http://smcdefense.blogspot.com/

Sword of Saint Michael, Catholic Defense, Manila (2026)

10/05/2026

ANG MABUTING BALITA AT PAGNINILAY: "Pananatili ng Diyos"

Mayo 10, 2026.

Ika-6 na Linggo ng Pasko ng Muling Pagkabuhay (A)

MABUTING BALITA
Juan 14, 15-21

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Juan

Noong panahong iyon: Sinabi ni Hesus sa kanyang mga alagad: “Kung iniibig ninyo ako, tutuparin ninyo ang aking mga utos. Dadalangin ako sa Ama, at kayo’y bibigyan niya ng isa pang patnubay na magiging kasama ninyo magpakailanman. Ito’y ang Espiritu ng katotohanan, na hindi matanggap ng sanlibutan sapagkat hindi siya nakikita ni nakikilala ng sanlibutan. Ngunit nakikilala ninyo siya, sapagkat siya’y sumasainyo at nananahan sa inyo.

“Hindi ko kayo iiwang nangungulila; babalik ako sa inyo. Kaunting panahon na lamang at hindi na ako makikita ng sanlibutan. Ngunit ako’y makikita ninyo; sapagkat mabubuhay ako, at mabubuhay rin kayo. Malalaman ninyo sa araw na yaon na ako’y sumasa-Ama, kayo’y sumasaakin, at ako’y sumasainyo.

“Ang tumatanggap sa mga utos ko at tumutupad nito ang siyang umiibig sa akin. Ang umiibig sa akin ay iibigin ng aking Ama; iibigin ko rin siya, at ako’y lubusang magpapakilala sa kanya.”

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay:

Sa susunod na Linggo ay gugunitain na natin ang pag-akyat ni Hesus sa Langit. Kaya naman ngayong araw ang ebanghelyo ay tila paghahabilin. Mahalagang tandaan natin ang sinabi ni Hesus, “Hindi ko kayo iiwang nangungulila”. Walang sinumang makakapagsabi na simula noong umakyat si Hesus sa Langit ay wala nang Diyos. Sa katunayan, lalo natin Siyang naging kasama. Nasa puso natin Siya. Nasa Eukaristiya at maari natin doong tanggapin sa Banal na Misa araw-araw sa anyo ng puting ostiya. Maari natin Siyang makausap nang harapan sa pagpunta sa mga Tabernakulo kung nasaan ang Kanyang katawan. Hindi kailanman lumisan ang Diyos. Tayo ang lumilisan sa Kanya. Sa tuwing hindi natin nakukuha ang ating kagustuhan, sa tuwing nadadala tayo ng kawalang pasensiya at kawalang tiwala sa Diyos, napakadali para sa atin ang iwan Siya. Ngunit ang Diyos ay hindi kailanman umaalis. Palagi pa rin Siyang naghihintay na bumalik tayo sa Kanya. Palagi rin Siyang nanunuyo sa pamamagitan ng mga sitwasyon at bagay na hindi natin agad nakikita ngunit kung bubuksan natin ang puso natin at magpapatulong para makita at maunawaan natin ang Diyos at ang Kanyang mensahe para sa atin, dito magsisimulang magbago ang ating buhay. Sabi pa ni Hesus, “Kung iniibig ninyo ako, tutuparin ninyo ang aking mga utos. Dadalangin ako sa Ama, at kayo’y bibigyan niya ng isa pang patnubay na magiging kasama ninyo magpakailanman.” Inaanayayahan Niya tayong, sa kabila ng kaguluhan ng mundo, ay ibigin at sundan natin Siya at ang Kanyang bilin sa pamamagitan ng Salita ng Diyos at ang ating konsensiya. Kung tayo ay nagmamahal sa Diyos, natural lamang na gusto natin Siyang sundin. Ang Patnubay ay ang Espiritu Santo na tutulong sa atin matanggap ang karunungan ng Diyos kung magpapatulong tayo sa Kanya. Alalahanin natin tuwing umaga pagkagising kung paanong tayo ay mismong templo ng Espiritu Santo at humingin ng Kanyang tulong. Sa gabi ay ugaliin naman nating magpasalamat dahil natanggap natin ang tulong at mga biyaya na Kanyang bigay kahit pa tayo ay mga makasalanan. Amen. +

Pagninilay ni: FMMJ

Pagbasa: Awit at Papuri Communications

Summary and Defense of Catholic Teachings:
https://www.catholic.com/tract/pillar-of-fire-pillar-of-truth

10/05/2026

PROPER DRESS CODE ATTIRE FOR MASS

Modern culture has done a lot to erode away many of our traditions as well as decency and reverence. Although the Catholic Church has no real dress code for proper attire when attending Mass, there is an unwritten dress code that demands we are properly dressed out of Respect, Honor, and Reverence for the Real Presence of Our Lord.

There are TWO main reasons one should dress modestly and decently for Mass:
1. Out of respect for God.
2. In Order not to be a distraction or stumbling block to our fellow parishioners.

