19/04/2026
"Luha at Biyaya"๐ค๐๏ธ
Sa gitna ng banal na misa, may isang tagpong hindi karaniwanโisang eksenang hindi mo basta makakalimutan.
Isang ama, mag-isang nakatayo, buhat ang kanyang munting sanggol. Dapat sanaโy dalawa silang magkasama sa araw na itoโmagkatabi, magkahawak kamay, sabay haharap sa Diyos para sa pagbibinyag ng kanilang anak. Ngunit ang tagpong ito ay hindi gaya ng nakasanayan. Hindi ito ang masayang larawan na inaasahan ng marami.
Ilang araw pa lang ang nakalipas, pumanaw ang ina ng bataโang Inang dapat sanaโy narito ngayon, nakangiti, pinagmamasdan ang kanyang anak habang tinatanggap ang biyaya ng binyag.
Sa halip, ang ama ang mag-isang tumayo. Bitbit ang kanyang anakโฆ at ang bigat ng pagkawala.
Habang isinasagawa ang pagbibinyag, habang ang sanggol ay tinatakan at binigyan ng banal na tanda, hindi napigilan ng mga naroon ang kanilang damdaminโunti-unting tumulo ang mga luha. Sapagkat sa simpleng seremonyang iyon, dama ng lahat ang sakit, ang pag-ibig, at ang pananampalatayang patuloy na lumalaban.
Ngunit sa kabila ng lahat, naroon ang pananampalataya.
Habang binubuhusan ng banal na tubig ang sanggol, dama ang isang presensyang hindi nakikitaโisang ina na patuloy na nagmamahal mula sa langit. Sa bawat sandali, tila may tahimik na yakap mula sa itaas, nagpapaalala na ang pag-ibig ay hindi natatapos sa kamatayan.
Sa araw na ito, hindi lamang isang bata ang isinilang sa pananampalatayaโฆ kundi isang ama rin ang muling tumindigโmas matatag, mas matapang, para sa kanyang anak.
Ang San Padre Pio Mission Station ay taos-pusong nakikiramay sa naulilang pamilya. Kaisa ninyo kami sa panalangin, sa dalamhati, at sa pag-asa na sa kabila ng sakit, ang Diyos ay nananatiling kasama ninyo sa bawat hakbang.
At sa bawat patak ng banal na tubig, kasabay ang bulong ng langit:
โHindi ka nag-iisa.'๐ค