Ministri sa Panlipunang Komunikasyon - Candelaria de Silang

07/04/2026

03/04/2026

𝑩𝒊𝒚𝒆𝒓𝒏𝒆𝒔 𝑺𝒂𝒏𝒕𝒐 𝒔𝒂 𝑷𝒂𝒈𝒑𝒂𝒑𝒂𝒌𝒂𝒔𝒂𝒌𝒊𝒕 𝒏𝒈 𝑷𝒂𝒏𝒈𝒊𝒏𝒐𝒐𝒏

Sa pagdating ng 𝑩𝒊𝒚𝒆𝒓𝒏𝒆𝒔 𝑺𝒂𝒏𝒕𝒐 𝒔𝒂 𝑷𝒂𝒈𝒑𝒂𝒑𝒂𝒌𝒂𝒔𝒂𝒌𝒊𝒕 𝒏𝒈 𝑷𝒂𝒏𝒈𝒊𝒏𝒐𝒐𝒏, ang buong Simbahan ay pumapasok sa pinakamalalim na sandali ng Mahal na Araw—isang araw ng katahimikan, pag-aayuno, at taimtim na pagninilay sa dakilang pag-ibig ni Kristo.
Sa araw na ito, ginugunita ang paghihirap, pagpapakasakit, at kamatayan ni Hesus sa krus. Sa salaysay ng Ebanghelyo ni San Juan (Juan 18–19), nasasaksihan natin ang kanyang pagdurusa sa kamay ng mga Hudyo at mga Romano, ang kanyang pagdadala ng krus, ang kanyang pagpapako, at ang kanyang huling hininga—isang ganap na paghahandog ng sarili para sa kaligtasan ng sangkatauhan. Walang ipinagdiriwang na Banal na Misa sa araw na ito. Sa halip, nagtitipon ang mga mananampalataya para sa 𝑷𝒂𝒈𝒅𝒊𝒓𝒊𝒘𝒂𝒏𝒈 𝒏𝒈 𝑷𝒂𝒈𝒑𝒂𝒑𝒂𝒌𝒂𝒔𝒂𝒌𝒊𝒕 𝒏𝒈 𝑷𝒂𝒏𝒈𝒊𝒏𝒐𝒐𝒏, kung saan binabasa ang Salita ng Diyos, pinararangalan ang Krus, at tinatanggap ang Banal na Komunyon na inilaan mula sa nakaraang araw.

Sa katahimikan ng Biyernes Santo, ang krus ang nagiging sentro ng ating pananampalataya—isang tanda hindi ng pagkatalo, kundi ng tagumpay ng pag-ibig. Dito natin nauunawaan na ang pag-ibig ng Diyos ay handang mag-alay ng lahat, kahit ang sariling buhay.

Ang araw na ito ay paanyaya sa bawat isa na huminto, magnilay, at makiisa sa pagdurusa ni Kristo. Sa paanan ng krus, tinatanong tayo: 𝑃𝑎𝑎𝑛𝑜 𝑘𝑜 𝑡𝑖𝑛𝑢𝑡𝑢𝑔𝑢𝑛𝑎𝑛 𝑎𝑛𝑔 𝑔𝑎𝑛𝑖𝑡𝑜𝑛𝑔 𝑝𝑎𝑔-𝑖𝑏𝑖𝑔?

Sa gitna ng lungkot at dilim, nananatili ang pag-asa—sapagkat ang krus ay hindi wakas, kundi simula ng bagong buhay.

𝑷𝒂𝒏𝒂𝒍𝒂𝒏𝒈𝒊𝒏

Ama naming makapangyarihan, winakasan mo sa pagpapakasakit ng iyong Anak ang kamatayang bunga ng minanang kasalanang kinasangkutan ng lahat. Sa aming pagkakawangis bilang mga tao sa iyong nagkatawang-taong Anak na si Kristo ipagkaloob mong kami’y maging kanyang kaparis sa pagkabuhay na dulot ng iyong pag-ibig sa pamamagitan niya kasama ng Espiritu Santo magpasawalang hanggan. Amen.

02/04/2026

As we commemorate the institution of the Sacrament of the Holy Orders in the Last Supper, we also take this moment to honor and thank our dear priests. In their Renewal of Priestly Vows, we witness once more their faithful “yes” to a life of service—walking in the footsteps of Christ with humility, dedication, and love.

