Parish of the Holy Infant Jesus

29/04/2026

𝗣𝗔𝗚𝗚𝗨𝗡𝗜𝗧𝗔 𝗞𝗔𝗬 𝗦𝗔𝗡 𝗣𝗜𝗢 𝗩, 𝗣𝗔𝗣𝗔

Si San Pio V ay isinilang bilang 𝗔𝗻𝘁𝗼𝗻𝗶𝗼 𝗚𝗵𝗶𝘀𝗹𝗶𝗲𝗿𝗶 sa Italya noong 1504. Pumasok siya sa 𝗢𝗿𝗱𝗲𝗻 𝗻𝗴 𝗺𝗴𝗮 𝗣𝗿𝗲𝗱𝗶𝗸𝗮𝗱𝗼𝗿/𝗧𝗮𝗴𝗮𝗽𝗮𝗻𝗴𝗮𝗿𝗮𝗹 (𝗺𝗴𝗮 𝗗𝗼𝗺𝗶𝗻𝗶𝗸𝗮𝗻𝗼) sa gulang na 14 noong 1518, gamit ang pangalang 𝙈𝙞𝙘𝙝𝙚𝙡𝙚 (𝗠𝗶𝗴𝘂𝗲𝗹) bilang relihiyoso, at nagturo ng teolohiya, at kalaunan ay inordenang pari noong 1528.

Matapos italaga bilang Obispo noong 1556 at nang sumunod na taon, itinaas sa hanay ng mga Kardinal (naging 𝙄𝙣𝙦𝙪𝙞𝙨𝙞𝙩𝙤𝙧 𝙂𝙚𝙣𝙚𝙧𝙖𝙡 siya ng buong Simbahan), nahalal siya sa Luklukan ni San Pedro bilang Santo Papa noong 1566.
Sa ilalim ng kanyang pagpapastol bilang Santo Papa, pinagsumikapan niyang maisaayos ang Simbahan batay sa mga reporma simulaing itinadhana, itinakda at nais ipatupad ng 𝗞𝗼𝗻𝘀𝗶𝗹𝘆𝗼 𝗻𝗴 𝗧𝗿𝗲𝗻𝘁𝗼 (𝘾𝙤𝙪𝙣𝙘𝙞𝙡 𝙤𝙛 𝙏𝙧𝙚𝙣𝙩). Isa siya sa mga nagsulong ng 𝗞𝗼𝗻𝘁𝗿𝗮-𝗥𝗲𝗽𝗼𝗿𝗺𝗮𝘀𝘆𝗼𝗻 (𝘾𝙤𝙪𝙣𝙩𝙚𝙧-𝙍𝙚𝙛𝙤𝙧𝙢𝙖𝙩𝙞𝙤𝙣) laban sa paglaganap ng mga kamalian ng mga 𝗣𝗿𝗼𝘁𝗲𝘀𝘁𝗮𝗻𝘁𝗲.

Mahigpit at masigasig rin niyang itinaguyod ang 𝗱𝗶𝘀𝗶𝗽𝗹𝗶𝗻𝗮 sa Simbahan (kilala ang kanyang kahigpitan sa kanyang kapanahunan), ang pagpapalaganap ng pananampalataya (ipinathala niya ang 𝗞𝗮𝘁𝗲𝘀𝗶𝘀𝗺𝗼 𝗥𝗼𝗺𝗮𝗻𝗼) at isinakatuparan ang mga pagbabago upang maisaayos ang disiplina sa mga banal na pagdiriwang (𝗟𝗶𝘁𝘂𝗿𝗵𝗶𝘆𝗮). Sa kanyang pangangasiwa, sinimulang ipinatupad ang pamantayang pagdarasal batay sa 𝗕𝗿𝗲𝘃𝗶𝗮𝗿𝗶𝗼 𝗥𝗼𝗺𝗮𝗻𝗼 (𝙍𝙤𝙢𝙖𝙣 𝘽𝙧𝙚𝙫𝙞𝙖𝙧𝙮) noong 1568 para sa 𝙊𝙛𝙞𝙘𝙞𝙤 𝘿𝙞𝙫𝙞𝙣𝙤 (𝘿𝙞𝙫𝙞𝙣𝙚 𝙊𝙛𝙛𝙞𝙘𝙚) at ng 𝗠𝗶𝘀𝘀𝗮𝗹 𝗥𝗼𝗺𝗮𝗻𝗼 para sa pamantayang paghahandog ng Banal na Misa noong 1570 sa buong Simbahang Katolika sa 𝗥𝗶𝘁𝗼 𝗻𝗴 𝗥𝗼𝗺𝗮 (𝙍𝙤𝙢𝙖𝙣 𝙍𝙞𝙩𝙚) na mas kilala noon bilang '𝗠𝗶𝘀𝗮 𝗧𝗿𝗶𝗱𝗲𝗻𝘁𝗶𝗻𝗮 (𝙏𝙧𝙞𝙙𝙚𝙣𝙩𝙞𝙣𝙚 𝙈𝙖𝙨𝙨)' na ipinairal sa loob ng 400 taon, hanggang 1970.

