Parafia Wniebowstąpienia Pańskiego w Bytomiu - Szombierkach

17/05/2026

SUMA ODPUSTOWA KU CZCI WNIEBOWSTĄPIENIA PAŃSKIEGO

17/05/2026

Wniebowstąpienie nie jest odejściem Jezusa, ale zmianą sposobu Jego obecności.
– często szukamy Boga daleko, w niezwykłych znakach i wielkich wydarzeniach, a tymczasem On jest bliżej, niż nam się wydaje. Trzeba tylko zatrzymać się i otworzyć serce.

Uroczystość Wniebowstąpienia zaprasza, by spojrzeć wyżej – ponad codzienny pośpiech, troski i zmęczenie. To dzień, który przypomina, że nasze życie nie kończy się na tym, co chwilowe. Mamy cel większy niż nasze codzienne sprawy.

Zapraszamy do wspólnej modlitwy podczas Mszy Świętej odpustowej w Bytomiu- Szombierkach
o godz. 10:30.

Przyjdź taki, jaki jesteś — z tym, co nosisz w sercu.
Może właśnie tej niedzieli potrzebujesz na nowo usłyszeć, że nie jesteś sam, a Twoje życie ma głębszy sens.

Do zobaczenia przy ołtarzu.

09/05/2026

⚡️ Zapraszamy ⚡️

02/05/2026

🙏 MARYJO KRÓLOWO POLSKI MÓDL SIĘ ZA NAMI 🙏

01/05/2026

Akcja zbiórki fantów na charytatywną loterię z ok odpustu ‼️TRWA‼️

24/04/2026

04/04/2026

Kapłan modli się nad wodą, prosząc Boga, aby stała się źródłem życia dla ludzi. W tradycyjnym obrzędzie zanurza paschał (świecę symbolizującą Chrystusa Zmartwychwstałego) w wodzie – to znak, że Chrystus przenika tę wodę swoją mocą.

Dlatego właśnie ta noc jest tak ważna – bo nie chodzi tylko o wspomnienie, ale o wejście w coś żywego, co dzieje się teraz.

04/04/2026

Obrzęd światła w Kościele katolickim to jedna z najbardziej symbolicznych i poruszających części Wigilia Paschalna. Nazywa się po łacinie Lucernarium – czyli „obrzęd światła”.

To moment przejścia: z ciemności do światła, ze śmierci do życia.

04/04/2026

Boży Grób, - według Bogdana Jańskiego - jest cichą bramą, w której śmierć ustępuje nadziei. Zmartwychwstanie rozkwita jak wiosenna róża – delikatnie, ale nieodwołalnie. W tej przemianie odnajdujemy czułość Boga, który prowadzi nas z ciemności ku światłu, ku odrodzeniu.

04/04/2026

Adoracja Krzyża w Wielki Piątek to jeden z najbardziej przejmujących momentów całego roku liturgicznego. W tradycji Kościoła kryje się w niej wiele głębokich i często mało znanych szczegółów:
Podczas liturgii kapłan trzykrotnie odsłania krzyż, śpiewając: „Oto drzewo Krzyża…”.
To nie jest tylko gest – symbolizuje powolne odkrywanie tajemnicy zbawienia. Człowiek nie pojmuje jej od razu, ale wchodzi w nią krok po kroku.
W Wielki Piątek nie sprawuje się Eucharystii.
To cisza po śmierci Chrystusa. Komunia święta, jeśli jest udzielana, pochodzi z darów konsekrowanych dzień wcześniej – w Wielki Czwartek.
Centralnym „miejscem” liturgii staje się krzyż, a nie ołtarz.
To bardzo mocny znak: tego dnia Kościół patrzy na ofiarę Jezusa nie jako na symbol, ale jako na wydarzenie.
Wierni mogą podejść i uczcić krzyż: przez ucałowanie, dotknięcie, uklęknięcie.
Nie ma jednego „właściwego” gestu – ważne jest serce, które się pochyla.
Tradycja liturgiczna zakładała adorację jednego krzyża dla całej wspólnoty – znak jedności i jednego zbawienia.
Dziś, ze względów praktycznych, często jest ich więcej.
Korzenie adoracji sięgają IV wieku i liturgii w Jerozolimie. Wierni czcili relikwię prawdziwego krzyża, odnalezioną – według tradycji – przez Święta Helena.
Kapłan używa czerwonych szat – symbolu męki, krwi, ale też królewskiej godności Chrystusa.
To nie tylko żałoba – to również zwycięstwo.
Podczas adoracji często śpiewa się tzw. Improperia. To przejmujący dialog Boga z człowiekiem – pełen bólu, ale i miłości, która nie przestaje pytać: „co jeszcze mogłem dla ciebie uczynić?”.
W tej liturgii jest więcej ciszy niż słów. Bo są takie tajemnice, których nie da się wypowiedzieć – można je tylko przyjąć.

12/01/2026

Przejście od Bożego Narodzenia do okresu zwykłego jest jak spokojne zanurzenie się w codzienność, kiedy po okresie świątecznego ciepła i radości wracamy do prostych, codziennych chwil, ale z tą samą głębią i refleksją.