Today, we offer our heartfelt prayers for each of you. May your ministry continue to inspire, guide, and strengthen the faith of the community entrusted to your care. Like true shepherds, may you lead with compassion, wisdom, and unwavering devotion.

Thank you for your selfless commitment to serving God and His people. May His grace sustain you, His love renew you, and His presence always be your strength in your sacred mission.

02/04/2026

𝑯𝒖𝒘𝒆𝒃𝒆𝒔 𝑺𝒂𝒏𝒕𝒐 - 𝐴𝑛𝑔 𝑃𝑎𝑔𝑠𝑖𝑠𝑖𝑚𝑢𝑙𝑎 𝑛𝑔 𝐵𝑎𝑛𝑎𝑙 𝑛𝑎 𝑇𝑟𝑖𝑑𝑢𝑜

Sa pagsapit ng Huwebes Santo, nagsisimula ang pinakabanal na yugto ng Mahal na Araw—ang Banal na Triduo. Sa araw na ito, inaalala ng Simbahan ang pagkakatatag ng Banal na Orden at ng Banal na Eukaristiya—mga kaloob na patuloy na nagbibigay-buhay sa pananampalataya at nagiging tanda ng presensya ni Kristo sa gitna ng Kanyang bayan.

Sa umaga, nagtitipon ang buong Simbahan sa pagdiriwang ng 𝑀𝑖𝑠𝑎 𝐾𝑟𝑖𝑠𝑚𝑎. Kasama ang Obispo, muling sinasariwa ng mga pari ang kanilang pangako sa paglilingkod—isang panibagong pagtugon sa tawag ng Diyos. Sa katahimikan at kabanalan ng pagdiriwang, binabasbasan at itinatalaga ang mga banal na langis: ang para sa maysakit, sa mga katekumen, at ang banal na krisma na gagamitin sa mga sakramento.

Pagtatakipsilim, inaalala ang Huling Hapunan ng Panginoon. Sa salaysay ng Ebanghelyo ni San Juan at Ebanghelyo ni San Lucas, makikita si Hesus na nakikisalo sa kanyang mga alagad. Sa payak na tinapay at alak, ibinigay niya ang kanyang sarili—ang Kanyang Katawan at Dugo—bilang walang hanggang alaala ng kanyang pag-ibig at pag-aalay.

Sa gitna ng hapunan, tumayo si Hesus at isa-isang hinugasan ang mga paa ng kanyang mga alagad. Isang Diyos na yumuyuko upang maglingkod—isang larawan ng pag-ibig na walang hinihinging kapalit. Sa gawaing ito, iniwan niya ang isang malinaw na utos: magmahalan tulad ng kanyang pagmamahal.

Matapos ang hapunan, nagtungo si Hesus sa hardin upang manalangin. Sa katahimikan ng gabi, naroon ang bigat ng kanyang haharaping paghihirap. Sa kanyang panalangin, buong puso niyang tinanggap ang kalooban ng Ama, kahit ito’y magdala sa Kanya sa landas ng krus. Ito ang ginugunita ng Simbahan sa Pagtatanod sa Santisimo Sakramento sa Repositorio.

Samakatwid, ang Huwebes Santo ay isang paanyaya sa bawat mananampalataya: makiisa sa Simbahan sa umaga sa pag-alala sa bokasyon at mga sakramento, at samahan si Hesus sa gabi sa kanyang paghahandog ng sarili. Sa araw na ito, tinuturuan tayong magmahal, maglingkod, at mag-alay—tulad ni Kristong nagmahal hanggang sa huli.

01/04/2026

𝑴𝒊𝒚𝒆𝒓𝒌𝒖𝒍𝒆𝒔 𝑺𝒂𝒏𝒕𝒐 𝒏𝒈 𝒎𝒈𝒂 𝑴𝒂𝒉𝒂𝒍 𝒏𝒂 𝑨𝒓𝒂𝒘

Sa pagdating ng Miyerkules Santo, tila mas lumalalim ang katahimikan ng Mahal na Araw—isang katahimikang may dalang bigat at lungkot. Ang hangin ay tila may ibinubulong: nalalapit na ang oras ng pagtataksil.