Si Papa San Pio V rin ang nagtadhana at nagtanghal kay 𝗦𝗮𝗻𝘁𝗼 𝗧𝗼𝗺𝗮𝘀 𝗱𝗲 𝗔𝗾𝘂𝗶𝗻𝗼 bilang '𝗣𝗮𝗻𝘁𝗮𝘀 𝗻𝗴 𝗦𝗶𝗺𝗯𝗮𝗵𝗮𝗻 (𝘿𝙤𝙘𝙩𝙤𝙧 𝙤𝙛 𝙩𝙝𝙚 𝘾𝙝𝙪𝙧𝙘𝙝)' noong 1567. Sa kanyang pagtatatag ng 𝗕𝗮𝗻𝗮𝗹 𝗻𝗮 𝗟𝗶𝗴𝗮 (𝙃𝙤𝙡𝙮 𝙇𝙚𝙖𝙜𝙪𝙚) sa pangunguna ni Don Juan ng Austria laban sa banta ng pananakop ng 𝗜𝗺𝗽𝗲𝗿𝘆𝗼𝗻𝗴 𝗢𝘁𝘁𝗼𝗺𝗮𝗻 (𝙊𝙩𝙩𝙤𝙢𝙖𝙣 𝙀𝙢𝙥𝙞𝙧𝙚), na humantong sa pagtatagumpay nito sa labanan sa Lepanto noong 𝗶𝗸𝗮-𝟳 𝗻𝗴 𝗢𝗸𝘁𝘂𝗯𝗿𝗲, 1571, itinatag ni Papa San Pio V ang kapistahan ng 𝗠𝗮𝗵𝗮𝗹 𝗻𝗮 𝗕𝗶𝗿𝗵𝗲𝗻 𝗻𝗴 𝗧𝗮𝗴𝘂𝗺𝗽𝗮𝘆 (𝙊𝙪𝙧 𝙇𝙖𝙙𝙮 𝙤𝙛 𝙑𝙞𝙘𝙩𝙤𝙧𝙮) na kalaunan ay ang kapistahan ng 𝗠𝗮𝗵𝗮𝗹 𝗻𝗮 𝗕𝗶𝗿𝗵𝗲𝗻 𝗻𝗴 𝗥𝗼𝘀𝗮𝗿𝘆𝗼 (𝙊𝙪𝙧 𝙇𝙖𝙙𝙮 𝙤𝙛 𝙩𝙝𝙚 𝙍𝙤𝙨𝙖𝙧𝙮), na itinakda sa ika-7 ng Oktubre.

Bilang isang 𝗮𝘀𝗲𝘁𝗶𝗸𝗼 (𝙖𝙨𝙘𝙚𝙩𝙞𝙘), kilala rin si Papa San Pio V sa kapayakan ng pamumuhay kahit sa kanyang pagiging Santo Papa; lagi siyang nag-aayuno, suot ang puting bahagi ng 𝗮𝗯𝗶𝘁𝗼 𝗻𝗴 𝗗𝗼𝗺𝗶𝗻𝗶𝗸𝗮𝗻𝗼 (𝘿𝙤𝙢𝙞𝙣𝙞𝙘𝙖𝙣 𝙝𝙖𝙗𝙞𝙩) bilang pagsasabuhay ng diwa nito (na siyang naging tanda kaya laging puti ang sutana ng Santo Papa) at lumalakad nang nakayapak sa katahimikan.
Namatay siya noong unang araw ng Mayo, 1572.

𝐌𝐀𝐍𝐀𝐋𝐀𝐍𝐆𝐈𝐍 𝐓𝐀𝐘𝐎
Ama naming makapangyarihan,
hinirang mo si Papa San Pio
upang sa iyong Simbahan
ang pananampalataya ay pangalagaan
at ang pagsamba sa iyo ay maging marangal.
Bilang pagtugon sa kanyang pagdalangin
maganap nawa namin
ang pagdiriwang ng iyong pagliligtas
nang may pananampalatayang buhay
at pag-ibig na nagbubunga
sa pamamagitan ni Hesukristo
kasama ng Espiritu Santo
magpasawalang hanggan.
Amen.
☆☆☆☆☆☆☆

29/04/2026

Abril 30, 2026
Huwebes sa Ika-4 na Linggo ng Pasko ng Pagkabuhay

o kaya Paggunita kay San Pio V, papa

Mga Gawa 13, 13-25
Salmo 88, 2-3. 21-22. 25 at 27

Pag-ibig mong walang maliw
ay lagi kong sasambitin.

Juan 13, 16-20
Nang mahugasan na ni Hesus ang mga paa ng kanyang mga alagad, sinabi niya sa kanila: “Sinasabi ko sa inyo: ang alipin ay hindi dakila kaysa kanyang panginoon, ni ang sinugo kaysa nagsugo sa kanya. Kung nauunawaan ninyo ang mga bagay na ito at inyong gagawin, mapapalad kayo.

