20/05/2026
๐ฃ๐๐๐๐จ๐ก๐๐ง๐ ๐๐๐ฌ ๐ฆ๐๐ก ๐๐๐ฅ๐ก๐๐ฅ๐๐๐ก๐ข
๐ก๐ ๐ฆ๐๐๐ก๐, ๐ฃ๐๐ฅ๐ (Puti)
Mayo 20 (Malalaktawang Paggunita/๐๐ฑ๐ต๐ช๐ฐ๐ฏ๐ข๐ญ ๐๐ฆ๐ฎ๐ฐ๐ณ๐ช๐ข๐ญ)
Si Bernardino ay ipinanganak noong 1380 sa Republika ng Siena, sa marangal na pamilyang Albizzeschi ng Massa Marittima, Tuscany, isang komun sa contado ng Lalawigan ng Grosseto, kung saan ang kanyang ama, si Albertollo degli Albizzeschi, ang gobernador noon. Naulila sa gulang na anim, pinalaki siya ng isang relihiyosang tiyahin. Noong 1397, pagkatapos ng kurso ng batas sibil at kanon, sumali siya sa Confraternity of Our Lady na nakakabit sa ospital ng Santa Maria della Scala. Pagkalipas ng tatlong taon, nang dumalaw ang salot sa Siena, naglingkod siya sa mga dinapuan ng salot, at, sa tulong ng sampung kasama, inako ang buong pangangasiwa sa ospital na ito sa loob ng apat na buwan. Nakaligtas siya sa salot ngunit labis siyang napagod kaya't pinigilan siya ng lagnat nang ilang buwan. Noong 1403, sumapi siya sa sangay ng mga Observant ng Orden ng mga Frailes Menores (ang Orden ng mga Pransiskano), na may mahigpit na pagsunod sa Panuntunan ni San Francisco ng Assisi. Si Bernardino ay inordenan bilang pari noong 1404 at inatasan bilang mangangaral nang sumunod na taon. Noong tinatayang 1406, si San Vicente Ferrer, isang prayleng Dominikano at misyonero, samantalang nangangaral sa Alessandria sa rehiyon ng Piedmont sa Italya, ay umano'y hinulaan niya na ang kanyang kapa ay bababa sa isang taong nakikinig sa kanya noon, at sinabing babalik siya sa Pransya at Espanya, at iiwan kay Bernardino ang gawain ng pangangaral ng ebanghelyo sa mga natitirang tao sa Italya.
Bilang isang mangangaral, naglakbay si Bernardino mula sa isang lugar patungo sa isa pa, at hindi nananatili nang higit sa ilang linggo. Ang mga paglalakbay na ito ay pawang ginagawa sa pamamagitan ng paglalakad. Sa mga bayan, ang mga taong nagtipon upang makinig sa kanya ay paminsan-minsan ay napakarami kaya kinailangang magtayo ng pulpito sa pamilihan. Tulad ni Vincent Ferrer, karaniwan siyang nangangaral sa madaling araw. Ang kanyang mga tagapakinig, upang matiyak na may espasyo silang mapupuntahan, ay darating nang mas maaga, marami ang nagmumula sa malalayong nayon. Ang mga sermon ay kadalasang tumatagal ng tatlo o apat na oras. Siya ay inimbitahan sa Ferrara noong 1424, kung saan siya ay nangaral laban sa labis na karangyaan at mahalay na pananamit. Sa Bologna, nagsalita siya laban sa pagsusugal, na labis na ikinadismaya ng mga gumagawa at nagtitinda ng baraha. Pagbalik sa Siena noong Abril 1425, nangaral siya roon nang 50 magkakasunod na araw. Sinasabing kahanga-hanga ang kanyang tagumpay. Ang mga "Siga ng mga Kabuluhan" ay ginaganap sa kanyang mga lugar ng sermon, kung saan ang mga tao ay naghahagis ng mga salamin, sapatos na may mataas na takong, pabango, hibla ng maling buhok, baraha, dice, piraso ng ahedres (chess), at iba pang mga bagay na walang kabuluhan upang sunugin. Hinikayat ni Bernardino ang kanyang mga tagapakinig na umiwas sa kalapastanganan, malaswang pag-uusap, at mga laro ng swerte, at ipagdiwang ang mga araw ng kapistahan.