It is also a wonderful way to teach our children respect, honor and reverence.
Here is what the Catechism of the Catholic Church has to say about dressing properly for Mass:
“To prepare for worthy reception of this sacrament, the faithful should observe the fast required in their Church. Bodily demeanor (gestures, clothing) ought to convey the respect, solemnity, and joy of this moment when Christ becomes our guest.” – CCC 1387

Generally, we should be guided by a combination of virtue, common sense, and piety when deciding what to wear to Mass.
Ministers including cantors, instrumentalists, choristers, lectors, extraordinary ministers and hospitality should be particularly mindful of how they dress for Mass. They should be examples for our Parish. It is highly disrespectful to administer Holy Communion to the faithful while dressed in something like shorts or spaghetti strap tops.
Men/boys should be mindful to remove all headwear before entering the Church.

© saintluketheevangelist.org

This is not mean to say a discrimination for those who are poor and are not really able. But for those who can wear clean clothes everyday and can also eat everyday, this is our responsibility to give to God what is due to Him which is our utmost respect and reverence to Him and in His presence in His Sanctuary where He is most present.

PS:
Kung nagagawa nga nating mag-effort sa maraming bagay iyon pa kayang sa Diyos pa? At hindi naman ito mahirap gawin. Minsan ayaw lang talaga natin.
Uulitin ko, hindi ito para sa mga tao sa lansangan na wala nang maisuot. Huwag ninyo silang gawing basehan dahil sila ay wala nang choice sa buhay. Pero tayo na mayroon pa, sana piliin natin ang tama.
Kaawaan nawa tayo ng Diyos at bigyan ng lakas na makasunod sa Kanyang kalooban. Amen.

03/05/2026

ANG MABUTING BALITA AT PAGNINILAY: "Daan, Katotohanan, at Buhay"

Mayo 03, 2026.

Ika-5 Linggo ng Pasko ng Muling Pagkabuhay

MABUTING BALITA
Juan 14, 1-12

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Juan

Noong panahong iyon, sinabi ni Hesus sa kanyang mga alagad: “Huwag kayong mabalisa; manalig kayo sa Diyos at manalig din kayo sa akin. Sa bahay ng aking Ama ay maraming silid; kung hindi gayon, sinabi ko na sana sa inyo. At paroroon ako upang ipaghanda ko kayo ng matitirhan. Kapag naroroon na ako at naipaghanda na kayo ng matitirhan, babalik ako at isasama kayo sa kinaroroonan ko. At alam na ninyo ang daan patungo sa pupuntahan ko.” Sinabi sa kanya ni Tomas, “Panginoon, hindi po namin alam kung saan kayo pupunta, paano naming malalaman ang daan?” Sumagot si Hesus, “Ako ang daan, ang katotohanan, at ang buhay. Walang makapupunta sa Ama kundi sa pamamagitan ko. Kung ako’y kilala ninyo, kilala na rin ninyo ang aking Ama. Mula ngayon ay kilala na ninyo siya at inyong nakita.”

Sinabi sa kanya ni Felipe, “Panginoon, ipakita po ninyo sa amin ang Ama, at masisiyahan na kami.” Sumagot si Hesus, “Matagal na ninyo akong kasama, Felipe! Diyata’t hindi mo pa ako nakikilala? Ang nakakita sa akin ay nakakita na sa Ama. Bakit mo sinasabing: ‘Ipakita mo sa amin ang Ama’? Hindi ka ba naniniwalang ako’y sumasa-Ama at ang Ama’y sumasaakin? Ang mga salitang sinasabi ko ay hindi ko sinasabi sa ganang aking sarili. Ang Amang sumasaakin ang gumaganap ng kanyang mga gawain. Maniwala kayo sa akin: ako’y sumasa-Ama at ang Ama ay sumasaakin. Kung ayaw ninyong maniwala sa sinasabi ko, maniwala kayo dahil sa mga gawang ito. Sinasabi ko sa inyo: ang nananalig sa akin ay makagagawa ng mga ginagawa ko at higit pa rito, sapagkat pupunta na ako sa Ama.

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay:

Malapit nang bumalik si Hesus sa Ama sa pag-akyat sa Langit kaya ang nababasa natin sa ebanghelyo ngayon ay ang Kanyang huling habilin o pamamaalam. Sa mundo ngayon na napakaraming “distraction” o umaagaw ng pansin at atensyon natin, ang wika ni Hesus ay “Ako ang daan, ang katotohanan, at ang buhay.” Maraming sikat ang nagtuturo ng daan na tila mabuti ngunit iisa lang ang daan - si Hesus. Siya rin ang magtuturo ng tunay na daan patungo sa Kanya, tungo sa kabutihan, katapatan, kasaganaan at lahat ng hinahanap natin. Kaya naman isa rin itong paanyaya sa atin na Diyos ang laging hanapin sa lahat ng bagay. Siguraduhin natin na ang mga sinusundan at pinapakinggan ay walang taliwas sa tinuturo Niya at ng Simbahan. Kung may hinahanap tayo, bakit hindi natin unang hanapin sa Diyos?

