Solus Christus "In Christ Alone"

14/05/2026

THE ROLE OF THE CHRISTIAN IN THE POLITICAL WAR

Isa sa mga pinaka-mainit at pinaka-mapanganib na usapin ngayon ay politics. Maraming relasyon ang nasisira, maraming pagkakaibigan ang napuputol, at maging mga Christians ay nahahati dahil dito.

Bilang mananampalataya, paano tayo dapat tumingin sa “political war” sa mundo?

Sa Lutheran perspective, mahalagang tandaan:
Hindi tayo tinawag ni Cristo upang maging panatiko ng mundo, kundi maging tapat sa Kanyang Kaharian habang nabubuhay sa gitna ng mundong makasalanan.

1. Ang Christian ay Nabubuhay sa Dalawang Kaharian

Ayon sa Lutheran teaching ng Two Kingdoms, naghahari ang Diyos sa dalawang paraan:

Sa pamamagitan ng Church at Gospel upang iligtas ang tao.

Sa pamamagitan ng government, laws, at authority upang pigilan ang kaguluhan at kasamaan.

Kaya hindi masama ang gobyerno. Bahagi ito ng paraan ng Diyos upang mapanatili ang kaayusan sa lipunan.

Makikita ito sa:

Romans 13:1

1 Peter 2:13–14

Ngunit malinaw din: Hindi gobyerno ang tagapagligtas ng tao.

Ang estado ay kayang kontrolin ang outward behavior, pero hindi nito kayang baguhin ang puso ng makasalanang tao.

Tanging si Cristo lamang ang tunay na Tagapagligtas.

2. Ang Christian ay Dapat Manalangin para sa Bansa

Madaling magalit. Madaling makipagdebate. Madaling magreklamo online.

Pero inuuna ba natin ang panalangin?

Sinasabi ng:

1 Timothy 2:1–2

na dapat tayong manalangin para sa mga namumuno.

Ipanalangin natin:

wisdom para sa leaders,

protection laban sa corruption,

justice para sa mahihirap,

peace at order sa lipunan,

at fear of God sa mga may authority.

Hindi ibig sabihin nito na approve tayo sa lahat ng ginagawa nila. Ang ibig sabihin nito ay kinikilala natin na desperado ang bansa sa awa ng Diyos.

3. Ang Christian ay Maaaring Makilahok sa Politics — Pero Hindi Dapat Sumamba Dito

Maaaring:

bumoto,

magkaroon ng political opinions,

magsalita laban sa injustice,

makilahok sa public issues.

Ngunit mapanganib kapag naging idol ang politics.

Sinasabi ng:

Psalms 146:3

> “Put not your trust in princes…”

Walang kandidato ang Messiah. Walang partido ang Kaharian ng Diyos. Walang politician ang makakapagligtas ng kaluluwa.

Kapag mas matindi na ang loyalty natin sa kandidato kaysa kay Cristo, nagiging anyo na ito ng idolatry.

4. Ang Christian ay Dapat Manindigan sa Katotohanan at Hustisya

Hindi rin tama ang pagiging tahimik kapag may kasamaan.

Sinasabi ng:

Isaiah 1:17

> “Seek justice. Defend the oppressed.”

Bilang Christians:

hindi tayo dapat pabor sa corruption,

hindi tayo dapat okay sa kasinungalingan,

hindi tayo dapat bulag sa abuse of power.

Ngunit dapat tandaan: Pwede tayong maging matapang nang hindi bastos. Pwede tayong magsalita ng katotohanan nang may humility at love.

Ang bunga ng Espiritu ay hindi nawawala kahit nasa gitna tayo ng disagreement.

5. Ang Tunay na Digmaan ay Espiritwal

Sa dulo, ang pinakamalalim na problema ng mundo ay hindi lang political corruption kundi kasalanan.

Sinasabi ng:

Ephesians 6:12

na ang tunay nating laban ay hindi lamang laban sa laman at dugo.

Kahit magpalit ang leaders, kung hindi magbabago ang puso ng tao, mananatili pa rin:

greed,

hatred,

pride,

corruption,

division.

