Siostry Redemptorystki

11/09/2026

Dziś, 11 września, z wielką radością świętujemy uroczystość naszej Matki Założycielki, bł. Marii Celeste Crostarosy.

To szczególny dzień dla całej Rodziny Redemptorystowskiej, dlatego chcemy przeżywać go razem z Wami – którzy jesteście nam bliscy i kochacie naszą Błogosławioną.

Przez ostatnie dni przygotowywałyśmy się do tego święta poprzez nowennę, powierzając Bogu różne intencje: nasz Zakon, nasze wspólnoty, rodziny, przyjaciół i wszystkie sprawy, które nosimy w sercu, a także te, które nam polecaliście.

Niech Jej przykład i Jej całkowite zawierzenie Bogu przypominają nam, że jesteśmy prowadzeni przez Jego miłość i że nigdy nie jesteśmy sami.

W tym pięknym dniu jesteśmy z Wami – sercem i modlitwą.

Niech bł. Maria Celeste wyprasza Wam potrzebne łaski, umacnia Was w codzienności i pomaga coraz głębiej odkrywać piękno Bożej miłości.

Świętujmy razem! ❤️

Z serdeczną pamięcią i modlitwą –

Siostry Redemptorystki z Bielska-Białej

10/09/2026

Dziewiąty dzień Nowenny – /10.09/ – 1 Kor 8, 1b-7.10-13
Paweł pokazuje napięcie między wiedzą a miłością. Wiedza sama w sobie nie jest zła, ale bez miłości staje się ciężarem, który oddziela od innych.
Paweł mówi o wolności chrześcijańskiej: możemy wiele, ale nie wszystko jest dobre, jeśli rani słabszego.

Maria Celeste żyła tą logiką: – jej wybory były zawsze ukierunkowane na dobro wspólnoty, – jej wolność była przestrzenią, w której Chrystus mógł objawić swoją łagodność, – jej serce było tak zjednoczone z Panem, że nie chciała niczego, co mogłoby zranić kogokolwiek.

Paweł mówi coś niezwykle mocnego: krzywda wyrządzona słabszemu jest krzywdą wyrządzoną samemu Chrystusowi.

To zdanie jest jak echo duchowości Celeste: Chrystus żyje w każdym człowieku. Dotknąć słabego – to dotknąć Jego. Zranić słabego – to zranić Jego. Podnieść słabego – to podnieść Jego.

Dlatego Celeste tak mocno akcentowała delikatność, czułość, łagodność w relacjach. Miłość jest najprawdziwszym miejscem, gdzie Pan objawia swoje oblicze.

Bł. Maria Celeste żyła w takim radykalizmie jaki proponuje św. Paweł: jej „tak” dla Boga było zawsze „tak” dla drugiego człowieka. Jej wyrzeczenia nie były ascetyczną surowością, lecz przestrzenią miłości.

W ostatnim dniu nowenny słowo Boże zaprasza do miłości, która: – nie szuka siebie, – nie buduje własnej pozycji, – nie używa wiedzy jako broni, – nie rani słabszych, – jest gotowa zrezygnować z własnych praw, aby Chrystus mógł być rozpoznany w naszym życiu.

Zakończenie Nowenny

„Będziesz patrzeć na twoich bliźnich tą miłością, którą Ja patrzyłem na moich apostołów i uczniów. Tym spojrzeniem miłości będziesz patrzeć na siostry, z którymi żyjesz. Moim współczuciem będziesz współcierpieć w ich słabościach; moją miłością będziesz je pocieszać w zmartwieniach; z moją słodyczą będziesz im mówić o wiecznym Królestwie; moim cierpieniem będziesz współcierpieć z poruszeniami ich natury. Nie używaj wobec nich słów gwałtownych, w żadnym wypadku, aby spełniło się to, co o Mnie napisano: Mel et lac sub lingua eius[1]. Twoje słowa niech będą pełne słodyczy i miłości”. (Rozmowa 9)

[1] Pnp 4, 11: „Mleko i miód na jego języku”.

08/09/2026

Siódmy dzień Nowenny – /8.09/ – Rz 8, 28-30

Paweł odsłania w tym krótkim fragmencie listu do Rzymian niezwykłą logikę Boga: wszystko, co dotyka człowieka miłującego Boga, zostaje włączone w drogę upodobnienia do Chrystusa.

„Bóg współdziała we wszystkim” – tajemnica Jego obecności

To zdanie jest jak światło w ciemności. Paweł nie mówi, że wszystko jest dobre, lecz że wszystko może stać się drogą dobra, jeśli człowiek pozostaje w miłości Boga. Krzyż Chrystusa przenika każde doświadczenie – nawet to, które wydaje się sprzeczne z logiką dobra. Bóg nie usuwa cierpienia, lecz je przemienia.