Kung may nais tayong makamit, bakit hindi natin unahing komunsulta sa Diyos? Ang mga pighati sa ating buhay ay sanhi ng dahil tayo ang nauuna at nakakalimutan nating maghintay sa Kanya. Minsan ito ay dahil naiisip natin na tayo ang daan o ang may alam ng daan. Ngunit kung iisipin nating Diyos lamang ang nakakaalam ng lahat at ang tanging makakapaggabay sa atin, magiging mas maayos ang ating buhay sapagkat Diyos mismo ang mamamayani sa ating desisyon. Kung magpapatulong tayo sa Kanya ay tutulungan Niya tayo. Dahil nais Niyang hanapin natin Siya at hingiin ang Kanyang tulong, makakatagpo tayo ng napakaraming grasya na hindi natin matatagpuan kung tayo lang mag-isa at hindi dumudulog sa Kanya. Ang Diyos ay mapagbigay at lubos na mapagmahal sa sinumang umaasa sa Kanya at kung kulang ang ating pananalig ay humingi pa tayo at daragdagan Niya ito. Amen. +

Pagninilay ni: FMMJ

Pagbasa: Awit at Papuri Communications

Summary and Defense of Catholic Teachings:
https://www.catholic.com/tract/pillar-of-fire-pillar-of-truth

19/04/2026

ANG MABUTING BALITA AT PAGNINILAY: "Daan sa Emaus"

Abril 19, 2026.

Ikatlong Linggo ng Pasko ng Muling Pagkabuhay

MABUTING BALITA
Lucas 24, 13-35

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Lucas

Nang Linggo ding iyon, ang dalawa sa mga alagad ay patungo sa isang nayong tinatawag na Emaus, may labing-isang kilometro ang layo sa Jerusalem. Pinag-uusapan nila ang mga pangyayari. Samantalang nag-uusap sila at nagtatanungan, lumapit si Hesus at nakisabay sa kanila. Siya’y nakita nila, ngunit hindi nakilala agad. Tinanong sila ni Hesus, “Ano ba ang pinag-uusapan ninyo?” At tumigil silang nalulumbay. Sinabi ng isa na ang ngala’y Cleopas, “Kayo lamang po yata ang dayuhan sa Jerusalem na hindi nakaaalam sa mga bagay na katatapos pa lamang nangyari roon.” “Anong mga bagay?” tanong niya. At sumagot sila, “Tungkol kay Hesus na taga-Nazaret, isang propetang makapangyarihan sa gawa at salita, maging sa harapan ng Diyos at ng mga tao. Isinakdal siya ng aming mga punong saserdote at mga pinuno upang mahatulang mamatay, at siya ay ipinako sa krus. Siya pa naman ang inaasahan naming magpapalaya sa Israel. Hindi lamang iyan. Ikatlong araw na ngayon mula nang mangyari ito; nabigla kami sa ibinalita ng ilan sa mga babaing kasamahan namin. Maagang-maaga raw silang nagpunta sa libingan, at di nila natagpuan ang kanyang bangkay. Nagbalik sila at ang sabi’y nakakita raw sila ng isang pangitain – mga anghel na nagsabing buhay si Hesus. Pumunta rin sa libingan ang ilan sa mga kasama namin at gayon nga ang natagpuan nila, ngunit hindi nila nakita si Hesus.”

Sinabi sa kanila ni Hesus, “Kay hahangal ninyo! Ano’t hindi ninyo mapaniwalaan ang lahat ng sinabi ng mga propeta? Hindi ba’t ang Mesiyas ay kailangang magbata ng lahat ng ito bago niya kamtan ang kanyang marangal na katayuan?” At ipinaliwanag sa kanila ni Hesus ang lahat ng nasasaad sa Kasulatan tungkol sa kanyang sarili, simula sa mga aklat ni Moises hanggang sa sinulat ng mga propeta.

Malapit na sila sa nayong kanilang patutunguhan, at si Hesus ay waring magpapatuloy pa ng lakad. Ngunit siya’y pinakapigil-pigil nila, “Tumuloy na po kayo rito sa amin,” anila, “sapagkat palubog na ang araw at dumidilim na.” Kaya’t sumama nga siya sa kanila. Nang siya’y kasalo na nila sa hapag, dumampot siya ng tinapay at nagpasalamat sa Diyos, saka pinaghati-hati at ibinigay sa kanila. Nabuksan ang kanilang paningin at nakilala nila si Hesus, subalit ito’y biglang nawala. At nawika nila, “Kaya pala gayon ang pakiramdam natin habang tayo’y kinakausap sa daan at ipinapaliwanag sa atin ang mga Kasulatan!”

Noon di’y tumindig sila at nagbalik sa Jerusalem. Naratnan nilang nagkakatipon ang Labing-isa at ang ibang mga kasama nila na nag-uusap-usap, “Muli ngang nabuhay ang Panginoon! Napakita kay Simon!” At isinalaysay naman ng dalawa ang nangyari sa daan, at kung paano nila siyang nakilala nang paghati-hatiin niya ang tinapay.

