Parish of St. Louis, Bishop & Diocesan Shrine of St. Isidore, Lucban Quezon

Ito ay nasa jurisdiksyon ng Distrito ni San Lucas ng Diocesis ng Lucena. ANG PAROKYA

Ang Parokya ni San Luis Obispo ay matatagpuan sa Bayan ng Lucban, Probinsya ng Quezon. Ito ay nasa ilalim ng pang-ecclesial na hurisdiksyon ng Diyosesis ng Lucena at kabilang sa Distritong Pang-episcopal ni San Lucas, Vicaria ni Santo Tomas. Ang parokya ay nagsimula bilang isang “visita” noong 1578 nang itatag it

o ng mga Pransiskanong Misyonero na sina Padre Juan de Plasencia at Padre Diego de Oropesa. Pormal itong naging ganap na parokya noong 1595 sa pagtatayo ng unang simbahan na gawa sa kahoy sa pamamagitan ni Padre Miguel de Talavera na itinalaga kay San Luis Obispo ng Tolosa, isang santo na nagmula din sa hanay ng mga Pransiskano. ANG SIMBAHAN

Ang unang simbahan na gawa sa bato ay itinayo noong 1630 na may baroque na stilo. Ginawa naman ang pangkasalukuyang harapan sa mga taong 1748-1753 habang gumugol naman ng 23 taon para matapos ang tore sa pagitan ng 1746-1769. Taong 1769 nang magtayo ng bakod sa palibot ng simbahan na gawa sa bato na tinawag ngayon na “quince-quince”. ANG PATRON: SAN LUIS OBISPO NG TOLOSA

Ang patron na si San Luis Obispo ay ipinanganak sa Brignoles, Provence sa Italia noong Pebrero 9, 1274. Siya ay ikalawang anak na lalaki nina Carlos II ng Anjou, na Hari ng Napoles at Sicilia sa Italia at Maria Arpad ng Hungaria, anak ni Haring Esteban V ng Hungaria. Si San Luis ay may kaugnayan kay San Luis IX sa panig ng kanyang ama at kay Sta. Isabel ng Hungaria sa panig ng kanyang ina. Nang matalo sa giyera ni Pedro III na Hari ng Aragon ng España ang kanyang amang si Carlos II, pinalaya ito sa kondisyon na bibihagin ang tatlo niyang anak na lalaki at dadalhin sila sa Catalonia, España upang ibigay sa pangangalaga ng mga Paring Pransiskano. Habang bihag, siya ay nag-aral ng Pilosopiya at Teolohiya; naging Pransiskano at pagtagal ay ipinagkatiwala sa kanya ang adminstrasyon ng Arzobispado ng Lyon sa Pransia ni Papa Celestino V. Bagama't siya ay naging tagapagmana ng mga titulo ng iniwan ng kanyang haring ama at nang namatay niyang nakakatandang kapatid, isinuko niya ang lahat sa kanyang bunsong kapatid dahil pinili niyang yakapin ang Pransiskanong Panata ng kahirapan, kalinisang-puri, at pagsunod. Pinili muna niyang ma-ordenahan bilang isang Pransikanong pari bago siya kinonsekra bilang Obispo ng Tolosa sa edad na 22 noong Pebrero 5, 1297. Sa kabila ng kanyang estado, agad na nakilala siya sa kanyang kababaang-loob at pagka-magalang; lalo na sa paglilingkod sa mga mahihirap, pagdalaw sa mga may sakit sa ospital at pagpapakain sa mga nagugutom kahit pa kalimutan niya ang kanyang sariling mga pangangailangan. Matapos lamang ang 6 na buwan ay bumaba siya sa pagiging obispo dahil sa matinding karamdaman. At, noon ngang Agosto 19, 1297, siya ay maagang namatay sa edad lamang na 23 sa kanyang bayan ng Brignoles. Siya ay naging isang santo noong Abril 7, 1317 na iginawad ni Papa Juan XXII.