„Przeznaczył, aby się stali podobni do obrazu Syna” – cel całego życia

Tu Paweł odsłania najgłębszy sens historii człowieka: upodobnienie do Chrystusa. Nie chodzi o moralną poprawność, lecz o wewnętrzną przemianę, o wejście w synowską relację z Ojcem. Na tej drodze człowiek stopniowo „przyobleka się” w Syna – w Jego sposób kochania, przebaczania, oddania.

Ten fragment jest jak zapewnienie: nic nie jest stracone, jeśli człowiek trwa w miłości Boga. Każde wydarzenie – trud, radość, zmaganie, cisza – zostaje włączone w wielką historię przemiany w Chrystusa. To jest fundament pokoju: Bóg nie tylko „towarzyszy”, ale aktywnie współdziała.

Bł. Maria Celeste:

„Mój Niebieski Ojciec, zaprosił wszystkich ludzi, swoich poddanych, aby przyoblekli się w szatę Jego jedynego Syna. Uczynił to z miłości, aby uszlachetnić ich i podnieść do wielkości swego odwiecznego Królestwa, radując się widzeniem w nich rysów swej jedynej Miłości” (Rozmowa 7)

05/09/2026

https://redemptorystki.pl/25-rocznica-slubow-zakonnych/

05/09/2026

https://redemptorystki.pl/nowenna-do-bl-marii-celeste/

04/09/2026

Trzeci dzień Nowenny / 4.09 – 1 Kor 4, 1-5

Paweł mówi o sobie i o apostołach jako o „sługach Chrystusa i szafarzach tajemnic Bożych”. To pierwsze słowo ustawia całą perspektywę: chrześcijanin nie jest właścicielem darów, które otrzymał, lecz ich strażnikiem. W centrum nie stoi jego skuteczność, reputacja ani ocena innych, lecz wierność, wobec Tego, który powierzył mu misję.

„A od szafarzy żąda się, aby każdy okazał się wierny.”

Bóg nie oczekuje od nas doskonałości, lecz wierności. Wierności w małych rzeczach, w codziennym trwaniu przy Nim, w prostym posłuszeństwie.

Paweł dodaje coś zaskakującego: nie tylko nie przejmuje się ludzką oceną, ale nawet sam siebie nie osądza. Jego sumienie jest spokojne, lecz wie, że to nie ono jest ostateczną miarą. Jedynym sędzią jest Pan.

„Pan przyjdzie i rozjaśni to, co w ciemnościach ukryte.”

To zdanie niesie pocieszenie: Bóg zna prawdę o nas, także tę, której sami nie umiemy nazwać. On odsłania serce nie po to, by potępić, lecz by uzdrowić. Jego sąd jest światłem, nie ciężarem.

Prośmy dzisiaj o łaskę wierności, nie perfekcji, uczmy się patrzeć na siebie oczami Chrystusa, nie własnego lęku, przyjmijmy wolność od ludzkich ocen, zakorzeniając się w Jego spojrzeniu.

Bł. Maria Celeste:

Nie pragnę już niczego, wyrzekając się wszystkiego, nie obawiam się już żadnych złudzeń ani pomyłek. Pragnę jedynie mojego Jezusa i to Ukrzyżowanego. (List z 20 kwietnia)

02/09/2026

Pierwszy dzień Nowenny. 1 Kor 3, 1-9

Paweł mówi do wspólnoty, która wciąż żyje w logice ludzkich podziałów. „Mleko” oznacza pierwsze doświadczenie łaski: Bóg dotyka serca, ale ono jeszcze nie jest zdolne do pełnego oddania. „Pokarm stały” to życie całkowicie przeniknięte obecnością Odkupiciela.

Widzimy w tym łagodną pedagogię Boga: On nie wymaga natychmiastowej doskonałości, lecz prowadzi duszę krok po kroku, zgodnie z jej zdolnością przyjęcia miłości.

Paweł wskazuje na zazdrość, spory, rywalizację. W duchowości Matki Celeste to znaki, że człowiek żyje jeszcze „sobą”, a nie „Chrystusem w sobie”.

Wspólnota staje się miejscem, gdzie miłość Chrystusa jest widoczna – nie przez wielkie dzieła, lecz przez prostą, codzienną dobroć okazywaną sobie wzajemnie.

Wszystko jest dziełem Boga. Nie chodzi o to, kto „zasadził” czy „podlał”, kto ma większy wpływ, większy autorytet, większe talenty. Ważne jest tylko to, czy pozwalam Bogu działać.

Bł. Maria Celeste:

Spodobało Ci się, Panie pociągać moją duszę
do Twojego podobieństwa… (Rozmowa 1)

Nowenna do bł. Marii Celeste Post author:Ewa Post published:2026-09-02 Post category:bł. Maria Celeste Wstęp do Nowenny do bł. Marii Celeste Kiedy czytamy teksty Marii Celeste zauważamy, że była naprawdę miłośniczką Słowa Bożego, „zakochana w Słowie” jak śpiewamy w pieśni o niej....