Kilala lalo na sa kanyang masidhing pamimintuho sa Banal na Ngalan ni Hesus, na dating iniuugnay kina Juan ng Vercelli, Enrique Suso, at sa orden ng mga Dominikano, ginamit ni Bernardino ang sagisag na IHSโang unang tatlong letra ng pangalan ni Hesus sa Griyegoโsa mga letrang Gothic sa isang nagliliyab na araw. Ito ay upang palitan ang mga sagisag ng mga paksyon (halimbawa, ng mga angkang Guelphs at Ghibellines). Lumaganap ang pamimintuho, at ang simbolo ay nagsimulang lumitaw sa mga simbahan, tahanan at mga pampublikong gusali. Itinuring ito ng mga kalaban na isang mapanganib na inobasyon.
Noong 1426, ipinatawag si Bernardino sa Roma upang litisin mismo sa mga paratang ng pagpapalaganap ng mga maling katuruan dahil sa kanyang pagtataguyod ng pamimintuhong ito sa Banal na Ngalan ni Hesus. Ang mga teologo kabilang si Pablo ng Venice ay nagbigay ng kanilang mga opinyon. Si Bernardino ay napatunayang walang kasalanan sa erehiya, at sapat niyang hinangaan si Papa Martin V kaya hiniling ni Martin na mangaral siya sa Roma. Pagkatapos noon ay nangaral siya araw-araw sa loob ng 80 araw. Ang sigasig ni Bernardino ay ganoon na lamang kaya't naghahanda siya ng hanggang apat na burador ng isang sermon bago magsimulang magsalita. Nang taon ding iyon, hinirang siya bilang Obispo ng Siena, ngunit tumanggi siya upang mapanatili ang kanyang mga gampaning monastiko at ebangheliko. Noong 1431, nilibot niya ang Tuscany, Lombardy, Romagna, at Ancona bago bumalik sa Siena upang maiwasan ang digmaan laban sa Florence. Noong 1431 din, tinanggihan niya ang maitalagang Obispo ng Ferrara, at noong 1435 tinanggihan rin niya ang maging Obispo ng Urbino.
Di-nagtagal pagkatapos nito, muli siyang nagtungo sa Serracapriola upang sumulat ng karagdagang serye ng mga sermon. Ipinagpatuloy niya ang kanyang mga gawaing misyonero noong 1436 ngunit napilitan siyang iwanan ang mga ito nang siya ay maging Bikaryo-Heneral ng sangay ng mga Pransiskano sa Italya noong 1438.
Noong 1444, sa kabila ng kanyang lumalalang mga karamdaman, si Bernardino, na nagnanais na walang bahagi ng Italya ang hindi nakarinig ng kanyang tinig, ay nagtungo sa Kaharian ng Naples.
Namatay si Bernardino nang taong iyon sa L'Aquila sa Abruzzo at inilibing sa Basilica ng San Bernardino. Ayon sa tradisyon, ang kanyang libingan ay patuloy na nabanahiran ng dugo hanggang sa magkasundo ang dalawang paksyon ng mga angkan sa lungsod.
Mabilis na dumami ang mga ulat hinggil sa mga himalang iniuugnay kay San Bernardino pagkatapos ng kanyang kamatayan, at siya ay ganap na itinanghal na santo noong 1450, anim na taon lamang matapos ang kanyang kamatayan, ni Papa Nicolas V. Ang kanyang araw ng kapistahan ay tuwing Mayo 20, ang araw ng kanyang kamatayan.
Si San Bernardino ang pintakasi ng advertising, komunikasyon, compulsive gambling, mga problema sa paghinga, pati na rin ang anumang mga problema na may kinalaman sa dibdib. Siya ang patron ng Carpi sa Italya; ang mga barangay sa Pilipinas ng Kay-Anlog sa Calamba, Laguna at Tuna sa Cardona, Rizal; at ang Diyosesis ng San Bernardino, California, sa Estados Unidos ng Amerika. Ang Siena College, isang Franciscan Catholic liberal arts college sa New York, ay ipinangalan sa kanya at inilagay sa ilalim ng kanyang espirituwal na pamimintakasi.
๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐ ๐๐๐๐๐๐๐๐๐
Ama naming makapangyarihan,
ginawaran mo ng natatanging pag-ibig
sa banal na ngalan ni Hesus
ang paring si San Bernardino.
Ang kanyang ulirang pamumuhay
at pagdalangin para sa Iyong sambayanan
ay magdulot nawa sa amin
ng diwang laging nag-aalab sa iyong pagmamahal
sa pamamagitan ni Hesukristo
kasama ng Espiritu Santo
magpasawalang hanggan.
