10/01/2026
Pauwi na ang mga mago.
Natapos na ang kanilang paghahanap, ngunit iniwan nila sa atin ang aral ng pananampalatayang marunong maglakbay at maghandog ng sarili. “Pagkakita nila sa bata, sila’y nagpatirapa at sumamba sa kanya” (Mateo 2:11). Ang tunay na pagsamba ay hindi nagtatapos sa sabsaban, ito’y isinasabuhay sa araw-araw.
Pauwi na ang mga pastol.
Bumalik sila sa kanilang dating buhay, ngunit may bagong puso. “Nagbalik ang mga pastol na nagpupuri at nagpapasalamat sa Diyos” (Lucas 2:20). Ang nakatagpo kay Kristo ay hindi na muling babalik na gaya ng dati.
Wala na ang mga anghel.
Tahimik na ang langit, ngunit malinaw na ang misyon. Hindi na sa tinig ng mga anghel maririnig ang Mabuting Balita, kundi sa buhay ng mga binagong tao. “Ito ang aking minamahal na Anak… siya ang inyong pakinggan” (Mateo 3:17).
Wala na ang talang-gabay.
Ngunit naroon na ang liwanag sa loob ng puso. Sapagkat si Kristo mismo ang ating ilaw. “Ako ang ilaw ng sanlibutan; ang sumusunod sa akin ay hindi lalakad sa kadiliman” (Juan 8:12).
Ngayong Kapistahan ng Pagbibinyag sa Panginoon, ang huling araw ng Pasko, nagwawakas ang isang banal na panahon, ngunit nagsisimula ang isang mas malawak na misyon. Sa Jordan, hindi lamang nagpabinyag si Hesus; pinabanal Niya ang tubig at sinimulan ang Kanyang hayagang paglilingkod. “Pinahiran siya ng Diyos ng Espiritu Santo at kapangyarihan, at siya’y naglibot na gumagawa ng mabuti at nagpapagaling” (Mga Gawa 10:38).
Hindi dito nagtatapos ang kuwento. Dito ito nagsisimula. Tayo ngayon ang tinatawag na maghanap sa mga sugatan, sa mga naliligaw, at sa mga napapagod, at ibalik sila sa grasya ng Panginoon. “Hindi ang malulusog ang nangangailangan ng manggagamot kundi ang mga may sakit” (Marcos 2:17).
Sa pagtatapos ng Pasko, nagsisimula ang misyon. Sa binyag ni Kristo, isinisilang muli ang ating tawag. ❤️
Pauwi na ang mga mago.
Natapos na ang kanilang paghahanap, ngunit iniwan nila sa atin ang aral ng pananampalatayang marunong maglakbay at maghandog ng sarili. “Pagkakita nila sa bata, sila’y nagpatirapa at sumamba sa kanya” (Mateo 2:11). Ang tunay na pagsamba ay hindi nagtatapos sa sabsaban, ito’y isinasabuhay sa araw-araw.
Pauwi na ang mga pastol.
Bumalik sila sa kanilang dating buhay, ngunit may bagong puso. “Nagbalik ang mga pastol na nagpupuri at nagpapasalamat sa Diyos” (Lucas 2:20). Ang nakatagpo kay Kristo ay hindi na muling babalik na gaya ng dati.
Wala na ang mga anghel.
Tahimik na ang langit, ngunit malinaw na ang misyon. Hindi na sa tinig ng mga anghel maririnig ang Mabuting Balita, kundi sa buhay ng mga binagong tao. “Ito ang aking minamahal na Anak… siya ang inyong pakinggan” (Mateo 3:17).
Wala na ang talang-gabay.
Ngunit naroon na ang liwanag sa loob ng puso. Sapagkat si Kristo mismo ang ating ilaw. “Ako ang ilaw ng sanlibutan; ang sumusunod sa akin ay hindi lalakad sa kadiliman” (Juan 8:12).
Ngayong Kapistahan ng Pagbibinyag sa Panginoon, ang huling araw ng Pasko, nagwawakas ang isang banal na panahon, ngunit nagsisimula ang isang mas malawak na misyon. Sa Jordan, hindi lamang nagpabinyag si Hesus; pinabanal Niya ang tubig at sinimulan ang Kanyang hayagang paglilingkod. “Pinahiran siya ng Diyos ng Espiritu Santo at kapangyarihan, at siya’y naglibot na gumagawa ng mabuti at nagpapagaling” (Mga Gawa 10:38).
Hindi dito nagtatapos ang kuwento. Dito ito nagsisimula. Tayo ngayon ang tinatawag na maghanap sa mga sugatan, sa mga naliligaw, at sa mga napapagod, at ibalik sila sa grasya ng Panginoon. “Hindi ang malulusog ang nangangailangan ng manggagamot kundi ang mga may sakit” (Marcos 2:17).
Sa pagtatapos ng Pasko, nagsisimula ang misyon. Sa binyag ni Kristo, isinisilang muli ang ating tawag. ❤️