Sa salaysay ng Ebanghelyo ni San Mateo (Mateo 26:14–16), lihim na nagtungo si Judas Iscariote sa mga punong saserdote. Sa isang tahimik ngunit mabigat na sandali, tinanong niya: “Ano ang ibibigay ninyo sa akin kung ipagkakanulo ko Siya?” At bilang kapalit, tinanggap niya ang tatlumpung pirasong pilak. Sa halagang iyon, isinuko niya ang isang ugnayang puno ng pagtitiwala at pagmamahal.

Mula noon, nagsimula siyang maghintay ng tamang pagkakataon—isang sandaling mailalapit niya si Hesus sa kamay ng mga nais siyang ipahamak.

Sa araw na ito, hindi lamang ang kuwento ni Judas ang ating pinagninilayan, kundi ang kakayahan ng puso ng tao na magtaksil—hindi lang sa malalaking paraan, kundi sa maliliit na pagpili na unti-unting lumalayo sa Diyos.

Ang Miyerkules Santo, na kilala rin bilang “Araw ng Pagtataksil,” ay paanyaya sa atin na huminto at magnilay. Sa katahimikan, maririnig natin ang isang tanong: Sa anong mga paraan ko ipinagpapalit ang Panginoon?

Ngunit sa kabila ng dilim na ito, nananatiling buhay ang pag-asa. Sapagkat ang pag-ibig ni Hesus ay hindi natitinag—handa siyang harapin ang krus, upang ang tao ay muling makabalik sa kanya.

𝑷𝒂𝒏𝒂𝒍𝒂𝒏𝒈𝒊𝒏

Ama naming makapangyarihan, niloob mong ang iyong Anak ay mabayubay sa krus para sa aming lahat upang ang paniniil ng kalaban ay kanyang mabigyang wakas. Ipagkaloob mong amin nawang makamtan ang pagpapalang kaloob ng muli niyang pagkabuhay bilang Tagapamagitan kasama ng Espiritu Santo magpasawalang hanggan. Amen.

31/03/2026

𝑴𝒂𝒓𝒕𝒆𝒔 𝑺𝒂𝒏𝒕𝒐 𝒏𝒈 𝒎𝒈𝒂 𝑴𝒂𝒉𝒂𝒍 𝒏𝒂 𝑨𝒓𝒂𝒘

Sa pagdating ng Martes Santo, lalong tumitindi ang bigat ng mga pangyayari sa huling mga araw ni Hesus. Ang katahimikan ay hindi na lamang paghahanda—ito’y unti-unting nababalutan ng lungkot at tensyon, sapagkat nalalapit na ang oras ng kanyang pagpapakasakit. Malulupig na ang dating pagsuway.

Sa mga salaysay ng Ebanghelyo ni San Juan (Juan 13:21–33, 36–38), makikita si Hesus na kasama ang kanyang mga alagad. Sa gitna ng hapunan, buong lungkot niyang ipinahayag ang isang katotohanang yayanig sa kanilang samahan—may isa sa kanila ang magkakanulo sa kanya. Ang mga alagad ay nabagabag, nagtatanong kung sino ang tinutukoy niya.

Naroon si Judas Iscariote, tahimik ngunit dala ang lihim na balak. At naroon din si Simon Pedro, puno ng tapang at pananalig, na nangakong handang ibigay ang kanyang buhay para kay Hesus. Ngunit sa gitna ng kanyang katapatan, ipinahayag ni Hesus ang isang masakit na katotohanan: bago tumilaok ang manok, tatlong ulit siyang itatatwa ni Pedro.

Sa araw na ito, nahahayag ang kahinaan ng tao: may pagtataksil, may pagdududa, at may takot. Ngunit sa kabila nito, nananatili ang pag-ibig ni Hesus, isang pag-ibig na handang magpatawad at umunawa.

Ang Martes Santo ay paanyaya sa bawat isa na magnilay: Sa ating buhay, tayo ba ay nagiging tulad ni Judas na tumatalikod, o tulad ni Pedro na bagama’t nagkukulang ay handang magbalik-loob? Sa katahimikan ng araw na ito, maririnig natin ang tinig ng Panginoon—isang paanyayang manatiling tapat sa kabila ng ating kahinaan.

