Youth Apostolate Of Fatima - OLFP, Meralco Village, Marilao, Bulacan

15/06/2026

MAGNILAY AT ISABUHAY | Ikalabing-isang Linggo sa Karaniwang Panahon

“Kapag hirap at pagod ka na, tumingin ka sa mga lugar na maraming puno—sa mga kulay berde—at mare-relax ka. Ngayong karaniwang panahon, lumingon tayo sa Panginoon. Siya ang magbibigay saatin ng kapahingahan, siya ang magbibigay saatin ng pag-asa sa buhay. ”
- Rev. Fr. Valentino Banag Jr.

15/06/2026

13/06/2026

KAPISTAHAN SA SIMBAHAN | SAN ANTONIO DE PADUA
Patron ng mga nawawalang bagay

Si San Antonio ng Padua (1195–1231) ay isang paring Pransiskano, dakilang mangangaral, g**o ng pananampalataya, tagapagtanggol ng katotohanan, at lingkod ng mga mahihirap. Ipinanganak siya sa Lisbon, Portugal, ngunit naging tanyag sa Padua, Italy, kung saan siya naglingkod at namatay.
Tinawag siya ng Simbahan na "Doctor Evangelicus" (Ebanghelikong Doktor) dahil sa kanyang malalim na kaalaman sa Banal na Kasulatan at kakayahang ipaliwanag ang Salita ng Diyos sa simple ngunit makapangyarihang paraan.

Si San Antonio de Padua ay isinilang noong 1195 sa Lisbon, Portugal na may pangalang Ferdinand, mula sa marangal at madasoling pamilya nina Mary at Martin Bulhom. Sa edad na 15, pumasok siya sa Canons Regular ni San Agustin upang mag-aral ng teolohiya, ngunit noong 1220 ay lumipat siya sa Franciscan Order dahil sa inspirasyon ng mga martir na Pransiskano, kung kailan niya hinalinhinan ang kanyang pangalan bilang Antonio. Bagamat ninais niyang magmisyon sa Africa, pinauwi siya dahil sa matinding karamdaman, at ang kanyang barko ay napadpad sa Sicily matapos salubungin ng bagyo. Noong 1221, dumalo siya sa General Chapter sa Assisi kung saan nakilala niya si San Francisco, ngunit dahil sa kanyang pagiging sakitin, pansamantala muna siyang itinalaga sa kusina ng isang liblib na kumbento sa Montepaolo.

Nabunyag ang kanyang pambihirang talino at husay sa pagsasalita nang biglaan siyang papiliing mag-sermon sa isang pagtitipon, na naging daan upang maging isa siyang tanyag na mangangaral at magpabalik-loob ng maraming tao sa pamamagitan ng kanyang kaalaman sa Banal na Kasulatan. Dahil dito, hinilingan siyang magturo ng teolohiya sa Bologna noong 1224 at kalaunan ay naging provincial superior sa hilagang Italya noong 1226. Pumanaw siya sa Padua noong Hunyo 13, 1231 sa edad na 36, at mabilis na na-canonize bilang Santo noong sumunod na taon, bago tuluyang hinirang bilang Doctor of the Church noong 1946. Sa kasalukuyan, nananatili ang tradisyon ng pamamahagi ng "Tinapay ni San Antonio" tuwing kanyang Kapistahan isang kaugaliang nagmula noong 1276 AD matapos iligtas ng kanyang milagro ang isang batang muntik nang malunod na nagsisilbing paalala ng kanyang walang-maliw na pagmamahal sa Diyos, sa kapwa, at sa pagpapalaganap ng Mabuting Balita.

Ipinagdiriwang ang kapistahan ni San Antonio de Padua tuwing ika-13 ng Hunyo bilang pag-alala sa araw ng kanyang pagpanaw noong taong 1231, na sa tradisyong Katoliko ay itinuturing na kanyang "pagsilang sa kalangitan." Kilala sa kanyang pambihirang galing sa pangangaral at malalim na pagmamahal sa mga mahihirap, si San Antonio ay pumanaw sa edad na 35 lamang sa Italy, kung saan ang kanyang mga huling sandali ay binalot ng pangitain ng Panginoon. Dahil sa agaran at napakaraming himalang iniugnay sa kanya nang siya’y inilibing, idineklara siyang santo ni Papa Gregorio IX sa loob lamang ng hindi pa umabot sa isang taon–isa sa pinakamabilis na kanonisasyon sa kasaysayan ng Simbahan. Sa kasalukuyan, bukod sa pagiging patron ng mga nawawalang bagay, ang kanyang kapistahan ay idinaraos din sa pamamagitan ng pamamahagi ng "Tinapay ni San Antonio" (St. Anthony's Bread) bilang pagpapatuloy ng kanyang legasiya ng kawanggawa at pagkalinga sa mga nangangailangan.

13/06/2026

PAGGUNITA SA KALINIS-LINISANG PUSO NI MARIA (Immaculate Heart of Mary) | Hunyo 13, 2026.

Ngayong ika-13 ng Hunyo, ginugunita natin ang Kalinis-linisang Puso ni Maria, isang natatanging pagdiriwang na nagbibigay-pugay sa kanyang malalim na pag-ibig sa Diyos, kadalisayan ng puso, mga kabanalan, at malasakit sa buong sangkatauhan.

