اندوهگین مباش, یقیناً خدا با ماست لَا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا

31/10/2016

دملگروسرہ_شریک_کڑی
عن جابر{رض} ان رسول الله{صلي الله عليه وسلم}أمربلعق الاصابع،والصفحة،وقال
‏(انكم لاتدرون في أيها البركة) رواه مسلم
دحضرت جابر{رض}سخه روايت دي چی بیشکہ رسول اللہ{ص} امرکڑی پہ سٹلو دکوتو سرہ او پہ سٹلو دکاسی سرہ اوفرمایل ئی تاسو نہ پوھیگی چی برکت پہ سہ شی کی دہ
دومرہ کاتغ واچوی چی سومرہ خوڑلی شی
دومرہ ڈوڈی ماتہ کڑی چی سومرہ خوڑل شی
اکثرہ کسان کاتغ زیات اچوی چی بیا تری پاتی وی چی داصراف ھم دہ پہ جای ددی چی تانہ کاسہ کی کاتغ پاتی شی ولی یوہ غریب تہ نہ ورکوی چی خیرت خو مو شی
‏
‏

31/10/2016

31/10/2016

Add & follow me سمیه سعید

31/10/2016

فرد عاقل همسر آینده خود را بر پایه اخلاق و رفتارش انتخاب می کند نه مالش ...
قال تعالی :
((وَلاَ تَنكِحُواْ الْمُشْرِكَاتِ حَتَّى يُؤْمِنَّ وَلأَمَةٌ مُّؤْمِنَةٌ خَيْرٌ مِّن مُّشْرِكَةٍ وَلَوْ أَعْجَبَتْكُمْ وَلاَ تُنكِحُواْ الْمُشِرِكِينَ حَتَّى يُؤْمِنُواْ وَلَعَبْدٌ مُّؤْمِنٌ خَيْرٌ مِّن مُّشْرِكٍ وَلَوْ أَعْجَبَكُمْ أُوْلَـئِكَ يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ وَاللّهُ يَدْعُوَ إِلَى الْجَنَّةِ وَالْمَغْفِرَةِ بِإِذْنِهِ وَيُبَيِّنُ آيَاتِهِ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ )). #بقره 221
و با زنان مشرک ازدواج مکنید مگر آنکه ایمان آرند و همانا کنیزکی با ایمان بهتر از زن آزاد مشرک است هر چند از (حسن و جمال) او به شگفت آیید، و زن به مشرکان مدهید مگر آنکه ایمان آرند و همانا بنده مؤمن بسی بهتر از آزاد مشرک است هر چند از (مال و حسن) او به شگفت آیید. مشرکان (شما را از راه جهل) به آتش خوانند و خدا از راه لطف و مرحمت به بهشت و مغفرت دعوت کند و خداوند برای مردم آیات خویش بیان فرماید، باشد که هشیار و متذکر گردند.

31/10/2016

وَلِلَّهِ الْعِزَّةُ وَلِرَسُولِهِ وَلِلْمُؤْمِنِينَ
عزت، از آنِ الله و پیامبر او و مؤمنان است
الله عزوجل از تو می خواهد اینگونه باشی،
با عزت و سربلند،
و به راهی که می پیمایی یقین داشته باشی.

31/10/2016

خلوت با کتاب الله
امام حسن بصری ـ رحمه الله ـ می‌گوید: «خداوند رحمت کند بنده‌ای را که با کتاب الله خلوت نموده و نفسش را بر آن عرضه کند، اگر با آن موافق بود خداوند را سپاس گوید و از او فضل بیشتر را خواهد. و اگر مخالفت بود اظهار پشیمانی کرده، توبه کند و هرچه زودتر بازگردد».
[مواعظ الإمام الحسن البصری ص۵۹]