Antoniego Ojców Kapucynów od wielu lat. Już od początku lat 80' organizowana była przy tutejszym klasztorze grupa, która stanowiła część 15 brązowej podążającej do Częstochowy w ramach Warszawskiej Pielgrzymki Pieszej w kolumnie młodzieżowych grup. W grupie szedł zawsze opiekun spośród bialskich kapucynów. Biała Podlaska oraz Łomża i Nowe Miasto stanowiły w 15 brązowej najliczniejsze wspólnoty pie
lgrzymujących na Jasną Górę spośród wszystkich ośrodków kapucyńskich z całej Polski. Co roku liczba osób z Białej idących z WPP wzrastała, osiągając ponad 300 osób w 1991 roku, kiedy to cała grupa przekroczyła 1600 osób. Różne służby pielgrzymkowe: porządkowe, muzyczne, medyczne w większości składały się z ludzi z Białej Podlaskiej. Była też grupa osób, która będąc związana ze wspólnotami działającymi przy klasztorze Ojców Kapucynów w Białej pielgrzymowała w Podlaskiej Pielgrzymce Pieszej w obu bialskich grupach. Jeszcze w 1989 roku Marek Kuraś przedstawił pomysł zorganizowania grupy pielgrzymkowej wychodzącej z kościoła św. Antoniego w Białej Podlaskiej. W wyniku różnych rozmów w kręgach oazowych powstały trzy pomysły na kapucyńską grupę pielgrzymkową.
1. Grupa miała wychodzić z Białej do Warszawy, gdzie dalej pielgrzymowałaby wspólnie z 15 brązową w ramach WPP.
2. Grupa samodzielnie pielgrzymowałaby jako grupa franciszkańska z Białej do Częstochowy.
3. Nowa grupa, prowadzona przez ojców kapucynów w ramach Podlaskiej Pielgrzymki Pieszej. Początkowo żadna z propozycji nie znalazła poparcia większości. W miarę jednak upływu czasu propozycja utworzenia grupy „brązowej” w PPP zyskała największą aprobatę. Mijał jednak rok za rokiem a pomysłu nie udawało się urzeczywistnić. Dopiero po licznych corocznych rozmowach i przekonywaniach przez Marka Kurasia ojców kapucynów w 1995 roku udało się uzyskać aprobatę o. Gwardiana Bogusława Nędzy i wspólnoty Ojców Kapucynów z Białej Podlaskiej oraz Zarządu Prowincjonalnego Prowincji Warszawskiej Braci Kapucynów na utworzenie grupy. Otrzymano też w końcu przyzwolenie diecezjalnych władz kościelnych, zarówno z Białej Podlaskiej jak i z Siedlec łącznie z kierownictwem pielgrzymki. Ze względu jednak na to, że w 1995 roku nie było już czasu na zorganizowanie wyjścia nowej grupy postanowiono potraktować pielgrzymkę z tego roku jako „poligonową” dla pomysłu powstania przyszłej grupy. Bogusław Nędza Gwardian tutejszego klasztoru zaproponował, aby wybrali się z tą grupą, jako przedstawiciele kapucynów o. Marek Skowroński (który pracował wówczas w Białej Podlaskiej) i Marek Kuraś, mający za zadanie przyjrzeć się tej pielgrzymce od strony organizacyjnej. Organizatorem w 1995 roku grupy 10 oraz przewodnikiem był wówczas ks. Sławomir Kapitan, który bardzo chętnie zgodził się na udział o. Marka Skowrońskiego- szukał zresztą pomocnika. Ojciec Marek bardzo dobrze „wprowadził się” w kręgi przewodników i kierownictwa, opiekując się równocześnie ludźmi, którzy przychodzili do kapucyńskiego kościoła i szli z tą grupą. Informacje o pielgrzymowaniu w następnym roku nowej grupy „rozprowadzane” przez Marka Kurasia i Tadeusza Markiewicza oraz postawa o. Marka w czasie pielgrzymowania sprawiły życzliwy oddźwięk i zapewnienie wielu osób o wybraniu w przyszłości nowej grupy. Inicjatywę powstania nowej grupy poparli ludzie, którzy związani byli z kościołem św. Antoniego, czyli kapucynami w Białej Podlaskiej, szczególnie z grup Ruchu Światło-Życie działającego przy kapucynach. Marek Strychalski, który również miał duży wkład w przygotowywaniu spraw organizacyjnych związanych z powstaniem nowej grupy. W 1996 r. pierwszy raz wyruszyła grupa z Białej Podlaskiej, której nazwa została wzięta od kościoła św. Antoniego. Ponieważ kościół św. Antoniego jest kościołem rektoralnym i znajduje się na terenie parafii NNMP w Białej Podlaskiej skąd wychodziła grupa 10, żeby nie tworzyć nowej nazwy, numeru grupy, postanowiono, że od tej pory będą dwie: 10a i 10b. 10a w dalszym ciągu wyruszała z kościoła Narodzenia NMP, a z 10b z kościoła św. Literka „b” pasuje dokładnie do grupy kapucyńskiej, bo „b” jak „brązowa”. Na początku w naszej grupie było ponad 180 osób. Zapisała się głównie młodzież. Ktoś rzucił hasło, żeby była to grupa namiotowa, chociaż w pierwotnym zarysie nie nastawiano się wyłącznie na namioty.W następnym roku (1997) liczba grupy sięgała 230 osób. Służby grupy składały się głównie z młodzieży oazowej, ale byli też i inni chętni do organizacji grupy.Tadeusz Markiewicz i Stanisław Sosenko zajęli się stroną medyczną. Radek Tymoszuk był szefem służb porządkowych. Ania Kadłubowska i Ania Rad, Krzysio Chalimoniuk – służby muzyczne. Od samego początku mieliśmy kierowcę, który jeździł wcześniej z gr. 15 brązową – warszawską – p. Jurek. W zasadzie nie było żadnego problemu z organizacją grupy. Obok programu założonego przez kierownictwo pielgrzymki mieliśmy swoje konferencje. W 1997 r. Maciej Szlachciuk miał konferencje o św. Teresce. To co było charakterystyczne od początku to modlitwy kapucyńskie. Został wydany własny śpiewnik grupy 10 b, gdzie obok piosenek znalazły się teksty modlitw odmawianych kiedyś przez braci kapucynów w chórze zakonnym. Zostały one odpowiednio dostosowane, aby można było modlić się w grupie pielgrzymkowej. Codziennie odmawiana była litania do św. Antoniego i modlitwy ku jego czci. Wdzięczność za pomoc w organizowaniu grupy należy się również Radkowi Łaskiemu i Jackowi Bieleckiemu. Przyczynili się do wydania śpiewników „Kapturków” i znaczków służb. Z o. Markiem Skowrońskim przewodnikiem grupy 10B w 1996 współpracował o. Piotr Woźniacki, br. Tadeusz Topolski – świetnie spisał się jako kwatermistrz a w 1997 – o. Maciej Szlachciuk. Po każdej pielgrzymce były spotkania grupy, formacyjne, modlitewne....
relacja: o.Marek Skowroński OFMCap oraz Marek Kuraś
W roku 2023 decyzją Kierownictwa Pielgrzymki Podlaskiej, wynikającą ze zmniejszającej się liczby Pątników i konieczności łączenia grup, 10B otrzymało nowy numer - 9B.
