Halikayo Mag-aralan Tayo

Directions

Halikayo Mag-aralan Tayo Bible study and faith-building for Christ’s soon return.

🌿 7-Day Devotional SeriesThe Heavenly Trio TruthDay 2 – Ang Pag-ibig ng Ama na Nagbigay ng Kaniyang Anak📖 Susing Talata"...
07/08/2026

🌿 7-Day Devotional Series

The Heavenly Trio Truth

Day 2 – Ang Pag-ibig ng Ama na Nagbigay ng Kaniyang Anak

📖 Susing Talata

"Sapagka't gayon na lamang ang pagsinta ng Dios sa sanglibutan, na ibinigay Niya ang Kaniyang bugtong na Anak, upang ang sinomang sumampalataya sa Kaniya ay huwag mapahamak, kundi magkaroon ng buhay na walang hanggan." — Juan 3:16

🌾 Pagmumuni-muni

Ang pinakadakilang kapahayagan ng puso ng Ama ay ang Kaniyang pag-ibig. Hindi lamang Niya sinabi na mahal Niya ang sanlibutan—ipinakita Niya ito sa pamamagitan ng pagbibigay ng Kaniyang bugtong na Anak upang tayo ay magkaroon ng buhay na walang hanggan.
Ang ebanghelyo ay nagsisimula sa pag-ibig ng Ama. Bago pa man tayo naghanap sa Kaniya, Siya na ang unang umibig sa atin. Ang kaligtasan ay bunga ng Kaniyang biyaya, hindi ng ating sariling kabutihan.
Isinulat ni Ellen G. White:
"God so loved the world, that He gave His only begotten Son... Here is shown the personality of the Father."
— Special Testimonies, Series B, No. 7, p. 62

Anuman ang lalim ng ating pag-aaral tungkol sa Ama, Anak, at Espiritu Santo, ang pinakasentro ay nananatiling si Jesu-Cristo at ang Kaniyang sakripisyo para sa makasalanan. Ang tunay na pagkilala sa Ama ay nagdadala sa atin upang higit na mahalin ang Kaniyang Anak at magtiwala sa Kaniyang pagliligtas.
Ngayong araw, magnilay tayo sa isang tanong: Tinanggap ko na ba nang buong puso ang pag-ibig ng Ama na inihayag kay Cristo?

🙏 Pananalangin

Ama naming nasa langit, salamat po sa Inyong walang hanggang pag-ibig. Salamat sa pagbibigay po Ninyo ng Inyong bugtong na Anak upang kami ay magkaroon ng buhay na walang hanggan. Tulungan po Ninyo kaming higit Kayong makilala at tumugon sa Inyong pag-ibig sa pamamagitan ng pananampalataya, pagsunod, at pag-ibig sa aming kapwa. Patuloy Ninyo kaming akayin sa katotohanan sa pamamagitan ng Inyong Espiritu. Sa pangalan ni Jesus. Amen.

🎵 Awiting Mungkahi

"The Love Of God" (o anumang awiting nagpupuri sa pag-ibig ng Ama at sa kaloob na si Cristo).

📖 Basahin Din

Juan 3:16–17
1 Juan 4:9–10
Roma 5:8
Juan 17:3

🌿 7-Day Devotional SeriesThe Heavenly Trio TruthDay 1 – Kilalanin ang Diyos na Nagpakilala ng Kaniyang Sarili📖 Susing Ta...
01/08/2026

🌿 7-Day Devotional Series

The Heavenly Trio Truth

Day 1 – Kilalanin ang Diyos na Nagpakilala ng Kaniyang Sarili

📖 Susing Talata

"Dahil dito'y magsiyaon nga kayo, at gawin ninyong mga alagad ang lahat ng mga bansa, na sila'y inyong bautismuhan sa pangalan ng Ama at ng Anak at ng Espiritu Santo."
— Mateo 28:19

🌿 Pagmumuni-muni

Ang Diyos ay hindi nanatiling lingid sa tao. Dahil sa Kaniyang dakilang pag-ibig, ipinakilala Niya ang Kaniyang sarili sa Kasulatan upang makilala natin Siya at magkaroon ng buhay na walang hanggan (Juan 17:3).

Sa utos ni Jesus bago Siya umakyat sa langit, binanggit Niya ang Ama, ang Anak, at ang Espiritu Santo sa banal na gawain ng bautismo (Mateo 28:19). Makikita rin sa Biblia na ang tatlo ay sama-samang kumikilos sa gawain ng ating kaligtasan.

Isinulat ni Ellen G. White:

"There are three living persons of the heavenly trio..." — Special Testimonies, Series B, No. 7, p. 62.