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay:

Ang dalawang alagad na naglalakad patungong Emmaus ay tumatakas. Nais nilang lisanin ang Jerusalem kung saan namatay si Hesus na kanilang inaasahan, tinitingala at sinusundan. Wala na silang pag-asa at hindi nila pinaniniwalaan na muling nabuhay si Hesus. Kaya naman, lumitaw sa gitna nila si Hesus habang naglalakbay nang hindi nila namamalayan. Hindi nila nakilala si Hesus. Isa pa, ang Banal na Misa ang nakapagbukas ng kanilang mga mata na si Hesus din mismo ang namuno. Ang puso nila ay tila nag-aapoy habang kausap si Hesus at kahit hindi nila Siya nakilala, ang puso naman nila ang nakakaalam. Pinaliliwanag ni Hesus ang dahilan ng paghihirap ng Mesiyas at kung bakit kailangang mangyari ito lahat. Maaring ganito rin tayo at hanggang ngayon ay nakatuon sa ating sariling problema sa buhay. Sa sobrang sakit ay hindi rin natin kaagad makita ang dahilan kung bakit nangyayari ang lahat ng ito. Subalit ang Panginoon ay muling nabuhay. Ibig sabihin ay magtatagumpay din tayo sa lahat ng mga suliranin kung hahayaan nating samahan tayo ni Hesus. Bibigyan Niya tayo ng lakas. Ang pangunahing lakas natin ay ang Eukaristiya - ang mismong pagtanggap sa katawan at dugo ni Hesus nang may malinis na puso at pagkatao. Anu-ano ang mga bagay na tila mabigat sa atin at tila hindi natin mabitawan? Ibigay natin ito ngayon kay Hesus. IpagpasaDiyos natin ang mga ito sa panalangin at lalo sa Banal na Misa. Tulad ng mga alagad ay bubuksan Niya ang ating mga mata upang makita ang hindi natin nakikita. Makikita natin at mararamdamang Siya ang kasama natin sa paglalakbay at sa misyong ating kinatatakutan at magiging puno ito ng biyaya at grasya Niya. Amen. +

Pagninilay ni: FMMJ

Pagbasa: Awit at Papuri Communications

Summary and Defense of Catholic Teachings:
https://www.catholic.com/tract/pillar-of-fire-pillar-of-truth

04/04/2026

ANG MABUTING BALITA AT PAGNINILAY: "Diyos ng Katahimikan"

Abril 4, 2026.

Ang Magdamagang Pagdiriwang sa Pasko ng Muling Pagkabuhay

MABUTING BALITA
Mateo 28, 1-10

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Mateo

Makaraan ang Araw ng Pamamahinga, pagbubukang liwayway ng unang araw ng sanlinggo, pumunta sa libingan ni Hesus si Maria Magdalena at ang isa pang Maria. Biglang lumindol nang malakas. Bumaba mula sa langit ang isang anghel ng Panginoon, iginulong ang batong nakatakip sa libingan, at naupo sa ibabaw niyon. Ang kanyang mukha ay nakasisilaw na parang kidlat at kasimputi ng busilak ang kanyang damit. Nanginig sa takot ang mga bantay at nabulagtang animo’y patay nang makita ang anghel.

Ngunit sinabi nito sa mga babae, “Huwag kayong matakot; alam kong hinahanap ninyo si Hesus na ipinako sa krus. Wala na siya rito, sapagkat siya’y muling nabuhay tulad ng kanyang sinabi. Halikayo, tingnan ninyo ang pinaglagyan sa kanya. Lumakad na kayo at ibalita sa kanyang mga alagad na siya’y muling nabuhay at mauuna sa Galilea. Makikita ninyo siya roon! Tandaan ninyo ang sinabi ko sa inyo.” At dali-dali silang umalis ng libingan. Pinagharian sila ng magkahalong takot at galak. At patakbong nagpunta sa mga alagad upang ibalita ang nangyari.

Ngunit sinalubong sila ni Hesus at binati. At lumapit sila, niyakap ang kanyang paa at sinamba siya. Sinabi sa kanila ni Hesus, “Huwag kayong matakot! Humayo kayo at sabihin sa mga kapatid ko na pumunta sila sa Galilea at makikita nila ako roon!”

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay:

Mapagpalang Pagdiriwang ng Pasko ng Muling Pagkabuhay! Si Kristo ay nabuhay! Tunay na Siya ay nabuhay! Aleluya, Aleluya! Matapos ang ating pagdarasal, paghihintay, at pagsasakripisyo sa panahon ng Kuwaresma at Semana Santa, narito na tayo sa araw na ating hinihintay, ang muling pagkabuhay ng ating Panginoong Hesus. Sa ating Ebanghelyo, binisita ni Santa Maria Magdalena at ng kanyang kasamang babae ang libingan ni Hesus, ngunit hindi nila alam ang Kanyang muling pagkabuhay. Ang inaasahan lamang nila ay ang katawan ni Kristo matapos mamatay. Ang ating Diyos ay Diyos ng paghihintay at Diyos ng katahimikan. Lahat ng oras na mayroon tayo, kahit na wala tayong ginagawa at kahit na tila wala itong halaga, ay oras na para sa Diyos, kahit sa mga pagkakataong hindi natin ito alam o napapansin. Ang mga panahong ito ay tulad ng libingan ni Hesus kung saan maaaring alam natin na ito ay oportunidad na makasama si Kristo, o kaya naman ay ordinaryong pagkakataon lamang kung saan hindi natin Siya napapansin. Tulad ng kung paanong inihiwalay ng Diyos ang liwanag at kadiliman noong nilikha Niya ang lahat, ninanais din ng Diyos na maihiwalay sa atin ang kadiliman dulot ng ating kasalanan at pagkalimot sa Kanya, upang maging malinis ang ating kaluluwa at matagpuan natin si Kristo, ang Liwanag ng Mundo.

