23/05/2026
UROCZYSTOŚĆ ZESŁANIA DUCHA ŚWIĘTEGO
W Bożym planie zbawienia wszystko zmierza ku zesłaniu Ducha Świętego. Pięćdziesiątnica jest zatem pełnią Paschy, całością misterium paschalnego. Chrystus udzielając swego Ducha przekazuje Kościołowi swoje tchnienie, swoje życie. Jezus na krzyżu „skłoniwszy głowę oddał ducha” (J 19, 30). Wyrażenie to stanowi preludium wylania Ducha podczas ukazania się Zmartwychwstałego w Wieczerniku. Jezus wieczorem w dniu Zmartwychwstania przekazuje Apostołom dar Ducha Świętego. Jego kenoza (uniżenie), której punktem kulminacyjnym była śmierć na krzyżu, dzięki Zmartwychwstaniu i darowi Ducha Świętego, owocuje zbawieniem ludzkości, nowym stworzeniem, czyli Nowym Przymierzem zapowiedzianym przez proroków. Duch przychodzi, by dokończyć, wypełnić i stopniowo doprowadzić do ostatecznej doskonałości zamysł, którego źródłem jest miłość Ojca.
W Chrystusie człowieczeństwo zostaje całkowicie uświęcone i odniesione do Ojca, ale to uświęcenie musi objąć i przeniknąć całą ludzkość, i to jest dziełem Ducha Świętego w Kościele. Chce On objąć rzeczywistości stworzone, umysły, serca i wolę, by udzielić im nieskazitelności, umocnić to, co w nich słabe i nasycić nieskazitelnym życiem Boga. To Duch Syna czyni nas zdolnymi do życia jako bracia, zwyciężając zło dobrem. Dlatego misja uczniów polega na przebaczaniu grzechów. Przebaczenie wobec braci realizuje na ziemi miłość Ojca. Duch jest wyrazem wewnętrznej jedności i miłości Ojca i Syna, a przekazany nam, łączy nas wewnętrznie z Ojcem i Synem oraz między sobą. Wprowadza nas w zamysł Boży, pozwala nam miłować, to co miłuje Bóg, daje właściwe rozeznanie oraz przemienia serca czyniąc je pokornymi, cierpliwymi i życzliwymi.