszczonego przez pożar, dawnego kościoła. Ksiądz Kotarba podczas poświęcenia wspominał, jak na Stecówce pojawili się chętni na zakup tych kamieni, ale „przecież my nie mogliśmy się ich pozbyć” powiedział. Wewnątrz „groty” umieszczona została figurka Matki Bożej Fatimskiej, która podczas peregrynacji nawiedziła należące do tutejszej parafii rodziny. Figurkę tą umieszczono w niezwykłej oprawie ocalałego z pożogi fragmentu dzwonu „Michał”, który pełnił w dawnym kościele rolę sygnaturki, a niejako „u stóp” Matki Bożej wmurowano jego serce. Patrząc od frontu zobaczymy także tabliczkę upamiętniającą 100. Rocznicę Objawień Fatimskich oraz pokrywkę vasculum – jeden z nielicznych elementów naczyń liturgicznych, który oparł się płomieniom. Na wschodniej ścianie kapliczki umiejscowiono fragment świecznika i kropidełko, które w sposób symboliczny przedstawiają 1050. Rocznicę Chrztu Polski, wraz z przypominającą o tym wydarzeniu tabliczką. Strona zachodnia natomiast poświęcona została obchodzonej roku 2018 100. Rocznicy Odzyskania Niepodległości - widnieje tu godło II Rzeczypospolitej, jakie obowiązywało w latach 1919 – 1927, przedstawiające Orła Białego w zamkniętej koronie z krzyżem. Także i tutaj zamocowana została tabliczka z wygrawerowanymi stosownymi datami. Całość wieńczy prosty, metalowy krzyż, który niegdyś zdobił szczyt wolnostojącej dzwonnicy, która mimo bliskości płonącego w grudniową noc kościoła… pozostała nienaruszona. Kościół filialny pw. św. Józefa na Mlaskawce

Ten niewielki drewniany, jednonawowy kościółek o konstrukcji zrębowej pierwotnie znajdował się w Jaworzynce na Trzycatku, gdzie wzniesiono go w latach 1947 - 48, jako wotum za przetrwanie II wojny światowej, a patronką jego była natenczas Matka Boża Frydecka. Wynikało to z Jej silnego lokalnego kultu i pielgrzymek, jakie tamtejsi mieszkańcy odbywali w przeszłości do tej niewielkiej czeskiej miejscowości. Po wybudowaniu na Trzycatku nowego, murowanego domu Bożego, wcześniejszy kościółek rozebrano i przeniesiono na teren istebniańskiego przysiółku Mlaskawka. Stało się tak wskutek wyjątkowego zbiegu wydarzeń, bowiem mieszkająca tu rodzina rzeźbiarza Józefa Bocka chciała podarować do powstającej na Trzycatku nowej świątyni zrobiony przez niego krzyż, prezent ten jednak nie został przyjęty przez Ks. Borysa Kroczka. Kapłan powiedział jednak przy tej okazji darczyńcom o planowanej rozbiórce starszego obiektu sakralnego. W ten oto sposób pośród mieszkańców Mlaskawki pojawiła się myśl o przeniesieniu świątyni. 10 kwietnia 1996 r. ksiądz biskup ordynariusz wyraził zgodę na rozbiórkę drewnianego kościółka na Trzycatku i przeniesienie go na teren Parafii pw. Matki Bożej Fatimskiej do przysiółka Mlaskawka. Pierwszego czerwca z Krakowa przyjechał o. Henryk Klimaj, który dokonał poświęcenia przywiezionego z Medjugorie kamienia węgielnego pod budowę. Dzięki wielkiemu zaangażowaniu lokalnej ludności i finansowemu wsparciu z zewnątrz prace postępowały bardzo szybko. Już 24 V 1997 r. Ks. Biskup Tadeusz Rakoczy dokonał konsekracji kościoła w nowej lokalizacji, wówczas też jego patronem został św. Józef.