Kaya ang pinakamalaking pangangailangan ng tao ay hindi lang political reform kundi repentance at faith kay Cristo.

6. Ang Pinakamataas na Loyalty ng Christian ay Kay Cristo

Sinasabi ng:

Philippians 3:20

> “Our citizenship is in heaven.”

Habang nabubuhay tayo sa mundong ito:

maging responsible citizens,

maging informed voters,

maging defenders of truth,

maging peacemakers,

maging prayerful people.

Ngunit huwag nating kalimutan: Ang ating tunay na Hari ay si Jesus Cristo.

Sa huli, ang role ng Christian sa political war ay hindi maging mapanirang panatiko kundi maging ilaw sa gitna ng kaguluhan.

Hindi tayo tinawag upang sambahin ang pulitika. Tinawag tayo upang sundin si Cristo, ipahayag ang katotohanan, mahalin ang kapwa, at dalhin ang Ebanghelyo sa mundong hati-hati at sugatan dahil sa kasalanan.

01/04/2026

23/01/2026

Lucas 9:23-25
Magandang Balita Biblia
23 At sinabi niya sa kanilang lahat, “Ang sinumang nagnanais sumunod sa akin ay kinakailangang itakwil ang kanyang sarili, pasanin araw-araw ang kanyang krus, at sumunod sa akin. 24 Ang naghahangad na magligtas ng kanyang buhay ay mawawalan nito, ngunit ang mawalan ng kanyang buhay alang-alang sa akin ay magkakamit nito. 25 Ano nga ang mapapala ng tao, makamtan man niya ang buong daigdig kung mapapahamak naman at mawawala ang kanyang buhay?
-----
-----
-----
Madalas nating marinig ang paanyaya ni Jesus: “Sumunod ka sa Akin.” Madali itong pakinggan, ngunit mahirap itong isabuhay. Sapagkat ang pagsunod kay Cristo ay hindi lamang pagdaragdag ng relihiyon sa ating buhay—ito ay pag-aalay ng ating buong buhay. Totoo ang pahayag na ito: “Hindi maaaring maging alagad kung walang sakripisyo.”

Nang tawagin ni Jesus sina Pedro, Andres, Santiago, at Juan, iniwan nila ang kanilang mga lambat at agad Siyang sinundan (Mateo 4:20–22). Ang lambat ay hindi lamang kagamitan sa pangingisda—ito ang kanilang kabuhayan, seguridad, at kinabukasan. Ngunit ipinakita nila na ang pagiging alagad ay nagsisimula sa pagtitiwala kay Cristo higit sa lahat.

Sinasabi ni Jesus sa Lucas 9:23, “Kung ang sinuman ay nagnanais sumunod sa Akin, itakwil niya ang kanyang sarili, pasanin ang kanyang krus araw-araw, at sumunod sa Akin.” Ang sakripisyo rito ay hindi para maging karapat-dapat sa Diyos—sapagkat tayo’y iniligtas sa biyaya—kundi bunga ng pananampalatayang buhay. Ang alagad ay handang magsabi: “Hindi na ang sarili kong kalooban, kundi ang kalooban ng Diyos.”

Ngunit mahalagang linawin ito: ang sakripisyo ng alagad ay hindi ang nagliligtas sa kanya. Ang nagliligtas ay ang sakripisyo ni Cristo sa krus. Tayo’y hindi nag-aalay upang mahalin ng Diyos; sumusunod tayo dahil mahal na tayo ng Diyos. Ang krus ni Jesus ang pundasyon, at ang ating sakripisyo ay tugon ng pasasalamat.
Sa ating panahon, ang sakripisyo ay maaaring hindi pag-iwan ng lambat, kundi pag-iwan ng kasalanan, maling gawi, o makasariling pamumuhay. Maaaring ito ay paglalaan ng oras para sa Diyos, paninindigan sa katotohanan kahit mahirap, o tapat na paglilingkod kahit walang papuri. Ang pagiging alagad ay hindi laging madali, ngunit ito ay laging makabuluhan.

