06/06/2026
KABANATA 10
Tinanggap Mo Na Ba ang Banal na Espiritu?
Matapos sabihin ng mga apostol sa kapulungan ng mga alagad na hindi tama na kanilang pabayaan ang salita ng Diyos upang asikasuhin ang mga gawaing “pangnegosyo”; at matapos mapili ang pito, na kabilang si Esteban, at maatasan sa “gawaing” iyon, hindi lamang lubhang lumago ang salita ng Diyos sa ilalim ng ministeryo ng mga apostol, kundi ang kapangyarihan ng Diyos ay dakilang nahayag din sa gawain ng mga lalaking pinili para sa gawaing iyon.
Sapagkat si Esteban, “isang lalaking puspos ng pananampalataya at ng Banal na Espiritu,” ay nangaral tungkol kay Cristo sa konseho; at sa kanilang paglaban sa kanyang mga salita ay “nilalabanan nila ang Banal na Espiritu.”
“Ngunit siya, na puspos ng Banal na Espiritu, ay tumingala sa langit at nakita ang kaluwalhatian ng Diyos at si Jesus na nakatayo sa kanan ng Diyos” (Gawa 6:7; 7:55).
Pagkatapos, si Felipe, isa sa pitong ito, ay nangaral nang may dakilang kapangyarihan sa Samaria; at sina Pedro at Juan ay pumunta roon at nakisama sa kanya: at ang mga apostol ay “nagpatong ng mga kamay sa kanila, at kanilang tinanggap ang Banal na Espiritu” (Gawa 8:17).
Pagkatapos ay isinugo si Felipe ng “anghel ng Panginoon” sa daang pababa mula Jerusalem patungong Gaza; at nang siya’y makarating doon, nakita niya ang isang karo na may sakay na lalaking taga-Etiopia; at “sinabi ng Espiritu kay Felipe, ‘Lumapit ka at samahan mo ang karong iyan.’”
Ginawa iyon ni Felipe, ipinangaral niya si Jesus sa lalaki, at binautismuhan ito; “at nang sila’y makaahon sa tubig, inagaw ng Espiritu ng Panginoon si Felipe” (Gawa 8:29, 39).
At si Saulo, na “patuloy pa ring nagbabanta at pumapatay laban sa mga alagad ng Panginoon,” habang malapit sa Damasco ay hinarang ng Panginoon, at dinalang bulag papasok sa Damasco, kung saan isinugo si Ananias upang sabihin sa kanya:
“Kapatid na Saulo, ang Panginoong Jesus, na nagpakita sa iyo sa daan habang ikaw ay dumarating, ay nagsugo sa akin upang ikaw ay muling makakita at mapuspos ng Banal na Espiritu.”
“At ang mga iglesya sa buong Judea, Galilea, at Samaria ay nagkaroon ng kapayapaan at napatibay. At sa paglakad nila sa takot sa Panginoon at sa kaaliwan ng Banal na Espiritu, sila ay dumami” (Gawa 9:1, 17, 31).
Pagkatapos ay pinapunta ng Panginoon si Cornelio upang ipatawag si Pedro, na pumunta sa kanya at nangaral tungkol kay Cristo; at habang nagsasalita si Pedro, “bumaba ang Banal na Espiritu sa lahat ng nakarinig ng salita” (Gawa 10:44).
Ang ebanghelyo ay lumaganap hanggang Antioquia “sa mga Griego,” at nang makarating ito sa pandinig ng iglesya sa Jerusalem, “isinugo nila si Bernabe upang pumunta hanggang Antioquia.”
“Sapagkat siya ay mabuting tao, puspos ng Banal na Espiritu at ng pananampalataya. At maraming tao ang nadagdag sa Panginoon” (Gawa 11:22, 24).
Sa iglesya sa Antioquia ay may “ilang mga propeta at mga guro;” at “habang sila’y naglilingkod sa Panginoon at nag-aayuno, sinabi ng Banal na Espiritu, ‘Ibukod ninyo sa Akin sina Bernabe at Saulo [Pablo] para sa gawaing itinawag Ko sa kanila.’”
