Fraternia bł. Sadoka i Towarzyszy w Łodzi

13/09/2026

Młosierdzie to styl życia chrześcijanina, o tym przypominają dzisiejsze czytania.

XXIV Niedziela Zwykła 🫱🫲 🫶

200 000 lat pracy

Nielitościwy dłużnik był winien królowi 60 milionów denarów czyli 200 tysięcy lat pracy.
Zdumiewa hojność i miłosierdzie króla, który najpierw pożyczył mu tak ogromny majątek, a później darował cały dług. Darował, bo został o to poproszony.
Sługa jednak nie odrobił lekcji miłosierdzia i nie chciał być podobny do swojego władcy. Słusznie więc ten odwołał się do sprawiedliwości.
To opowieść o naszym Bogu, który dał każdemu z ludzi ogromny majątek – bezcenne życie i kolejny dzień, by czynić dobro. Czy wykorzystamy tę szansę, by naśladować Go w miłosierdziu i uniknąć tysięcy lat wypłacania się Jego sprawiedliwości?

s. Katarzyna OP (Radonie)

Czytania liturgiczne:
Syr 27, 30 – 28, 7
Ps 103
Rz 14, 7-9
Mt 18, 21-35

12/09/2026

Drodzy Parafianie i Sympatycy naszej parafii! 🤗

Zbliża się uroczystość Podwyższenia Krzyża Świętego, a więc nasz odpust. Świętujmy go razem! Zapraszamy szczególnie na niedzielę i poniedziałek. 👇

🔴 Uroczystą mszę odpustową odprawimy w niedzielę – 13 września, o godz. 12:00. Świętowanie będziemy kontynuować po Eucharystii w klasztorze.

✝️ Natomiast w poniedziałek, w naszym kościele odbędzie się wieczór modlitewny z adoracją Krzyża. Po mszy o 18:30 nasza schola poprowadzi śpiewane nabożeństwo ku czci Krzyża Świętego – Kanon św. Andrzeja. Następnie w planie konferencja o. Mirosława Pilśniaka i adoracja Krzyża ze śpiewem, przeplatanym ciszą.

W to szczególne święto chcemy spotkać się z KRZYŻEM ZWYCIĘSKIM. To na Nim nasz Pan, Jezus Chrystus, zwyciężył tak śmierć, jak i nasze grzechy. Z wdzięcznością i nadzieją, zachłannie adorujmy Krzyż, który stał się dla nas źródłem łask oraz istotą naszego zbawienia. ❤️‍🔥

_______
fot. Michał Buczek

05/09/2026

Dziś w Zakonie Kaznodziejskim obchodzimy doroczne wspomnienie zmarłych domowników i dobrodziejów.

To czas, w którym z wdzięcznością wspominamy tych, którzy wspierali dominikanów modlitwą, życzliwością i cichą obecnością. Uświadamiamy sobie, że jesteśmy częścią wielkiej sztafety wiary kolejnych pokoleń. Nasza modlitwa za domowników i dobrodziejów Zakonu to najprostszy akt wdzięczności za dobro, z którego dzisiaj wszyscy czerpiemy.

Niech Bóg obdarzy naszych zmarłych wiecznym pokojem, a nam da łaskę, by nasze życie było prawdziwym darem dla drugiego człowieka.

Zdjęcie: s. Bernadeta Aleksandra Gortat CSCIJ

25/08/2026

Jak co roku w okresie wakacyjnym spotkaliśmy się w gronie przyjaciół na tradycyjnym ognisku w Leśniku! 🪵🔥

To był wyjątkowy czas: daliśmy sobie przestrzeń na serdeczne rozmowy, smaczne jedzenie i po prostu dobre bycie razem, w którym nie zabrakło też wspólnej modlitwy. 😇

Choć pogoda tego dnia bywała kapryśna, deszcz nie pokrzyżował nam planów: kiełbaski udały się znakomicie, a otaczająca przyroda pozwoliła na chwilę prawdziwego wytchnienia. 🌳

23/08/2026

Dzisiejsza Ewangelia zaprasza do osobistej odpowiedzi na pytanie, które Jezus stawia uczniom w Cezarei Filipowej: „A wy za kogo Mnie uważacie?” (Mt 16, 15).