Świątynia posiada dwuspadowy dach, który niegdyś kryty był gontem, obecnie pokrycie stanowi blacha. Nad niewielką kruchtą wznosi się wieża na planie kwadratu, przykryta dachem namiotowym. Na jej szczycie znajduje się metalowy krzyż - dzieło kowala z Istebnej Jana Juroszka. Dzwon z inskrypcją Św. Joannes Nepomucenus Fundatore Cottlieb und Indith Kloske aus Langenau PER FRANCISCVM STANKE OPPAVIAE ANNO 1806 podarowali bracia franciszkanie z Góry św. Anny. Odlany został on w pracowni ludwisarskiej w Opawie przez Franciszka Stanke, bardzo znanego w owych czasach mistrza kunsztu ludwisarskiego. Prostokątna nawa zakończona jest trójbocznym prezbiterium, do którego dobudowano małą zakrystię. Będące dziełem lokalnych twórców wyłożone świerkowymi deskami wnętrze w stylu góralskim zachwyca swym ciepłym, miodowym kolorytem i pięknem tradycyjnych snycerskich zdobień. Na centralnym miejscu w prezbiterium umieszczony został krzyż autorstwa Józefa Bocka, ten sam, który „przyprowadził kościół” na Mlaskawkę. Znajdująca się na nim gipsowa figura Pana Jezusa nie jest wprawdzie dziełem istebniańskiego rzeźbiarza, ale została przez niego pieczołowicie zrekonstruowana. Będący uczniem Ludwika Konarzewskiego seniora Józef Bocek był na przełomie lat 1937/1938 tzw. wolnym słuchaczem w Państwowej Szkole Sztuk Zdobniczych i Przemysłu Artystycznego w Krakowie, gdzie studenci wykonywali różne figury gipsowe, lecz często ich nie zachowywali i rozbijali je... Młody góral nie mógł tego przeboleć, że figurka Chrystusa tak została potraktowana, zebrał więc jej części do drewnianego pudełka, a przywiózłszy do domu, z wielkim namaszczeniem w każdy Wielki Piątek pochylał się nad jej odtworzeniem. Trwało to kilka lat, nim nienosząca znamion uszkodzenia pasyjka umieszczona została na krzyżu, który rzeźbiarz także wykonał w Wielki Piątek. Po prawej stronie krucyfiksu znajduje się obraz św. Józefa pędzla Juliana Wójcika z Zabrzega. Siostry Służebniczki Najświętszej Maryi Panny z Katowic Panewnik ofiarowały do kościoła stół ołtarzowy, wiszący w przedsionku obraz Modlitwa Pana Jezusa w Ogrójcu, a także znajdujący się na chórze obraz Najświętszej Marii Panny oraz monstrancję i dzwonki. Obraz św. Teresy od Dzieciątka Jezus pochodzi z Francji i został podarowany przez karmelitanki, z których zgromadzenia święta się wywodziła. Jest on namalowany przez jej siostrę Céline. Wizerunek ten trafił do kościoła we wrześniu roku 1997. Malowane na szkle stacje Drogi Krzyżowej autorstwa Marii Gatnar – Guzy z Wisły przekazane zostały przez Zgromadzenie Pasjonistów z pobliskiej Wisły, natomiast tabernakulum jest darem z Parafii św. Maksymiliana Kolbego w Tychach. Ławki dla wiernych wykonane zostały przez miejscowych stolarzy z Mlaskawki wiosną roku 1998. Znajdujące się w kościele klęczniki to prezent ówczesnego Dziekana Dekanatu Istebniańskiego Ks. Prałata Jerzego Patalonga, od którego pochodzi również pulpit pod mszał. Dzwonek wiszący - sygnaturka ufundowany został jako wotum wdzięczności przez Marię Kukuczkę oraz członków parafialnej grupy Apostolstwa Dobrej Śmierci. We wnętrzu kościoła zobaczymy także pamiątki przywiezione przez parafian z zagranicznych pielgrzymek: ciemnobrązowy różaniec z Međugorje oraz figurę św. Antoniego przywiezioną przez Andrzeja Kohuta z Padwy. Jesienią roku 2020 lico kościoła na Mlaskawce przyozdobiła wykonana przez Krzysztofa Kukuczkę kapliczka. W jej wnętrzu umieszczona została śliczna figurka Matki Bożej Fatimskiej zakupiona przez jedną z tutejszych parafianek. Na zewnętrznej ścianie świątyni od strony południowo-zachodniej krzyż autorstwa Józefa Kohuta z pasyjką dłuta Franciszka Wojarskiego z Koniakowa ufundowany przez Ks. Antoniego Goliasza – pierwszego duszpasterza tutejszej parafii. Krzyż został przeniesiony na Mlaskawkę ze Stecówki w kwietniu roku 2000 i do maja 2022 umieszczony był po prawej stronie chodnika prowadzącego do kościoła. Obecnie na miejscu tym znajduje się nowy krzyż autorstwa Krzysztofa Kukuczki.