16/03/2026
📜 700 lat historii naszego kościoła – część 2
Zanim przeczytacie kolejną historię związaną z naszym kościołem i parafią, chcielibyśmy Was zachęcić, aby uważnie śledzić wszystkie historyczne informacje, które będziemy publikować aż do czasu uroczystości. Mogą się one przydać podczas festynu parafialnego – warto więc czytać i zapamiętywać ciekawostki z dziejów naszej świątyni 😉
⛪ Funkcja sakralna i obronna
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny i św. Marcina (do 1945 r. Strehlitz) jest typowym przykładem średniowiecznego połączenia świątyni i budowli obronnej. W tamtych czasach kościoły często pełniły nie tylko funkcję religijną, ale również dawały mieszkańcom schronienie w razie zagrożenia.
Świątynia znajduje się w centrum wsi, położonej w charakterystycznym łuku, niedaleko wjazdu od strony Rychnów (do 1945 r. Reichen). Początek XIV wieku był niespokojnym okresem w dziejach regionu, dlatego uznano, że mieszkańcy Strzelec potrzebują miejsca, w którym mogliby się chronić w razie niebezpieczeństwa.
🎨 Zniszczenia i renowacje
W latach 70. XIX wieku w kościele wybuchł pożar, który spowodował zniszczenia, m.in. uszkodził polichromie. Podczas późniejszego remontu odnowiono strop, jednak malowidła – niestety – zostały przykryte warstwą tynku.
Na przestrzeni ostatnich lat wykonano wiele prac konserwatorskich obejmujących zarówno wnętrze świątyni, jak i jej otoczenie.
Cennym elementem wyposażenia jest również ołtarz główny – neogotycki, wykonany w latach 1874–1880, w który wkomponowano późnogotyckie płaskorzeźby apostołów.
🕊️ Tragiczne wydarzenia z 1945 roku
Na przykościelnym cmentarzu znajduje się nagrobek proboszcza Karola Ludwiga, który 24 stycznia 1945 roku został zamordowany przez żołnierzy Armii Czerwonej wraz z dwoma parafianami pod absurdalnym zarzutem szpiegostwa.
Wydarzenie to pokazuje dramatyzm ostatnich dni wojny w naszej okolicy i konsekwencje niezastosowania się do zarządzenia o ewakuacji ludności cywilnej powiatu namysłowskiego, ogłoszonego 19 stycznia 1945 roku.
📷 Zdjęcie
Fotografia wykonana około 1937 roku przez Marianne Kirchner, zatrudnioną w urzędzie konserwatorskim.
