20/04/2026
❤️ For us my Brethren ❤️
Habang mas pinapataas ng Diyos ang isang tao (sa kakayahan, biyaya, o tungkulin), lalo rin Niya itong binibigyan ng kapantay na kababaang-loob upang hindi siya mabuwal.
Sa madaling salita, hindi sapat ang “mataas na kaloob” o talento—kung walang kababaang-loob, ang tao ay madaling madapa sa pagmamataas.
Ang “balance at ballast” ay parang sa isang barko—kahit gaano ito kalaki o kaganda, kung walang tamang bigat sa ilalim, madali itong tumaob.
Ganito rin ang tao:
Lofty endowments = talento, kaalaman, tagumpay, posisyon
Proportionate humility = sapat na kababaang-loob para panatilihing matatag ang puso
Ipinapakita dito na ang kababaang-loob ay hindi optional—ito ay proteksyon.
Habang lumalaki ang biyaya o tagumpay ng isang mananampalataya, mas kailangan niya ng mas malalim na pagpapakumbaba.
Ang Diyos mismo ang nagbibigay ng humility na ito upang ingatan ang Kanyang lingkod laban sa pagkahulog.
Ang tunay na katatagan sa pananampalataya ay hindi dahil sa lakas ng tao, kundi sa balanse ng biyaya at kababaang-loob na kaloob ng Diyos.
Kung ikaw ay pinagpala—maging mas mapagpakumbaba.
Kung ikaw ay ginagamit ng Diyos—mas mag-ingat sa puso.
Sapagkat ang taas na walang kababaang-loob ay laging may kasunod na pagbagsak.