O chrześcijaństwie i naszej przynależności do świata wiary myślimy najczęściej kulturowo, przyzwyczajeni do tego, że urodziliśmy się w kraju o wierze dziedziczonej z pokolenia na pokolenie, a więc niewystawionej specjalnie na próbę i niewymagającej najczęściej dramatycznych decyzji. Owszem bywały i bywają jakieś odstępstwa, ale tu, na polskiej ziemi, przede wszystkim jesteśmy katolikami.
Cezarea Filipowa to pamięć wielu różnych kultów, miejsce świątyń pogańskich. Pośród ich ruin i kultycznych jaskiń, u stóp masywu góry Hermon, Jezus pyta swoich uczniów o relację do siebie. Miejsce nie jest przypadkowe, jest religijnie nasycone, ale obce i wrogie wrażliwości przeciętnego Żyda. W pewnym sensie to miejsce graniczne, w którym zaczyna się świat pogański, świat zmieszany, a w nim każdy może wierzyć, w co tylko chce i co sam uznaje za wiarygodne. Jezus jest poruszony odpowiedzią Szymona, który bezbłędnie rozpoznaje w Nim Mesjasza, a co ważniejsze, wyznaje to. Bo wiedzieć, poprawnie nazwać to jedno, ale wyznać to już coś osobistego. To potwierdzenie relacji. Ludzie o Tobie mówią różne rzeczy, chcąc zrozumieć Ciebie i Twoją misję, ale ja, Piotr, wyznaję: Jesteś Mesjaszem, moim Mesjaszem, na Ciebie czekałem, „Ty jesteś Syn Boga żywego”. Wyznanie Piotra jest z poziomu serca, to nie odpowiedź na intelektualną grę czy zagadkę, ale egzystencjalny i zaangażowany fakt. Wszystko złożyłem w Tobie, całą ufność, całe życie składam w Twoje ręce. Zbaw mnie. Powierza się Jezusowi, dając taką odpowiedź, jest to wybór życia.
Cezarea Filipowa ze swoją wielością dróg i możliwości w przedziwny sposób zawładnęła dzisiaj naszą wyobraźnią. Można więc spokojnie i z pewnego dystansu patrzeć na ślady po Bogu, podziwiać kulturę religijną, zwiedzać wnętrza kościołów, ale można też dać coś osobistego: odpowiedź intymną i własną, a przede wszystkim wiążącą.

DOMINIKANIE NA NIEDZIELE
23 sierpnia 2026 / XXI niedziela zwykła
Coś osobistego
Tomasz Zamorski OP
Komentarz przeczytasz także w wydaniu papierowym i online 😇 ⇨ wdrodze.pl/article/cos-osobistego

16/08/2026

📍 Zadbajmy dziś o to, by przez rozważanie Słowa Bożego nabierać sił do pokonywania codziennych trudności i wychodzić z utartych schematów myślenia.

