10/10/2025
Parangal para sa isang Tapat na Alagad ng Musika at Simbahan
Mga kapamilya, mga kaibigan, mga kapatid sa pagkilos at sa koro...
Narito tayo ngayon, puno ng pighati sa pagpanaw, ngunit puno din ng pasasalamat sa buhay ng isang taong minahal nating lahatโsi Kuya Bobong.
Kung susukatin ang buhay ni Kuya Bobong sa kayamanan o sa mga bagay na materyal, baka sabihin ng iba na hindi siya nagtagumpay. Walang mamahaling sasakyan, walang malaking bahay. Minsan, nahihirapan pa siyang pang-gasolina ang motor niya papunta sa ensayo, o pang-ayos sa lumang keyboard na laging niyang dala-dala.
Ngunit kung pakikinggan natin ang kuwento ng kanyang buhay, maririnig natin ang isang magandang awitin ng pananampalataya at paglilingkod. Ang kayamanan ni Kuya Bobong ay hindi nakikita sa kanyang bulsa, kundi sa kanyang pusoโisang pusong handang maglingkod sa Diyos sa pamamagitan ng musika.
Simula pa noong bata pa siya, mahilig na siya sa musika. Ipinagkatiwala sa kanya ang talentong ito ng Panginoon, at ginamit niya ito nang buong puso. Sa bawat parokyang kanyang pinaglingkuranโmula sa maliit na simbahan sa kanayunan hanggang dito sa ating parokyaโibinigay niya ang lahat.
Alam ni Kuya Bobong na ang musika sa Misa ay hindi lamang papuri. Ito ay panalangin. Kapag umaawit ang koro, dumadalangin tayo. At siya ang naging instrumento upang ang ating mga panalangin ay umakyat nang maganda sa langit.
Gaano man kaliit ang honorarium, kung meron man, o kung minsan ay "salamat, Kuya" na lang ang kapalit. Masaya na siya sa pagmamahal ng mga kasapi ng koro, lalo na ng mga bata at kabataang kanyang tinuruan. Para sa kanya, ang tunay na bayad ay ang makita ang mga tao na umaawit nang buong puso sa Panginoon.
Naalala ko pa, madalas siyang makita sa labas ng simbahan pagkatapos ng ensayo, nag-iigib ng tubig para sa mga halaman, o kumakausap ng mga matatandang nanonood lang sa plaza. Simple lang siya, mahinahon, at may ngiti na kayang magpawala ng pagod.
At sa isang biyayang talagang nararapat para sa isang tulad niya na laging nagbibigay ng kapayapaan sa iba sa pamamagitan ng kanyang musika, tinawag siya ng Panginoon nang napakapayapaโsa kanyang pagtulog. Para bang pagkatapos ng mahabang, magandang awitin ng buhay, hinila na siya ng Panginoon para umawit na sa Kanyang presensya.
Kaya't huwag tayong magdalamhati nang labis. Sa halip, isipin natin si Kuya Bobong na ngayon ay nakikinig na sa pinakamagandang himig, at marahil ay nagsasanay na ng bagong koro kasama ang mga anghel.
Salamat, Kuya Bobong. Salamat sa lahat ng "Glory and Praise," "Santo," at "Amen" na ipinarinig mo sa amin. Salamat sa mga gabi ng ensayo, sa mga tawanan, at sa iyong pagtitiyaga. Ang iyong awitin dito sa lupa ay tapos na, ngunit ang melodiya nito ay mananatiling buhay sa bawat simbahang iyong pinaglingkuran at sa puso ng bawat isang naantig ng iyong musika.
Paalam, Kuya Bobong. Mamahalin ka namin palagi. Ipagpapatuloy namin ang iyong nasimulan. Pagpalain ka nawang ng Poong Maykapal at ipagkaloob sa iyo ang kapayapaang walang hanggan. Amen. ๐๐ปโฅ๏ธ๐๏ธ
