24/05/2026
Mayo 24, 2026
Banal na Misa sa araw ng Linggo
Napakagandang Pagninilay para sa Linggo ng Pentekostes
Sa pagdiriwang natin ng Linggo ng Pentekostes, ginugunita natin ang pagbaba ng Espiritu Santo sa mga apostol. Isang makapangyarihang tagpo kung saan ang mga dating takot, nagtatago, at nag-aalinlangan ay napuspos ng tapang, pag-asa, at pananampalataya. Ang Pentekostes ay hindi lamang paggunita sa isang pangyayari noon, kundi paalala na hanggang ngayon ay buhay at kumikilos ang Espiritu Santo sa ating bawat isa.
Ang salitang Pentekostes ay nangangahulugang “ikalimampung araw.” Ito ay limampung araw matapos ang muling pagkabuhay ng Panginoong Hesus. Sa araw na ito, ipinagkaloob ng Diyos ang Espiritu Santo bilang gabay, lakas, at buklod ng Simbahan.
Ang Espiritu Santo ang siyang nagdadala ng pagkakaisa. Sa Mabuting Balita, kahit iba’t ibang tao, iba’t ibang wika, at iba’t ibang pinagmulan ang naroroon, nagkaunawaan sila dahil sa kapangyarihan ng Espiritu. Ganito rin sa ating buhay. Kapag ang Espiritu Santo ang naghahari sa puso ng tao, namamayani ang pag-ibig, pagpapatawad, pag-unawa, at kapayapaan. Natututo tayong magpakumbaba, makinig, at maghilom ng sugatang relasyon.
Ngunit bakit nga ba nagkakaroon ng pagkakahati-hati? Madalas, ito ay nagsisimula sa kagustuhan ng tao na maging mas magaling kaysa iba, mas kilala, mas makapangyarihan, o laging masunod ang sariling kagustuhan. Kapag nanaig ang yabang at pansariling interes, nawawala ang tunay na diwa ng paglilingkod at pagmamahalan. Sa halip na magtulungan, nagkakaroon ng inggitan, kompetisyon, at pagmamataas. Ang puso ng tao ay madaling matukso na unahin ang sarili kaysa kapakanan ng kapwa.
Dito natin mauunawaan ang gawain ng diyablo. Ang salitang “diyablo” ay nagmula sa salitang Griyego na diabolos na ang ibig sabihin ay “tagapaghati,” “tagapanira,” o “tagapagbintang.” Kaya saan man may pagkakawatak-watak, matinding galit, paninira, at kawalan ng kapatawaran, doon kumikilos ang espiritu ng kasamaan. Ang diyablo ay masaya kapag ang pamilya ay nag-aaway-away, kapag ang magkakaibigan ay nagkakahiwalay, at kapag ang tao ay nabubuhay sa inggit at pagmamataas.
Subalit ang Espiritu Santo ay kabaligtaran nito. Hindi Siya nagtataas ng sarili kundi nagtuturo ng pagpapakumbaba. Hindi Siya naghahasik ng galit kundi nagdudulot ng pagpapatawad. Hindi Siya naghihiwalay kundi nagbubuklod. Kapag tunay na kumikilos ang Espiritu Santo sa puso ng tao, natututo tayong kilalanin na ang bawat biyaya at kakayahan ay hindi para ipagyabang kundi para ibahagi at ipaglingkod sa kapwa.
Kaya ngayong Pentekostes, inaanyayahan tayo ng Panginoon na buksan ang ating puso sa Espiritu Santo. Hayaan nating alisin Niya ang galit, inggit, pagmamataas, at pansariling ambisyon. Palitan nawa ito ng habag, pag-unawa, at pagpapatawad. Sapagkat ang taong puspos ng Espiritu Santo ay nagiging instrumento ng kapayapaan, pagkakaisa, at tunay na pagmamahalan.
Espiritu Santo, pumasok Ka sa aming puso. Paghilumin Mo ang anumang pagkakahati-hati sa aming pamilya, komunidad, at Simbahan. Alisin Mo ang aming pagmamataas at turuan Mo kaming magmahal at magpatawad. Gawin Mo kaming daan ng pagkakaisa at kapayapaan. Amen.