“Hindi para sa inyong lahat ang sinasabi ko; nakikilala ko ang aking mga hinirang. Ngunit dapat matupad ang nasasabi sa Kasulatan, ‘Ako’y pinagtataksilan ng taong pinakakain ko.’ Sinasabi ko ito sa inyo bago pa mangyari upang, kung ito’y mangyari na, ay manalig kayo na ‘Ako’y si Ako Nga.’ Tandaan ninyo: ang tumatanggap sa sinugo ko’y tumatanggap sa akin; at ang tumatanggap sa akin ay tumatanggap sa nagsugo sa akin.”

PAGNINILAY:
Tanyag sa Ebanghelyo ni San Juan ang mga diskurso ni Hesus sa Huling Hapunan. Nagsimula ito sa pahayag ng Panginoon tungkol sa paglilingkod. Matatandaan natin na bago itong kwento natin ngayon, hinugasan ni Hesus ang paa ng 12 Apostol, at hindi pa nila naunawaan noon ang ginagawa niya. Matapos silang hugasan, ipinaliwanag ng Panginoon na ginawa niya iyon sapagkat siya’y tinatawag nilang Panginoon at G**o ay naglilingkod sa kanila. Ganun rin ang dapat trato nila sa paghuhugas ng paa at higit pa diyan ay ang paglilingkod sa kapwa. Nagbigay ang Panginoon ng larawan ng alipin at panginoon, pati ang sugo at ang nagsugo. Sinasabi rito na hindi dakila ang ikalawa doon sa nauuna. Pero hindi rin ito nangangahulugang yung nauuna ay palaging dapat namumuno doon sa ikalawa. Sapagkat ang nais puntuhin ni Hesus ay kung paano nating tinatrato ang isa’t isa. Sa mata ng makapangyarihan at maimpluwensiyang mundo, ang mga mayayaman at marangya ay tinuturing na pag-asa ng isang lipunan. Samantala ang mga mahihirap naman ay magkakaroon lang daw ng “may kwenta” kung ito’y magsisikap sa pagtratrabaho. Subalit hindi ito ang tingin ng Panginoon sa tao, na parang may kinikilingan. Kaya binalaan na niya ang mga Apostol na hindi silang lahat ay makikinig sa kanyang mga salita, sapagkat alam na niya ang isa sa kanilang samahan ay ipagkakanulo siya [Hudas Escariote]. Ngunit ang 11 Apostol na hinirang ni Kristo ay may inihahandang misyon para sa kinabukasan.

Kaya nang maganap ang Kamatayan sa Krus, Muling Pagkabuhay, at Pag-akyat ni Hesus, ito yung nagpapatibay sa kanilang pagbibigay-saksi sa Panginoon. At nang bumaba nga ang Espiritu Santo sa kanila sa pamamagitan ng dilang apoy, nagkaroon sila ng lakas at katatagan na ipahayag ang Mabuting Balita. At noong panahong iyon, ang pinakabagong Apostol sa kanilang samahan ay walang iba kundi si San Pablo. Narinig natin sa Unang Pagbasa kung paanong ipinahayag ni San Pablo sa mga Israelita tungkol sa katuparan ng kaligtasan ng Diyos. Malakas ang kanyang kalooban na ipahayag na si Kristong namatay at muling nabuhay ay tunay ngang Panginoon na namamagitan sa tao tungo sa mabubuting relasyon kasama ang Ama. At ang nangyari kina Haring David at San Juan Bautista ay isang paghahanda sa pagtanggap ng mundo kay Hesus bilang Panginoon, Tagapagligtas, at Hari ng sanlibutan. Kaya makikita natin ang naging buhay ng mga Apostol na naglalakbay sa bawat lungsod, nayon, at probinsya upang ipahayag ang Mabuting Balita ng ating Panginoong Hesukristo. Bagamat wala na si Hesus sa kanilang tabi, alam nila na siya nga ay tunay na nabuhay na mag-uli upang ang tao ay balang araw makamtan ang buhay na walang hanggan. Ang kanilang mga kababalaghan at mabubuting gawain ay isang tanda ng pagsunod sa yapak ng Panginoon ukol sa pagmamahal at paglilingkod.

Kaya itong ministeryo ng mga Apostol ay ipinamana sa Simbahan upang patuloy na paglingkuran ng Santo Papa, mga Obispo, Pari, Diyakono, relihiyoso, at namamanta ang mabubuting halimbawa ni Kristo tungo sa atin, na kabilang sa mga Laiko. At ang Laiko ay inaatasan rin ng Panginoon na patuloy na magmahal at maglingkod sa kapwa. Buong puso nating isabuhay ang mga utos at gawain ni Kristo para ang lahat ay makadama ng pag-ibig ng ating Diyos Ama.

