25/05/2026
๐๐๐ซ๐ ๐ฌ๐ ๐ฆ๐ ๐ ๐๐ข๐ง๐ ๐ค๐จ๐ ๐ง๐ ๐๐ข๐ฆ๐๐๐ก๐๐ง
Kung napapagod ka na sa paglilingkod, pahinga ka muna pero huwag mong kalimutan kung bakit ka nagsimula.
Hindi madali ang maging church worker o lingkod ng simbahan. Minsan ikaw ang unang dumarating at huling umaalis, pero kadalasan hindi napapansin. Tahimik kang nagsisilbi, tahimik ding nasasaktan.
May mga araw na puno ka ng apoy para maglingkod.
Pero may mga araw din na gusto mo nalang umupo sa likod at manahimik.
At alam mo? Ayos lang โyon.
Hindi sinusukat ng Diyos ang halaga mo base sa dami ng ginagawa mo sa simbahan.
Hindi lang sa ministry umiikot ang relasyon mo sa Kanya.
Kahit pagod ka, kahit nawawalan ka minsan ng gana, kahit maraming beses kang nadapa mahal ka pa rin Niya.
Sa dami ng taong natulungan mo, baka nakakalimutan mo nang kamustahin ang sarili mo.
Sa kakapagpalakas mo ng pananampalataya ng iba, baka ikaw naman ang unti-unting napapagod.
Pero tandaan mo:
ang lingkod ng Diyos ay tao rin. Napapagod din. Nasasaktan din. Umiiyak din.
At kung minsan pakiramdam mo parang wala nang saysay ang paglilingkod mo, isipin mo nalang na may mga taong lumapit sa Diyos dahil minsang naging instrumento ka.
Baka hindi mo man nakikita ang bunga ngayon, pero may mga pusong nahipo dahil sa simpleng โooโ mo noon sa tawag ng Diyos.
Hindi mo kailangang maging perpekto para magamit ng Diyos.
Kailangan mo lang manatiling totoo at marunong bumalik sa Kanya sa bawat pagod at pagdududa.
Kaya magpatuloy ka.
Maglingkod nang may puso, hindi dahil obligado ka, kundi dahil minsan kang minahal ng Diyos sa panahong wasak ka rin.
At kapag dumating yung panahon na mawalan ka man ng posisyon, ministry, o titulo sa simbahan huwag mong isipin na nawala rin ang halaga mo.
Dahil bago ka naging church worker, anak ka muna ng Diyos.
CTTO. Thexsem
