HISTORIA
W 1815 roku rzymski kapłan, Kasper del Bufalo, z pomocą swego ojca duchowego, wielkiego czciciela i propagatora duchowości Krwi Chrystusa, ks. Franciszka Albertiniego, założył Zgromadzenie Misjonarzy Krwi Chrystusa. Pierwszym Domem Misyjnym młodego Zgromadzenia był stary, opuszczony klasztor św. Feliksa w Giano, w Umbri, który został misjonarzom ofiarowany przez Papieża Piusa VII. Dom t.
..en stał się miejscem modlitwy, odosobnienia i nabrania duchowych sił, na kolejne misje ludowe i rekolekcje, które przeprowadzali misjonarze w zniszczonych moralnie - na skutek Rewolucji Napoleońskiej - miejscowościach Państwa Kościelnego. W Uroczystość Wniebowzięcia NMP, 15 sierpnia 1815 roku, św. Kasper del Bufalo założył Zgromadzenie Misjonarzy Krwi Chrystusa (CPPS) w Giano, we Włoszech. Jego mała grupa kapłanów głosiła misje święte i rekolekcje na terenie obecnych Włoch. Dziś Zgromadzenie pracuje w 18 krajach - Włochy, Polska, Chorwacja, Niemcy, Austria, Lichtenstein, Hiszpania, Portugalia, Stany Zjednoczone, Kanada, Meksyk, Brazylia, Chile, Gwatemala, Kolumbia, Peru, Tanzania, Indie. Nasze Zgromadzenie to Stowarzyszenie Życia Apostolskiego, do którego należą kapłani i bracia. Istnieją trzy filary, Misja - Wspólnota - Duchowość, które charakteryzują nasz charyzmat oraz życie i apostolstwo. WSPÓLNOTA
Zgromadzenie Misjonarzy Krwi Chrystusa jest międzynarodowym Stowarzyszeniem Życia Apostolskiego. Tym, co łączy wszystkich współbraci, rozsianych po całym świecie, jest Krew Chrystusa oraz misja pod sztandarami "Ceny Naszego Zbawienia", dla której każdy z misjonarzy poświęca swoje życie, talenty i siły.
Śladem Założyciela Misjonarze żyją we wspólnotach, jeśli tylko warunki apostolskie na to pozwalają. Są zjednoczeni węzłem miłości i włączeni w służbę Kościołowi przez profesję rad ewangelicznych, służą sobie nawzajem.
Życie wspólnotowe jest ważnym źródłem naszej apostolskiej mocy. Więź miłości łączy różne dary współbraci dla służby Zgromadzeniu i Kościołowi. Wspólna modlitwa jest bardzo dobrym środkiem do umacniania jedności z Chrystusem i więzi miłości wśród braci. Nasze domy są otwarte na przyjmowanie ludzi szczególnie z różnych kultur, tworząc atmosferę wzajemnego ubogacania się, dialogu i życia wspólnotowego jako znaku pojednania w Chrystusie. W niezależnym świecie, jednoczący węzeł miłości musi stać się dla nas węzłem solidarności, który świadczy o zbawczej potędze Krwi Chrystusa. DUCHOWOŚĆ
Chrystus, który przelał swoją Krew za nas, był dla św. Kaspra i jest też dla Misjonarzy znakiem wielkiej miłości Boga dla wszystkich ludzi. Dlatego adoracja Chrystusa, który daje swoją Najdroższą Krew na zbawienie wszystkich, zajmuje szczególne miejsce w życiu duchowym, wspólnotowym i apostolskim członków naszego Zgromadzenia. W tej duchowości, jak nam przypomina św. Kasper, „idziemy do serca naszej wiary”. Nasze domy to środowiska modlitwy i refleksji koniecznej do ciągłej odnowy osobistej, aby nasza misja była bardziej owocna. Jako misjonarze jesteśmy umacniani bogactwem duchowości Krwi Chrystusa, dzielimy się nią nawzajem i przekazujemy ją całemu światu, aby Krew Chrystusa nie była przelewana na darmo, ale była źródłem zbawienia dla wielu. Ich misje przyczyniały się nie tylko do wielkiej odnowy życia chrześcijańskiego, ale również w znacznym stopniu, do zlikwidowania plagi bandytyzmu, która zbierała obfite żniwo w ówczesnych Włoszech. Dzięki misjom Zgromadzenie również rozwijało się - oczywiście nie bez pewnych trudności, zarówno od strony niektórych nieprzychylnych osób duchownych, jak i ludzi świeckich. Jednakże coraz więcej kapłanów diecezjalnych, jak również młodych kandydatów, zgłaszało się, do służby Kościołowi i Zgromadzeniu, pod sztandarem Przenajdroższej Krwi.