CTTO

28/04/2026

Miyerkules, Abril 29, 2026
Paggunita kay Santa Catalina de Siena, dalaga at pantas ng Simbahan

Mga Gawa 12, 24 – 13, 5a

Salmo 66, 2-3. 5. 6 at 8
Nawa’y magpuri sa iyo
ang lahat ng mga tao.

Juan 12, 44-50
Noong panahong iyon, malakas na sinabi ni Hesus, “Ang nananalig sa akin ay hindi lamang sa akin nananalig, kundi pati sa nagsugo sa akin. At ang nakakita sa akin ay nakakita sa kanya. Ako’y naparito bilang ilaw ng sanlibutan, upang hindi manatili sa kadiliman ang nananalig sa akin. Kung mapakinggan ninuman ang aking mga salita ngunit hindi niya tuparin ito, hindi ko siya hahatulan. Sapagkat naparito ako hindi upang hatulan ang sanlibutan kundi upang iligtas ito. May hahatol sa sinumang magtakwil sa akin at hindi tumanggap sa aking mga salita; ang salitang ipinahayag ko ang hahatol sa kanya sa huling araw. Sapagkat hindi ako nagsalita sa ganang sarili ko lamang, kundi ang Amang nagsugo sa akin ang siyang nag-utos kung ano ang aking sasabihin at ipahahayag. At alam kong ang kanyang utos ay nagbibigay ng buhay na walang hanggan. Kaya’t ang ipinasasabi ng Ama ang siya kong sinasabi.”

PAGNINILAY: Ipinapakilala ni Hesus ang kanyang sarili bilang buhay na naparito upang tayo’y bigyan ng buhay na walang hanggan sa kabilang banda ng mundong ito. At upang ito’y mangyari, siya’y naparito sa sanlibutan upang sundin ang kalooban ng Ama sa pamamagitan ng kanyang pangangaral at kababalaghan. At sinabi niya na sinumang sumasampalataya sa kanya ay sumasampalataya rin sa Diyos Amang nagsugo sa kanya. At bilang katuparan ng ating pananampalataya ay inialay niya ang kanyang buhay sa Krus upang tayo’y mailigtas mula sa kasalanan. Subalit siya’y muling nabuhay upang tayo ay magkaroon ng bagong buhay at bagong pag-asa na sundin siya bilang ilaw ng sanlibutan. Bago siyang umakyat ng langit, nag-iwan siya sa atin ng misyon na dapat nating tudpin alang-alang sa Mabuting Balita. At sa kanyang pag-akyat sa kalangitan, ito’y isang tanda na ipaghahandaan niya tayo ng isang tahanan upang makapiling natin ang Diyos Ama.

Kaya ang inaasahan niya sa atin na gawing makabuluhan ang ating buhay dito sa lupa upang makamtan natin ang kaligayan ng buhay na walang hanggan sa kalangitan. Subalit binalaan din niya tayo na magkakaroon ng hatol, at alam natin ito ang Huling Paghuhukom na magaganap sa katapusan ng mundo. Ngunit hindi ito bilang pananakot sa atin, kundi isang paalala na habang tayo’y nabubuhay, dapat manaig sa atin ang kabutihan at pagmamahal, alang-alang sa ginawa ni Kristo nang siya’y mamatay sa Krus at muling nabuhay mula sa libingan. Kaya itong ating pananampalataya sa Panginoon ay nawa’y maging matatag at mabunga sa pamamagitan ng mga mabubuting gawain tungo sa kapwa na naayon sa pamantayan ng ating Diyos Ama.(culled from Internet sources)

CTTO

27/04/2026

Abril 28, 2026
Martes sa Ika-4 na Linggo ng Pasko ng Pagkabuhay

o kaya Paggunita kay San Pedro Chanel, pari at martir
o kaya Paggunita kay San Luis Maria ng Montfort

Mga Gawa 11, 19-26

Salmo 86, 1-3. 4-5. 6-7
Purihin ng tanang bansa
ang Panginoong Dakila.

Juan 10, 22-30
Taglamig na noon. Kasalukuyang ipinagdiriwang sa Jerusalem ang Pista ng Pagtatalaga ng templo. Naglalakad si Hesus sa templo, sa Portiko ni Solomon. Pinaligiran siya ng mga Judio at sinabi sa kanya, “Hanggang kailan mo kami pag-aalinlanganin? Kung ikaw ang Kristo, sabihin mo na nang tiyakan.” Sumagot si Hesus, “Sinabi ko na sa inyo, ngunit ayaw ninyong maniwala. Ang mga ginagawa ko sa ngalan ng aking Ama ay nagpapatotoo tungkol sa akin. Ngunit ayaw ninyong maniwala, sapagkat hindi kayo kabilang sa aking mga tupa. Nakikinig sa akin ang aking mga tupa; nakikilala ko sila, at sumusunod sila sa akin. Binibigyan ko sila ng buhay na walang hanggan, at kailanma’y di sila mapapahamak; hindi sila maaagaw sa akin ninuman. Ang aking Ama, na nagbigay sa kanila sa akin, ay lalong dakila sa lahat, at hindi sila maaagaw ninuman sa aking Ama. Ako at ang Ama ay iisa.”