Ang kaluwalhatian ng Diyos ay nabibigyang-pansin sa panahong nakikita natin ang pagbabago sa ating buhay at nakapaglalakbay tayo, kasama ni Hesus, patungo sa buhay na walang hanggan. Ito ang espirituwal na simbolismo kung paanong nakita ng mga taga-Ehipto ang kapangyarihan ng Diyos matapos maligtas ang mga Israelita noong sila ay dumaan sa dagat na hinati ng Diyos sa pamamagitan ni Moises, at matabunan ng alon ang mga humahabol sa kanila upang sila’y patayin. Ninanais ng ating Panginoon na matabunan ng alon ng Kanyang habag at pag-ibig ang mga kasalanang patuloy na nagaalipin sa atin. Sa panahon ng Semana Santa, may mga pagkakataong tila naging bakasyon na lamang ang turing ng iba rito, ngunit sa kabila nito, ang ating Diyos ay tumatawag sa atin na magbalik-loob sa Kanya. Tinatawag Niya tayong magsisi sa ating kasalanan sapagkat hindi nagbabago ang Kanyang pagmamahal para sa atin, tulad ng hindi nagbago ang Kanyang pag-ibig sa Israel sa kabila ng paulit-ulit nilang pagkakamali. Ang mga tahimik na oras na mayroon tayo ay maaaring maging oportunidad upang sa presensya ng Diyos, mapagnilayan natin ang ating mga pagkakasala, tulad ng mga pagkakataong tayo ay nagiging mapagmataas o kaya naman ay arogante sa ibang tao.

Ito ang oportunidad upang tayo ay muling mabuhay at maging bagong tao. Kung paanong inutusan ng Diyos si Abraham na ialay ang kanyang nag-iisang anak, tayo ay inuutusan ng Diyos na ialay sa Kanya ang ating buhay nang may buong tiwala sa Kanyang plano, kahit sa mga panahong hindi natin alam kung ano ang mangyayari sa ating buhay, dahil nagtitiwala tayong alam Niya kung ano ang ikabubuti para sa atin. Ang sakripisyong maaaring magdulot ng sakit at pait ay siyang purong sakripisyong kinalulugdan ni Hesus, dahil ito ay patunay na kung handa tayong makiisa sa Kanyang pagdurusa, handa rin tayong makiisa sa Kanyang muling pagkabuhay. Dito natin makikita ang kahalagahan ng pang-unawa o ang “prudence” ayon kay Propetang Baruc. Sa pamamagitan ng pang-unawa, malalaman natin kung paano natin maisasabuhay ang turo ni Hesus at utos ng Diyos sa konkretong aspeto ng ating buhay, kahit sa mga panahong tayo ay maraming inaasikaso. Hinatulan ng Diyos ang Israel dahil sa kanilang idolatriya at mga mabibigat na kasalanan. Ito rin ang mangyayari sa mga taong hindi nagsisisi sa kanilang mortal na kasalanan hanggang sa dulo ng kanilang buhay. Tulad ng mga bantay na natakot, sa oras na ang isang taong may mortal na kasalanan ay matagpuan si Hesus bilang Husgado, sila ay magkakaroon ng takot dahil ang kanilang kaluluwa ay hindi makapapasok sa langit.

Ang muling pagkabuhay ni Hesus ay pagtawag sa atin na mayroon tayong pag-asa habang tayo ay nabubuhay, sapagkat ang ninanais Niya ay hindi ang husgahan tayo kundi ang mahalin at iligtas tayo kung tatanggapin natin ang pag-ibig ni Hesus at susunod sa Kanyang kalooban. Para sa ating mga tao na tila nauuhaw at nagugutom ang puso, lumapit tayo sa Diyos dahil Siya ang magkukumpleto ng ating buhay at Siya ang pinagmumulan ng tunay na kasiyahan; hindi ang salapi, makamundong bagay, at lalo na hindi ang kasalanan. Pumunta tayo sa Simbahan nang may kaalaman na naroon si Hesus na muling nabuhay sa loob ng Tabernakulo at sa loob ng Adoration Chapel. Makipagkita tayo sa Kanya tulad ng kung paanong nakipagkita si Kristo kay Santa Maria Magdalena at sa iba pang mga babae. Ang Banal na Eukaristiya ang ilaw ng mundo, at sa Kanya natin matatagpuan ang liwanag na gagabay sa ating buhay upang tayo ay magkaroon ng karunungan at upang maisabuhay natin ang ating pananampalataya at pagsunod sa katuruan at utos ni Kristo. Kung paanong nabuhay sa kaluwalhatian ang ating Panginoong Hesus na tahimik sa Kanyang libingan at bumaba sa piling ng mga patay, nawa'y sa kabutihan ng Diyos ay ibangon Niya tayo na nailibing kasama ni Hesus dahil sa ating binyag, upang maging kaisa tayo ni Hesus sa buhay na walang hanggan sa langit. Amen. +

Pagninilay ni: CJTH

Pagbasa: Awit at Papuri Communications

Summary and Defense of Catholic Teachings:
https://www.catholic.com/tract/pillar-of-fire-pillar-of-truth

29/03/2026

LOVE OF GOD: 03/29/25 (Palm Sunday of the Lord's Passion)

Gospel
Matthew 27:11-54

Jesus stood before the governor, Pontius Pilate, who questioned him,
"Are you the king of the Jews?"
Jesus said, "You say so."
And when he was accused by the chief priests and elders,
he made no answer.
Then Pilate said to him,
"Do you not hear how many things they are testifying against you?"
But he did not answer him one word,
so that the governor was greatly amazed.