Anuman ang ating pag-aaral tungkol sa kalikasan ng Diyos, ang pinakamahalagang layunin nito ay hindi upang makipagtalo, kundi upang lalo nating makilala ang Ama sa pamamagitan ng Kaniyang Anak at mamuhay sa gabay ng Espiritu Santo.

Habang lumalalim ang ating pagkakilala sa Diyos, lalo nating mauunawaan ang Kaniyang pag-ibig, biyaya, at kapangyarihang nagliligtas. Ang tunay na pagkilala sa Diyos ay nagbubunga ng pagtitiwala, pagsunod, at isang buhay na nakasentro kay Cristo.

🙏 Pananalangin

Ama naming nasa langit, salamat po sa Inyong Salita na nagpapakilala sa Inyo at sa Inyong Anak, at sa gawain ng Espiritu Santo sa aming buhay. Gabayan Ninyo kami habang pinag-aaralan namin ang Kasulatan. Ilayo Ninyo kami sa pagmamataas at sa espiritu ng pakikipagtalo. Bigyan Ninyo kami ng mapagpakumbabang puso na laging naghahanap ng katotohanan at nagnanais sumunod kay Cristo. Sa pangalan ni Jesus, Amen.

🎵 Awit

"More About Jesus" (Higit Pang Makilala si Jesus)

📖 Basahin Din

- Juan 17:3
- Juan 14:6–11
- 2 Corinto 13:14
- Efeso 4:4–6

🏷️ Hashtags

18/07/2026

KABANATA 12

Ang Espiritu Santo ay Tinatanggap sa Pamamagitan ng Pananampalataya

Nang makaalis si Pablo at ang kanyang mga kasama mula sa Miletus, naglayag sila patungong Coos, Rhodes, at Patara. Mula roon ay nagtungo sila sa Tiro. Doon ay natagpuan nila ang mga alagad at nanatili silang kasama ng mga ito sa loob ng isang linggo. Sinabi ng mga alagad kay Pablo, sa pamamagitan ng Espiritu, na huwag siyang pumunta sa Jerusalem (Gawa 21:4).

Pagkaalis nila sa Tiro, dumating sila sa Ptolemais, kung saan nakipagkita sila sa mga kapatid at nanatili roon nang isang araw. Mula roon ay nagtungo sila sa Cesarea, at nanatili roon nang maraming araw. Habang naroon sila, dumating mula sa Judea ang isang propeta. Kinuha niya ang sinturon ni Pablo, itinali ang sarili niyang mga kamay at mga paa, at sinabi:

«"Ganito ang sabi ng Espiritu Santo: 'Sa ganitong paraan gagapusin ng mga Judio sa Jerusalem ang may-ari ng sinturong ito at ibibigay siya sa mga kamay ng mga Hentil.'"»

Pagkaraan ng lahat ng ito, matapos ang maraming pagsubok at pagbabata, sa wakas ay dinala si Pablo sa Roma. Pagdating niya roon, tinipon niya ang mga pinuno ng mga Judio at ipinaliwanag kung bakit siya dinala roon. Kaya't nang magtakda sila ng isang araw, marami ang dumating sa kanyang tinutuluyan. Mula umaga hanggang gabi ay ipinaliwanag niya sa kanila at buong kasigasigang pinatotohanan ang tungkol sa kaharian ng Diyos. Pinangatuwiranan niya sa kanila ang tungkol kay Jesus mula sa Kautusan ni Moises at sa mga Propeta. Ang ilan ay naniwala sa kanyang ipinangaral, ngunit ang iba naman ay hindi. At nang hindi sila magkasundo, sila'y nagsialis matapos sabihin ni Pablo ang mga salitang ito:

«"Tama ang sinabi ng Espiritu Santo sa pamamagitan ni Propeta Isaias..."»

(Gawa 28:23–25)

Sa ganitong paraan nagsisimula at nagtatapos ang aklat ng Gawa sa pagbanggit sa Espiritu Santo. At sa buong aklat, ang Espiritu Santo ay kinikilala at tinatanggap. Siya ang palaging sinusunod; sa lahat ng pagkakataon ay kinikilalang naroroon bilang saksi, tagapayo, at gabay.

Iyon ang panahon ng unang ulan (early rain). Ang aklat ng Gawa ang kinasihang tala ng panahong iyon. Ito ang kasaysayan ng paggawa ng Espiritu Santo noong kinilala Siya at pinahintulutang maghari sa puso ng mga mananampalataya. Isinulat ito upang maging aral sa atin.

At ngayon, sa panahon ng huling ulan (latter rain), kung kailan muli nating dapat kilalanin at hayaang maghari ang Espiritu Santo, ang aklat ng Gawa ay isang katotohanang napapanahon (present truth) para sa atin.

