ŚDM Ciechanów

07/08/2016

Odkąd papież ogłosił, że w 2016 roku Światowe Dni Młodzieży odbędą się w Polsce, wiedziałam, że muszę tam być. Choć chodziłam wieloma krętymi drogami, często z dala od wiary, to przeświadczenie mnie nie opuszczało. Nie wiedziałam, na czym polega cała ta impreza i gdyby teraz, po powrocie z Krakowa ktoś spytał mnie, czym są Światowe Dni Młodzieży, nadal nie umiałabym udzielić satysfakcjonującej mnie odpowiedzi.
To coś, co trudno opisać słowami. Radość, entuzjazm, miłość, wiara - wydają się tylko hasłami. My naprawdę cali tym żyliśmy!
Co do mnie, wierzę, że to silne pragnienie wzięcia udziału w ŚDM było zaproszeniem od Boga, który zakurzony, wypaczony przez błędne wyobrażenia i zepchnięty na dalszy plan pragnął pokazać się takim, jakim jest - żywy, miłosierny, obecny we mnie, w drugim człowieku i codziennych zdarzeniach. To był dla mnie czas obserwowania wielu wielkich i małych cudów, poznania wspaniałych ludzi, wspólnoty, niezapomnianiej przygody. Czas bezcenny. / M.

05/08/2016

Światowe Dni Młodzieży w Ciechanowie i w Krakowie w 2 minuty ;)

"Z jakim połowem wracacie do domu?"

05/08/2016

Przeczytajcie jeszcze dwa krótkie świadectwa uczestników ŚDM :)

Światowe Dni Młodzieży były dla mnie wielką przygodą, którą przeżyłem z fantastycznymi osobami i której nie zapomnę do końca mojego życia! Idąc ulicami Krakowa mijałem ludzi z najróżniejszych zakątków świata, ludzi uśmiechniętych, ludzi serdecznych, ludzi dzięki którym jeszcze mocniej czuło się obecność żywego Chrystusa wśród nas. To własnie dzięki nim atmosfera towarzysząca Światowym Dniom Młodzieży była nieziemska... albo inaczej: była BOSKA!/ B.

Zdecydowanie się by pojechać na ŚDM tylko tydzień przed tym wydarzeniem było strzałem w dziesiątkę. Jeszcze nigdy nie spotkałam się z taką życzliwością , spontanicznościa i energią bijącą od każdego uczestnika. Setki przybitych piątek, uśmiechy i wspólne zdjęcia na zawsze zostaną gdzieś w mojej pamięci. Każda katecheza i każde spotkanie z Papieżem niosły niemałą naukę, Duch Święty był obecny w każdym tego typu spotkaniu. Na uznanie zasługuje również wspaniała oprawa artystyczno-muzyczna każdego z wydarzeń centralnych. Aż żal było opuszczać to miejsce pełne pozytywnej energii, ale wiem, że magię ŚDM będę kontynuować w codziennym życiu, bo o to chodziło! 🙂 Jeszcze tylko 3 lata i widzimy się w Panamie! /W.

04/08/2016

Zacznę od tego, że niesamowitym Bożym darem jest dla mnie to, że Światowe Dni Młodzieży odbyły się w Polsce właśnie wtedy, kiedy jestem młoda i mam możliwość w nich uczestniczyć. Wierzę, że w życiu nie ma przypadków, wszystko dzieje się w jakimś celu, w jakimś celu też Bóg wysłał mnie właśnie tam, do Krakowa. Wiem, że wielu z was zrezygnowało z tego wyjazdu z obawy przed własnym życiem i zdrowiem. Rozumiem to, ja też je miałam. Przyszedł moment, gdy naprawdę zastanawiałam się nad odpuszczeniem sobie tego wyjazdu. Wtedy otworzyłam Pismo Święte i rzuciła mi się w oczy historia Szawła, który podążał do Damaszku, by prześladować chrześcijan, ale w drodze usłyszał głos Jezusa i to był moment jego nawrócenia. Pomyślałam sobie, że może w Krakowie też znajdą się ludzie, którzy, tak jak Szaweł, będą chcieli zakłócić nasz spokój i zrobić nam krzywdę, ale przecież Pan nas przed nimi ochroni. I ochronił!
Muszę powiedzieć też, że nigdy nie widziałam tyle Chrystusa w jednym miejscu. Tyle dobra, uśmiechu, życzliwości. Nie ma szans spotkać tam smutnego człowieka, radość, którą nieśli pielgrzymi była absolutnie zarażająca. Chciałabym oddać słowami atmosferę tego czasu, ale to jest zdecydowanie niemożliwe. Trzeba tam być, trzeba to poczuć i doświadczyć na własnej skórze. Chyba nigdzie indziej nie można spotkać tyle miłosierdzia co na Światowych Dniach Młodzieży, w końcu właśnie to piękne słowo „misericordia” było hasłem przewodnim naszego spotkania. Autentycznie go doświadczyłam ostatniego dnia wyjazdu, kiedy po niesamowitej ulewie wszystkie moje rzeczy były przemoczone do suchej nitki. Na każdym kroku ludzie, którzy ucierpieli mniej ode mnie, oferowali swoją pomoc, swoje ubrania. Może dla ciebie, gdy to czytasz, to bardzo błaha sprawa, niewarta uwagi, ale dla mnie w tamtej chwili to było niesamowicie miłe, poza tym myślę, że miłosierdzie właśnie na tym polega, by podnosić swoich braci w tych nawet najmniejszych, codziennych upadkach. Wierzę mocno, że wszyscy, którzy wtedy oferowali sobie wzajemną pomoc, dostąpią Bożego Miłosierdzia!
Jeśli masz możliwość pojechać na kolejne Światowe Dni Młodzieży bądź inny tego typu festiwal, nie zastanawiaj się ani chwili. Jeśli wydaje ci się, że nie pasujesz do takich miejsc, że to nie twoja bajka, zerwij z tą myślą. Daj się porwać Bożemu Miłosierdziu! Duch Święty cię poprowadzi. Tak więc do zobaczenia. :)
D.