Ang paggunitang ito ay ginaganap tuwing Sabado kasunod ng Dakilang Kapistahan ng Kamahal-mahalang Puso ni Hesus (Sacred Heart of Jesus), bilang pagpapakita ng malapit na ugnayan ng tinatawag na “Dalawang Puso” — ang Puso ni Hesus at ang Puso ni Maria. Kung paanong ang Puso ni Hesus ay larawan ng walang hanggang pag-ibig ng Diyos, ang Puso naman ni Maria ay huwaran ng ganap na pagtugon, pagtitiwala, at pagmamahal sa kalooban ng Panginoon.

Sa pagninilay natin sa Kalinis-linisang Puso ni Maria, nawa'y makita natin ang huwaran ng isang pusong marunong magmahal, magtiwala, at sumunod sa Diyos. Sa kanyang halimbawa at pamamagitan, higit tayong maging matatag sa pananampalataya at mapalapit sa ating Panginoong Hesukristo.

O Kalinis-linisang Puso ni Maria, ipanalangin mo kami.

12/06/2026

ARAW NG SABADO | ARAW NG MAHAL NA BIRHEN NG FATIMA NG LIAS

O, Mahal na Birhen ng Fatima, Ina ng awa at pag-asa, kami ay dumudulog sa Iyo na may pusong mapagkumbaba. Ikaw na nagpakita sa tatlong batang pastol, taglay ang liwanag ng langit at hawak ang rosaryo bilang sandata ng kapayapaan—turuan mo kaming manalangin nang may buong pagtitiwala. Sa bawat butil ng Rosaryo, nawa’y madama namin ang iyong yakap na nag-uugnay sa amin sa walang hanggang awa ng Diyos.

Amen.

O, San Miguel Arkanghel,
Ipanalangin mo kami!
O, Mahal na Birhen ng Fatima ng Lias,
Ipanalangin mo Kami!
Panginoong Hesukristo,
Kaawaan mo kami!

11/06/2026

DAKILANG PAG-IBIG SAAN MAN MANAHAN, DIYOS AY NAROON, WALANG ALINLANGAN

Ngayong araw, ginugunita natin ang Dakilang Kapistahan ng Kamahal-mahalang Puso ni Hesus. Ang araw na ito ay isang hamon para sa atin na pagnilayan ang lalim ng Kanyang dakilang pag-ibig na walang hinihinging kapalit, ang Kanyang habag na hindi nauubos, at ang Kanyang awa na patuloy na umaakay sa atin sa landas ng kabanalan. Sa gitna ng mga pagsubok, pangamba, at hamon ng buhay, nawa’y matagpuan natin sa Kanyang Banal na Puso ang tunay na kapayapaan, pag-asa, at lakas na ating kailangan sa bawat araw.

Sa ating paglapit sa Kanya, matutuhan nawa nating mahalin ang ating kapwa nang may kababaang-loob, magpatawad nang buong puso, at maglingkod nang may katapatan at pag-ibig. Higit sa lahat, nawa’y magningas sa ating mga puso ang apoy ng Kanyang pagmamahal upang maging buhay na saksi tayo ng Kanyang kabutihan, habag, at walang hanggang awa sa sanlibutan.

11/06/2026

KAPISTAHAN SA SIMBAHAN | SAN BERNABE Apostol

Si San Bernabe, na ang unang pangalan ay Jose, ay isang Levitang Hudyo na tubong Chipre (Cyprus) at pinsan ni San Marcos na Ebanghelista. Tinawag siya ng mga Apostol na Bernabe, na nangangahulugang “Anak ng Kasiglahan” o “Matulungin.” Pinaniniwalaan ding kabilang siya sa 72 alagad na isinugo ni Hesus sa panahon ng Kanyang ministeryo.

Isa siya sa mga unang Kristiyanong naging huwaran ng pagkakawanggawa. Ipinagbili niya ang kanyang bukid at ibinigay ang salapi sa mga Apostol upang maipamahagi sa mga nangangailangan. Siya rin ang nagpakilala kay San Pablo, kina San Pedro at Santiago matapos ang pagbabalik-loob nito.

Bilang isang taong puspos ng Espiritu Santo, ipinadala si San Bernabe sa Antioquia, kung saan lumago ang unang pamayanang Kristiyano at unang tinawag na “Kristiyano” ang mga mananampalataya. Kalaunan, kasama si San Pablo, isinugo siya ng Simbahan upang mangaral sa iba’t ibang lugar, lalo na sa Chipre, na naging simula ng kanilang Unang Paglalakbay-Misyon. Sa kanilang pangangaral, marami ang nahikayat sa pananampalataya, kabilang ang gobernador na si Sergio Paulo.

Dumalo rin si San Bernabe sa Konseho ng Jerusalem, ngunit kalaunan ay nagkaroon sila ng hindi pagkakasundo ni San Pablo tungkol kay Juan Marcos kaya nagkahiwalay sila ng landas sa misyon. Ayon sa tradisyon, nagtapos ang kanyang buhay bilang isang martir sa Salamis, Chipre, matapos batuhin hanggang mamatay noong humigit-kumulang taong 60 AD.