08/08/2026
Dobiegła końca nasza pielgrzymka młodzieży do Włoch. Były to dni pełne drogi, wspólnej modlitwy, spotkań, zwiedzania, radości, śmiechu, a przede wszystkim odkrywania piękna wiary i Kościoła. Od pierwszych kilometrów aż po ostatnie chwile tej podróży tworzyliśmy jedną wspólnotę – młodych ludzi, których połączyła wiara, przyjaźń i pragnienie wspólnego przeżywania tego wyjątkowego czasu.
Szczególnym miejscem naszej pielgrzymki był Asyż – miasto św. Franciszka i św. Klary. To tutaj mogliśmy jeszcze mocniej odkryć prostotę Ewangelii i piękno wspólnoty. Św. Franciszek przypomniał nam: „Zacznij od robienia tego, co konieczne, potem zrób to, co możliwe, a nagle odkryjesz, że dokonałeś niemożliwego. ”Jego życie pokazało nam, że droga do świętości jest możliwa dla każdego z nas oraz, że rodzi się z codziennych prostych decyzji, z miłości do Boga, człowieka i samego siebie.
Towarzyszyła nam również św. Klara, która swoim życiem uczy nas odwagi, wierności i całkowitego zaufania Chrystusowi. Jej przykład przypomina, że prawdziwa siła nie zawsze wiąże się z dobrami materialnymi, a bliskości z innymi wraz z wytrwaniem przy Panu Bogu.
Ważnym patronem naszych dni był także wpisany niedawno w poczet świętych święty Carlo Acutis – młody człowiek, który pokazał, że świętość jest możliwa również w młodym wieku i we współczesnym świecie. Carlo przypominał, że Eucharystia jest naszą „autostradą do nieba”. Jego przykład zachęca nas, aby nie odkładać wiary na później, ale żyć nią tu i teraz.
Jednym z najpiękniejszych momentów pielgrzymki była wspólna Msza Święta oraz spotkanie z papieżem Leonem XIV. Udało nam się uczestniczyć we Franciszkańskich Dniach Młodych – „GO! Franciscan Youth Meeting” i przeżyć ten czas razem z młodymi, którzy przybyli z różnych miejsc. Było to dla nas wyjątkowe doświadczenie jedności Kościoła i pokazanie, że młodzi ludzie naprawdę mają w nim swoje miejsce.
Szczególnie zapamiętamy słowa papieża Leona XIV, które mogą stać się dla nas przesłaniem:
„Natomiast przemieniamy się dzięki więziom, które podtrzymują i wzywają do życia. Duchowość franciszkańska należy do tych, które są najbardziej wyczulone na prawdziwe relacje z Bogiem i wszystkimi Jego stworzeniami – jest to harmonia, którą dziś bardziej niż kiedykolwiek trzeba chronić i pielęgnować.”
Te słowa dobrze podsumowują nasze pielgrzymowanie. Te dni pokazały nam, że wiara nie jest tylko czymś, co przeżywamy indywidualnie. Przemieniamy się poprzez relacje – z Bogiem, z drugim człowiekiem i z całym stworzeniem. Wspólna modlitwa, rozmowy, czas spędzony razem, wzajemna pomoc i zwykła radość z bycia ze sobą sprawiły, że wracamy nie tylko z pięknymi wspomnieniami, ale także z nowymi przyjaźniami i doświadczeniem prawdziwej wspólnoty. Szczególnie cieszymy się z integracji z młodzieżą z Wolina i Stargardu. Wspólnie przeżyte dni pozwoliły nam się poznać, zbliżyć do siebie i stworzyć jedną, młodą wspólnotę. Mamy nadzieję, że znajomości zawarte podczas tej pielgrzymki pozostaną z nami na długo, a spotkanie będzie początkiem kolejnych wspólnych inicjatyw. Za śmiech, rozmowy, wspólną modlitwę, wspólne doświadczenia i wszystkie chwile (również nieporozumienia), które pozostaną w naszej pamięci – Dziękujemy!!!
Dziękujemy naszym Parafianom za modlitwę, życzliwość i wsparcie. Dziękujemy za towarzyszenie nam duchowo podczas kolejnych etapów naszej drogi.
Dziękujemy Księdzu Norbertowi, opiekunowi ministrantów i naszej grupy, za obecność, troskę, szczególną cierpliwość i opiekę nad nami. Za wszystkie rozmowy, modlitwy, dobre słowo i czuwanie nad tym, aby ten czas był dla nas nie tylko wyjazdem, ale przede wszystkim duchowym doświadczeniem.
Księdzu Marcinowi, organizatorowi całego wyjazdu, składamy szczególne podziękowania za ogrom pracy, zaangażowanie i troskę o dotarcie do tak wielu niezwykłych miejsc .
Panu Mariuszowi, naszemu kierowcy, dziękujemy za bezpieczne pokonywanie kolejnych kilometrów, cierpliwość, życzliwość i za to, że przez całą pielgrzymkę czuwał nad naszym bezpiecznym powrotem.
Dziękujemy również Księdzu Proboszczowi za to, że oddał nam na te kilka dni swojego wikariusza i pozwolił mu ruszyć z nami w świat. Obiecujemy, że wrócił cały, zdrowy i mamy nadzieję, że nadal nadaje się do pracy na parafii.
Wracamy do naszych domów z doświadczeniem, że Kościół jest wspólnotą, w której naprawdę możemy spotkać Boga i drugiego człowieka.
Niech św. Franciszek uczy nas prostoty i radości, św. Klara – wierności, św. Carlo Acutis – odwagi, że można być nowoczesnym nastolatkiem i jednocześnie żyć w głębokiej relacji z Bogiem, a doświadczenie tych dni przypomina nam, że warto budować relacje, które prowadzą nas bliżej Boga.
Asyż zostaje za nami, ale to, co tam przeżyliśmy niech pozostanie w naszych sercach i wspomnieniach.
Pielgrzym Gracjan
