18/07/2026
NO TO MINING IN SIBUYAN!!! ✊🏼
𝐎𝐏𝐈𝐒𝐘𝐀𝐋 𝐍𝐀 𝐏𝐀𝐇𝐀𝐘𝐀𝐆 𝐀𝐓 𝐏𝐀𝐍𝐈𝐍𝐈𝐍𝐃𝐈𝐆𝐀𝐍 𝐍𝐆 𝐃𝐈𝐘𝐎𝐒𝐄𝐒𝐈𝐒 𝐍𝐆 𝐎𝐃𝐈𝐎𝐍𝐆𝐀𝐍, 𝐈𝐆𝐋𝐄𝐒𝐈𝐀 𝐅𝐈𝐋𝐈𝐏𝐈𝐍𝐀 𝐈𝐍𝐃𝐄𝐏𝐄𝐍𝐃𝐈𝐄𝐍𝐓𝐄, 𝐋𝐀𝐁𝐀𝐍 𝐒𝐀 𝐀𝐍𝐔𝐌𝐀𝐍𝐆 𝐔𝐑𝐈 𝐍𝐆 𝐏𝐀𝐆𝐌𝐈𝐌𝐈𝐍𝐀 𝐒𝐀 𝐈𝐒𝐋𝐀 𝐍𝐆 𝐒𝐈𝐁𝐔𝐘𝐀𝐍
“Ang buong mundo at ang lahat ng naririto ay pag-aari ng Panginoon.” (Awit 24:1 ASD)
Sa harap ng patuloy na banta ng pagmimina sa Isla ng Sibuyan, ang Diyosesis ng Odiongan ng Iglesia Filipina Independiente ay buong tapang, buong linaw, at walang pasubaling nagpapahayag ng mariing pagtutol sa anumang uri ng operasyong pagmimina sa Isla ng Sibuyan.
Ang aming paninindigan ay hindi bunga ng pansamantalang damdamin, pansariling interes, o pakikibahagi sa anumang tunggaliang pampolitika. Ito ay nakaugat sa aming pananampalataya, sa aming moral na pananagutan bilang mga katiwala ng sangnilikha, at sa aming tungkuling ipagtanggol ang buhay, dignidad, kabuhayan, at kinabukasan ng sambayanan.
Sapagkat ang Sibuyan ay tahanan ng mayamang kagubatan, malilinis na ilog, matatayog na kabundukan, masaganang karagatan, at natatanging mga uri ng halaman at hayop. Ang mga yamang ito ay hindi karaniwang kalakal na maaaring ubusin kapalit ng pansamantalang pakinabang. Ang mga ito ay banal na kaloob ng Diyos, buhay na pamana ng sambayanan, at pananagutang ipinagkatiwala sa ating pangangalaga.
Ang anumang gawaing naglalagay sa panganib sa kalikasan ng Sibuyan ay naglalagay rin sa panganib sa buhay, kalusugan, kabuhayan, kultura, at kinabukasan ng mga mamamayan nito. Kapag nasira ang kabundukan, kagubatan, at mga daluyan ng tubig, hindi lamang lupa ang nawawala. Kasabay nitong nawawala ang pinagkukunan ng pagkain, hanapbuhay, seguridad, at pag-asa ng mga pamayanang matagal nang umaasa sa biyaya ng isla.
Hindi maaaring ituring na tunay na kaunlaran ang pag-unlad na nakasalalay sa pagkasira ng kalikasan at pagkakait ng kinabukasan sa mga susunod na salinlahi. Ang kaunlarang walang paggalang sa dignidad ng tao, walang malasakit sa kapaligiran, at walang pananagutan sa kinabukasan ay hindi kaunlaran, kundi isang mabigat na utang na ipapasan sa mga henerasyong darating.
Dahil dito, nananawagan kami sa lahat ng halal na opisyal ng mga pamahalaang lokal sa Isla ng Sibuyan, sa Pamahalaang Panlalawigan ng Romblon, sa mga kinauukulang ahensiya ng pamahalaan, at sa lahat ng may kapangyarihang magpasya na manaig ang kabutihang panlahat kaysa sa interes ng iilan. Hinihimok namin silang makinig sa tinig ng mga mamamayan, pairalin ang ganap na pananagutan at transparency, at pangunahan ang isang nagkakaisang paninindigan laban sa mga gawaing maaaring magdulot ng hindi na maibabalik na pinsala sa isla.
Nananawagan din kami sa mga simbahan, paaralan, organisasyong sibiko, mga katutubo, kabataan, magsasaka, mangingisda, manggagawa, at lahat ng mamamayan ng Romblon na magkaisa sa mapayapa, makatarungan, at matatag na pagtatanggol sa Isla ng Sibuyan.
Ang pangangalaga sa kalikasan ay hindi hiwalay sa ating pananampalataya. Ito ay isang moral na tungkulin, isang usapin ng katarungan, at isang sagradong pananagutan sa Diyos, sa kapwa, at sa mga salinlahing hindi pa isinisilang.
Ang Sibuyan ay hindi isang lupain lamang na maaaring hukayin, at pagkakitaan. Ito ay tahanan, kabuhayan, kasaysayan, at buhay. Ito ay isang sagradong pamana na dapat ipagtanggol, pangalagaan, at buong dangal na ipasa sa mga susunod na henerasyon.
“Pinatira ng Panginoong Diyos sa halamanan ng Eden ang taong nilikha niya upang bungkalin ito at alagaan.” (Genesis 2:15 ASD)
Ipinahahayag ito ng Diyosesis ng Odiongan, Iglesia Filipina Independiente, bilang pagsasabuhay ng aming pananampalataya, pagtupad sa aming moral na pananagutan, at pakikiisa sa sambayanan sa pagtatanggol sa sangnilikha ng Diyos.