𝑷𝒂𝒏𝒂𝒍𝒂𝒏𝒈𝒊𝒏

Ama naming makapangyarihan, ipagkaloob mong aming magampanan ang pagsasakasalukuyan ng pagpapakasakit ng aming Poong mahal upang kami’y pagindapating magkamit ng ibinunga nitong kapatawaran sa pamamagitan ni Hesukristo
kasama ng Espiritu Santo magpasawalang hanggan. Amen.

30/03/2026

𝑳𝒖𝒏𝒆𝒔 𝑺𝒂𝒏𝒕𝒐 𝒏𝒈 𝒎𝒈𝒂 𝑴𝒂𝒉𝒂𝒍 𝒏𝒂 𝑨𝒓𝒂𝒘

Sa pagsapit ng Lunes Santo, unti-unting lumalalim ang katahimikan ng Mahal na Araw.

Sa Betania, tinanggap ni Hesus ang isang kakaibang pagpapakita ng pagmamahal. Lumapit si Maria ng Betania, dala ang mamahaling pabango. Sa gitna ng mga naroroon, buong kababaang-loob niyang pinahiran ang mga paa ng Panginoon. Ang halimuyak ay kumalat sa buong bahay—isang tahimik ngunit makapangyarihang tanda ng pag-aalay, tila ba paghahanda sa mga darating na araw ng Kanyang paghihirap.

Ngunit hindi lahat ay nakaunawa. Si Judas Iscariote ay tumutol, pinuna ang ginawa ni Maria. Sa likod ng kanyang mga salita ay unti-unting nahahayag ang pusong malayo sa Panginoon—isang pusong magsisimula nang magtaksil.

Samantala, sa templo, ipinakita ni Hesus ang kanyang malasakit sa kabanalan ng tahanan ng Diyos. Kanyang itinaboy ang mga mangangalakal, ipinapaalala na ang bahay ng Ama ay hindi lugar ng kalakalan kundi ng panalangin. Sa kanyang mga kilos, nahahayag ang isang paanyaya—linisin ang puso, iwaksi ang anumang hindi nakalulugod sa Diyos.

Sa araw na ito, hinahamon ang bawat mananampalataya: maging tulad ni Maria na nag-aalay ng wagas na pagmamahal, at umiwas sa landas ni Judas na nauuwi sa pagtataksil. Sa katahimikan ng Lunes Santo, ang puso ay inaanyayahang magnilay—handa na ba tayong samahan si Hesus sa Kanyang paglalakbay tungo sa krus?

𝑷𝒂𝒏𝒂𝒍𝒂𝒏𝒈𝒊𝒏

Ama naming makapangyarihan, kaming napapasubsob dahil sa aming kahinaan ay makabangon nawa at makapanindigan pakundangan sa pagpapakasakit ng iyong Anak na kasama mo at ng Espiritu Santo magpasawalang hanggan. Amen.

29/03/2026

𝑳𝒊𝒏𝒈𝒈𝒐 𝒏𝒈 𝑷𝒂𝒍𝒂𝒔𝒑𝒂𝒔 𝒏𝒈 𝑷𝒂𝒈𝒑𝒂𝒑𝒂𝒌𝒂𝒔𝒂𝒌𝒊𝒕 𝒏𝒈 𝑷𝒂𝒏𝒈𝒊𝒏𝒐𝒐𝒏 — 𝐴𝑛𝑔 𝑆𝑖𝑚𝑢𝑙𝑎 𝑛𝑔 𝑚𝑔𝑎 𝑀𝑎ℎ𝑎𝑙 𝑛𝑎 𝐴𝑟𝑎𝑤

Sa Linggo ng Palaspas, ginugunita natin ang matagumpay na pagpasok ni Hesus sa Jerusalem, kung saan Siya’y sinalubong ng mga taong may hawak na mga sanga ng palmera at sumisigaw ng “𝐻𝑜𝑠𝑎𝑛𝑛𝑎!” Isang tagpo ng pagpupuri at pag-asa—ngunit sa parehong pagdiriwang, agad din tayong dinadala ng Simbahan sa mas malalim na katotohanan: ang Hari na ating pinupuri ay Siya ring magdurusa at mag-aalay ng Kanyang sarili sa Krus. Kaya naman sa Banal na Misa ng araw na ito, binabasa o inaawit ang buong Salaysay ng Pagpapakasakit, bilang paanyaya sa atin na makiisa hindi lamang sa tagumpay, kundi maging sa sakripisyo ni Kristo.