26/04/2026

Abril 27, 2026
Lunes sa Ika-4 na Linggo ng Pasko ng Pagkabuhay (II)

Mga Gawa 11, 1-18

Salmo 41, 2. 3; Salmo 42, 3. 4.
Aking kinasasabikan ang Diyos na nabubuhay.

Juan 10, 11-18

Noong panahong iyon: Sinabi ni Hesus: “Ako ang mabuting pastol. Iniaalay ng mabuting pastol ang kanyang buhay para sa mga tupa. Ang upahan ay tumatakas, kapag nakikitang dumarating ang asong-gubat. Iniiwan niya ang mga tupa, palibhasa’y hindi siya pastol at hindi kanya ang mga tupa. Kaya’t sinisila ng asong-gubat ang mga ito, at pinangangalat. Tumatakas siya palibhasa’y upahan lamang at walang malasakit sa mga tupa. Ako ang mabuting pastol. Kung paanong nakikilala ako ng Ama at siya’y nakikilala ko, gayon din naman, nakikilala ko ang aking mga tupa at ako nama’y nakikilala nila. At iniaalay ko ang aking buhay para sa mga tupa. Mayroon akong ibang tupa na wala sa kulungang ito. Kinakailangang sila’y alagaan ko rin; pakikinggan nila ang aking tinig. Sa gayo’y magiging isa ang kawan at isa ang pastol.

“Dahil dito’y minamahal ako ng Ama, sapagkat iniaalay ko ang aking buhay, upang ito’y kunin kong muli. Walang makakukuha nito sa akin; kusa ko itong ibinibigay. Mayroon akong kapangyarihang ibigay ito at kunin uli. Ito ang utos na tinanggap ko sa aking Ama.”

PAGNINILAY:
Mga kapatid, tayo ay inaanyayahan na kilalanin si Hesus na Mabuting Pastol. Iminumungkahi kong mas matagal pa ito kaysa sa oras na ginugugol natin sa misa. Paano natin mahihikayat ang mga bata man o matanda na nakakaunawa sa plano ng Diyos para sa kanilang buhay na gampanan ang tungkulin ng Mabuting Pastol kung hindi natin kilala ang Pastol?

Kaya, sa Ikaapat na Linggo ng Pasko ng Pagkabuhay, nagtitipon tayo upang sambahin at purihin si Hesus na Mabuting Pastol, ngunit muli rin nating itinatalaga ang ating sarili sa pagpapalalim ng ating kaalaman tungkol kay Hesus sa pamamagitan ng panalangin, pag-aaral, pagbabasa ng buhay ng mga banal, at pagsusuri sa sarili. Nakikita ba natin ang mga bunga ng pagkilala kay Hesus? Lumalago ba tayo sa kabutihan at pinipigilan ang ating mga bisyo?

Sabi ni Hesus, “diringgin nila ang aking tinig” (Juan 10:16). Hindi ba't kahanga-hanga iyon? Kahit ano pa ang aking kasalanan, kahit gaano pa kasama ang aking pag-uugali nitong mga nakaraang araw, dahil ako'y minamahal, tatawagin pa rin ni Hesus ang aking pangalan! May awa sa kanyang tinig! Hindi ibig sabihin noon ay wala nang magiging kahihinatnan. Ngunit sinabi sa atin ng Pastol, “bumangon ka mula sa sahig! Tapos na ang habag na ito! May trabaho pang dapat gawin!”

Kay laking pag-asa nga ang matatagpuan natin kay Hesus, ang Mabuting Pastol! Mula sa ating pag-asa, sa ating pagmamahal, sa ating nakakakilalang Diyos, tayo ay nakahihikayat sa mga tao sa ating sariling pamilya na ialay ang kanilang buhay sa paglilingkod sa simbahan at sa buong mundo bilang mga pari at mga relihiyoso.(culled from Internet sources)

Ctto

25/04/2026

Abril 26, 2026
Ika-4 na Linggo ng Pasko ng Muling Pagkabuhay (A)

Mga Gawa 2, 14a. 36-41

Salmo 22, 1-3a. 3b-4. 5. 6
Pastol ko’y Panginoong D’yos,
hindi ako magdarahop.

1 Pedro 2, 20b-25

Juan 10, 1-10
Noong panahong iyon, sinabi ni Hesus, “Tandaan ninyo ito: ang pumapasok sa kulungan ng mga tupa nang hindi sa pinto nagdaraan, ay magnanakaw at tulisan. Ngunit ang nagdaraan sa pintuan ay siyang pastol ng mga tupa. Pinapapasok siya ng bantay-pinto, at pinakikinggan ng mga tupa ang kanyang tinig. Tinatawag niya ang kanyang mga tupa sa kani-kanilang pangalan, at inilalabas sa kulungan. Kapag nailabas na, siya’y nangunguna sa kanila at sumusunod naman ang mga tupa sapagkat nakikilala nila ang kanyang tinig. Hindi sila sumusunod sa iba, bagkus pa nga’y patakbong lumalayo, sapagkat hindi nila nakikilala ang kanyang tinig.”

