15/05/2026
Releasing what broke me, so God can rebuild me
Psalm 34:18 says:
“𝘛𝘩𝘦 𝘓𝘰𝘳𝘥 𝘪𝘴 𝘯𝘦𝘢𝘳 𝘵𝘰 𝘵𝘩𝘦 𝘣𝘳𝘰𝘬𝘦𝘯𝘩𝘦𝘢𝘳𝘵𝘦𝘥 𝘢𝘯𝘥 𝘴𝘢𝘷𝘦𝘴 𝘵𝘩𝘦 𝘤𝘳𝘶𝘴𝘩𝘦𝘥 𝘪𝘯 𝘴𝘱𝘪𝘳𝘪𝘵.”
Ang sakit na matagal mo nang kinikimkim, hindi kusang nawawala.
Pinipilit mong mag-move on, pero hawak mo pa rin. Pinipilit mong magpatawad, pero binabalikan mo pa rin sa isip.
Alam mo kung bakit?
Hindi mo pwedeng bitawan yung bagay na hindi mo pa dinadala kay Lord.
Ang sakit na hindi mo inilalabas, nagiging bitterness. Ang luha na pinipigil mo, nagiging pait. Ang kwento na ayaw mong i-release, nagiging kulungan mo.
Pero eto ang totoo. God never asked you to carry it alone.
1 Peter 5:7 says, “Cast all your anxiety on Him because He cares for you.”
Hindi sinabing “fix it first.” Sinabing “cast it.” Ihagis mo. Bitawan mo.
Hindi ibig sabihin nun wala nang sakit. Ibig sabihin nun, hindi mo na kailangang dalhin mag-isa.
Releasing the pain doesn’t mean what happened was okay...
It means you’re done letting it control you.
It means you’re choosing healing over holding on.
𝗬𝗼𝘂 𝗰𝗮𝗻’𝘁 𝗵𝗲𝗮𝗹 𝗶𝗳 𝘆𝗼𝘂 𝗸𝗲𝗽 𝗿𝗲𝗼𝗽𝗲𝗻𝗶𝗻𝗴 𝘁𝗵𝗲 𝘄𝗼𝘂𝗻𝗱 𝘄𝗶𝘁𝗵 𝘆𝗼𝘂𝗿 𝗼𝘄𝗻 𝗵𝗮𝗻𝗱𝘀.
𝗬𝗼𝘂 𝗰𝗮𝗻’𝘁 𝗺𝗼𝘃𝗲 𝗳𝗼𝗿𝘄𝗮𝗿𝗱 𝗶𝗳 𝘆𝗼𝘂’𝗿𝗲 𝘀𝘁𝗶𝗹 𝗰𝗹𝘂𝘁𝗰𝗵𝗶𝗻𝗴 𝘁𝗵𝗲 𝗽𝗮𝘀𝘁.
God is not scared of your pain. He’s not tired of your tears. He’s been waiting for you to stop pretending you’re okay, so He can actually make you whole.
Kaya ngayon, sabihin mo sa Kanya:
“Lord, hindi ko na kaya. Kunin Mo na ‘to. Pagod na ako.”
That’s not weakness. That’s surrender.
And surrender is where healing starts.