Ang Linggo ng Palaspas ang nagbubukas sa mga Mahal na Araw at nagsisilbing hudyat ng pinakabanal na linggo sa buong taon ng liturhiya. May dalawang mahalagang bahagi ang pagdiriwang: ang pagbabasbas at prusisyon ng mga palaspas, at ang Misa kung saan ipinahahayag ang Pagpapakasakit. Ang mga palaspas na ating iniuuwi ay hindi lamang alaala ng pagdiriwang; sa tradisyon ng Simbahan, ang mga ito’y iniingatan at kalaunan ay sinusunog upang maging abo para sa Miyerkules ng Abo sa susunod na taon—isang paalala ng patuloy na siklo ng pagbabalik-loob at biyaya.

Mayaman din sa kasaysayan ang pagdiriwang na ito. Noong ika-4 na siglo sa Jerusalem, ginagaya na ng mga Kristiyano ang mismong ruta ng pagpasok ni Kristo sa lungsod, tangan ang mga sanga ng palmera bilang tanda ng kanilang pananampalataya. Mula noon hanggang ngayon, patuloy na isinasabuhay ng Simbahan ang pag-alaalang ito—hindi lamang bilang isang ritwal, kundi bilang isang espirituwal na paglalakbay. Ang mga palaspas na kalauna'y iniluluklok sa mga altar at mga tahahan ay naging sagisag ng tagumpay, kapayapaan, at pagkilala kay Kristo bilang Hari at Tagapagligtas.

Mula sa masiglang sigaw na “𝐻𝑜𝑠𝑎𝑛𝑛𝑎!” hanggang sa katahimikan ng Golgota, inaanyayahan tayong samahan ang Panginoon sa landas ng kababaang-loob, pagtitiis, at ganap na pag-ibig. Nawa’y ang pagwagayway natin ng palaspas ay hindi lamang panlabas na pagpapakita, kundi maging tanda ng pusong handang sumunod, magtiwala, at magmahal hanggang wakas.

𝑷𝒂𝒏𝒂𝒍𝒂𝒏𝒈𝒊𝒏

Ama naming makapangyarihan, ginawa mong halimbawang dapat tularan ang Tagapagligtas naming naging di iba sa amin para ang krus namin ay akuin. Pagindapatin mong sa mga pagdiriwang ay aming kamtin ang kanyang ulirang pagkamatiisin at ang pakikisalo sa pagkabuhay niyang maningning sa pamamagitan niya kasama ng Espiritu Santo magpasawalang hanggan. Amen.

17/12/2025

𝐇𝐚𝐩𝐩𝐲 𝐓𝐡𝐮𝐫𝐬𝐝𝐚𝐲 𝐞𝐬𝐭𝐞 𝐇𝐚𝐩𝐩𝐲 𝐁𝐢𝐫𝐭𝐡𝐝𝐚𝐲 𝐌𝐏𝐊 𝐀𝐝𝐚𝐦!

Thank you Lord at Birthday ng aming Coor!

𝙆𝙞𝙙𝙙𝙞𝙣𝙜 𝙖𝙨𝙞𝙙𝙚. 𝙈𝙖𝙡𝙞𝙜𝙖𝙮𝙖𝙣𝙜 𝙆𝙖𝙖𝙧𝙖𝙬𝙖𝙣, 𝙈𝙋𝙆 𝘼𝙙𝙖𝙢! 🎉

Maraming salamat sa Diyos sa biyaya ng iyong buhay at sa iyong tapat na paglilingkod sa Diyos. Nawa’y patuloy kang pagpalain ng Panginoon ng mabuting kalusugan, karunungan, at lakas upang magabayan mo pa ang marami sa landas ng pananampalataya at paglilingkod.

สุขสันต์วันเกิด ขอพระเจ้าอวยพรเสมอ 🙏🎂

14/12/2025

Ang tunay na may birthday kahapon.😬
Happy Birthday Carmela! TCA! MBTC! GBU….
🤭🥰🤩😉😄😬😀😆😇😌😘