Ang mensahe ng Diyos ngayon ay:

"Tanggapin ninyo ang Espiritu Santo."

Ngunit ang Espiritu Santo ay dapat tanggapin para sa paglilingkod, hindi para sa sariling kasiyahan. Siya ay ibinibigay upang gabayan tayo sa mas malalim, mas ganap, at mas matatag na karanasan kay Cristo; upang tayo'y mapabanal; hindi kailanman upang bigyang-kasiyahan ang ating sarili.

Kaya sa panahong ito, ang aklat ng Gawa ay dapat pag-aralang mabuti, masikap, at may banal na paggalang, upang malaman natin ang paraan ng paggawa ng Espiritu Santo sa Kanyang kamangha-manghang gawain.

Natanggap mo na ba ang Espiritu Santo mula nang ikaw ay sumampalataya? Kung hindi pa, bakit?

Siya ay malayang ibinibigay. Inaanyayahan ka ng Panginoon na tanggapin Siya. Bakit hindi mo tanggapin ang Espiritu Santo at mapuspos ng Espiritu?

Marahil ay sasabihin mo, "Hindi ko alam kung paano."

Ngunit alam mo ba kung paano tumanggap ng kapatawaran ng mga kasalanan?

Kung alam mo, alam mo na rin kung paano tanggapin ang Espiritu Santo.

Sinasabi ng Panginoon na ipahayag mo ang iyong mga kasalanan, at Siya ay tapat at matuwid na magpapatawad sa iyo. Ipinahahayag mo ang iyong mga kasalanan, tinatanggap mo ang Kanyang kapatawaran, at pagkatapos ay nagpapasalamat ka sa Kanya. Alam mong ikaw ay pinatawad sapagkat Siya mismo ang nagsabi nito.

Alam mo ba kung paano tanggapin ang katuwiran ng Diyos?

Kung alam mo, alam mo na rin kung paano tanggapin ang Espiritu Santo.

Ang katuwiran ay isang libreng kaloob ng Diyos at tinatanggap sa pamamagitan ng paniniwala sa Kanya. Ito ay tinatanggap sa pamamagitan ng pananampalataya. Gayundin naman, ang pangako ng Espiritu ay tinatanggap sa pamamagitan ng pananampalataya. Ang Espiritu Santo ay tinatanggap sa parehong paraan ng pagtanggap sa iba pang mga kaloob ng Diyos.

Sinasabi Niya:

"Humingi kayo ng Espiritu Santo, at ibibigay Siya sa inyo."

Sapagkat,

«"At ito ang ating taglay na pagtitiwala sa Kanya, na kung tayo'y humingi ng anumang bagay na ayon sa Kanyang kalooban, tayo'y Kanyang dinirinig. At kung nalalaman nating tayo'y Kanyang dinirinig sa anumang ating hingin, nalalaman nating tinanggap na natin ang ating mga kahilingan sa Kanya." (1 Juan 5:14–15)»

Humingi ka ng Espiritu. Sa paggawa nito, humihingi ka ayon sa Kanyang kalooban. At kapag ikaw ay humingi na, maniwala kang tinanggap mo na Siya, sapagkat Siya mismo ang nangako.

Pagkatapos ay magpasalamat ka sa Kanya, at patuloy kang magpasalamat dahil tinanggap mo na ang Espiritu Santo.

Kung ano man ang iyong nararamdaman ay hindi ang batayan. Hindi ang iyong damdamin ang mahalaga, kundi ang sinabi ng Diyos.

«"Humingi kayo, at kayo'y bibigyan."
"Tanggapin ninyo ang Espiritu Santo."
"Mapuspos kayo ng Espiritu."»

— The Advent Review and Sabbath Herald, Setyembre 13, 1898.

27/06/2026

KABANATA 11

Ginawa Kayo ng Banal na Espiritu na mga Tagapangasiwa

Habang si Pablo ay naglalakbay mula Macedonia patungong Jerusalem, huminto siya sa Miletus at “ipinasundo sa Efeso ang mga matatanda ng iglesya” (Mga Gawa 20:17).

Sa mga matandang ito ay nagsalita siya ng mga salitang iningatan sa pamamagitan ng inspirasyon upang maging tagubilin sa iglesya at sa mga matatanda ng iglesya sa lahat ng panahon.

Kabilang sa kanyang sinabi ay ito:

“Kaya't mangagingat kayo sa inyong sarili at sa buong kawan, na sa kanila'y inilagay kayo ng Espiritu Santo na mga tagapangasiwa.” (Mga Gawa 20:28)

Mga matanda ng iglesya sa kasalukuyan, alam ba ninyo na ang Banal na Espiritu ang naglagay sa inyo bilang mga tagapangasiwa ng kawan ng Diyos?