XX Niedziela Zwykła 🙏❤️

„ WIARA JEST PEWNOŚCIĄ TEGO, CZEGO SIĘ SPODZIEWAMY…” /Hbr 11, 1/

Wiara rodzi się z osobistego spotkania z Jezusem i pójścia za Nim. Pięknie to ukazuje dzisiejsza Ewangelia. Kobieta kananejska, poganka nienależąca do narodu wybranego, rozpoznaje i uznaje w Jezusie Syna Dawida, oczekiwanego Mesjasza. Natarczywie prosi Go o ratunek dla siebie i córki dręczonej przez złego ducha. Nie zraża się pozorną obojętnością i milczeniem Jezusa oraz Jego trudnymi słowami. Jezus wystawia jej wiarę na próbę; ale jej wiara jest miłością! Miłością matki, która kocha swoje dziecko do szaleństwa, dlatego jej miłość wszystko przetrzyma. Z głębokości swojego serca woła „ Panie, dopomóż mi”, w geście adoracji uwielbia Pana /Kyriosa/ i z zuchwałą wiarą oczekuje od Niego daru! Jest kobietą bardzo pokorną, zapomina o swojej godności, nie obraża się na przyrównanie do psa. W trudnym dialogu z Jezusem nie traci też nadziei, zgadza się na „ okruchy” spadające ze stołu pana… Jezus zadziwiony jej wiarą nie odmawia jej córce „chleba uzdrowienia”, uwalnia ją od złego ducha, chociaż godzina Jego misji wśród pogan jeszcze nie nadeszła. To przeogromna miłość Jezusa do człowieka burzy granice podziałów kulturowych i religijnych. On, Mesjasz, przyszedł zbawić wszystkich. Kobieta kananejska otrzymuje od Jezusa więcej niż prosiła, sama staje się dzieckiem Bożym! W naszej drodze wiary podczas różnych ciemności powinniśmy często modlić się słowami poganki „ Panie, dopomóż mi”, a na pewno usłyszymy od Boga „ Niech ci się stanie jak pragniesz”.

s. Katarzyna OP ze Świętej Anny

TEKSTY LITURGII MSZY ŚWIĘTEJ:
Iż 56, 1. 6-5
Ps 67
Rz 11, 13- 15.29-32
Mt 15, 21-28

09/08/2026

Dziś mija 10. rocznica śmierci o. Witolda Słabiga OP — pierwszego przełożonego łódzkiego domu zakonnego w latach 2004-2006 i asystenta naszej fraterni.

Dla wielu z nas o. Witold był kimś więcej niż duszpasterzem i przewodnikiem duchowym. Pamiętamy Go przede wszystkim jako niezwykle życzliwego Brata.

Dziękujemy Bogu za dar Jego życia, posługi i obecności pośród nas. Pamiętajmy o o. Witoldzie w swoich modlitwach.

Dominikanie Łódź Kaplica dominikanów przy Zielonej

08/08/2026

Dzisiaj w Zakonie Kaznodziejskim uroczystość św. Ojca Dominika – człowieka niezwykłej wrażliwości i głębokiej modlitwy, który głosił prawdę o Bożej miłości. Jego życiowa pasja stała się fundamentem misji, która trwa nieprzerwanie od ponad ośmiu wieków.

Od początku odznaczał się głębokim współczuciem wobec ludzkiej biedy – zarówno materialnej, jak i duchowej. Gdy w hiszpańskiej Palencji nastała klęska głodu, bez wahania sprzedał swoje najcenniejsze skarby: unikalne, ręcznie pisane na pergaminach księgi, by odpowiedzieć na potrzeby cierpiących. Spędzał długie godziny na posadzce Bazyliki św. Sabiny, gdzie podczas żarliwej modlitwy powtarzał z przejęciem: „Boże, co się stanie z grzesznikami?”. Troska o człowieka, jego teraźniejszość i wieczność – była naturalną konsekwencją jego bliskiej relacji z Panem Bogiem.

Jak powiedział Papież Franciszek: „Dominik może być inspiracją dla wszystkich ochrzczonych, którzy jako uczniowie-misjonarze są powołani, by docierać ze światłem Ewangelii i miłosierną miłością Chrystusa na wszystkie peryferia naszego świata”. W dniu jego uroczystości prosimy, byśmy dobrze rozumieli co znaczy ewangeliczny radykalizm. Niech jego przykład uczy nas odważnego wychodzenia naprzeciw bliźnim i wnoszenia światła nadziei tam, gdzie najbardziej jej brakuje.

Święty Dominiku, módl się za nami! 🔥