Now on the occasion of the feast
the governor was accustomed to release to the crowd
one prisoner whom they wished.
And at that time they had a notorious prisoner called Barabbas.
So when they had assembled, Pilate said to them,
"Which one do you want me to release to you,
Barabbas, or Jesus called Christ?"
For he knew that it was out of envy
that they had handed him over.
While he was still seated on the bench,
his wife sent him a message,
"Have nothing to do with that righteous man.
I suffered much in a dream today because of him."
The chief priests and the elders persuaded the crowds
to ask for Barabbas but to destroy Jesus.
The governor said to them in reply,
"Which of the two do you want me to release to you?"
They answered, "Barabbas!"
Pilate said to them,
"Then what shall I do with Jesus called Christ?"
They all said,
"Let him be crucified!"
But he said,
"Why? What evil has he done?"
They only shouted the louder,
"Let him be crucified!"
When Pilate saw that he was not succeeding at all,
but that a riot was breaking out instead,
he took water and washed his hands in the sight of the crowd,
saying, "I am innocent of this man's blood.
Look to it yourselves."
And the whole people said in reply,
"His blood be upon us and upon our children."
Then he released Barabbas to them,
but after he had Jesus scourged,
he handed him over to be crucified.

Then the soldiers of the governor took Jesus inside the praetorium
and gathered the whole cohort around him.
They stripped off his clothes
and threw a scarlet military cloak about him.
Weaving a crown out of thorns, they placed it on his head,
and a reed in his right hand.
And kneeling before him, they mocked him, saying,
"Hail, King of the Jews!"
They spat upon him and took the reed
and kept striking him on the head.
And when they had mocked him,
they stripped him of the cloak,
dressed him in his own clothes,
and led him off to crucify him.

As they were going out, they met a Cyrenian named Simon;
this man they pressed into service
to carry his cross.

And when they came to a place called Golgotha
— which means Place of the Skull —,
they gave Jesus wine to drink mixed with gall.
But when he had tasted it, he refused to drink.
After they had crucified him,
they divided his garments by casting lots;
then they sat down and kept watch over him there.
And they placed over his head the written charge against him:
This is Jesus, the King of the Jews.
Two revolutionaries were crucified with him,
one on his right and the other on his left.
Those passing by reviled him, shaking their heads and saying,
"You who would destroy the temple and rebuild it in three days,
save yourself, if you are the Son of God,
and come down from the cross!"
Likewise the chief priests with the scribes and elders mocked him and said,
"He saved others; he cannot save himself.
So he is the king of Israel!
Let him come down from the cross now,
and we will believe in him.
He trusted in God;
let him deliver him now if he wants him.
For he said, 'I am the Son of God.'"
The revolutionaries who were crucified with him
also kept abusing him in the same way.

From noon onward, darkness came over the whole land
until three in the afternoon.
And about three o'clock Jesus cried out in a loud voice,
"Eli, Eli, lema sabachthani?"
which means, "My God, my God, why have you forsaken me?"
Some of the bystanders who heard it said,
"This one is calling for Elijah."
Immediately one of them ran to get a sponge;
he soaked it in wine, and putting it on a reed,
gave it to him to drink.
But the rest said,
'Wait, let us see if Elijah comes to save him."
But Jesus cried out again in a loud voice,
and gave up his spirit.

Here all kneel and pause for a short time.

And behold, the veil of the sanctuary
was torn in two from top to bottom.
The earth quaked, rocks were split, tombs were opened,
and the bodies of many saints who had fallen asleep were raised.
And coming forth from their tombs after his resurrection,
they entered the holy city and appeared to many.
The centurion and the men with him who were keeping watch over Jesus
feared greatly when they saw the earthquake
and all that was happening, and they said,
"Truly, this was the Son of God!"

Reflection:

"But Jesus cried out again in a loud voice, and gave up his spirit." Here, the Passion of the Lord ends in death. But this is not where everything ends. After three days, He will rise again; thus, His death is imbued with meaning. This holy mystery is the pinnacle of our faith and what we celebrate this Holy Week. Jesus is the Savior because even death has no power over Him. He triumphed over it and over all the pains of the world—but this does not mean that the agony He endured was not real.

It is our sins that wound God. He loved us unto death, and the proof of that love for us is the Cross. This is what we contemplate: not merely the pain, suffering, and death leading to the Resurrection, but the very love of God. Love is the beginning, the end, and the continuity of everything. God loves us; that is why He bore the punishment intended for us sinners. His forgiveness is already ours if we repent and return to Him through the death of Jesus on the Cross.

In light of this, what will be our response to the Lord? May the Word of God soften our hearts so that we may desire to change, and may His love on the Cross give us the courage to examine ourselves—to look at our sins and the vices we need to abandon through the grace of God. God saved us so that we could return to Him. He desires for us to be cleansed through repentance for our sins.