Kung hindi ninyo ito nalalaman noon, narito ang Salita ng Diyos, na matagal nang nagpapatotoo na ito ay totoo.

Kung ang Banal na Espiritu ang naglagay sa inyo sa mabigat na tungkuling ito bilang mga tagapangasiwa ng kawan ng Diyos, paano ninyo ginagampanan ang inyong pananagutan sa Kanya na “gumawa sa inyo na mga tagapangasiwa”?

Palagi ba ninyong kinikilala at isinasabuhay ang katotohanang ang Banal na Espiritu ang naglagay sa inyo sa tungkuling ito? Lagi ba ninyong kinikilala ang inyong pananagutan sa Banal na Espiritu? Lagi ba ninyong hinahangad na gampanan ang tungkuling ito sa ilalim ng Kanyang paggabay at sa paraang kalugud-lugod sa Kanya?

Kung hindi, ano ang ginagawa ninyo sa katungkulang iyon?

Posible bang may isang matanda ng iglesya na magsabi na hindi siya inilagay ng Banal na Espiritu bilang tagapangasiwa ng kawan?
Kung mangyari man iyon, muling bumabangon ang tanong: Ano ang ginagawa ng isang tao sa posisyong nasa ilalim ng tuwirang pangangasiwa ng Banal na Espiritu kung sinasabi niyang hindi siya tinawag ng Banal na Espiritu sa katungkulang iyon?

Kung ang gayong pag-uugali ay hindi tuwirang pagsisinungaling sa Banal na Espiritu o pag-aangkin ng Kanyang lugar, tiyak na napakalapit naman nito roon.

Ang iglesya ay “itinatayong magkakasama upang maging tahanan ng Diyos sa Espiritu.” Ang iglesya ay nasa ilalim ng natatanging pangangalaga ng Banal na Espiritu. Ang pagka-matanda sa iglesya ay nasa ilalim ng tuwirang pangangasiwa ng Banal na Espiritu. At ang taong may hawak ng tungkuling iyon ay may ganitong kaugnayan sa Banal na Espiritu, kinikilala man niya ito o hindi.

Mapanganib—oo, lubhang mapanganib—na humawak ng katungkulang nasa ilalim ng tuwirang kapamahalaan ng Banal na Espiritu habang hindi kinikilala ang Kanyang kapamahalaan.

Kaya nga, hindi dapat mangyari na ang sinumang matanda ng iglesya ay magsabi na hindi siya ginawa ng Banal na Espiritu na tagapangasiwa ng kawan.

Kung gayon, mga kapatid na matatanda ng iglesya, yamang sinasabi ng Salita ng Diyos na “ginawa kayo ng Banal na Espiritu na mga tagapangasiwa,” kinikilala ba ninyo ang katotohanang ito?

Patuloy ba kayong namumuhay at naglilingkod sa liwanag ng dakila, banal, at pinagpalang katotohanang ito?

Nananalangin ba kayo sa Banal na Espiritu?

Kinikilala ba ninyo ang Banal na Espiritu sa inyong pangangasiwa sa kawan, na parang ang inyong mga mata ay pinahiran ng Kanyang banal na pagpapahid?

Inaalagaan ba ninyo ang iglesya ng Diyos, na binili Niya sa pamamagitan ng Kanyang sariling dugo? Pinapakain ba ninyo ang iglesya ng Tinapay na bumaba mula sa langit sa pamamagitan ng kapangyarihan at presensya ng Banal na Espiritu?

Mga matanda ng iglesya, saanman kayo naroroon at sinuman kayo, huwag ninyong kalilimutan na sinasabi ng Salita ng Diyos na “ginawa kayo ng Banal na Espiritu na mga tagapangasiwa” ng kawan ng Diyos.

Kilalanin ninyo ito.

Pahalagahan ninyo ito.

Mamuhay kayo sa liwanag ng katotohanang ito.

Tanggapin ninyo ang Salitang iyon.

Tanggapin ninyo ang katotohanang ipinahahayag ng Salitang iyon.

At tanggapin ninyo ang Banal na Espiritu na nagbigay ng Salitang iyon, kung saan ipinahayag ang katotohanang “ginawa kayo ng Banal na Espiritu na mga tagapangasiwa.”

“Humingi kayo at kayo'y bibigyan.”

“Tanggapin ninyo ang Banal na Espiritu.”

“Mapuspos kayo ng Espiritu.”

— The Advent Review and Sabbath Herald, Setyembre 6, 1898

06/06/2026

KABANATA 10

Tinanggap Mo Na Ba ang Banal na Espiritu?