03/08/2016

Jak zapewne wszyscy wiemy, tematem tegorocznych Światowych Dni Młodzieży było Ewangeliczne hasło „błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią”. Rozpoczynając cykl wspomnień, postanowiłam połączyć fragmenty swej pamięci z pewnymi przemyśleniami, a konkretniej – pochylić się nad tematem spotkania w Krakowie.

Kiedy po raz pierwszy wracałam wraz z kolegą z krakowskich Błoni, nie byliśmy jeszcze na tyle zorientowani, aby w ogromnym tłumie sprawnie odnaleźć odpowiedni tramwaj. Zapytaliśmy więc dwóch starszych pań o drogę do najbliższego przystanku, z którego odjeżdża upragniona „10”. Spodziewaliśmy się, że kobiety wytłumaczą nam, gdzie skręcić czy w którą stronę iść, jednak jedna z nich powiedziała, że ona nas zaprowadzi. Odprowadziła nas dokładnie na miejsce, po drodze pytała o samopoczucie i inne rzeczy związane z naszym pobytem na ŚDM, była zwyczajnie miła, ale przy tym emanowało od niej niezwykłe dobro. Kiedy jej podziękowaliśmy i obiecaliśmy modlitwę za nią, powiedziała, że to nic takiego, ze trzeba sobie pomagać. Mogła od razu powiedzieć, że nie wie. Mogła nas zbyć. Mogła wsiąść do nadjeżdżającego tramwaju (na który czekała), mówiąc, że się śpieszy. Mogła, ale tego nie zrobiła.

Ostatniego dnia wybrałam się do sklepu, aby kupić sobie coś do jedzenia na siedmiogodzinną podróż, która nas czekała. Na dworze trochę padało, więc wraz z kilkoma koleżankami stałyśmy w progu, gdy nagle weszła pewna kobieta. Zapytała czy jesteśmy pielgrzymami, czy dziś wracamy do domu, jak długo będziemy jechać, a kiedy uzyskała już wszystkie odpowiedzi, zadała ostatnie pytanie, które mnie rozsypało na kawałki: „czy macie jedzenie na drogę? Jeśli nie to chodźcie, wybierzcie sobie, co chcecie, a ja wam kupię.” Niby nic. Niby zwykłe pytanie, ale do mnie bardzo mocno trafiło. Kto z nas zdobyłby się na coś takiego? Większość pewnie zdenerwowałaby kolejka, która przez nas powstała, a nawet, gdybyśmy to jeszcze zrozumieli, zapewne przeszlibyśmy dalej, śpiesząc się do swoich własnych problemów czy zajęć.

To jest właśnie moja definicja miłosierdzia. To jest właśnie miłosierdzie w praktyce. Z pozoru zwykłe sytuacje, które nie wpływają znacznie na losy tego świata, a jednak coś niesamowitego, niepowtarzalnego, coś, co wyryło się trwale w mojej pamięci i wierzę, że w przyszłości zaowocuje. Nie dziesięciokrotnie, nie trzydziestokrotnie, lecz stokrotnie. Jestem pewna, że ty również doświadczasz podobnych sytuacji na co dzień, może jedynie tego nie zauważasz. Spróbuj postanowić sobie choć przez jeden dzień, że będziesz miał oczy otwarte na dobro, na drugiego człowieka, a ujrzysz wtedy, ile zawdzięczasz osobom ze swojego otocznia. Jak mówi Jezus, „darmo otrzymaliście, darmo dawajcie”. Czy życie nie staje się od razu piękniejsze?

„Cokolwiek uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili.” (Mt 25,40)
Monika Tarnowska

28/07/2016

26/07/2016

Tak się bawi Kraków! Światowe Dni Młodzieży oficjalnie otwarte.
Obiecujemy więcej zdjęć, prosimy o cierpliwość 😊

24/07/2016

Krótka relacja TVCiechanów :)