We do not have to carry this burden alone. If we ask for God’s grace, draw near to the Sacrament of Confession and the Holy Mass, and seek His guidance, we will change because it is God who will work this within us. This is His desire, and this is the reason for His death and resurrection—that we may all return to Him and continue striving to be good and holy for God and for our neighbor. Amen. +

Jesus, Mary, and Joseph, be with us always until the hour of our death.

Amen. +

May the Lord + bless us, protect us from all evil and bring us to everlasting life. Amen. +

Source:
https://bible.usccb.org/daily-bible-reading

Examination of Conscience and Guide to Sacrament of Confession:
https://mycatholic.life/catholic-prayers/examination-of-conscience/

Website on how to raise and guard children in their Catholic faith:
https://howtokeepyourkidscatholic.com/

29/03/2026

ANG MABUTING BALITA AT PAGNINILAY: "Pag-Ibig ng Diyos"

Marso 29, 2026.

Linggo ng Palaspas ng Pagpapakasakit ng Panginoon

MABUTING BALITA
Mateo 27, 11-54

Ang Pagpapakasakit ng ating Panginoong Hesukristo ayon kay San Mateo

Noong panahong iyon, iniharap si Hesus kay gobernador Poncio Pilato. “Ikaw ba ang hari ng mga Judio?” tanong sa kanya ni Pilato. Sumagot si Hesus, “Kayo na ang nagsasabi.” Ngunit nang paratangan siya ng mga punong saserdote at ng matatanda ng bayan, hindi na siya sumagot. Kaya’t sinabi sa kanya ni Pilato, “Hindi mo ba naririnig ang mga ipinararatang nila sa iyo?” Ngunit hindi sumagot si Hesus gaputok man, kaya’t nagtaka ang gobernador.

Tuwing Pista ng Paskuwa, kinaugalian na ng gobernador ang magpalaya ng isang bilanggo — sinumang mahiling ng taong-bayan. Noon ay may isang kilalang bilanggo na nagngangalang Barrabas. Kaya’t nang magkatipon ang mga tao, tinanong sila ni Pilato, “Sino ang ibig ninyong palayain ko, si Barrabas o si Hesus na tinawag na Kristo?” Alam ni Pilato na inggit ang nag-udyok sa kanila na dalhin sa kanya si Hesus.

Hindi lamang iyan. Samantalang siya’y nakaluklok sa hukuman, nagpasabi sa kanya ang kanyang asawa, “Huwag kang makialam sa taong iyan na walang kasalanan, sapagkat kagabi’y pinahirapan ako ng aking panaginip tungkol sa kanya.”

Ang mga tao nama’y sinulsulan ng mga punong saserdote at ng matatanda ng bayan na hilingin kay Pilato na si Barrabas ang palayain, at si Hesus ay ipapatay. Muli silang tinanong ng gobernador, “Sino sa dalawa ang ibig ninyong palayain ko?” “Si Barrabas po!” sagot nila. Sinabi sa kanila ni Pilato, “Kung gayon, ano ang gagawin ko kay Hesus na tinatawag na Kristo?” Sumagot ang lahat, “Ipako sa krus!” “Bakit, anong masama ang ginawa niya?” tanong ni Pilato. Ngunit lalo pa nilang isinigaw, “Ipako sa krus!” Nang makita ni Pilato na wala siyang magagawa, at malamang pang magkagulo ang mga tao, nagpakuha siya ng tubig at naghugas ng kamay sa harapan ng mga tao. “Wala akong pananagutan sa kamatayan ng taong ito. Bahala kayo!” sabi ni Pilato. Sumagot ang mga tao, “Pinananagutan namin at ng aming mga anak ang pagkamatay niya!” At pinalaya niya si Barrabas, ngunit ipinahagupit si Hesus at ibinigay sa kanila upang ipako sa krus.

Si Hesus ay dinala ng mga kawal ng gobernador sa pretoryo, at nagkatipon ang buong batalyon sa paligid niya. Hinubaran nila siya at sinuutan ng isang balabal na pulang-pula. Naglikaw sila ng halamang matinik at ipinutong sa kanya, saka pinapaghawak ng isang tambo sa kanyang kanang kamay. At palibak siyang niluhudluhuran at binati: “Mabuhay ang Hari ng mga Judio!” Siya’y pinaglulurhan; kinuha nila ang tambo at siya’y pinaghahampas sa ulo. At matapos kutyain, kanilang inalisan siya ng balabal, sinuutan ng sariling damit, at inilabas upang ipako sa krus.

Paglabas nila ng lungsod, kanilang nakita ang isang lalaking nagngangalang Simon, isang taga-Cirene. Pilit nilang ipinapasan sa kanya ang krus ni Hesus. Pagdating sa lugar na tinatawag na Golgota na nangangahulugang Pook ng Bungo, binigyan nila si Hesus ng alak na hinaluan ng apdo. Ngunit nang matikman niya ay hindi ininom.

Nang maipako na siya sa krus, pinaghati-hatian nila ang kanyang mga damit matapos magsapalaran. At naupo sila upang siya’y bantayan. Nakasulat sa kanyang ulunan ang sakdal laban sa kanya: “Ito’y si Hesus, ang Hari ng mga Judio.” Dalawang tulisan ang kasabay niyang ipinako sa krus – isa sa kanan at isa sa kaliwa.