Matapos sabihin ng mga apostol sa kapulungan ng mga alagad na hindi tama na kanilang pabayaan ang salita ng Diyos upang asikasuhin ang mga gawaing “pangnegosyo”; at matapos mapili ang pito, na kabilang si Esteban, at maatasan sa “gawaing” iyon, hindi lamang lubhang lumago ang salita ng Diyos sa ilalim ng ministeryo ng mga apostol, kundi ang kapangyarihan ng Diyos ay dakilang nahayag din sa gawain ng mga lalaking pinili para sa gawaing iyon.

Sapagkat si Esteban, “isang lalaking puspos ng pananampalataya at ng Banal na Espiritu,” ay nangaral tungkol kay Cristo sa konseho; at sa kanilang paglaban sa kanyang mga salita ay “nilalabanan nila ang Banal na Espiritu.”

“Ngunit siya, na puspos ng Banal na Espiritu, ay tumingala sa langit at nakita ang kaluwalhatian ng Diyos at si Jesus na nakatayo sa kanan ng Diyos” (Gawa 6:7; 7:55).

Pagkatapos, si Felipe, isa sa pitong ito, ay nangaral nang may dakilang kapangyarihan sa Samaria; at sina Pedro at Juan ay pumunta roon at nakisama sa kanya: at ang mga apostol ay “nagpatong ng mga kamay sa kanila, at kanilang tinanggap ang Banal na Espiritu” (Gawa 8:17).

Pagkatapos ay isinugo si Felipe ng “anghel ng Panginoon” sa daang pababa mula Jerusalem patungong Gaza; at nang siya’y makarating doon, nakita niya ang isang karo na may sakay na lalaking taga-Etiopia; at “sinabi ng Espiritu kay Felipe, ‘Lumapit ka at samahan mo ang karong iyan.’”

Ginawa iyon ni Felipe, ipinangaral niya si Jesus sa lalaki, at binautismuhan ito; “at nang sila’y makaahon sa tubig, inagaw ng Espiritu ng Panginoon si Felipe” (Gawa 8:29, 39).

At si Saulo, na “patuloy pa ring nagbabanta at pumapatay laban sa mga alagad ng Panginoon,” habang malapit sa Damasco ay hinarang ng Panginoon, at dinalang bulag papasok sa Damasco, kung saan isinugo si Ananias upang sabihin sa kanya:

“Kapatid na Saulo, ang Panginoong Jesus, na nagpakita sa iyo sa daan habang ikaw ay dumarating, ay nagsugo sa akin upang ikaw ay muling makakita at mapuspos ng Banal na Espiritu.”

“At ang mga iglesya sa buong Judea, Galilea, at Samaria ay nagkaroon ng kapayapaan at napatibay. At sa paglakad nila sa takot sa Panginoon at sa kaaliwan ng Banal na Espiritu, sila ay dumami” (Gawa 9:1, 17, 31).

Pagkatapos ay pinapunta ng Panginoon si Cornelio upang ipatawag si Pedro, na pumunta sa kanya at nangaral tungkol kay Cristo; at habang nagsasalita si Pedro, “bumaba ang Banal na Espiritu sa lahat ng nakarinig ng salita” (Gawa 10:44).

Ang ebanghelyo ay lumaganap hanggang Antioquia “sa mga Griego,” at nang makarating ito sa pandinig ng iglesya sa Jerusalem, “isinugo nila si Bernabe upang pumunta hanggang Antioquia.”

“Sapagkat siya ay mabuting tao, puspos ng Banal na Espiritu at ng pananampalataya. At maraming tao ang nadagdag sa Panginoon” (Gawa 11:22, 24).

Sa iglesya sa Antioquia ay may “ilang mga propeta at mga guro;” at “habang sila’y naglilingkod sa Panginoon at nag-aayuno, sinabi ng Banal na Espiritu, ‘Ibukod ninyo sa Akin sina Bernabe at Saulo [Pablo] para sa gawaing itinawag Ko sa kanila.’”

Kaya matapos silang mag-ayuno, manalangin, at magpatong ng mga kamay sa kanila, sila’y isinugo nila” (Gawa 13:2, 3).

Sa kapulungan ng mga apostol at matatanda sa Jerusalem, ang katibayang nagpapatunay na nais ng Diyos na maipangaral ang ebanghelyo sa mga Gentil ay ito: ibinibigay Niya sa kanila ang “Banal na Espiritu,” gaya rin ng ibinigay Niya sa mga apostol at matatanda mula sa mga Judio.

At nang buuin ang pasya ng konseho, ito ang sinabi:

“Minabuti ng Banal na Espiritu, at namin” (Gawa 15:28).

