Kościół św. Marii Magdaleny w Gorzanowie

Msze święte:
w niedzielę
o godz. 9.00 i 11.00,
w pozostałe dni powszednie
o godz. 17.00
w sobotę
o godz. 9:00

Schola parafii wNIEBOgłosy
https://www.facebook.com/profile.php?id=61560794970980 Już w XIV wieku
w Gorzanowie była szkoła, parafia, piekarnia, młyn wodny i kuźnia. Wiek XIX to okres dynamicznego rozwoju gospodarczego, kulturalnego i turystycznego wsi. Powstał tartak, u

ruchomiono browar i gorzelnie, a w parku zamkowym były odgrywane Misteria Pasyjne. Do parafii w Gorzanowie przybyli ludzie wysiedleni z kresów wschodnich: z Chodaczkowa Wielkiego, Mariampola, okolic Lwowa. Również z innych stron Polski: Przemyśla, Limanowej, Nowego Targu, Żywca i Polski centralnej. Parafię pw. św. Marii Magdaleny w Gorzanowie tworzą: Gorzanów, Mielnik, Kolonia Muszyn i Topolice. Kościół parafialny św. Marii Magdaleny został wspominany już w 1341 roku. Była to budowla gotycka. Po pożarze kościoła w XVI wieku rodzina Herbersteinów sprowadziła włoskich architektów do budowy zamku i przy tej okazji rozbudowała kościół w stylu renesansowym, według projektu Lorenzo Nicelliego i Andrei Carovego; ze starego kościoła zachowano gotyckie prezbiterium. W XVIII wieku kościół przebudowano w duchu barokowym. Pojedyncza nawa posiada trójboczne zamknięte prezbiterium i symetryczne przybudówki. Wnętrze, oświetlone oknami w głęboko wciętych otworach, przykryte zostało płytkim sklepieniem zwierciadlanym, zaś prezbiterium – krzyżowym, w którym żebra otrzymały barokowe stiuki. Nad nawą wykonano florystyczną plecionkę. Wyposażenie nie jest zbyt obfite, ale wartościowe. Ołtarz główny z luźno stojącymi kolumnami to ładne rokokowe dzieło Ignacego Klara. W centrum mieści się obraz Matki Bożej, osiemnastowieczna kopia dzieła Łukasza Caranacha. Ołtarze boczne posiadają bujną i niespokojną dekorację. Warte uwagi jest również gotyckie sakramentarium w prezbiterium i marmurowa chrzcielnica. Przy ołtarzu bocznym wystawiona jest unikatowa rzeźba leżącego na marach św. Jana Nepomucena. Antoniego Padewskiego z XVI wieku znajduje się na Górze Dębowej. Jest obiektem o wartościach artystycznych oraz jednym z przykładów małego, lokalnego ośrodka pielgrzymkowego, jakich kilka zachowało się na Ziemi Kłodzkiej. Przy drodze ku kaplicy ustawiono figurę klęczącego św. Onufrego, pustelnika, przy której posadzono 12 drzew zwanych Dwunastoma Apostołami, obecnie w większości niezachowanych. Przy kaplicy powstała także pustelnia zamieszkiwana w latach ok. 1759-1839 przez pustelników, a później i jeszcze w roku 1939 - przez osoby świeckie, strażników kaplicy. Obecnie budynek ten nie istnieje.