Sinabi ni Hesus ang talinghagang ito, ngunit hindi nila naunawaan ang ibig niyang sabihin.

Kaya’t muling sinabi ni Hesus, “Tandaan ninyo: ako ang pintuang dinaraanan ng mga tupa. Ang mga nauna sa akin ay mga magnanakaw at mga tulisan, ngunit hindi sila pinakinggan ng mga tupa. Ako ang pintuan. Ang sinumang pumapasok sa pamamagitan ko’y maliligtas. Papasok siya’t lalabas, at makatatagpo ng pastulan. Kaya lamang pupunta rito ang magnanakaw ay upang magnakaw, pumatay, at magwasak. Naparito ako upang ang mga tupa’y magkaroon ng buhay – isang buhay na ganap at kasiya-siya.”

Pagninilay:
Si Hesus ay ang Mabuting Pastol ng ating mga kaluluwa dahil ang kanyang pakay ay akayin tayong lahat tungo sa kaligtasan. Bilang pastol, hindi niya nais tayo’y pabayaan sa kasalanan, ngunit tubusin sa pamamagitan ng kanyang pag-aalay ng buhay sa Krus at Muling Pagkabuhay.

Makikita natin sa buong kasaysayan ng Bibliya na ang pagpapastol ay nagsisimbolo ng isang mahalagang tungkulin tungo sa tupa. Kaya sinasabi ng Salmo 23 na ang Panginoong Diyos ay ang Pastol na hindi tayo kailanma’y qkukulangin sa buhay. Alam natin na ang pastol ay namamahala sa pangangaalaga ng kanyang kawan, at kapag ang isang tupa ay sumuway ay kanilang hahampasin nito ng tungkod upang sumunod. Makikita dito na alam ng pastol ang amoy ng kanyang kawan sapagkat gagawin niya ang lahat para sa ikabubuti ng lahat. Ganun rin ang Panginoong Hesus na siya ang Mabuting Pastol. Iba po ang pagiging mabait sa pagiging mabuti.

Bilang Mabuting Pastol, si Kristo ang gumagabay sa atin patungo sa kanyang Ama. Ang kanyang pagiging mabuti ay makikita rin sa kanyang katuwiran at katarungan sa mga panahong tayo’y sumuway sa dakilang kalooban. Minsan nga’y sinabi ni Arsobispo Socrates Villegas: “Ang tungkod ni Hesus kapag tayo’y nagkakasala ay AWA.” Siya ang maawaing Pastol na nagmamahal sa atin sa kabila ng ating mga pagkukulang at pagkakamali sa buhay. Ipinakita niya ito nang ialay niya ang kanyang buhay upang tayo’y mailigtas at mas gawin pang matapat sa Diyos Ama. At dito’y ipinamana ni Hesukristo ang misyon ng pagpapahayag ng Mabuting Balita. At narinig natin sa Unang Pagbasa kung paanong tumindig sina Pedro at ang iba pang mga Apostol nang mangsimula silang mangaral sa mga tao. At marami nga sa mga narinig ay napabilang sa Sambayanan ng Diyos, ang Simbahang aitinatag ni Kristo. At minsan na nga’y sinabi ni Hesus na hindi kailanma’y mananaig ang anupamang hakbang ng kasamaan laban sa Simbahan.

Sà Ikalawang Pagbasa narinig natin ang paalala sa atin ni San Pedro na ang Simbahan ay kailangang maging matatag sa kabila ng mga pagsubok at suliranin ng buhay. Tayong mga mananampalataya ay kailangang ipahigit ang ating pananampalataya sa Panginoon bagamat tayo’y dumadaan sa maraming mga pagdurusa, lalung-lalo ang mga nararasang sitwasyon.

Matapos ng ating mga pagkaranas ngq ginhawa at dusa sa lupang ibabaw, mararanasan natin balang araw ang kaligayahan ng buhay na walang hanggan. Kaya nawa tayo ay sumunod sa ating Mabuting Pastol sa pagsasabuhay ng mga pagpapahalaga ng Mabuting Balita. Maging mabuting pastol din tayo sa ibang tao sa paggawa ng kabutihan at katuwiran sa kanila.(culled from Internet sources)

CTTO

24/04/2026

Abril 25, 2026
Kapistahan ni San Marcos,
Manunulat ng Mabuting Balita

1 Pedro 5, 5b-14

Salmo 88, 2-3. 6-7. 16-17
Pag-ibig mong walang maliw
ay lagi kong sasambitin.