Kaya matapos silang mag-ayuno, manalangin, at magpatong ng mga kamay sa kanila, sila’y isinugo nila” (Gawa 13:2, 3).
Sa kapulungan ng mga apostol at matatanda sa Jerusalem, ang katibayang nagpapatunay na nais ng Diyos na maipangaral ang ebanghelyo sa mga Gentil ay ito: ibinibigay Niya sa kanila ang “Banal na Espiritu,” gaya rin ng ibinigay Niya sa mga apostol at matatanda mula sa mga Judio.
At nang buuin ang pasya ng konseho, ito ang sinabi:
“Minabuti ng Banal na Espiritu, at namin” (Gawa 15:28).
Nang si Pablo ay naglakbay “sa Siria at Cilicia, na pinatitibay ang mga iglesya,” at makarating sa Derbe at Listra, at “makalibot sa Frigia at rehiyon ng Galacia,” siya ay “pinagbawalan ng Banal na Espiritu na ipangaral ang salita sa Asia.”
“At nang sila’y makarating sa Misia, sinubukan nilang pumunta sa Bitinia: ngunit hindi sila pinahintulutan ng Espiritu.”
Kaya nilampasan nila ang Misia at dumating si Pablo sa Troas.
At ngayon, nasa tabing-dagat na siya, hanggang doon na lamang ang kanyang mararating sa lupa, at pinagbawalan pa ng Banal na Espiritu na mangaral saanman sa rehiyong nasa likuran niya, doon naman binuksan ng Espiritu ang daan sa kanyang harapan.
“Isang pangitain ang nagpakita kay Pablo sa gabi: isang lalaking taga-Macedonia ang nakatayo at nakikiusap sa kanya, na nagsasabi, ‘Tumawid ka rito sa Macedonia at tulungan mo kami’” (Gawa 16:1–10).
Nang makarating si Pablo sa Efeso at matagpuan doon ang ilang mga alagad, ang unang tanong niya sa kanila—ang unang bagay na sinabi niya matapos ang karaniwang pagbati—ay:
“Tinanggap ba ninyo ang Banal na Espiritu nang kayo’y magsisampalataya?” (Gawa 19:2).
Hindi pa nila naririnig ang tungkol sa Banal na Espiritu, at ang alam lamang nila ay ang bautismo ni Juan.
Ipinaliwanag ni Pablo na may higit pa kaysa bautismo ni Juan,—na ang layunin ng bautismo ni Juan ay natupad na sa Panginoong Jesus, na muling umakyat sa langit, at nagsugo ng Banal na Espiritu upang bautismuhan ang lahat ng sumasampalataya kay Jesus, na namatay at muling nabuhay.
“Nang marinig nila ito, sila ay binautismuhan sa pangalan ng Panginoong Jesus. At nang maipatong ni Pablo ang kanyang mga kamay sa kanila, bumaba sa kanila ang Banal na Espiritu” (Gawa 19:5, 6).
Kaya noong panahon ng unang ulan, ang unang tanong ng mga alagad ay:
“Tinanggap na ba ninyo ang Banal na Espiritu?”
At ang unang gawain ng dumadalaw na ministro ay tiyaking tinanggap nila ang Banal na Espiritu.
Tayo ngayon ay nasa “panahon ng huling ulan,” na magiging higit na masagana kaysa una.
Kung gayon, gaano pa kaya kahalaga ngayon na ang unang tanong ng mga alagad saanman ay:
“Tinanggap ba ninyo ang Banal na Espiritu nang kayo’y magsisampalataya?”
At ang unang tungkulin sa ministeryo ay tiyaking tinanggap nila ang Banal na Espiritu.
Lahat ng mga bagay na ito ay isinulat para sa atin.
Tinanggap mo na ba ang Banal na Espiritu nang ikaw ay sumampalataya?
“Humingi kayo, at kayo’y bibigyan.”
“Tanggapin ninyo ang Banal na Espiritu.”
“Mapuspos kayo ng Espiritu.”
Kilalanin ninyo ang Banal na Espiritu.
— The Advent Review and Sabbath Herald, August 30, 1898