17/04/2026
“Minsan tinatanong ko ang sarili ko…
Paano nga ba ako mapapalapit sa Diyos?
Kasi may mga araw na pakiramdam ko ang layo-layo ko na sa Kanya.
May mga araw na pagod ako, puno ng problema, puno ng takot…
at minsan, kahit gusto kong manalangin, parang wala akong lakas.
Pero unti-unti kong naintindihan…
ang paglapit sa Diyos ay hindi tungkol sa pagiging perpekto.
Hindi ito tungkol sa kung gaano ka kabanal.
Kundi tungkol sa kung gaano ka handang lumapit sa Kanya kahit basag ka na.
Una, magsimula sa simpleng panalangin.
Kahit ‘Lord, hindi ko na kaya…’
kahit ‘Lord, tulungan Mo ako…’
Kasi minsan, ang pinaka-totoong prayer ay yung galing sa puso na pagod na.
Pangalawa, maglaan ng oras sa Salita ng Diyos.
Dahil kapag ang mundo ay maingay at magulo,
ang Bible ang nagpapaalala sa atin na may Diyos na hindi nagbabago.
May Diyos na hindi tayo iniiwan.
Pangatlo, matutong magtiwala… kahit hindi mo naiintindihan.
Kasi ang faith hindi laging may kasamang sagot.
Minsan, ang faith ay pagpapatuloy kahit wala kang nakikitang liwanag.
At habang lumalalim ang relasyon mo sa Diyos,
matututo kang iwan ang mga bagay na nagpapabigat sa puso mo.
Matututo kang pumili ng kapayapaan…
pumili ng kabutihan…
pumili ng Diyos.
At pinaka-importante… maging consistent.
Kahit isang minuto lang bawat araw.
Kahit isang verse lang.
Kahit isang maikling prayer.
Kasi ang Diyos… hindi Siya lumalayo.
Tayo lang ang minsan nawawala.
Pero kapag lumapit ka…
tatanggapin ka Niya ulit.
Dahil ang Diyos…
hindi Siya nagsasawang mahalin ka.”