Marcos 16, 15-20
Noong panahong iyon: Nagpakita si Hesus sa Labing-isa at sinabi sa kanila, “Humayo kayo sa buong sanlibutan at ipangaral ninyo sa lahat ang Mabuting Balita. Ang sumasampalataya at mabinyagan ay maliligtas, ngunit ang hindi sumampalataya ay parurusahan. Ang mga sumasampalataya ay magtataglay ng ganitong tanda ng kapangyarihan: sa pangalan ko’y magpapalayas sila ng mga demonyo at magsasalita ng ibang wika; sila’y hindi maaano dumampot man ng ahas o uminom ng lason; at gagaling ang mga maysakit na mapatungan ng kanilang kamay.”

Pagkatapos magsalita sa kanila, ang Panginoong Hesus ay iniakyat sa langit at lumuklok sa kanan ng Diyos. Humayo nga ang mga alagad at nangaral sa lahat ng dako. Tinulungan sila ng Panginoon sa gawaing ito. Pinatotohanan niya ang Salitang kanilang ipinangangaral sa pamamagitan ng kapangyarihang gumawa ng himala, na ipinagkaloob niya sa kanila.

PAGNINILAY:
Ngayon ay ang Kapistahan ng Ebanghelistang si San Marcos. Sa 4 na mga manunulat ng Mabuting Balita, si San Marcos ang pinakaikli at ang pinakaunang sumulat tungkol sa talambuhay ng ating Panginoong Hesukristo. Tinatapos niya ang kanyang Ebanghelyo sa pamamagitan ng pag-atas ni Hesukristo sa mga Apostol na humayo at ipahayag ang Mabuting Balita sa bawat nilalang. Lahat ng ipinangaral at ginawa ni Hesus ay kanilang ipapatuloy mula sa Jerusalem hanggang sa pinakadulong bahagi ng daigdig. At isa na rito na nakibahagi sa misyon ng mga Apostol ay si San Marcos. Naging malapit siya at ang kanyang pamilya kay San Pedro, at isa siya sa mga disipulong nanalangin upang mapalaya ang Apostol mula sa bilangguan at banta ng kamatayan ng hari. Naging kasamahan din siya ni San Pablo sa paglalakbay nito upang ipangaral ang Mabuting Balita, kasama ang kanyang pinsang si San Bernabe. Nang siya’y nasa Roma, siya’y naging kalihim ni San Pedro.

Taong 66 A.D. nang isinulat ni San Marcos ang kanyang Ebanghelyo kahit may pang-uusig na ipinautos si Emperador Nero laban sa mga Kristiyano sa siyudad. Ang pokus ng ebanghelista sa kanyang panunulat ay ang pagkilala ng mga tao kay Panginoong Hesus bilang isang maawaing Tagapagligtas. Kaya ang simbolo ni San Marcos ay isang leon sapagkat siya’y nagkaroon ng lakas na isalaysay ang mga itinuro at ginawa ng mahabaging Panginoon sa kabila ng banta ng pag-uusig ni Nero.

Nawa katulad ni San Marcos ay magkaroon tayo ng lakas at pananampalatayang ibahagi ang ating Panginoong Hesukristo sa lahat ng nilalang ng Diyos Ama.(culled from Internet sources. )

CTTO

23/04/2026

Abril 24, 2026
Biyernes sa Ika-3 Linggo ng Pasko ng Pagkabuhay

o kaya Paggunita kay San Fidel ng Sigmaringen, pari at martir

Mga Gawa 9, 1-20
Salmo 116, 1. 2

Humayo’t dalhin sa tanan
Mabuting Balitang aral.

Juan 6, 52-59
Noong panahong iyon, nagtalu-talo ang mga Judio. “Paanong maibibigay sa atin ng taong ito ang kanyang laman upang kanin natin?” tanong nila. Kaya’t sinabi ni Hesus, “Tandaan ninyo: malibang kanin ninyo ang laman ng Anak ng Tao at inumin ang kanyang dugo, hindi kayo magkakaroon ng buhay. Ang kumakain ng aking laman at umiinom ng aking dugo ay may buhay na walang hanggan, at muli ko siyang bubuhayin sa huling araw. Sapagkat ang aking laman ay tunay na pagkain, at ang aking dugo, tunay na inumin. Ang kumakain ng aking laman at umiinom ng aking dugo ay nananahan sa akin, at ako sa kanya. Buhay ang Amang nagsugo sa akin, at ako’y nabubuhay dahil sa kanya. Gayun din naman, ang sinumang kumain sa akin ay mabubuhay dahil sa akin. Ito ang pagkaing bumaba mula sa langit; ang kumakain nito’y mabubuhay magpakailanman. Hindi ito katulad ng kinain ng inyong mga magulang sa ilang; namatay sila bagamat kumain niyon.” Sinabi ito ni Hesus nang siya’y nagtuturo sa sinagoga sa Capernaum.

