14/02/2026
๐๐๐๐๐๐ ๐๐๐๐๐๐ - ๐๐๐๐๐ ๐๐๐๐๐๐๐
Mga kapatid, ang mga pagbasa ngayon ay nagdadala sa atin sa isang banal na tagpo ng paghahayag ng kaluwalhatian ng Diyos. Sa Exodus 24:12โ18, inanyayahan ng Panginoon si Moises na umakyat sa bundok. Tinakpan ng ulap ang bundok, at ang kaluwalhatian ng Diyos ay tila apoy na nagniningas sa tuktok. Anim na araw na naghintay si Moises bago siya tinawag ng Diyos mula sa gitna ng ulap. Hindi ito basta pag-akyat lang sa mataas na lugar; ito ay paglapit sa presensya ng Diyos na may paghahanda, paghihintay, at pagsunod. Sa panahon natin ngayon na gusto agad ang sagot, agad ang resulta, agad ang biyaya, ipinapaalala sa atin ng karanasan ni Moises na may mga bagay na hinihintay sa presensya ng Diyos. May mga ulap muna bago ang malinaw na tinig. May katahimikan muna bago ang direksyon.
Sa ikalawang pagbasa, 2 Pedro 1:16โ21, mariing sinabi ni Apostol Pedro na hindi kathang-isip ang kanilang ipinahayag tungkol kay Cristo. Saksi sila sa Kanyang karangalan at kaluwalhatian. Narinig nila ang tinig mula sa langit: โIto ang minamahal Kong Anak.โ Sa mundong puno ng fake news, maling impormasyon, at sari-saring paniniwala, napakahalaga ng paalala ni Pedroโang pananampalataya natin ay hindi haka-haka. Ito ay nakaugat sa patotoo, sa karanasan, at sa liwanag ng Salita ng Diyos na โparang ilaw na lumiliwanag sa madilim na lugar.โ Sa dami ng boses na naririnig natin araw-arawโsocial media, opinyon ng tao, takot, galitโang tanong: aling tinig ang pinakikinggan natin? Ang tinig ba ng mundo o ang tinig ng Diyos?
At sa Ebanghelyo mula sa Mateo 17:1โ9, nasaksihan natin ang Pagbabagong-anyo ni Jesus sa bundok. Dinala Niya sina Pedro, Santiago, at Juan sa mataas na lugar. Doon, nagliwanag ang Kanyang mukha tulad ng araw at naging maputi ang Kanyang kasuotan. Nagpakita sina Moises at Elias, sumisimbolo sa Kautusan at sa mga Propeta, at pinatotohanan ng Ama mula sa ulap: โIto ang minamahal Kong Anakโฆ Siya ang inyong pakinggan.โ Ang tagpong ito ay hindi lamang pagpapakita ng kapangyarihan; ito ay paghahanda. Ilang sandali lamang pagkatapos nito, haharap si Jesus sa daan patungong krus. Bago ang paghihirap, ipinakita muna ang kaluwalhatian. Bago ang dilim ng Golgota, ipinakita ang liwanag ng bundok.
Napapanahon ito sa atin ngayon. Marami sa atin ang dumaraan sa kani-kaniyang โibaba ng bundokโโmga pagsubok sa pamilya, kabuhayan, kalusugan, at pananampalataya. Minsan parang natatakpan tayo ng ulap ng problema. Ngunit ang mensahe ng mga pagbasa ay malinaw: may kaluwalhatian ang Diyos na hindi kayang takpan ng anumang ulap. Ang liwanag ni Cristo ay mas makapangyarihan kaysa sa ating pinakamadilim na karanasan. Hindi man tayo laging nasa tuktok ng bundok, maaari nating dalhin ang alaala ng Kanyang liwanag sa bawat lambak na ating lalakaran.
Gusto ni Pedro na manatili sa bundokโโMagtatayo tayo ng tatlong tolda,โ sabi niya. Sino ba naman ang ayaw manatili sa sandaling puno ng presensya ng Diyos? Ngunit hindi tayo tinawag para manatili lamang sa komportableng karanasan ng pananampalataya. Kailangan nating bumaba mula sa bundok at harapin ang mundoโdaladala ang liwanag na ating nasilayan. Ang tunay na pagbabago ay hindi lang emosyonal na karanasan sa isang sandali ng panalangin; ito ay pagbabagong-anyo ng puso na makikita sa ating pakikitungo, pagpapatawad, at paglilingkod.
Mga kapatid, ang paanyaya ng Diyos ay pareho pa rin: umakyat tayo sa bundok ng panalangin. Maglaan tayo ng panahon sa Kanya. Makinig tayo sa Kanyang Anak. Sa gitna ng ingay ng mundo, piliin nating pakinggan si Jesus. Sa gitna ng kadiliman, piliin nating manalig sa Kanyang liwanag. At kapag tayoโy tinabunan ng ulap ng takot o pagdududa, alalahanin natin: ang ulap ay hindi tanda ng kawalan ng Diyosโmadalas, doon pa nga Siya nagsasalita.
Nawa sa ating paglalakbay bilang pamayanan ng pananampalataya, maranasan natin ang liwanag ng Pagbabagong-anyo hindi lamang bilang kuwento, kundi bilang realidad sa ating buhay. At kapag bumaba tayo mula sa bundok, nawaโy makita sa atin ng mundo ang sinag ng mukha ni Cristoโsa ating kababaang-loob, sa ating katapatan, at sa ating pag-ibig. Sapagkat ang nakatagpo ng tunay na liwanag ay hindi na mananatiling pareho. Amen.