Ang tanong ay hindi kung may sakripisyo ang pagiging alagad—sapagkat tiyak na mayroon. Ang tanong ay ito: Sino ang mas mahalaga sa atin—ang sarili natin, o si Cristo? Sapagkat sinabi ni Jesus, “Ang nawawalan ng kanyang buhay dahil sa Akin ay makasusumpong nito.”
Nawa’y bigyan tayo ng Diyos ng pusong handang sumunod, magtiwala, at magsakripisyo—hindi sa takot, kundi sa pag-ibig—sapagkat ang sumunod kay Cristo ay hindi nawawala, kundi nakasusumpong ng tunay na buhay.

05/11/2025

THE INTERCESSION OF MARY THE MOTHER OF JESUS

Mary was blessed among women (Luke 1:28), but she is not divine and never portrayed as an intercessor in Scripture. True honor to Mary is to follow her example of humble faith and obedience — not to pray to her.
> “Whatever he tells you, do it.” — John 2:5
That is Mary’s true message: Obey Jesus Christ, your only Mediator and Intercessor.

---

ONLY CHRIST IS OUR MEDIATOR

1 Timothy 2:5 (ESV)
“For there is one God, and there is one mediator between God and men, the man Christ Jesus.”

The Bible directly says there is one mediator — not Mary, not saints, not angels.

To ask Mary to intercede contradicts this, for it introduces another mediator besides Christ.

---

CHRIST ALONE INTERCEDES FOR US
Romans 8:34 (NIV)
“Christ Jesus who died—more than that, who was raised to life—is at the right hand of God and is also interceding for us.”

Jesus Himself is our living intercessor before God.

Scripture never records Mary interceding from heaven; only Christ fulfills that divine role.

---

PRAYERS MUST BE DIRECTED TO GOD ALONE

Matthew 6:9 (ESV)
> “Pray then like this: ‘Our Father in heaven, hallowed be your name.’”

Jesus taught us to pray directly to the Father, not through Mary.

Nowhere does the Bible instruct believers to ask Mary or any saint for prayer.

---

SEEKING THE DEAD IS FORBIDDEN
Deuteronomy 18:10–12 (NRSV)
“Let no one be found among you… who consults the dead. Anyone who does these things is detestable to the Lord.”

Asking Mary or saints (who have died physically) for intercession is a form of communication with the dead, which Scripture forbids.

The faithful departed are alive with Christ spiritually, but we are not instructed to pray to them or through them.

---

GOD ALONE HEARS PRAYERS
Psalm 65:2 (ESV)
“O you who hear prayer, to you shall all flesh come.”

Only God is addressed as the One who hears prayer.

Mary was human and cannot hear prayers from around the world — that power belongs to God alone.

---

MARY HERSELF ACKNOWLEDGED HER NEED FOR A SAVIOR

Luke 1:46–47 (NIV)
“My soul glorifies the Lord and my spirit rejoices in God my Savior.”

Mary humbly confessed she needed a Savior.

She never claimed divine status or a mediating role — she pointed people to her Son (John 2:5).

---

CHRIST IS THE WAY TO THE FATHER
John 14:6 (ESV)
“Jesus said to him, ‘I am the way, and the truth, and the life. No one comes to the Father except through me.’”

Jesus leaves no room for any “other” intercessor or path.

Praying through Mary bypasses the clear and exclusive access that Jesus offers.

---

The Bible teaches that only Jesus Christ is our Mediator and Intercessor between God and humanity. Prayer and worship belong to God alone, not to Mary or any other saint. While Mary was blessed for her faith and obedience, she herself needed a Savior and pointed others to Christ. True honor to Mary is not through prayer to her, but by following her example of faith in Jesus — the only way, truth, and life (John 14:6).

Soli Deo Gloria!

04/10/2024

28/09/2024

19/06/2023

Kelan ka pa magbabalik, kung kelan huli kana...
Magbalik kana, ang Panginoon ay naghihintay sayo🕊️

21/03/2023

https://www.facebook.com/reel/2365186100319411?mibextid=9drbnH&s=yWDuG2&fs=e