Nang si Pablo ay naglakbay “sa Siria at Cilicia, na pinatitibay ang mga iglesya,” at makarating sa Derbe at Listra, at “makalibot sa Frigia at rehiyon ng Galacia,” siya ay “pinagbawalan ng Banal na Espiritu na ipangaral ang salita sa Asia.”

“At nang sila’y makarating sa Misia, sinubukan nilang pumunta sa Bitinia: ngunit hindi sila pinahintulutan ng Espiritu.”

Kaya nilampasan nila ang Misia at dumating si Pablo sa Troas.

At ngayon, nasa tabing-dagat na siya, hanggang doon na lamang ang kanyang mararating sa lupa, at pinagbawalan pa ng Banal na Espiritu na mangaral saanman sa rehiyong nasa likuran niya, doon naman binuksan ng Espiritu ang daan sa kanyang harapan.

“Isang pangitain ang nagpakita kay Pablo sa gabi: isang lalaking taga-Macedonia ang nakatayo at nakikiusap sa kanya, na nagsasabi, ‘Tumawid ka rito sa Macedonia at tulungan mo kami’” (Gawa 16:1–10).

Nang makarating si Pablo sa Efeso at matagpuan doon ang ilang mga alagad, ang unang tanong niya sa kanila—ang unang bagay na sinabi niya matapos ang karaniwang pagbati—ay:

“Tinanggap ba ninyo ang Banal na Espiritu nang kayo’y magsisampalataya?” (Gawa 19:2).
Hindi pa nila naririnig ang tungkol sa Banal na Espiritu, at ang alam lamang nila ay ang bautismo ni Juan.
Ipinaliwanag ni Pablo na may higit pa kaysa bautismo ni Juan,—na ang layunin ng bautismo ni Juan ay natupad na sa Panginoong Jesus, na muling umakyat sa langit, at nagsugo ng Banal na Espiritu upang bautismuhan ang lahat ng sumasampalataya kay Jesus, na namatay at muling nabuhay.

“Nang marinig nila ito, sila ay binautismuhan sa pangalan ng Panginoong Jesus. At nang maipatong ni Pablo ang kanyang mga kamay sa kanila, bumaba sa kanila ang Banal na Espiritu” (Gawa 19:5, 6).

Kaya noong panahon ng unang ulan, ang unang tanong ng mga alagad ay:

“Tinanggap na ba ninyo ang Banal na Espiritu?”

At ang unang gawain ng dumadalaw na ministro ay tiyaking tinanggap nila ang Banal na Espiritu.

Tayo ngayon ay nasa “panahon ng huling ulan,” na magiging higit na masagana kaysa una.

Kung gayon, gaano pa kaya kahalaga ngayon na ang unang tanong ng mga alagad saanman ay:

“Tinanggap ba ninyo ang Banal na Espiritu nang kayo’y magsisampalataya?”

At ang unang tungkulin sa ministeryo ay tiyaking tinanggap nila ang Banal na Espiritu.

Lahat ng mga bagay na ito ay isinulat para sa atin.

Tinanggap mo na ba ang Banal na Espiritu nang ikaw ay sumampalataya?

“Humingi kayo, at kayo’y bibigyan.”

“Tanggapin ninyo ang Banal na Espiritu.”

“Mapuspos kayo ng Espiritu.”
Kilalanin ninyo ang Banal na Espiritu.

— The Advent Review and Sabbath Herald, August 30, 1898

29/05/2026

KABANATA 9

Puspos ng Banal na Espiritu at Karunungan

Noong panahon ng unang ulan, nang silang lahat ay mapuspos ng Banal na Espiritu, nagkaroon ng dakilang pagkakaisa sa mga mananampalataya. Ang buong “kapulungan ng mga nagsisampalataya ay may isang puso at isang kaluluwa” (Gawa 4:32).

Ang pagkakaisang ito ay napatunayan maging sa mga praktikal na bagay; sapagkat “walang sinuman ang nagsabing ang alinman sa kanyang pag-aari ay sariling kanya lamang, kundi ang lahat ng bagay ay para sa lahat” (Ibid.).

Kaya nga, “walang sinuman sa kanila ang nangangailangan; sapagkat ang lahat ng may mga lupa o bahay ay ipinagbili ang mga ito, at dinala ang pinagbilhan ng mga ipinagbili, at inilagay sa paanan ng mga apostol; at ipinamahagi sa bawat isa ayon sa kanyang pangangailangan” (Gawa 4:34, 35).

Ngunit kalaunan ay nangyari na ang mga biyuda ng mga Griego ay napabayaan sa araw-araw na pamamahagi ng pondo at mga panustos na para sa lahat. Dahil dito, nagbulung-bulungan ang mga Griego laban sa mga Hebreo.