PAGNINILAY :
Sa kabila ng kanilang pagkahanga sa kanila ay nagkaroon sila ng pagduda tungkol sa mga pahayag nito ni Kristo. Kaya pinalawak pa ni Kristo ang kanyang diskurso tungkol sa kanyang sarili bilang Tinapay, at kung sino mang kumakain nitong tinapay na kanyang laman ay ang magkakaroon ng buhay na walang hanggan. Kaya ngayon, biglang umungol ang mga tao at nagtatalu-talo sa kanilang sarili kung paano kaya maibibigay ni Hesus ang kanyang laman para kainin nila. Akala nila na dapat nilang kainin ang kanyang pisikal na katawan, na kung baga parang ang tingin nila na dapat sila’y maging mga kanibal. Ngunit hindi nila labis na naunawaan ang pahayag ng Panginoon. Ang nais lamang sabihin ng Panginoon ay ang pakikibahagi sa kanyang Laman at Dugo. Tunay nga ang kanyang Laman ay tunay na pagkain, at ang kanyang Dugo ay tunay na inumin.

Sa madaling salita, ang nais ni Hesus ay tayo ay makisalo sa kanyang buhay sa pamamagitan ng ating pananampalataya. At itong Ebanghelyong ito ay binibigyang-bisa ang Sakramento ng Banal na Eukaristiya. Tuwing ipinagdiriwang natin ang Banal na Misa, nakikibahagi tayo sa buhay na ibinigay sa atin ni Kristo sa pamamagitan ng kanyang Pagpapakasakit, Pagkamatay, at Muling Pagkabuhay. Ang pagkatatag sa Eukaristiya noong gabi ng Huling Hapunan ay isang paggunita natin sa halimbawa at gawain ng ating Panginoon. Kaya nga ang tinapay at alak ay nagiging kanyang totoong Katawan at Dugo. Hindi lang ito mga simbolismo na itinuturo ng ilang ating mga humiwalay na kapatid sa pananampalataya.

Tayong mga Katoliko ay sumasampalataya na si Hesus ay kapiling natin, lalung-lalo na sa Sakramento ng Eukaristiya. At nais niyang palusugin tayo sa pamamagitan ng kanyang Salita at Katawan upang maging makabuluhan ang ating buhay-espirituwal. At ang hamon ng bawat Misa ay ang pagkahayo sa ating mga personal na buhay upang ipadama sa iba ang presensiya ng Diyos sa pamamagitan ng mga mabubuting salita at gawain. At nakita natin sa katauhan ni San Pablo sa Unang Pagbasa mula sa isang tapag-usig ay naging isang malakas na saksi ni Kristo upang ipahayag at bigyan-saksi ang Mabuting Balita. At ito yung naririnig natin sa mga sulat ng Apostol na nawa’y magkaroon tayo ng mabuting relasyon sa ating sarili, sa ating kapwa, at higit sa lahat sa ating Panginoong Diyos. Ito’y mga paraan upang maging “Eucharistic” ang ating buhay: a life blessed, broken, and shared. (culled from Internet sources.)

CTTO

22/04/2026

22/04/2026

22/04/2026

🌏 World Youth Day 2027 is coming to Seoul, South Korea 🇰🇷

“Take courage… I have overcome the world.” (John 16:33)
A powerful call for this generation to stand firm in faith, even in the midst of struggle. 💛

Young people from around the world will gather as one Church—alive, hopeful, and rooted in Christ.

Read more: https://ewtnasiapacific.com/world-youth-day-2027-seoul-korea-take-courage/

Will you answer the call?

Follow us for more Catholic content that nurtures your faith each day.

22/04/2026

THE FIRST THREE CANONICALLY CROWNED MARIAN IMAGES IN THE PHILIPPINES

In the rich history of Marian devotion in the Philippines, the early 20th century marked a significant moment when the Church formally recognized the deep faith of the Filipino people through the canonical coronation of sacred Marian images. These solemn acts, granted by the Holy Father, affirm not only the spiritual importance of these images but also the enduring devotion of generations of the faithful.

The first of these coronations took place on October 5, 1907, for Our Lady of the Most Holy Rosary of La Naval de Manila—the first in the Philippines and in Asia. This was followed on September 20, 1924, by the coronation of Our Lady of Peñafrancia, whose maternal care continues to draw millions of devotees, especially in the Bicol Region.

On April 21, 1926, the Church bestowed this same honor upon Our Lady of Manaoag, marking the third canonical coronation in the country. Authorized by Pope Pius XI and carried out through the Apostolic Delegate Guglielmo Piani, this sacred event affirmed the profound devotion of the faithful to the Blessed Mother in Manaoag, Pangasinan.

Now, as we celebrate the 100th anniversary of this historic coronation, we are invited not only to remember a past event but to renew a living faith. For a century, countless pilgrims have journeyed to her shrine—bringing with them prayers, hopes, and thanksgiving—testifying that her intercession continues to be felt in the lives of her children.

This centennial celebration is therefore more than a remembrance; it is a call. A call to deepen our trust in God, to persevere in prayer, and to follow the example of Mary, who always leads us to her Son. In a world marked by uncertainty and division, the maternal presence of Our Lady remains a source of comfort, unity, and peace.

As we honor this milestone, may we continue to echo the faith of generations past, entrusting ourselves to her care and proclaiming with joy:

Viva la Virgen! Viva Nuestra Señora de Manaoag!