01/08/2026
9 Niedziela po Trójcy Świętej
Hasło tygodnia:
„Komu wiele dano, od tego wiele będzie się żądać, a komu wiele powierzono, od tego więcej będzie się wymagać” (Ewangelia Łukasza 12,48)..
Dość „mocne” słowa na rozpoczynający się kolejny wakacyjny tydzień. I bynajmniej nie dotyczą nadzwyczajnych życiowych talentów, które należałoby pomnażać. O tym Jezus mówi w innym miejscu.
Tu chodzi o DAR ŻYCIA. Często narzekamy na rzeczywistość wokół nas, na innych ludzi, na samych siebie niekiedy też... Jeśli jednak przyjąć optykę Ewangelii, może być inaczej. Życie zostało nam podarowane i powierzone przez Boga. Ów dar jest jednak także zadaniem i wyzwaniem. Życie jest nam dane, byśmy się stawali, rozwijali – inaczej mówiąc – byśmy byli już tu na ziemi, tu i teraz, SZCZĘŚLIWI. Wymaga to odwagi i wysiłku, by pokonywać gnuśność i zniechęcenie, bylejakość i narzekanie, nieufność i podejrzliwość...
W tym kontekście można przywołać dwie metafory. Pierwsza – ze świata psychologii rozwojowej, gdzie ludzkie życie porównywane jest do górskiej wspinaczki. Człowiek, który nie zniechęca się trudem wspinaczki, pokonując siebie, doświadcza w końcu tego, co nazywa się „szczęściem rośnięcia” (rozwoju). Zdobył szczyt, ma „piękne widoki”, a i ogarnia świat szerokim spojrzeniem, zapomniawszy o trudach drogi.
Metafora druga - inspirowana filozofią Martina Heideggera, gdzie człowiek jest „pasterzem bycia”. Każdy z nas otrzymał „BYCIE”, istnienie, którym trzeba się twórczo „zaopiekować”. Być pasterzem swego bycia, to znaczy z TROSKĄ o nie dbać. Zazwyczaj pasterze nie są właścicielami stada, ale są mu jakoś poddani i oddani. Na tym właśnie polega ich wyjątkowe doświadczenie stada. Troska zakłada „wyjście“ z samego siebie, zapomnienie o sobie, narażanie siebie, pilność, uważność, zgodę na bycie jedynie „pomocą“ dla urzeczywistniania się innych w ich byciu, uważne wsłuchiwanie się w to, czego drugi potrzebuje, wyczuwanie jego intencji i pragnień.
Jeżeli chcemy, by SZCZĘŚCIE było naszym udziałem, spróbujmy coś twórczego uczynić z naszym życiem, nawet jeśli wspinaczka na szczyt trudna, a nasze bycie często jak niesforne owce i barany. Bo tak naprawdę „wiele nam dano” i na ten dar zwany życiem trzeba znaleźć twórczy pomysł...
Paweł Łukasz Nowakowski