Kaya’t “tinawag ng mga apostol ang kapulungan ng mga alagad at sinabi, ‘Hindi kanais-nais na aming pabayaan ang salita ng Diyos upang maglingkod sa mga hapag. Kaya nga, mga kapatid, pumili kayo mula sa inyo ng pitong lalaking may mabuting patotoo, puspos ng Banal na Espiritu at ng karunungan, na aming maaatasan sa gawaing ito; ngunit kami ay magpapatuloy sa pananalangin at sa ministeryo ng salita’” (Gawa 6:2–4).

Ito ay ikinalugod ng lahat ng kapatiran, at sila ay kumilos ayon dito.

Ang tala ng pangyayaring ito ay isinulat para sa atin. Totoo ito, sapagkat ito ay Kasulatan. Ngunit higit pa rito, tayo ay partikular na inutusang pag-aralan ang bahaging ito ng ikaanim na kabanata ng Mga Gawa. Kaya ating pag-aralan ito:

1. Sinabi ng mga apostol, at ito ay isinulat para sa ating pagtuturo, na hindi kanais-nais na kanilang pabayaan ang salita ng Diyos at maglingkod sa mga hapag.

2. Ang paglilingkod na ito sa mga hapag ay ang pamamahagi sa mga biyuda at sa iba pa ng mga bagay na nararapat para sa kanila.

3. Kabilang dito ang pangangasiwa ng salapi, pakikitungo sa mga panustos, at pamamahagi ng salapi o mga pangangailangan ng iba’t ibang uri sa mga alagad. Kaya’t ito ay wastong tinawag ng mga apostol na “gawain” o “negosyo.”

Kung gayon, yamang ang “paglilingkod sa mga hapag” ay pakikibahagi sa “gawain” o “negosyo,” nang sabihin ng mga apostol na,

“Hindi kanais-nais na aming pabayaan ang salita ng Diyos at maglingkod sa mga hapag,” para na rin nilang sinabi:
Hindi kanais-nais na aming pabayaan ang salita ng Diyos at makibahagi sa negosyo.

Sinasabi ng Inspirasyon na hindi kanais-nais para sa mga ministro ng ebanghelyo na pabayaan ang salita ng Diyos upang asikasuhin ang negosyo.

Noong panahon ng unang ulan, ito ay tinanggap at isinagawa.

Gaano pa katagal tayong mananatili sa “panahon ng huling ulan” bago ito tanggapin at isagawa?

Tandaan din na hindi ito usapin ng tuluyang pag-alis sa ministeryo ng salita upang magkaroon ng hiwalay na negosyo.

Ito ay simpleng usapin lamang ng pagiging abala ng mga ministro ng ebanghelyo sa lehitimong gawain ng iglesya,—maging sa banal at wastong gawain tulad ng pamamahagi ng mga pangangailangan sa mga biyuda.

Sinasabi ng Inspirasyon na hindi kanais-nais para sa mga ministro ng ebanghelyo na pabayaan ang salita ng Diyos upang maglingkod sa negosyo, kahit pa ito ay ganoong uri ng gawain.

At ipinapakita ng tala na ang paglingkod sa negosyo, kahit pa ganoon, ay “pagpapabaya sa salita ng Diyos.”

Para sa mga apostol, na noo’y tanging mga ministro ng ebanghelyo, ang maglingkod sa “negosyong” iyon ay pagpapabaya sa salita ng Diyos.

Sinabi nila ito, at sinabi nilang “hindi kanais-nais” na mangyari iyon.

At nang ito ay pagtibayin ng Inspirasyon, at ulitin sa atin na “hindi kanais-nais,” bakit hindi ito sundin?

At gaano pa katagal bago mangyari na ang mga ministro ngayon ng walang hanggang ebanghelyo ay iiwan ang negosyo upang maglingkod sa salita ng Diyos, sa halip na iwan ang salita ng Diyos upang maglingkod sa negosyo, gaya ng ginagawa ng marami ngayon?

Kapag sinabi ng salita ng Diyos na ang isang bagay ay hindi kanais-nais, walang anumang “pangangatwiran” ang makagagawang kanais-nais ito.

Sinasabi ng salita ng Diyos na hindi kanais-nais para sa mga ministro ng ebanghelyo na pabayaan ang salita ng Diyos upang maglingkod sa negosyo—kahit pa ito ay lehitimong gawain ng iglesya at ng gawain ng Diyos.

At walang anumang “pangangatwiran” ang makagagawang kanais-nais ang ganitong landas.

Ang lahat ng ganitong pangangatwiran ay simpleng pagtataas ng personal na opinyon at makasariling kagustuhan laban sa salita ng Diyos.

Hindi ito Cristianismo.

