Grupa wsparcia rodziców po stracie dziecka Elbląg

09/06/2026

01/06/2026

Kochana Mamo… 🤍
Dziś jest Dzień Dziecka.

Wiem, że Twoje serce boli, bo nie możesz mnie dziś przytulić, pocałować ani powiedzieć mi „wszystkiego najlepszego”.
Ale proszę… nie smuć się tak bardzo.

Ja jestem.
Choć nie widzisz mnie oczami, mieszkam w Twoim sercu każdego dnia.

Tutaj, po drugiej stronie nieba, jest spokój, miłość i światło. Jestem bezpieczna i szczęśliwa.

Widzę Twoje łzy.
Widzę, jak bardzo tęsknisz.
I chciałabym dziś wyszeptać Ci do serca:
„Mamusiu… dziękuję Ci za każdą chwilę miłości. Za to, że nadal o mnie pamiętasz. Za to, że nadal mnie kochasz.
Bo ja kocham Cię dokładnie tak samo — mocno, bez końca.”

Nie martw się, że nie możesz mi dziś złożyć życzeń. ❤️

Najpiękniejszym prezentem jest Twoja miłość, którą czuję każdego dnia.

A kiedy spojrzysz dziś w niebo…
może poczujesz ciepły promień słońca, delikatny wiatr albo cichy spokój.
To może być moje „kocham Cię, Mamo”. 🤍

Twój 👼🏻

31/05/2026

https://www.facebook.com/share/p/1AoFMeUVYF/

A potem przychodzi ten moment, gdy znajomi Twojego dziecka realizują marzenia, które kiedyś były również jego marzeniami.
Nie wiesz nawet co czujesz w takim momencie. Żal, złość, zazdrość? To nie w porządku- myślisz. Jesteś zagubiona.

No bo przecież nie masz żalu do nich za to, że spełniają swoje marzenia, masz tylko cholerny żal o to, że Twoje dziecko, które tak bardzo tego pragnęło, tej szansy nie dostało.

Zazdrościsz tym matkom, które wysłuchują telefonicznych sprawozdań na gorąco, które czekają z pachnącym ciastem na powrót swoich pociech. Na ekranie telefonu wyświetlają Ci się cudze relacje, które wcale Cię nie cieszą, a przecież by mogły. Gdyby tylko...

Pocieszasz się, że może był tam z nimi, że przecież teraz, gdy nie ma ciała, może być wszędzie i robić wszystko. Może śmiał się śmiechem, którego nie słyszeli? Może nawet opowiedział Ci już we śnie o tym, jak było cudownie, tylko zapomniałaś...? Może...

Zamieniłabyś to „może” na pewność pocztówki z podróży, jedno zdjęcie, krótką wiadomość głosową... Ale telefon milczy, a w skrzynce pocztowej są tylko rachunki za prąd i wodę. Czasami listonosz przyniesie powiadomienie o czyimś ślubie. Komuś urodzą się wnuki.
Gdzieś sprawy toczą i toczyć się będą dalej, i wszystko będzie ważne.
I wszystko będzie.
Gdzieś.

L.A.Teszka
zdjęcie: archiwum własne

26/05/2026

Mamusiu… ❤️

choć nie możesz już trzymać mnie za rękę, jestem przy Tobie każdego dnia.

💛 W Twoich wspomnieniach, w cichych chwilach, w promieniach słońca i w delikatnym powiewie wiatru.

Dziękuję Ci za miłość, którą nadal mnie otulasz. ❤️ Za łzy, które są dowodem, jak bardzo kochałaś i nadal kochasz.
Nie smuć się dziś tylko dlatego, że mnie nie widać…
Ja wciąż jestem Twoim dzieckiem. 🤍

A dziś, w Dniu Matki, przytulam Cię najmocniej, jak potrafię z Nieba i szepczę cichutko:
Kocham Cię, Mamo.
Na zawsze.” 🤍

05/05/2026

Boże…
ja już nie mam siły.

W mojej głowie jest strach,
w sercu ból, którego nie umiem unieść.

Jeśli jesteś — przyjdź teraz do mnie.
Uspokój mój oddech.
Przytul moje serce.

Zaopiekuj się moim dzieckiem…
tam, gdzie ja już nie mogę.

I jeśli to możliwe —
daj mi choć odrobinę spokoju na ten moment.

Krok po kroku…
oddech po oddechu…
pomóż mi przetrwać tę chwilę.

Amen 🤍

08/04/2026

https://www.facebook.com/share/p/1DSsmRNyHR/

Gdybym wiedziała, że dzieci mogą odejść przed swoimi rodzicami…
zbudowałabym dla ciebie twierdzę nie do zdobycia, aby śmierć nigdy nie mogła cię dosięgnąć.

Gdybym wiedziała… zatrzymałabym czas w tej jednej chwili.
Gdybym wiedziała, że masz stać się aniołem… nauczyłabym się latać, żeby być przy tobie.
Gdybym wiedziała, że odejdziesz tak wcześnie… spakowałabym całe swoje życie do twojej walizki i poszła razem z tobą.

Pochować własne dziecko to tak, jakby pochować część swojej duszy.
To żyć dalej z pękniętym sercem, trzymając w pamięci tę, którą nosiłam pod sercem, tuliłam, chroniłam…
a teraz — w ciszy — muszę puścić na zawsze.

Nie ma słów, które potrafią ukoić taki ból.
I nie ma czasu, który naprawdę go zabliźni.

Bo to nie jest naturalny porządek rzeczy.
Jakby życie pomyliło role.
To ja powinnam była odejść pierwsza…

Ciało można pochować — ale miłości nie.
Ona zostaje…
w ścianach domu,
w bolesnych wspomnieniach,
w ubraniach, które wciąż pachną dzieciństwem,
w każdym „kocham”, które już nie wybrzmi,
w objęciach, które nigdy się nie wydarzyły.

Mówią, że życie toczy się dalej.
Ale dla matki, która straciła dziecko, już nigdy nie będzie takie samo.

Uczę się uśmiechać ze smutkiem w oczach,
uczę się żyć z raną, która się nie goi,
uczę się dziękować za chwile, które były — nawet jeśli było ich tak niewiele.

Bo kiedy odchodzi dziecko, nie znika tylko jego życie…
razem z nim odchodzi część mojej przyszłości, o której marzyłam.

I mimo bólu… mimo tej pustki…
uczę się strzec twojej pamięci, żyć miłością
i pamiętać: nie ma cię obok — ale na zawsze jesteś w moim sercu.

Jesteś częścią mnie.
Moim światłem, które nie gaśnie.
Światłem, które prowadzi mnie dalej.

A z czasem… ból nie znika.
Ale uczę się z nim żyć —
jak z przypomnieniem o miłości, która nigdy nie przeminie.

30/03/2026

Jeśli tu jesteś…to znaczy, że Twoje serce niesie coś bardzo ciężkiego.

Nie ma słów, które to naprawią.Ale chcę, żebyś wiedziała jedno — nie jesteś sama.

Możesz tu być dokładnie taka, jaka jesteś.Bez siły. Bez uśmiechu. Bez udawania.

My jesteśmy obok 🤍

28/07/2025

https://www.facebook.com/share/p/1FzeVfNEJy/