Nilibak siya ng mga nagdaraan, at tatangu-tango pang sinabi, “Di ba ikaw ang gigiba ng templo at muling magtatayo nito sa loob ng tatlong araw? Iligtas mo ngayon ang iyong sarili! Kung ikaw nga ang Anak ng Diyos, bumaba ka sa krus!” Kinutya rin siya ng mga punong saserdote, ng mga eskriba at ng matatanda ng bayan. Sabi nila, “Iniligtas ang iba ngunit ang sarili’y di mailigtas! Di ba siya ang Hari ng Israel? Bumaba lang siya ngayon sa krus, maniniwala kami sa kanya! Nananalig siya sa Diyos, at sinasabi niyang siya ang Anak ng Diyos. Iligtas siya ng Diyos kung talagang iniibig siya!” At inalipusta rin siya ng mga tulisang ipinakong kasabay niya.

Mula sa tanghaling tapat hanggang sa ikatlo ng hapon ay nagdilim sa buong lupain. Nang mag-iikatlo ng hapon, sumigaw si Hesus, “Eli, Eli, lama sabachthani?” Ibig sabihi’y “Diyos ko, Diyos ko, bakit mo ako pinabayaan?” Narinig ito ng ilan sa mga nakatayo roon, at sinabi nila, “Tinatawag niya si Elias!” Agad tumakbo ang isa sa kanila at kumuha ng espongha, tinigmak ng maasim na alak, inilagay sa dulo ng isang tambo at ipinasipsip kay Hesus. Ngunit sinabi naman ng iba, “Hintay muna, tingnan natin kung darating si Elias upang iligtas siya!” Muling sumigaw si Hesus at nalagutan ng hininga.

Dito luluhod ang tanan at sandaling mananahimik.

Biglang napunit sa gitna ang tabing ng templo, mula sa itaas hanggang sa ibaba. Nayanig ang lupa, nagbitak ang mga bato, nabuksan ang mga libingan, at nabuhay ang maraming banal na namatay na. Lumabas sila ng libingan, at nang muling mabuhay si Hesus, sila’y pumasok sa Banal na Lungsod at nakita roon ng marami.

Nasindak ang kapitan at ang mga kawal na nagbabantay kay Hesus nang maramdaman nila ang lindol at masaksihan ang lahat ng nangyari. “Tunay na ito’y Anak ng Diyos!” sabi nila.

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Pagninilay:

“Muling sumigaw si Hesus at nalagutan ng hininga.” Dito natatapos ang pagpapakasakit ng Panginoon, sa kamatayan. Subalit hindi dito natatapos ang lahat. Matapos ang tatlong araw ay muli Siyang mabubuhay kaya ang kamatayan Niya ay may saysay. Ang banal na misteryong ito ang rurok ng ating pananampalataya at ang ipinagdiriwang ngayong Semana Santa. Si Hesus ay Tagapagligtas dahil kahit kamatayan ay walang kapangyarihan sa Kanya. Napagtagumpayan Niya ito at ang lahat ng pasakit sa mundo, ngunit hindi ibig sabihin na hindi totoo ang lahat ng sakit na naranasan Niya. Ang mga kasalanan natin ang nakakasakit sa Diyos. Minahal Niya tayo hanggang kamatayan at iyon ang patunay ng pagmamahal Niya sa atin - ang Krus. Ito ang pinagninilayan natin, hindi lamang ang pasakit, pagdurusa at kamatayan hanggang muling pagkabuhay kundi ang pagmamahal ng Diyos. Ang pag-ibig ang puno, dulo at pagpapatuloy ng lahat. Minamahal tayo ng Diyos kaya Siya ang pumasan ng parusang para sa ating mga makasalanan. Nasa atin na ang pagpapatawad Niya kung tayo ay magsisisi at babalik sa Kanya dahil sa pagkamatay ni Hesus sa Krus. Dahil diyan, ano ang magiging tugon natin sa Panginoon? Nawa ang Salita ng Diyos ang magpalambot sa ating puso upang gustuhing magbago at ang pag-ibig Niya sa Krus ang magbigay sa atin ng lakas ng loob na tingnan ang sarili at kung ano ang mga kasalanan natin at masasamang ugaling kailangang iwanan sa pamamagitan ng grasya ng Diyos. Kaya tayo iniligtas ng Diyos upang makabalik tayo sa Kanya. Nais Niyang malinis tayo sa pamamagitan ng pagsisisi sa kasalanan. Hindi natin ito kailangang buhatin mag-isa. Kung hihingi tayo ng grasya ng Diyos, lalapit sa Sakramento ng Kumpisal at Banal na Misa, at hihingi ng gabay, magbabago tayo dahil Diyos ang gagawa sa atin ito. Ito ang Kanyang nais at ito ang dahilan ng pagkamatay at muling pagkabuhay - na makabalik tayong lahat sa Kanya at patuloy na magsikap upang maging mabuti at banal para sa Diyos at kapwa. Amen. +

Pagninilay ni: FMMJ

Pagbasa: Awit at Papuri Communications

Summary and Defense of Catholic Teachings:
https://www.catholic.com/tract/pillar-of-fire-pillar-of-truth

Sword of Saint Michael, Catholic Defense

10/05/2026

10/05/2026

03/05/2026

19/04/2026

04/04/2026

29/03/2026

29/03/2026

Address

Website

Alerts

Shortcuts

Share

Category