Ang Cristianismo ay ang “ibinabagsak ang mga haka-haka at bawat mataas na bagay na nagtataas ng sarili laban sa pagkakilala sa Diyos, at dinadala ang bawat pag-iisip sa pagkabihag sa pagsunod kay Cristo” (2 Corinto 10:5).

Noong panahon ng unang ulan, nang silang lahat ay mapuspos ng Banal na Espiritu, sinabi ng mga ministro ng ebanghelyo na “hindi kanais-nais na aming pabayaan ang salita ng Diyos at maglingkod sa negosyo.”

Noong panahong iyon, ikinalugod din ito ng buong kapulungan.

At ngayon, sa panahon ng huling ulan, kung sasabihin muli ng mga ministro ng ebanghelyo ang mismong bagay na ito, ikalulugod muli ito ng buong kapulungan.

At bakit hindi ito sabihin ngayon ng mga ministro ng ebanghelyo?

Sa katunayan, bakit hindi nila ito lahat sinasabi?

Dahil kaya ito sa hindi silang lahat ay puspos ng Banal na Espiritu, gaya ng mga nagsabi nito noon para sa ating pagtuturo?

Ano pa bang ibang dahilan ang maaaring mayroon?

At sa panahong ito ng huling ulan, kung kailan ang lahat ay dapat mapuspos ng Banal na Espiritu gaya noong una, paano magpapatuloy ang bagay na ito laban sa banal at tunay na katuwiran, maliban kung mas nais ng mga ministro ng ebanghelyo na pabayaan ang salita ng Diyos at maglingkod sa negosyo kaysa hanapin na mapuspos ng Banal na Espiritu upang makita at masabi nila na mas kanais-nais na iwan ang negosyo at maglingkod sa salita ng Diyos?

“Tanggapin ninyo ang Banal na Espiritu” (Juan 20:22).

Hayaan ninyong tanggapin ng mga ministro ng ebanghelyo ang Banal na Espiritu.

Hayaan ninyong tanggapin ng buong kapulungan ng mga mananampalataya ang Banal na Espiritu.

Hayaan ninyong ang lahat, maging mga ministro at kapulungan, ay “mapuspos ng Espiritu.”

Kung magkagayon, tatawagin ng mga ministro ang mga alagad at sasabihin:

“Hindi kanais-nais na aming pabayaan ang salita ng Diyos upang maglingkod sa mga hapag. Kaya nga, mga kapatid, pumili kayo mula sa inyo ng pitong lalaking may mabuting patotoo, puspos ng Banal na Espiritu at ng karunungan, na aming maaatasan sa gawaing ito; ngunit kami ay magpapatuloy sa pananalangin at sa ministeryo ng salita.”

Kung magkagayon, magiging muli ang lahat gaya noong una.

Ang pananalitang iyon ay ikalulugod ng buong kapulungan; pipili sila ng mga lalaking “puspos ng Banal na Espiritu at ng karunungan,” na kanilang ihaharap sa mga ministro, na mananalangin at magpapatong ng kanilang mga kamay sa kanila.

At kung magkagayon din, gaya noong una, lalago ang salita ng Diyos; lubhang darami ang bilang ng mga alagad, at maraming saserdote ang magiging masunurin sa pananampalataya.

Ang katungkulan at gawain ng ministro ng ebanghelyo ay pararangalan gaya ng nararapat, at hindi tulad ngayon; at hindi magkakaroon ng kakulangan ng mga ministro gaya ng mayroon ngayon.

Ang aklat ng Mga Gawa ay tala ng paggawa ng Banal na Espiritu noong Siya ay may ganap na daan sa iglesya.

Ang ikaanim na kabanata ng Mga Gawa ay bahagi ng talang iyon, at ito ang sinasabi nito.

May natatanging pagtukoy sa paksang ito, kaya tayo ay inuutusan ng Espiritu na “pag-aralan ang ikaanim na kabanata ng Mga Gawa.”

Pag-aaralan mo ba ito kasama ng Espiritu?

Pakikinggan mo ba ang sinasabi ng Espiritu sa mga iglesya?

Susundan mo ba ang landas na Kanyang pinapatnubayan?

Tatanggapin mo ba ang Banal na Espiritu?

Mapupuspos ka ba ng Espiritu?

“Humingi kayo, at kayo’y bibigyan.”

“Tanggapin ninyo ang Banal na Espiritu.”

Kilalanin ninyo ang Banal na Espiritu.

The Advent Review and Sabbath Herald, August 23, 1898

28/05/2026
With Dorothy Tiongco Hernandez – I just got recognized as one of their top fans! 🎉
28/05/2026

With Dorothy Tiongco Hernandez – I just got recognized as one of their top fans! 🎉

Address

Taguig

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Halikayo Mag-aralan Tayo posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

Share